အခန်း (၃၆)

ချောင်ကျန်းကော်၏ စကားကိုကြားသောအခါ လူတိုင်းက ရယ်မောသွားကြသည်။

ချောင်ကျန်းမင်က ခွေးတစ်ကောင်လို ရယ်မောခဲ့သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ မင်းရဲ့အစာကိုပဲ စား။ အစ်မကြီးက ဖက်ထုပ် ဘယ်လောက်စားလဲဆိုတာ ဘာလို့ရေတွက်နေတာလဲ?"

ချောင်ကျန်းကော်က လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြုံးပြီး နဖူးကို ကုတ်သည်။ "မင်းရဲ့အကြီးဆုံးခယ်မက အရမ်းစားနေလို့ မဟုတ်ဘူးလား? မကြာသေးခင်ကမှ သူမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိပြီး အစာစားချင်စိတ် မကောင်းဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ။ အခုတော့ သူမ အစားစားချင်စိတ် မရှိတာ မတွေ့ရပါဘူး။ ငါတွေ့တာက သူမ ဖက်ထုပ်သုံးခုကို တစ်ကိုက်တည်း မျိုချတာပဲ။ နင်မှာ မကြောက်ဘူး"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

ရှင့်ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားနိုင်မလား? ရှင့်ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားနိုင်မလား?

လူအများရှေ့မှာ သူမကို ဘယ်လိုပြောတာလဲ? သူမ မျက်နှာမလိုချင်တော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား!

၎င်းကို ပြောရလျှင် ချောင်ကျန်းကော်က ဝမ်ချွမ်ကျီကို အရင်တုန်းက ဘာကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့လဲ ဆိုသည်မှ လှပသော နားလည်မှု လွဲမှားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ချောင်ကျန်းကော်က သူ့တွင် စွမ်းရည်အများကြီးမရှိဘူးဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသဖြင့် မိသားစုအတွက် ဝင်ငွေမရှာနိုင်ဘူးဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သို့တိုင် သူသည် မိသားစုအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဇနီးသည်ကို ရွေးချယ်ရာတွင် တစ်ခုတည်းသော လိုအပ်ချက်မှာ အစာစားချင်စိတ်နည်းရန် ဖြစ်သည်။ သူမပုံသဏ္ဍာန်အရမှာ ရုပ်ဆိုးလွန်းလို့ ကြောက်စရာမကောင်းသရွေ့ အဆင်ပြေသည်။

ဟုတ်သည်၊ သူက ထိုတောင်းဆိုချက်ကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်မပြောရဲပေ။ သီးသန့်သာ စောင့်ကြည့်သည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် အိမ်တွင် အလွန်အမင်း စားချင်စိတ်ကြောင့် ချိန်းတွေ့မှုအချို့ကို ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။

အိမ်ထောင်ပြုရန်အတွက် သူမအမေက သူမကို ချိန်းတွေ့တုန်း စားချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ပြောခဲ့သည်။ ဒါမှမဟုတ်လျှင် သူမ ပြန်လာသောအခါ သေသည်အထိ ရိုက်လိမ့်မည်။

ဝမ်ချွမ်းကျီသည် လက်မထပ်နိုင်တော့မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ချောင်ကျန်းကော်ကို တွေ့သောအခါ မစားနိုင်တော့ဟု မပြောခင် အနည်းငယ်သာစားခဲ့သည်။

ချောင်ကျန်းကော်သည် သူမက ကြောင်တစ်ကောင်လို အစာစားချင်စိတ်နည်းသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အလွန်ကျေနပ်သွားသည်။ ထိုသို့ဖြင့် နှစ်ယောက်သား လက်ထပ်ခဲ့ကြသည်။

အိမ်ထဲသို့ လက်ထပ်ပြီးနောက် ဝမ်ချွမ်ကျီသည် အစပိုင်းတွင် ထိန်းချုပ်မှုအချို့ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ဝန် ရလာသည်။ ကိုယ်ဝန် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သူမ၏ "ကြောင်နှင့်တူသော အစာစားချင်စိတ်" သည် ထာဝရပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချောင်ကျန်းကော်က သူ့အမြင်အာရုံမကောင်းဟု ငိုကြွေးနေသော်လည်း လမ်းခွဲရန် ဒါမှမဟုတ် အခြားအရာကို ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ သူမက စားနိုင်ပြီသဖြင့် စားပါ။ အစာမစားရန် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ချုပ်ထား၍လည်း မရပေ။

ဝမ်ချွမ်ကျီ ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်ဆိုသည့် သတင်းကို ကြားသောအခါ ချောင်ကျန်းမင်နှင့် ချန်ချောင်ချောင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ခေတ္တရပ်သွားသည်။

ချောင်ကျန်းမင်၏ မျက်လုံးတွင် မှုန်ကုပ်ကုပ်အလင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက ဖျစ်ညှစ်ပြုံးပြီး ပြောသည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်ကိုအကြီးဆုံးနဲ့ အကြီးဆုံး အစ်မ။ အချိန်ကျရင် အိမ်က ပိုပြီး အသက်ဝင်လာမှာ သေချာတယ်!"

သူ့ထံတွင် သမီးတစ်ယောက်သာ ရှိသည်။ ထုံးစံအတိုင်း သူက ကလေးထပ်လိုချင်သည်။ သို့သော်လည်း သနားစရာ​ကောင်းတာက သူက...

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်လောက်က သူသည် ခရီးသွားစဉ် ခရီးတစ်ဝက်တွင် ဓားပြနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သည်။ သူက ဒဏ်ရာရသွားသည်။ ဒဏ်ရာရခဲ့သော နေရာက အဲဒီနေရာဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မြို့မဆေးရုံကို သွားပြသောအခါ အနာဂတ်တွင် ကလေးရရန် ခက်ခဲမည်ဟု ပြောသည်။ ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူ့ဇနီးချောင်ချောင်ကိုသာ ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို မိသားစုကပင် မသိသေးပေ။

ချန်ချောင်ချောင်၏ သွယ်လျသော မျက်လုံးများက ဝမ်ချွမ်ကျီကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးတွေထဲ သံသယတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အစ်မအကြီးဆုံးက ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာပဲ။ ဘာလို့ အစောကြီး မပြောတာလဲ? လေးလံတဲ့ အရာတွေကို အခုပဲ ရွှေ့လိုက်တာ။ အစ်မကြီး ဆိုးရွားတာ တစ်ခုခု ဖြစ်မလား?"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ချက်ချင်းပင် ကျောက်တုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမ "ကိုယ်ဝန်" အကြောင်းကို လုံးဝမေ့သွားပြန်သည်။

အဲဒီတုန်းက သူမဘာတွေတွေးနေတာလဲ? သူမခေါင်းက တံခါးအောက် ဒါမှမဟုတ် တံခါးကြား ညှပ်နေတာလား? သူမ ဘာကြောင့် ဒီလိုလိမ်ညာခဲ့တာလဲ?

သူမ၏ အဖြေကို မစောင့်ဘဲ ချောင်ကျန်းကော်က ထပ်မံနှောင့်ယှက်ပြန်သည်။ "ညီမငယ်၊ သူ့အတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ သူက ပုံစံကောင်းတယ်။ သူ့အစ်မ ကူးကူးက ဒုတိယချောင်ရဲ့ ခြံဝင်းထဲမှာ မကြာခဏ သူ့ကိုအဖော်လုပ်ပြီး ပြေးပေးတယ်"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

ချန်ချောင်ချောင်က ခဏလောက် ငုတ်တုတ်ကြောင်သွားသည်။ "ကူးကူ? အကြီးဆုံးအစ်မရဲ့ ဘယ်သူငယ်ချင်းလဲ?"

ထူးဆန်းသည်။ ဒုတိယအစ်ကိုရဲ့ အိမ်မှာ ဘာကြောင့် အကြီးဆုံး ယောင်းမရဲ့ သူငယ်ချင်း ပေါ်လာတာလဲ?

ဖြစ်နိုင်တာက...သူမက သူငယ်ချင်းကို ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်တာလား?

ဒါက သိပ်ကြီးကျယ်တဲ့ တွင်းနက်ကြီး မဟုတ်ဘူးလား?

ဒုတိယအစ်ကိုက ကောင်းသော်လည်း အခုချိန်တွင် အကြောသေနေသည်။ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ အဆင်မပြေပေ။

သာ့ချောင်၏ ကလေးအသံသည် သူမ၏ ပဉ္စမမြောက် အဒေါ်၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို ရှင်းစေခဲ့သည်။

"ကူးကူက သမီး မိသားစုက မွေးထားတဲ့ ကြက်မကြီးပါ။ အကြီးဆုံး အဒေါ်က သူနဲ့ ဆော့ရတာ ကြိုက်တယ်။ သူရောက်လာတိုင်း သူနဲ့အတူ လိုက်ပြေးတယ်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းက အဒေါ်က အစ်မလို့ ခေါ်တာ ကူးကူက အရမ်းပျော်နေတယ်!"

ဝမ်ချွမ်းကျီ - "..."

ကြက်မကြီးက သူမကို မြင်တိုင်း ရန်ဖြစ်ချင်သည့်ပုံစံနှင့် နေနေသည်။ သူမကိုမြင်ရတာပျော်တာကို ဘယ်မျက်လုံးကမြင်လဲ?

ချန်ချောင်ချောင်သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမှ ပြန်လည်သက်သာလာပြီး ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ ဥဒေါင်းမင်းသမီးပုံစံ ဂုဏ်ယူသောအမူအရာကို စစ်ဆေးနေသည်။

သူမ၏ ဆဋ္ဌမအာရုံက ဝမ်ချွမ်ကျီက ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူမအား ပြောနေသည်။

သူမ၏ အကြည့်ကြောင့် ဝမ်ချွမ်းကျီ၏ ဆံပင်များသည် ထောင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မာနကြီးသောအကြည့်က သူမအတွင်း၌ မီးတောက်လောင်သွားသည်။

"ပဉ္စမညီမ၊ ငါ့ကို ဘာလို့ဒီလိုကြည့်နေတာလဲ? ငါ့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာကို မနာလိုဖြစ်လို့လား? ဒါက မနာလိုစရာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မိသားစုက တင်ပါးကြီးပြီး ကိုယ်ဝန်ရလွယ်တာကိုး"

လူတိုင်း - "..."

သူမ လေးနက်နေတာလား? လူအများရှေ့မှာ သူမရဲ့ တင်ပါးကြီးတွေကို ပြနေတာလား?

ချောင်ရှို့ကျီက ထိုချွေးမနှစ်ယောက်ကို မကြည့်ချင်ပေ။

ချန်ချောင်ချောင်သည် စိတ်ထဲ၌ အံကြိတ်ထားသည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ရွာမပြန်လာခင် အရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ကြားလိုက်ရတယ်"

ဝမ်ချွမ်ကျီက တုန်လှုပ်သွားသည်။ ချန်ချောင်ချောင် ပြောမည့်စကားက စိတ်ဝင်စားစရာမဟုတ်ကြောင်း သူမ၏ မသိစိတ်က သူမကို ပြောပြနေသည်။

ချန်ချောင်ချောင်က ပြောခဲ့သည်။ "ကျွန်မတို့နေထိုင်တဲ့ ခြံထဲမှာ ဝမ်လို့ အမည်သစ်ထားတဲ့ မိသားစုတစ်ခုရှိတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ အဲဒီမိသားစုရဲ့ချွေးမမှာ ရုတ်တရက် ကိုယ်ဝန်ရှိလာခဲ့တယ်။ ဝမ်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သုံးဆက်မှာ ကလေးတစ်ယောက်ကိုပဲ မွေးထုတ်ပေးခဲ့တယ်။ သူတို့က ဒီသတင်းကြားတော့ အလွန်ဝမ်းသာသွားတယ်။ အဲဒီချွေးမကို ချက်ချင်း အလိုလိုက်ကြတယ်။ မမျှော်လင့်ဘဲ လအနည်းငယ်ကြာပြီး ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိခဲ့ဘူး၊ နောက်ပိုင်းမှာ သူမကို ဆေးစစ်ဖို့ ဆေးရုံကို ဆွဲခေါ်သွားတော့ သူမက ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာ မဟုတ်ဘဲ အစားအသောက် စားချင်လို့ လိမ်လည်ပြီးတော့ ကိုယ်ဝန်ရှိဟန်ဆောင်နေတာ။ ဝမ်မိသားစုက အဒေါ်က ဒေါသတကြီးနဲ့ ချွေးမကို မုန့်လိပ်တံနဲ့ ရိုက်တယ်။ ရှင်တို့ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား?"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် တကိုယ်လုံး တုန်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဘာရယ်စရာလဲဟု ပြောချင်နေသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် စားပွဲပေါ်က ဖက်ထုပ်များကို သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ချင်နေသည်။

သို့သော်လည်း သူမ မလုပ်ရဲပေ။

သခင်၊ ဘာကြောင့် သူမက ဤကဲ့သို့ အလိမ်အညာကို ပြောခဲ့ ရသနည်း။

ပြီးတော့ ဖင်သေးသေး ချန်ချောင်ချောင်က သူမကို ဘာလို့ ဒီလို မျက်လုံးမျိုးနဲ့ ကြည့်နေတာလဲ?

သူမ တစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာလား?

ချောင်ကျန်းကော်သည် ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ချွမ်ကျီ တုန်လှုပ်သွားသောအခါတွင် သူက လျင်မြန်စွာ သတိထားမိသည်။

ဇနီးဖြစ်သူကို ငုံ့ကြည့်သောအခါ ထူးဆန်းသည်က်ု တွေ့လိုက်ရသည်။ "အေးနေတာလား မိန်းမ"

ဝမ်ချွမ်ကျီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မအေးဘူး"

"မအေးရင် ဘာလို့ ဒီလို တုန်နေရတာလဲ? အသက်ကြီးရင် လက်တွေ ခြေတွေ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ တုန်နေတယ်ယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။ ရွာအနောက်ဘက်မှာရှိတဲ့ အဘိုးကြီးရှင်းက ဒီလို ဖြစ်နေတယ်။ မိန်းမ၊ မင်းက အသက်မကြီးခင် အရွယ်ကျနေတာလား?"

ထိုစကားပြောပြီး သူသည် အဖိုးအိုရှင်း၏ တုန်လှုပ်နေသော လက်ခြေများကို သူ့ဇနီးအတွက် သရုပ်ပြသည်။

တက်ခြင်းကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုများက ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်ရသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

သူမ ဒီဘဝမှာ မနေနိုင်တော့ဘူး!

သူမ ဘာလို့ ဒီလောက်မိုက်မဲတဲ့လူကို လက်ထပ်ခဲ့တာလဲ?

ချောင်ကျန်းမင်သည် သူ့ခယ်မအကြီးဆုံးကို စာနာသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ချန်ချောင်ချောင်ကို အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ "ငါတို့ခြံထဲမှာ ဝမ်လို့ အမည်ရှိတဲ့သူ ရှိလား? ဘာလို့ ငါ မသိတာလဲ?"

ချန်ချောင်ချောင်က သူ့ကို ပြုံးပြခဲ့သည်။ "ရှင်မသိတာတွေ အများကြီးပဲ!"

ဝမ်ချွမ်ကျီတွင် ကိုယ်ဝန်မရှိဟု သူမသံသယ ဖြစ်နေသည်မှာ ၁၀၀% သေချာသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချွမ်ကျီက ဘာကြောင့် လိမ်လဲဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။ ချောင်မိသားစုတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိခြင်းအတွက် အထူး ဆက်ဆံခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း သင့်ကိုအသိဆုံးသူသည် သင်၏ ဆွေမျိုးမဟုတ်၊ သင်၏ ချစ်သူမဟုတ်၊ သင်၏ ရန်သူသာ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ချန်ချောင်ချောင် ပြန်ရောက်လာသည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် သူမ၏ ကိုယ်ဝန်အတုကို မြင်လိမ့်မည်ကို ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ဖက်ထုပ် သာ့ချောင်သည် စုစုပေါင်း ဖက်ထုပ် ရှစ်ခု၊ တောဝက်သားနှပ်ပန်းကန်လုံးငယ်နှင့် ဝက်ရိုးစွပ်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်ကို စားခဲ့သည်။ သူမဗိုက်က ဖောင်းကားနေသည်။

"အဘိုး၊ သမီးဗိုက်က အရမ်းကျပ်နေတယ်" သူမသည် အဖိုး၏လက်ထဲတွင် မှီကာ ချစ်စဖွယ်ပြုမူသည်။

ရွှယ်ချွမ်သည် သူမ၏ ဗိုက်ဝိုင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြုံးခဲ့သည်။

"ခဏနေပါဦး။ အဖိုးက သမီးကို အစာချေစာချေဖို့ လမ်းလျှောက်ထွက် ခေါ်သွားမယ်"

ဖက်ထုပ် သာ့ချောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပါးစပ်လေးကို ဖိလိုက်သည်။ "အစာကြေလို့ ပြန်လာရင် ဖက်ထုပ်ငါးခု ထပ်စားနိုင်သေးတယ်ထင်တယ်"

သူမပြောသည့်အတိုင်း နံပါတ်ကို လက်ကလေးဖြင့် ပြလိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သိမ်မွေ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။

ရွှယ်ချွမ်က ရယ်မောကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ သမီးအတွက် အဖိုးဖယ်ထားလိုက်မယ်။ သမီး ဗိုက်နေရာရှိတာနဲ့ သမီးကို အဖိုးကျွေးမယ်"

သာ့ချောင်က သူမအဖိုး လက်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ချစ်စရာကောင်းသောကြောင်လေးတစ်ကောင်လို ရိုးရှင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် သူ၏ အကြီးဆုံးသမီးက ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် ချစ်စဖွယ်ပြုမူသည်ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူ့နှလုံးသားက အနည်းငယ် ချိုမြိန်ပြီး မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အိမ်မှာ အရင်က ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးပေ။

သူမအကျင့်က သူနှင့်တူပြီး ရိုးရှင်းနုံအသည်ဟု အမြဲထင်ခဲ့သည်။ ယခု သူက လုံးဝမှားသွားပုံပင်။