အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း

"မည်း… မည်းနက်တဲ့ နဂါးနက်..."

ဘီယွန်တော့ဟာ သူ့ရှေ့မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားတယ်။ သူတို့ဟာ နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့သလို၊ အထူးသဖြင့် နဂါးတစ်ကောင်နဲ့ ဆိုတာကတော့ ပိုလို့တောင် မထင်မှတ်ခဲ့ဘူး။

"ဒါကို ကြိုက်လား..." ယီထျန်းယွမ်က မဲ့ပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"ဒီအမှိုက်တွေကို ဖယ်ရှားလိုက်..." ယီထျန်းယွမ်က နဂါးနက်ကို ပြောလိုက်တယ်။ ဒီစကားကြောင့် သူတို့ဟာ ယီထျန်းယွမ်က ဒီနဂါးနက်ရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်မလားလို့ တွေးမိသွားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါကို သက်သေပြဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ နဂါးနက်က ချက်ချင်း အဆူးတစ်ခုလို အော်ဟစ်ပြီး လက်သည်းချွန်တွေနဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေရှိရာဘက်ကို လျင်မြန်စွာ ဟန့်တိုက်လိုက်လို့ပဲ။

"ဆုတ်ခွာ..." ဘီယွန်တော့က ထိတ်လန့်စွာနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ သူ ချက်ချင်းရေထဲကို ခုန်ချလိုက်ပြီး ရေထဲက နဂါးကို ရှောင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံတဲ့နေရာလို့ ထင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ဘီယွန်တော့ရဲ့ ဒီလှုပ်ရှားမှုက သေစေနိုင်တဲ့ အမှားတစ်ခုဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ နဂါးနက်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ မီးလျှံတွေ ပြည့်လာခဲ့တယ်။ နဂါးရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ မီးလျှံတွေ ပြည့်နေတာကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ မီးလျှံတွေဟာ ဘီယွန်တော့ရှိရာဘက်ကို ချက်ချင်း ဦးတည်လာခဲ့တယ်။ နဂါးက ရေပေါ်ကို မီးလျှံမည်းတွေ ပစ်လွှတ်လိုက်တယ်။ နဂါးနက်က သူ့ရဲ့ အသက်ရှူတိုက်ခိုက်မှုကို ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ အဲဒီတည်နေရာမှာ ပူဖောင်းတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး မကြာခင်မှာပဲ နဂါးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေရဲ့ အလောင်းတွေဟာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ကို ပေါ်လာကြတယ်။ အကုန်လုံး မီးလောင်ကျွမ်းပြီး အသက်မဲ့နေကြပြီ။

‘ဘီယွန်တော့ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ’

‘ဆုလာဘ်များ- အတွေ့အကြုံ ၄၈၀၀၀၊ အဆင့်မြှင့်အမှတ် ၂၂၀၀၊ ပျံသန်းနိုင်သော ငါးမန်းထိန်းချုပ်နည်း၊ မြေကမ္ဘာအဆင့်ကျင့်စဉ်။’

‘လျူယူချန်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ’

‘ဆုလာဘ်များ- …’

‘နဂါးနက်ကို အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုအဆင့် ဒုတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်လိုက်ပါပြီ’

နဂါးနက်ဟာ အောင်မြင်စွာ အဆင့်မြှင့်တင်ခံလိုက်ရပြီ။ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြတွေဟာ နဂါးနက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားကြပြီး တချို့ဟာ ထွက်ပြေးဖို့ အောင်မြင်သွားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်က ထွက်ပြေးသွားတဲ့ အသေးအဖွဲလူတွေကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။

သူက ပင်လယ်ဓားပြတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကို အကုန်သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ ပိုစိတ်ဝင်စားတယ်။ ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်က သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့ တပည့်တွေဟာ အံ့အားသင့်လွန်းလို့ တုန်လှုပ်နေကြပြီး အခုမှ သူတို့ရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုကို နောင်တရလာကြတယ်။ ယီထျန်းယွမ်က ဒီလောက် အားကောင်းလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မသိခဲ့ကြဘူး။

သူတို့ဟာ ယီထျန်းယွမ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်မှန်း သိလိုက်ရတာနဲ့ ချက်ချင်း သင်္ဘောပေါ်ကနေ ခုန်ချပြေးကြတယ်။ ဒါပေမယ့် နဂါးနက်က သူတို့ထက် အများကြီး ပိုမြန်တယ်။ နဂါးနက်က သူတို့ကို သင်္ဘောပေါ်ကို ပြန်ပစ်တင်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာတယ်။

"ဒီမှာရှိတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဒီခန်ကို ဘာမှ မမေးဘဲ ထွက်ပြေးကြတာလား။ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်မရှိတာလဲ..." ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ရဲ့ အချည်းနှီး ရုန်းကန်မှုကို လှောင်ပြောင်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ကောင်းပြီ။ အခု အကုန်ပြီးသွားပြီ။ ဒီသစ္စာဖောက်တွေကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးရမယ်လို့ မင်းတို့ ထင်လဲ။ ဒီမှာပဲ ကွပ်မျက်လိုက်ရမလား။ ဒါမှမဟုတ် အိမ်တော်သခင်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ ထားလိုက်ရမလား..." ယီထျန်းယွမ်က ဒီသစ္စာဖောက်တွေကို ဘာလုပ်ရမလဲလို့ မေးလိုက်တယ်။

သူက ဒီခန်ချန်ကို အခုချိန်မှာ အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး။ ဒါဟာ ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်ကို သူပေးနိုင်တဲ့ လေးစားမှုတစ်မျိုးပဲ။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဘုရင် ရွှမ်ထျန်းက သူ့ကို အများကြီး ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမြွေအနှစ်တွေကလည်း သူ ပြောနေတုန်းမှာပဲ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ခိုလှုံခွင့်ပေးခဲ့တယ်။

ယန်ရှီရွှေဟာ တစ်ယောက်တည်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရပ်တည်ပြီး ယီထျန်းယွမ်နဲ့ သူ့ရဲ့ နဂါးနက်ဆီကို လျှောက်လာခဲ့တယ်။ သစ္စာဖောက်တွေအားလုံးကို ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်း မသတ်ဖြတ်ခဲ့ဘူး။ သူတို့ဟာ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လဲနေပြီး ရုန်းကန်ဖို့ ဆန္ဒအားလုံး ဆုံးရှုံးနေကြပြီ။

ယန်ရှီရွှေက ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ "ခင်ဗျားက ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်ရဲ့ မဟာမိတ်လား..." သူမရဲ့ အသံထဲမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိသာတယ်။

"အကျဉ်းအားဖြင့်ပြောရရင် ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်ရဲ့ မဟာမိတ်ပဲ..." ယီထျန်းယွမ်က သူ့ဘက်က ဇာတ်လမ်းကို အခုချိန်မှာ ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ မသိတာကြောင့် အခုလောလောဆယ် သူတို့နဲ့ သဘောတူလိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တယ်။ သူမှာ လုပ်စရာတချို့ ကျန်နေသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်မှ သူတို့ကို လာတွေ့ဖို့ စိတ်ကူးထားတယ်။

"ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်ကို ကျွန်မတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးမလား။ ခုနက သစ္စာဖောက်တွေကို ကိုင်တွယ်ပေးခဲ့တဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီကြောင့် အိမ်တော်သခင်က သေချာပေါက် ဆုချီးမြှင့်ပေးမှာပါ..." ယန်ရှီရွှေက ယီထျန်းယွမ်က သူမရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကို လက်ခံမယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"အခုချိန်မှာ မလိုက်နိုင်သေးဘူး။ ကျွန်တော်မှာ လုပ်စရာတချို့ ကျန်နေသေးတယ်။ မင်းတို့အားလုံး အခုချက်ချင်း ပြန်သွားသင့်တယ်။ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေမယ်ဆိုရင် ဘာတွေနဲ့ ကြုံရမလဲ မပြောတတ်ဘူး။ အခုဆို ဒီနေရာမှာ ပင်လယ်ဓားပြတွေ မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ လုံခြုံစွာ ပြန်နိုင်မှာပဲ။ ပြန်သွားပြီး အိမ်တော်သခင်ကို ကျွန်တော်ရဲ့ နှုတ်ဆက်စကား ပြောပေးပါ။ မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုနဲ့ဆိုရင် ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်က သေချာပေါက် ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်လည်ရရှိလာမှာပါ..."

"အကြီးအကဲရှေ့မှာ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်..." ယန်ရှီရွှေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ယီထျန်းယွမ်ကို ပြောလိုက်တယ်။ ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်ကို ယုံကြည်ပေးတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတာကို သူမက ဝမ်းမြောက်မိတယ်။

"ခင်ဗျား ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ ကျွန်မတို့ အကြွေးတွေ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါမယ်..." သူမက ယီထျန်းယွမ် နဂါးနက်ကို မစီးခင် ချက်ချင်း ထပ်ပြောလိုက်တယ်။

"သေချာပေါက်ပါ။ နောက်မှ လာလည်ပါမယ်..." ယီထျန်းယွမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်တယ်။ သူ နဂါးနက်ရဲ့ ကျောပေါ်မှာ ရောက်နေပြီဖြစ်တဲ့အခါ ထပ်ပြောလိုက်တယ်။ "မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့တဲ့အခါ မင်းဆီက ကောင်းမွန်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး မျှော်လင့်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်..." ဒီစကားပြောပြီးတာနဲ့ သူ ချက်ချင်း နဂါးနက်နဲ့အတူ နတ်ဆိုးတိမ်ကျွန်းဆီကို ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။

"အကြီးမယန်။ အဲဒီလူက ငယ်ရွယ်သေးတယ်လို့ မမက ပြောခဲ့တယ်။ သူ့အရွယ်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ရတာလဲ။ ဒါ့အပြင် နဂါးနက်ကို စီးနိုင်ဖို့အထိတဲ့လား။ သူက အရမ်းအံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သိကျွမ်းနေရတာလဲ..." အငယ်တန်းတပည့်တစ်ယောက်က ယန်ရှီရွှေကို အံ့အားသင့်စွာနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ငါလည်း သူ့ကို မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါတို့ ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်ကို ကူညီပေးနိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်ရှိမယ်ဆိုရင် အဲဒီလူက သူပဲလို့ ငါယုံကြည်တယ်..." ယန်ရှီရွှေက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ သူမဟာ အဝေးက မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို လွမ်းဆွတ်စွာ ကြည့်နေရာကနေ ချက်ချင်း နိုးထလာပြီး ချည်နှောင်ထားပြီးသား သစ္စာဖောက်တွေဆီ အာရုံပြောင်းလိုက်တယ်။

"သူတို့အားလုံးကို အိမ်တော်သခင်ရဲ့ နန်းတော်ကို ခေါ်သွားကြ။ သခင်က သူတို့ရဲ့ ရာဇဝတ်မှုအတွက် တရားစီရင်ပါလိမ့်မယ်..." သူမက သူမရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရပ်နေတဲ့ တပည့်တွေကို အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ သူတို့အားလုံး ချက်ချင်း သဘောတူညီမှုကို အော်ဟစ်ပြလိုက်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အသံထဲမှာ ဒေါသတွေ ပါဝင်နေပြီး အိမ်တော်သခင်ကို သစ္စာရှိစွာ ကျိန်ဆိုထားတာ မရှိခဲ့ရင် ဒီသစ္စာဖောက်တွေကို ဒီမှာတင် အခုချက်ချင်း ကွပ်မျက်ပစ်လိုက်ကြမှာပဲ။

အခန်း ၁၂၉ ပြီးပါပြီ။