အခန်း (၃၇)

တကယ်တမ်းတွင် သူမက ရိုးရှင်းပြီး နှေးကွေးသူ မဟုတ်ပေ။ ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာများကို မကြိုက်သူ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း မိသားစုထဲတွင် ဘယ်သူမှ သူမကို အလိုလိုက်ပြီး ကလေးလို ပြုမူခွင့် မပြုဘူးဆိုသည်ကို သူမ သိသည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်၌ရှိနေစဉ် အမြဲသတိရှိရှိနှင့် ဂရုစိုက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

အားလုံးပြည့်သည်ကို မြင်သောအခါ ချောင်ကျန်းမင်က ချောင်းဟန့်ပြီး အရေးကြီး သတင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။ "အဖေနဲ့အမေ၊ နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် ချောင်ချောင်နဲ့ ရှောင်ဝမ်အာက ကျွန်တော်နဲ့ မြို့ကို မပြန်တော့ဘူး"

ဤသည်ကို လူတိုင်းကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်အား မထိန်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ချောင်ကျန်းမင်သည် ထောက်ပံ့ရေးနှင့် ဝယ်လိုအား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးတွင် ယာယီ ပို့ဆောင်သူသာ ဖြစ်သော်ငြား မည်ကဲ့သို့ အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်ရမည်ကို သိရှိပြီး သတင်း အချက်အလက်ကောင်းကို ရရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထောက်ပံ့ရေးနှင့် ဝယ်လိုအား သမဝါယမသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ့အတွက် အိပ်ဆောင်တစ်ခန်း ရခဲ့သည်။

ချောင်ရှို့ကျီသည် ချွေးမကို အနားတွင် ချည်နှောင်တတ်သော ယောက္ခမမျိုးမဟုတ်ပေ။ သူမ အမြင်အရဆိုလျှင် မိဘများက သားသမီးများနှင့် ထာဝရ မနေနိုင်ပေ။

အသက်ကြီးလာသည်အထိ သူတို့၏ လက်တွဲဖော်များကသာ အဖော်ပြုပေးနိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူမသည် မလှုပ်ရှားနိုင်သည်အထိ အသက်မကြီးသေးပေ။ သူမကို ပြုစုရန် ချွေးမ မလိုပေ။

ထို့ကြောင့် အစကတည်းက ချန်ချောင်ချောင်ကို ချောင်ကျန်းမင်၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ မြို့တွင် နေထိုင်စေသည်။

သူတို့ ဘာကြောင့် အဲဒီနေရာမှာ ရုတ်တရက် မနေတော့တာလဲ?

ချောင်ရှို့ကျီက သူ့ကိုကြည့်ကာ မေးသည်။ "တစ်ခုခုဖြစ်သွားတာလား?"

ချောင်ကျန်းမင်က သူ့နောက်အံကြိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ထောက်ပံ့ရေးနဲ့ ဝယ်လိုအား သမဝါယမအဖွဲ့မှာ ဒါရိုက်တာအသစ် ရောက်လာတယ်။ အဲဒီအိပ်ဆောင်ကို သူ့တူအတွက် ချန်ထားရမှာပဲ"

တစ်ယောက်က ဧကရာဇ်၊ တစ်ယောက်က ပြည်သူ။ ဒါရိုက်တာအသစ်သည် ယခင်ဒါရိုက်တာနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးရှိသော လက်အောက် ငယ်သားများကို မကြိုက်သည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် ယာယီပို့ဆောင်သူ ချောင်ကျန်းမင်သည် စဉ့်တီးတုံးပေါ်တွင် ပထမဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

ချောင်ရှို့ကျီက ကောင်းကင်ကြီး ပြိုလဲသွားသည်ဟု မခံစားမိဘဲ အေးအေးဆေးဆေး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဒီလိုဆိုရင် ပြန်ပြောင်းလာခဲ့"

သူ့အမေ၏ တည်ငြိမ်မှုကို မြင်လိုက်ရပြီး ချောင်ကျန်းမင်၏ ထိတ်လန့်မှုက ချက်ချင်း ငြိမ်သွားသည်။

ဒီမိသားစုတွင် သူ့အမေက လူတိုင်းကို ပံ့ပိုးပေးသည့် မဏ္ဍိုင်တစ်ခုလိုပင်။ သူမရှိနေသရွေ့ ကောင်းကင်အောက်တွင် သူမကို တုံးတိသွားစေနိုင်သည့် အရာတစ်ခုမှ မရှိဟု ထင်ရသည်။

...

ဝက်သားခွဲပြီးနောက် နှစ်သစ်ကူး နီးလာပြီဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက အစားအစာ ချို့တဲ့ပြီး အသုံးစရိတ်ကို လျှော့ချကြသော်လည်း နှစ်သစ်ကူးကဲ့သို့ ပွဲတော်ကြီးများသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် မတူညီသော အဓိပ္ပါယ်များ ရှိနေသည်။

ဆင်းရဲသားများက ဆင်းရဲပွဲ လုပ်ကြသည်။ ချမ်းသာသောသူများက ချမ်းသာသည့် ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံတွေ ရှိသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ ဆင်းရဲသည်ဖြစ်စေ နှစ်သစ်အတွက် ပြုပြင်ပြီး ဖြည့်ဆည်းကြသည်။ လူတိုင်းက အလွန် အလုပ်များကြသည်။

ချောင်ကျန်းမင်၏ မိသားစုပြန်လာပြီးနောက် ဒုတိယနေ့တွင် ချောင်ရှို့ကျီသည် အကြောသေနေသော ချောင်ကျန်းကျွင်းမှလွဲ၍ တစ်မိသားစုလုံးကို သန့်ရှင်းရေးပွဲတွင် ဦးဆောင်သည်။ သုံးနှစ်သားအရွယ် ချောင်တုန်းဝမ်ပင်လျှင် အလုပ်တစ်ခုရသည်။

သာ့ချောင်နှင့် သူမ၏ ဝမ်းကွဲအစ်မ နှစ်ယောက်သည် ကြက်လှောင်အိမ် သန့်ရှင်းရေးကို အတူတကွ တာဝန်ယူကြသည်။

ဝမ်းကွဲနှစ်ယောက်လုံးက သူမကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် သူမလက်ကို မညစ်ပတ်စေပေ။

ကူးကူသည် koi ကျောက်စိမ်းရေကို သောက်လိုက်ကတည်းက ယခုအခါတွင် သူမသည် တစ်နေ့လျှင် ကြက်ဥ နှစ်လုံး သို့မဟုတ် သုံးလုံး အနည်းဆုံး ဥနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းသောနေ့များတွင် တစ်နေ့လျှင် ကြက်ဥ လေးငါးလုံးအထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ချောင်မိသားစုမှလူများက ၎င်းကိုမြင်သောအခါ အံ့သြသွားကြသည်။

ကြက်မကြီးကိုတွေ့တိုင်း ဝမ်ချွမ်ကျီက အဝေးမှာ ပုန်းနေသည်။ ပထမမှာ မျက်နှာပျက်သဖြင့် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယမှာမူ ကြက်မအိုကြီး ရူးသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လိုက်လာမည်ကို သူမ ကြောက်နေသည်။

သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ချောင်ရှို့ကျီက ချောင်မိသားစုကို ထိုကိစ္စအား မဖြန့်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းက သာမာန်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်လိုက်လျှင် ကြက်မအိုကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ရုံသာမက သာ့ချောင်ကိုပါ ငြိတွယ်သွားနိုင်သည်။

ချောင်မိသားစုတွင် မည်သူမျှ ထိုကိစ္စကို မဆန့်ကျင်ပေ။

နှိမ့်ချ၍သာလျှင် ဥစ္စာရှာနိုင်၏။

ယခုတွင် ကြက်ဥကို နေ့တိုင်းစားနိုင်ပြီ။ ဘယ်လောက် ကျေနပ်စရာကောင်းခဲ့လဲ? ကြက်မကြီး ကူးကူ လုယူခံရလျှင် ဤအကျိုးကျေးဇူးများက ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

သာ့ချောင်သည် ကူးကူ၏အခြေအနေကို နေ့တိုင်း စောင့်ကြည့်နေသည်။ နေ့တိုင်း ဥအများကြီး ဥနေသော်လည်း သူ့၏ တက်ကြွမှုက မပြောင်းလဲဘူးဆိုသည်ကို သူမ သတိထားမိသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ချောင်အိမ်ဟောင်း၏ ကြက်မများကို လုံခြုံစွာသောက်သုံးရန် koi ကျောက်စိမ်းရေကို ပေးနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ချောင်အိမ်ဟောင်းရှိ ကြက်မအိုများသည် ကူးကူပြီးနောက် နေ့တိုင်း ဥဥကြသည်။ ချောင်မိသားစုမှ လူတိုင်းသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပါးစပ်ကို မပိတ်နိုင်ကြပေ။

ကြက်မကြီးများကို ရေတိုက်သည့်အပြင် သာ့ချောင်ကိုယ်တိုင်လည်း သောက်သည်။ သူမသည် သူမအဖေနှင့် ချောင်မိသားစုကို တိတ်တဆိတ်ပေးသည်။

ထိုအထဲတွင် သူမအဖိုးက အများဆုံးသောက်ရသည်။

အဘိုး၏ ကျန်းမာရေးက အလွန် ဆိုးသည်။ ရာသီဥတုအေးလျှင် အိပ်ရာထဲ၌ ရက်ပေါင်းများစွာ လဲနေရသည်။

သူ့မျက်နှာသည် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသည်။ သူမအဖွားက အချိန်တိုင်း မစားနိုင်တော့သည်အထိ အလွန် စိုးရိမ်နေရသည်။

သူမအဖိုးနှင့် အဖွား နေမကောင်းဖြစ်သည်ကို သူမ မကြိုက်ပေ။ ထို့ကြောင့် အဘိုးက နေ့တိုင်းသောက်နေသော ရေထဲကို ကျောက်စိမ်းပုတီးစေ့များကို တိတ်တဆိတ် ပစ်ချခဲ့သည်။

ကျောက်စိမ်းရေသည် သူမအဖိုးကို နေကောင်းလာစေရန် မျှော်လင့်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သာ့ချောင်သည် အလွန်အလုပ်များနေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရှောင်ချောင်သည် ကြမ်းတမ်းသည်။

ဖန်းဖူကွေ့သည် အရိုးကျိုးသွားခဲ့ပြီး လယ်ကွင်းထဲ၌ အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူ့ခြေထောက်က တဆတ်ဆတ် ကိုက်ခဲနေသဖြင့် သူ့ဒေါသကို အဆိုးဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်သွားစေခဲ့သည်။

ဖန်မိသားစုတစ်ခုလုံးဖြစ်သည့် အဘွားကြီးဖန်မှ စပြီး လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်ခွဲခန့်က မွေးဖွားခဲ့သော အငယ်ဆုံးသမီးအထိ သူ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်း ခံရသည်။

ဤလေထုထဲတွင် အဘွားကြီးဖန်၏ ဒေါသသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးလာသည်။ အရမ်းပေါက်ကွဲလာသည်။ တစ်ချက်ထိရုံနှင့် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ဤရက်ပိုင်းတွင် ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက နေ့တိုင်း ခွေးတစ်ကောင်လို အငေါက်ခံရသည်။ သူမ၏ဘဝသည် ဆိုးရွားလှသည်။

ရှောင်ချောင်သည် ကလေး ပါရမီရှင်ဖြစ်သဖြင့် အဘွားကြီးဖန်သည် ယခုအချိန်အထိ သူမအား ကြိမ်းမောင်းခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

သို့တိုင် သူမသည် ကောင်းသော သဘောထားကို မပြခဲ့ပေ။ ကျိုင်းပင်ကို ကြိမ်းမောင်းသောအခါ ပိုးစာအား လက်ညှိုးထိုးပြခြင်းသည် မြင်တွေ့နေကြပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ချောင်လည်း အလွန်စိတ်တိုသွားသည်။ သူမသည် ဖန်၏အိမ်မှ ချက်ခြင်းထွက်ချင်သည်။

"အမေ၊ မနေ့ညက ဦးလေးဝမ်ကို မတွေ့ဘူးလား?"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်း၏ မျက်နှာသည် မြောင်းကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေ၏။ "ဒီလူဆိုးကြီး။ သူက မျက်နှာလှန်ပြီးတော့ စားပြီးတဲ့အခါ လူတွေကို မမှတ်မိချင်တော့ဘူး။ သူ့လမ်းကို ငါခွင့်ပြုလိုက်သလိုပဲ!"

ထိုနေ့တွင် တောဝက်၏ မစင်စွန့်ခြင်း ခံရပြီး ဝမ်ရှင်းရှန်ကို လူကိုယ်တိုင် မတွေ့ရတော့ပေ။

သူမသည် ယခင်အဆက်အသွယ်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ သစ်ပင်တစ်ပင်တွင် အဝတ်စကို ချည်နှောင်ထားသည်။ သူက ရွာထဲ၌ ရှိနေသရွေ့ မြင်နေရသည်။

မိုးလင်းသည်အထိ သက်ကယ်တဲထဲ၌ သူ့ကို စောင့်နေသည်မှာ အေးခဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့ကို မတွေ့ရပေ!

ခွေးတိရိစ္ဆာန်လူ!

သူမကို စွန့်ပစ်ချင်နေတာလား? အိပ်မက်မက်နေလိုက်!

ရှောင်ချောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "အမေ၊ ဘာလုပ်နိုင်လဲ?"

သူမအမေကို တောဝက်က မျက်နှာ၌ မစင်စွန့်ခဲ့သဖြင့် ဝမ်ရှင်းရှန်က စက်ဆုပ်နေပြီဟု သူမ မှန်းဆခဲ့သည်။ သူမသည် ဤအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်ပင် စကားမပြောချင်တော့ပေ။

သူမအမေက ဒီကပ်ဆိုးနတ်ဘုရား သာ့ချောင်ကို ဘယ်လို နှိုးဆော်ခဲ့ပြန်တာလဲ?

ယခင်က သူမအား ပြတ်ပြတ်သားသား သတိပေးခဲ့ပြီး ဤကာလအတွင်း သူမအား မနှိုးဆော်ရန် ပြောခဲ့သည်။ သူမလည်း ကတိတည်ခဲ့သည်။ ခေါင်းတလှည့်တွင် သေတွင်းတူးပြန်သည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ ခေါင်းငုံ့ပြီး ပြန့်ကားနေတဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ​နဲ့ဆိုရင် သူ ငြင်းမှာကို ငါမကြောက်ဘူး!"

ရှောင်ချောင်၏ မျက်လုံးက ပြူးကျယ်သွားသည်။ "အမေ... ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလား?"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက အောင်ပွဲခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "တစ်လတိတိဘဲ၊ နောက်ထပ်တစ်လခွဲလောက်စောင့်ပါ။ သူငါ့ကိုမဆက်သွယ်ရင် သူတို့ ဝမ်မိသားစုရဲ့အိမ်မှာ သွားငိုမယ်"

သူတို့ဝမ်မိသားစုက သူမဗိုက်ထဲရှိ ကလေးကို အသိအမှတ်မပြုလျှင် ဝမ်ရှင်းရှန်ကို မဖွယ်မရာပြုမူမှုအတွက် ရဲစခန်းကို တိုင်ကြားမည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရှင်းရှန်က အဖမ်းခံရရုံသာမက သူတို့၏ ဝမ်မိသားစုတစ်ခုလုံးလည်း ကံဆိုးသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ဝမ်ရွှေရှန်။ ထုတ်လုပ်ရေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဖို့ မတွေးနဲ့တော့။

ရှောင်ချောင်သည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အံ့သြစရာကောင်းတာက ဒီကလေးက အချိန်မှန်ရောက်လာသည်။

သူတို့ဆီတွင် ဒီကလေးရှိသရွေ့ သူမနှင့် သူမအမေက ဝမ်မိသားစုထဲသို့ ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ဝမ်မိသားစုထဲ၌လည်း အခိုင်အမာ ခြေကုပ်ယူနိုင်သည်။

သူမအမေ၏ ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် သာ့ချောင်၏ ကိစ္စကို တွေးပြန်သည်။

အများကြီးစဉ်းစားပြီးနောက် သာ့ချောင်ထံ၌ စနစ်ရှိမရှိ မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူမကို ရှာရန် ချောင်၏ ခြံဝင်းငယ်ထဲသို့ သွားသည်။

သူမပါးစပ်မှ အမှန်တရားကို လှည့်စားချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ခရီးစဉ်အနည်းငယ်မှာ လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာရသည်။

သူမကိုရှာရန် ချောင်၏အိမ်ဟောင်းကို မသွားရဲပေ။ သေလောက်အောင် ဒေါသထွက်နိုင်သည်။

နှစ်သစ်ကူးအကြိုရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူမမှာ ကလေးဖြစ်သည့် သူမ၏ ဝမ်းကွဲညီမငယ်လေး မောင်းယထုံကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် အဘွားကြီးဖန်က အိမ်၌ နေခိုင်းထားသောကြောင့် သာ့ချောင်ကို ရှာရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

စာအုပ်ထဲသို့ မကူးပြောင်းမီ ယခင်ဘဝက ကလေးများကို မုန်းတီးခဲ့သည်။ အစနောက်သန်ကလေးများနှင့် အချစ်ခံရသူများသည် အရွံရှာဆုံးဖြစ်သည်။

အရင်တုန်းက ချောင်၏ အိမ်၌ နေစဥ် ဘာအလုပ်မှလုပ်စရာမလိုပေ။ သူမလက်ဆယ်ချောင်းက အလုပ်ကိစ္စကြောင့် ဘယ်တော့မှ ညစ်ပတ်သွားမှာမဟုတ်ဟု ပြောသည်မှာ ချဲ့ကားခြင်းမဟုတ်ပေ။

မထင်မှတ်ဘဲ ဖန်၏အိမ်ကို ရောက်သောအခါ ကလေး၏ မစင်နှင့် ဆီးကို သုတ်ပေးရသည်။ မစားနိုင်လောက်အောင် ရွံရှာစရာကောင်းသည်။

မောင်းယထုံက ဂရုစိုက်ရန် ခက်ခဲသည်။ သူမသည် မကြာခဏ ဝမ်းပျက်တတ်သည်။ သူမက လုပ်ပေးတိုင်း ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးနေသည်။ ရပ်တန့်ရန် သူမကို ချော့မရပေ။

သူမငိုသည်နှင့် ဖန်ဖူကွေ့သည် အခြားသူများကို ကျိန်ဆဲသည်။ ထို့နောက် အဘွားကြီးဖန်က ဝင်လာပြီး သူမကို အော်ဟစ်လိမ့်မည်။

ဒေါသ​ကြောင့်​ သူမ၏ နှာ​ခေါင်း​ပင် တွန့်​လာသည်။

ဖန်၏အိမ်တွင် သူမတကယ်မနေချင်တော့ပေ။

...

လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်အောက်တွင် '၇၃ နွေဦးပွဲတော်' သည် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့တွင် ချောင်ကျန်းကျွင်းကို ချောင်ကျန်းကော်က ချောင်အိမ်ဟောင်းဆီ တစ်ဖန် သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ချောင်ရှို့ကျီက သူမ၏ ချွေးမနှစ်ယောက်ကို မီးဖိုခန်းထဲသို့ မနက်စောစော၌ ခေါ်သွားပြီး ရွှယ်ချွမ်က သားနှစ်ယောက်ကို နွေဦးပွဲတော်ပုံများ ကပ်နေသည်ကို ကြီးကြပ်နေသည်။ လူတိုင်း အလုပ်လုပ်ကြသည်။

သာ့ချောင်က နှစ်သစ်ကူး၌ ပထမဆုံးအကြိမ် အလွန် ပျော်ခဲ့ရသည်။ သူမမျက်နှာလေးက ပြုံးပျော်နေသည်။

အလုပ်လုပ်စရာ မလိုပေ။ ရံဖန်ရံခါတွင် သူမသည် ဝမ်းကွဲအစ်ကိုနောက်သို့ လိုက်ပြီး မီးဖိုခန်းသို့သွားကာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် စားနိုင်သည်။ ၎င်းက မှားသည်ဟု သူမ ခံစားမိသော်လည်း တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဒီနှစ်သစ်တွင် သူမ အဝတ်သစ်များ ဝတ်နိုင်သည်။