အခန်း (၂၉)

အဖွားကြီးဖန်သည် သူမ၏ မျက်နှာအိုကြီး လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် တစ်လမ်းလုံး တံတွေးထွေးသည်။ သို့သော်လည်း ကြက်မစင်အရသာက ကျန်နေသေးသည်။

နောက်တတ်သော ကလေးအချို့သည် ဖန်၏အိမ်သို့ တောက်လျှောက်လိုက်သွားကြသည်။ သူတို့နောက်မှ ရယ်မောရင်း လိုက်သွားကြသည်။

"မစင်စားတဲ့အခါ မင်းပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပါ။ မစင်စွန့်တဲ့အခါ ခြေထောက်တွေ ကားပြီး ထိုင်ချပါ။ အဘွားကြီး ဖန်က ထိုင်တဲ့အခါ ကြက်မစင်တစ်လုတ်ကို စားတယ်!"

"ထွက်သွားကြစမ်း! နင်တို့မထွက်သွားသေးရင် ငါနင်တို့ကို သတ်မယ်!" အဘွားကြီးဖန်က ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး လဲကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ထိုသရဲတစ္ဆေငယ်များကို မောင်းထုတ်ရန် တံမြက်စည်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ကလေးများက ရယ်မောရင်း ပျောက်သွားသည်။

ပိုတွေးလေလေ ဒေါသပိုထွက်လေလေဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖန်ရှောင်ကျွမ်း၏ အခန်းထဲသို့ ပြေးသွားပြီး သတိမထားမိဘဲ နှစ်ကြိမ်ပါးရိုက်လိုက်သည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် ရိုက်နှက်ခံရခြင်းကြောင့် မှင်တက်သွားသည်။ "အမေ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

"နင် ဘေးဆိုးကြယ်။ နင်အိမ်ပြန်ရောက်ကတည်းက ဖန်မိသားစုက ကံမကောင်းဘူး။ နင့်ရဲ့သမီးကို ခေါ်ပြီး ချက်ခြင်း ထွက်သွား!"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် အအေးမိခြင်းမှ အပြည့်အဝ မသက်သာသေးသဖြင့် ခွန်အား သိပ်မရှိသေးပေ။ သူမ အမေက သူမကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကုတင်ပေါ်က လှိမ့်ချသည်။

"အမေက သမီးကို ချက်ချင်း ထွက်သွားစေချင်တာလား? ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို အမေ့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းက ပေးခဲ့တဲ့ ယွမ်ငါးဆယ်ကို ပြန်ပေး။ ပြန်ပေးရင် သမီးချက်ချင်းထွက်သွားမယ်"

အဘွားကြီး ဖန်က ချက်ချင်း စကားရပ်သွားသည်။ သူမလက်ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး အေးစက်စက် နှာမှုတ်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ရှောင်ချောင်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးများနှင့် ကြက်မစင်များဖြင့် အပြင်မှ ဝင်လာခဲ့သည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် သူမ၏ပုံစံကိုမြင်သောအခါတွင် ခန္ဓာကိုယ်နာကျင်မှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ "ကျောင်းကျောင်းအာ၊ သမီး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?" ဟု တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် မေးခဲ့သည်။

ရှောင်ချောင်က အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်ပြောပြရင်း ငိုနေသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူမ၏ ပြောပြချက်တွင် သာ့ချောင်က ယုတ္တိမတန်သောသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက ကျိန်ဆဲတော့သည်။ သူမက ကျိန်ဆဲနေစဉ် ရှောင်ချောင်၏ မျက်နှာကို ဆေးကြောရန် ရေယူခဲ့သည်။

"အမေ၊ ဘယ်အချိန်လောက် ထွက်သွားနိုင်မလဲ? အဖွားအိမ်မှာ မနေချင်တော့ဘူး။ အဖွားက အမေ့ကို နေ့တိုင်း ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေတယ်။ သမီး မခံစားနိုင်ဘူး"

ရှောင်ချောင်က သွားနှစ်ချောင်း ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း ၎င်းက ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ကလေးသွားများကို အစားမထိုးရသေးပေ။

သို့တိုင် သူမသည် ဤအမုန်းတရားများကို စိတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်း၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ သူမသည် မျက်ရည်ကျလုမတတ်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းကျောင်းအာသည် သူမ၏ဘဝနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ဂရုစိုက်သော တစ်ဦးတည်းသောမိသားစုဝင်ဖြစ်ကြောင်း သူမသိသည်။

သူမ အစ်ကိုအကြီးဆုံးနှင့် အမေကမူ ယုန်ကိုမမြင်လျှင် လင်းယုန်ငှက်ကို လိုက်မပို့သည့် လူယုတ်မာများ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ သမီးကို ပူပင်မှုအပြည့်ဖြင့် ဖက်ပြီး ပြောသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ အမေ ဒီည မင်းရဲ့အန်ကယ်ဝမ်ကို သွားတွေ့ပြီး အမေ့ကို အမြန်ဆုံး လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခိုင်းမယ်။ ဒါဆို အမေတို့ ဒီမှာနေစရာ မလိုတော့ဘူး!"

ဤတုံ့ပြန်မှုကို ကြားသောအခါ ရှောင်ချောင်၏ ကြုတ်နေသော မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

အကြာကြီး ကံမကောင်းဖြစ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သတင်းကောင်းတစ်ခု ကြားရသည်။

ထိုညတွင် ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် အမှောင်ထုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဖန်အိမ်မှ ခိုးထွက်ခဲ့သည်။ သူမသည် ရွာအရှေ့ဘက်ရှိ လူမနေသော တဲတစ်လုံးဆီသို့ ရောက်လာသည်။

သူမ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဝမ်ရှင်းရှန်က သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ "အိုး ဘာလုပ်နေတာလဲ? ကျွန်မကို လွှတ်လိုက်။ တစ်ယောက်ယောက် မြင်ရင် မကောင်းပါဘူး!"

ဝမ်ရှင်းရှန်က အူလိုက်သည်းလိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤအမျိုးသမီးက ထိုကဲ့သို့ မင်းသမီးတစ်ယောက်ဟု သူခံစားမိသည်။

ညသန်းခေါင်တွင် သူနှင့် သီးသန့်တွေ့ဆုံရန် သူမက ပြေးထွက်လာသည်။ ဒီဖြူစင်တဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ဘယ်သူအတွက် ထားထားတာလဲ?

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူမကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "မင်း မြင်သွားမှာ ကြောက်ရင် ဘာလို့ ဒီကိုလာသေးလဲ?"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် သူ၏ တွန်းထုတ်လိုက်မှုကြောင့် အနောက်မှ စားပွဲပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ရုပ်ဆိုးသွားသည်။

"ရှင်က ကျွန်မကို အသေသတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား? ဖွီ၊ ယောက်ျားကောင်း မရှိဘူး!"

သူသည် အရင်က သဘောကျစရာကောင်းသော စကားများ ပြောဖူးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမကို အခွင့်ကောင်းယူချင်နေသည်။ ကြည့်စမ်း၊ သူ့ကို ထိခွင့် မပေးလျှင် သူ့မျက်နှာကို ချက်ချင်း လွှဲလိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းရှန်သည် ပြတင်းပေါက်မှ လရောင်၏ အကူအညီဖြင့် သူမကို ကြည့်နေသည်။ သူ့ပါးစပ်ထောင့်က စောင်းသွားသည်။

"ငါပြောမယ် ဖန်ရှောင်ကျွမ်း။ ဒီရက်ပိုင်း ငါ မင်းအပေါ် ဘယ်လောက်ကောင်းလဲ မင်းသိလား? ဒါပေမယ့် မင်းကို ထိတိုင်း မင်းက သိက္ခာရှိတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပုံစံနဲ့။ အရင်​က မင်းကို သီးသန့်နေနေတယ်လို့ထင်ထားတာ။ အခု​တော့ မင်း​က မကောင်းတဲ့ မိန်းမမှန်း ငါ​သိ​သွားပြီ"

ထိုစကားများက ရုပ်ဆိုးသည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့နှာခေါင်းကို လက်ညိုးထိုးကာ ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။ "ဝမ်ရှင်းရှန်၊ ရှင် ဘာတွေပြောနေတာလဲ? ကျွန်မက ဘယ်လို ညစ်ညမ်းတာလဲ? နင် ဒီနေ့ ရှင်းမပြရင် ရှင်နဲ့ကျွန်မက ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ကော်ရှန်း!" ဝမ်ရှင်းရှန်၏ လေသံက ချဉ်ပြီး နံစော်နေသည်။

" မင်းက မြစ်ထဲ ပြုတ်ကျပြီး အလှလေး၊ သူက အလှလေးကို ကယ်တင်တဲ့ သူရဲကောင်း လို့ ငါကြားတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အများသူငါ အရှေ့မှာ ပွေ့ဖက်ထားကြတယ်။ မင်းက ကော်ရှန်းနဲ့ လက်ထပ်တော့မှာ ငါနဲ့ တိတ်တိတ်လေး လာတွေ့နေသေးတယ်။ အဲဒါက မညစ်ပတ်ဘူးလား?"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက ဒေါသတကြီး တုန်လှုပ်သွားသည်။ "ရှင်ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ? ကော်ရှန်းလို အမှိုက်လူနဲ့ ကျွန်မ ဘယ်တုန်းက လက်ထပ်မယ်လို့ ပြောမိလို့လဲ?"

သူမမျက်လုံးတွေကို ထုတ်ထားလျှင်တောင် ကော်ရှန်းလို ယောက်ျားနှင့် လက်ထပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ကော်ရှန်းသည် အမှိုက်ဖြစ်ကြောင်း သူမပြောသည်ကို ဝမ်ရှင်းရှန် ကြားသောအခါတွင် သူ၏အမူအရာ တိုးတက်လာသည်။ သူက လျှောက်လာပြီး သူမ၏ မေးစေ့ကို ကိုင်သည်။ "ငါကော၊ မင်း ငါ့ကို လက်ထပ်ချင်လား?"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက သူ့ကို ဒေါသတကြီး တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရှင့်ကို လက်ထပ်ချင်တယ်ဆိုတာ ရှင့်စိတ်ထဲမှာ မသိဘူးလား?"

ဝမ်ရှင်းရှန်က သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ခပ်သွက်သွက်လေး ထည့်လိုက်သည်။ "ဒီအတိုင်းဆိုရင် ငါ မင်းကို လက်ထပ်ချင်ပေမယ့် ငါ့မိဘတွေက လုံးဝသဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး!"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ "ကျွန်မ ဖန်ရှောင်ကျွမ်းရဲ့ ဘယ်အစိတ်အပိုင်းက မမြင်နိုင် ဖြစ်ပြီးတော့ ရှင့်မိဘတွေ မကြိုက်စေရတာလဲ?"

ဝမ်ရှင်းရှန်က သရော်သည်။ "မင်းက ကွာရှင်းပြီးသွားပြီ။ ဒီတစ်ခုတည်းနဲ့ ငါ့အမေက မင်းကို အိမ်ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်း ငါတို့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ ကလေးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရရင် ငါ့အမေက ကလေးအတွက်ဆိုပြီး ရှောင်သွားနိုင်တယ်"

စကားစမြည်ပြောရင်း သူ့လက်တွေက သူမအဝတ်အစားအောက်ကို တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် လက်မထပ်မီတွင် ဝမ်ရှင်းရှန်နှင့် စစ်မှန်သောဆက်ဆံရေးကို မလိုချင်ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ယခုရက်ပိုင်း သူမအမေ၏ သဘောထားကို တွေးကြည့်ကာ သူမထံတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိမှန်း သိလိုက်သည်။ သူမသည် ဝမ်မိသားစုထဲသို့ အမြန်ဆုံး လက်ထပ်ရမည်။

၎င်းကိုတွေးပြီး တစ်ဝက်လောက်တွန်းပြီး တစ်ဝက်လောက်သဘောတူပြီး ဝမ်ရှင်းရှန်ကို ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

...

ရန်ပွဲအပြီးတွင် သာ့ချောင်သည် သူမ၏ အဖွားနှင့် ဖခင်ဖြစ်သူက အပြစ်မတင်သော်လည်း အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေသေးသည်။

သူမသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် လုံးဝ တမှိုင်မှိုင် နေသည်။

သို့သော်လည်း သူမဆီတွင် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အချိန်မရှိပေ။ ကူးကူက အရည်ပျော်နေသော ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့ရေကို မှားယွင်းပြီး သောက်မိသွားသည့်အတွက် ဖြစ်သည်။

အရင်ကမူ သစ်တော်ပင်နှင့် နှင်းဆီပေါ်သို့ ရေလောင်းသည်။ သစ်တော်ပင်နှင့် နှင်းဆီပင်တို့သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာသောကြောင့် အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် သိရန် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်သို့ ရေကို တိတ်တဆိတ် လောင်းချရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

အပြင်ထွက်ခါနီးတွင် သူမအဖေ၏ ခေါ်သံကို ကြားသဖြင့် ရေစည်ကို မြေကြီးပေါ်ချခဲ့မိသည်။

သူမထွက်လာသော ရေစည်အစွန်းတွင် ကူးကူက လဲလျောင်းနေပြီး အထဲကရေကို သောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် နေရာတွင်ပင် ကြောက်လန့်သွားပြီး ကူးကူထံသို့ အမြန် ပြေးသွားသည်။ "ကူးကူ၊ နင်က ကြက်ဆိုးပဲ၊ ဒီရေကို သောက်လို့မရဘူး!"

"ကူး ကူ!" ကြက်မကြီးက သူမကို တုံ့ပြန်သည်။

သာ့ချောင်သည် နောင်အခိုက်အတန့်တွင် နေမကောင်းဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ကာ ကူးကူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဝင်လာသောအခါ ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်သည်။ သူမ မထိန်းနိုင်ဘဲ စပ်စုကာ မေးသည်။ "ကြက်မအိုကြီးကို ဘာလို့ကိုင်ထားတာလဲ?"

သာ့ချောင်က ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ပေ။ ကြက်မအိုကြီးက ဘာဖြစ်သွားမှန်း သူမ မရှင်းပြနိုင်ပေ။

ကြက်မကြီးက ဝမ်ချွမ်ကျီကို မြင်သောအခါ သူမကို မှတ်မိပြီး သာ့ချောင်၏လက်ထဲမှ ချက်ချင်းရုန်းထွက်ရန် ပြင်သည်။

၎င်းက ဝမ်ချွမ်ကျီကို ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ခြေနှစ်လှမ်းလောက် ပြန်ဆုတ်စေသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ကြက်မအိုကြီးက သူမနောက် မလိုက်ခဲ့ပေ။ သူမကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။

ဝမမချွမ်းကျီသည် ကြက်မအို၏ အပြုအမူကို ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ကြက်ရောဂါ ဖြစ်တော့မှာလား?"

သာ့ချောင်က ၎င်းသည် သောက်ရေနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ထင်သည်။ သူမသည် ဝမ်းနည်းနေရသည်။ ပြေးခါနီးတွင် ကြက်မအိုကြီးက တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ကြက်ခြေထောက်က ကွေးညွှတ်ပြီး ထိုင်ချကာ "ဒန် ဒန် ဒန် ဒန်" ဖြင့် ကြက်ဥလေးလုံးကို ဆက်တိုက် ဥချသည်။

ဝမ်ချွမ်းကျီ - "!"

သာ့ချောင် - "!"

ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် သာ့ချောင်သည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ သူမက ပြေးလာပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်သည်။ "ကူးကူ၊ ဥတွေ ဥချထားတယ်"

ကြက်မကြီးက မာနကြီးသောအကြည့်နှင့် ခေါင်းကိုမော့ပြီး အော်ခဲ့သည်။ "ကူး ကူ!"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ကြက်မအိုကြီးကို ကြောင်တက်တက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမစိတ်တွေ ပွင့်လာသည်။

ကြက်မကြီးက သူမကိုမြင်ပြီး ဥဥသည်။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?

ဆိုလိုတာက သူမကောင်းချီးပေး ခံရသည်။

သူမက ကြက်ဖထက် ပိုအသုံးဝင်ကြောင်း ပြသသည်။ ကြက်မသည် သူမကိုမြင်သည်နှင့်ပင် ဥများထွက်လာသည်။

အိုး၊ သူမ ဝမ် ချွမ်ကျီ ချမ်းသာတော့မယ်!

ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး၏ ကြက်မများသည် သူမကို တွေ့သောအခါ ဥများဥနေပါက ဤကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးရုံဖြင့် တစ်သက်တာလုံးအတွက် စိုးရိမ်စရာမရှိပေ။

သူမ၏ အကြံအစည်ကို အတည်ပြုရန်အတွက် ကြက်မအိုဆီသို့ လျှောက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြက်မကြီးက သူမကို ကြည့်နေသည်။ ဥနှစ်လုံးထပ်မဥခင် တစ်ချက်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

အောင်မြင်ပြီ!

သူမက တကယ်ပင် ကြက်မများ၏ မိခင်ဖြစ်သည်။

ကြက်မတွေအားလုံးက သူမကို မြင်သည်နှင့် ဥဥလျှင် သူမ ချမ်းသာတော့မည်။

"ကျန်းကော်၊ ကျန်းကော်၊ ငါတို့မိသားစု ချမ်းသာတော့မယ်" ဝမ်ချွမ်းကျီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးထွက်သွားသည်။ ပြေးရင်းနှင့် အော်သည်။

သာ့ချောင် - ?