ထပ်မံတွေ့ဆုံခြင်း

“ခဏနေဦး ရှီလေး” သူက အမွေးရထားဘေးကို ပြန်လျှောက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ထီးကို ရထားထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို ပေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီလူက ထီးကို မယူဘဲ သူ့ဘာသာသူ ရထားပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တယ်။

ရထားပေါ်က ဆင်းလာတဲ့သူက မျက်နှာပေါ်မှာ မာကျောပြီး အေးစက်တဲ့ အမူအရာနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်ပဲ။ သူမက ဒီချင်းလျူယွမ်ကို သိပ်ပြီး မကြိုက်ပုံရတယ်။ အမျိုးသမီးငယ်လေး ရထားပေါ်က ဆင်းလာပြီးချင်းမှာပဲ ရထားထဲကနေ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

“ရတယ်။ ကိုယ်တိုင်ဆင်းလာလို့ ရပါတယ်” အဲဒီအသံက ရထားပေါ်က ဆင်းလာတဲ့ နောက်ထပ် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်ဆီက ထွက်လာတာပဲ။

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ အကဲဖြတ်မျက်လုံးနဲ့ အရင်က တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ယူရှီချန်လို့ နာမည်ရတဲ့ အမျိုးသမီးက ချင်းလျူယွမ်ကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။ “မင်း ဘာလို့ လိုက်လာတာလဲ။ ငါတို့က ဒီကို နတ်ဆိုးသားရဲတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံရဖို့ လာခဲ့တာ။ မင်း ဒီကို လိုက်လာစရာ မလိုဘူး”

ချင်းလျူယွမ်က အမျိုးသမီးငယ်လေးကို ပြုံးပြပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “ငါက မင်းတို့ ဘေးကင်းမှာကို နည်းနည်းစိုးရိမ်လို့ လိုက်လာတာ။ ရှီလေးနဲ့ ယူလေးဒဏ်ရာရသွားရင် ငါ ဝမ်းနည်းနေမှာ”

“ဒီမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ မရှိဘူး။ မင်း မျက်စိကန်းနေလား။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ဦး” ယူလေးလို့ ခေါ်တဲ့သူက သူမရဲ့ အချက်ကို သက်သေပြဖို့ ရှေ့ကို ထွက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း ယီထျန်းယွမ်က သစ်တောရဲ့ အစွန်အဖျားမှာ သူတို့ကို ကြည့်နေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။

“မင်း ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ငါတို့ထက် စောရောက်နေတာလဲ” ယူလေးက ယီထျန်းယွမ်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်တယ်။

ချင်းလျူယွမ်က ယီထျန်းယွမ်ဆီ အာရုံပြောင်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်တယ်။ “ဟေ့ မင်း။ ဘယ်တုန်းက ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ” ချင်းလျူယွမ်က ယီထျန်းယွမ်ကို အော်ပြောလိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က ဒီလူတွေကို အာရုံစိုက်စရာ မလိုဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး မေးခွန်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်တယ်။ ထို့နောက် ရထားထဲကနေ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်က သူ့ကို အော်ပြောပြီး အဲဒီလူက ရထားပေါ်ကနေ ဖြည်းဖြည်းဆင်းလာခဲ့တယ်။

“အကိုကြီးက မင်းကို မေးခွန်းထုတ်နေတာ။ ဘာလို့ သူ့ကို မဖြေတာလဲ။ မင်း မိုက်နေတာလား” ဒီလူက နက်ရှိုင်းသောအပြာရောင်အိမ်တော်ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ဝတ်ဆင်ထားရင်း ရထားပေါ်က ဆင်းလာခဲ့တယ်။

ဒီလူတွေအားလုံးမှာ မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုရှိနေတာကို မြင်တော့ သူတို့ဟာ နက်ရှိုင်းသောအပြာရောင်အိမ်တော်ရဲ့ ပါရမီရှင် လူငယ်မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်မှန်း ယီထျန်းယွမ်သိလိုက်တယ်။ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို အလွတ်မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်ရင်း သူတို့ရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ မေးခွန်းတွေကို ဖြေဖို့ အတော်လေး ပျင်းရိနေခဲ့တယ်။

“လူငယ်သခင်။ ကျွန်မတို့ထက် စောရောက်နေတာ။ ဒီအနီးအနားမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ တွေ့ခဲ့လား” ယူရှီချန်က ယီထျန်းယွမ်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်တယ်။

“ဒီမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ ရှိခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီတွေကို ကျွန်တော်လက်နဲ့ သတ်ဖြတ်ပြီးသွားပါပြီ” ယီထျန်းယွမ်က အမျိုးသမီးရဲ့ မေးခွန်းကို စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသလောက်နဲ့ ဖြေလိုက်တယ်။

ရထားပေါ်က နောက်ဆုံးဆင်းလာတဲ့သူက ရှောင်ကျန်းရန်လို့ နာမည်ရပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ပြောလိုက်တယ်။ “မင်း အကုန်သတ်လိုက်တာလား။ တကယ်လား။ ဟားဟား။ သက်သေကဘယ်မှာလဲ။ ဒီမှာ နတ်ဆိုးသားရဲအလောင်းတွေတောင် မတွေ့ရဘူး။ အခု ဘယ်သူက တကယ်လုပ်ခဲ့တာလဲ ပြောလေ။ ဒါမှမဟုတ် ကြယ်တာရာဂေဟာက လူအိုကြီးက လိမ်တတ်တဲ့ လူအိုကြီးပဲလား” သူက ယီထျန်းယွမ်ကို လုံးဝ မယုံခဲ့ဘူး။

ယီထျန်းယွမ်က ဒီလူကို မျက်လုံးစောင်းထိုးကြည့်ရုံပဲ။ ဘာမှပြောဖို့ သူ့မှာ တာဝန်မရှိဘူးလေ။

“ယုံတာမယုံတာ ကျွန်တော့်အတွက် အရေးမကြီးပါဘူး” ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို လှည့်ထွက်ပြီး ကျွန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

သူက အရင်က နတ်ဆိုးသားရဲတွေ ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေတာကို ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို စုံစမ်းချင်တယ်။ ဒီကျွန်းမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ အများကြီးရှိတာထက် ပိုပြီး တစ်ခုခု ရှိနေသေးတယ်။

ဒါ့အပြင် သူက နက်ရှိုင်းသောအပြာရောင်အိမ်တော်က ဒီလူငယ်တွေကို သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်လည်း မရှိဘူး။ သူတို့ဟာ တခြားဂိုဏ်းတွေရဲ့ တပည့်တွေနဲ့ ဘယ်ကို သွားမယ်ဆိုတာ သိထားပြီး ဒီကို လာခဲ့ကြတာပဲ။ ဒီမှာ သူတို့ကို သတ်လိုက်ရင် မလိုအပ်တဲ့ အာရုံစိုက်မှုတွေ ရလာမှာပဲ။

“ဟေ့ မင်း။ ထွက်မသွားရဲနဲ့” ရှောင်ကျန်းရန်က ယီထျန်းယွမ်ကို အော်ပြောပြီး ယီထျန်းယွမ်နောက်ကို လိုက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ချင်းလျူယွမ်က သူ့ကို ချက်ချင်း တားလိုက်တယ်။ “မလွန်လွန်ကျူးနဲ့။ အခု ရှီလေးလည်း ငါတို့နဲ့ အတူရှိနေတယ်။ ဒီမှာ သွေးထွက်သံယို ဖြစ်သွားရင် မကောင်းဘူး” သူက ရှောင်ကျန်းရန်ကို တိုးတိုးပြောလိုက်တယ်။

“ဟုတ်ပြီ ဟုတ်ပြီ။ လောလောဆယ် ငါ ထိန်းထားလိုက်မယ်” ရှောင်ကျန်းရန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

ချင်းလျူယွမ်က ယူရှီချန်ဆီ အာရုံပြောင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “ရှီလေး။ အခုကျွန်းပတ်လည်ကို လျှောက်ကြည့်ရအောင်။ ဒီအနီးအနားမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ ရှိနိုင်သေးတယ်။ ဒီမှာ ဘာမှလည်း မလုပ်ရသေးဘူး။ ရတနာတွေရဲ့ သဲလွန်စတောင် မတွေ့ရဘူး” ချင်းလျူယွမ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

ယူရှီချန်က ချင်းလျူယွမ်ပြောတာကို ကြားပြီး သိပ်မပျော်ရွှင်ပုံရဘဲ စိတ်ဆိုးစွာ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ “ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို လေးစားအောင် နေပါဦး။ ငါနဲ့ အရမ်းရင်းနှီးချင်နေတာမျိုး မလုပ်နဲ့”

သူမက ယီထျန်းယွမ်နောက်ကို ချက်ချင်း လိုက်သွားခဲ့ပြီး ရှောင်ယူကလည်း သူမနောက်ကို အလျင်အမြန် လိုက်သွားခဲ့တယ်။ ချင်းလျူယွမ်က ယူရှီချန်ရဲ့ စကားကြောင့် စော်ကားခံရသလို ခံစားလိုက်ရပေမယ့် သူမကို ပြန်လည် ပြဿနာမရှာနိုင်ခဲ့ဘူး။

သူက ရှောင်ကျန်းရန်ကို ကြည့်ပြီး ယူရှီချန်နောက်ကို လိုက်သွားခဲ့တယ်။ သစ်တောထဲကို အရင်ဆုံး လျှောက်သွားခဲ့တဲ့ ယီထျန်းယွမ်က သစ်တောအလယ်မှာ စက်ဝိုင်းတစ်ခုထဲက ကျောက်စာတစ်ခုကလွဲလို့ ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ ဒါကြောင့် သစ်တောထဲမှာ ဘာမှ ထပ်မတွေ့တော့တာနဲ့ စက်ဝိုင်းဆီ ပြန်လာခဲ့တယ်။

သူ စက်ဝိုင်းဆီ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ ကမ်းစပ်မှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ နက်ရှိုင်းသောအပြာရောင်အိမ်တော်က တပည့် ၄ ယောက်ဟာ အခု ဒီစက်ဝိုင်းထဲမှာ ရှိနေပြီး ကျောက်စာကို စိုက်ကြည့်နေကြတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒီကျောက်စာကို အနီးကပ် စစ်ဆေးဖို့ လိုမယ်လို့ ယီထျန်းယွမ်ခံစားမိတယ်။ ဒါကြောင့် ကျောက်စာဆီ လျှောက်သွားလိုက်တယ်။ အဲဒီအခါ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ လူ ၄ ယောက်က သူ့ရဲ့ ရှိနေမှုကို သတိထားမိသွားကြတယ်။

“မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ” ရှောင်ကျန်းရန်က ယီထျန်းယွမ်ကို မကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်တယ်။ ချင်းလျူယွမ်က ရှောင်ကျန်းရန်ကို ယူရှီချန်ရှေ့မှာ ဘာမှ မလုပ်ခင် ချက်ချင်း တားလိုက်တယ်။

“ဘာလဲ။ ပြဿနာရှိလို့လား” ယီထျန်းယွမ်က စိတ်မဝင်စားသလို ပြောလိုက်တယ်။

“ရှိတာပေါ့။ ငါတို့က မင်းကို မေးခွန်းထုတ်တာ။ မင်းက ငါတို့ကို လျစ်လျူရှုပြီး ထွက်သွားတာ” ရှောင်ကျန်းရန်က ဒေါသထွက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

“မင်းတို့ရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ မေးခွန်းတွေကို ငါ ဘာလို့ ဖြေရမှာလဲ။ ဖြေရမယ်ဆိုတဲ့ တာဝန်လည်း ငါ့မှာ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ မဖြေဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်ကျန်းရန်ပြောတာကို ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်တယ်။

“အိုး။ တော်တော်မာနကြီးတာပဲ မဟုတ်လား” ရှောင်ကျန်းရန်က ယီထျန်းယွမ်ဆီ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်တယ်။ ချင်းလျူယွမ်က ရှောင်ကျန်းရန်ကို အလျင်အမြန် တားလိုက်တယ်။

“သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ ဒီကျောက်စာကို အရင် လေ့လာရအောင်” ချင်းလျူယွမ်က ရှောင်ကျန်းရန်ကို စိတ်အေးအောင် ပြောလိုက်တယ်။ ရှောင်ကျန်းရန်က သူ့ရဲ့ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို လျစ်လျူရှုရင်း ချင်းလျူယွမ်ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ ဘာလုပ်လုပ် ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူ့ရှေ့က ကျောက်စာကို လေ့လာဖို့ အာရုံပြန်စိုက်လိုက်တယ်။

“အိုး။ မင်းလည်း ကျောက်စာကို ကြည့်နေတာလား။ ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို နားလည်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် မင်းမှာ ရှိလို့လား” ရှောင်ကျန်းရန်က သူ့ပါးစပ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်တယ်။ ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စာပတ်လည်ကို ကြည့်နေတာကို မြင်တဲ့အခါ သူ ပိုပြီး စိတ်ဆိုးလာခဲ့တယ်။

“ငါ ကြည့်လို့ ဘာပြဿနာရှိလဲ” ယီထျန်းယွမ်က ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်တယ်။

“မင်းက မျက်စိဆံပင်မွေး စူးစရာဖြစ်နေတာ။ ဒီသင်္ကေတတွေကို နားလည်နိုင်တယ်လို့ ဟန်မဆောင်နဲ့” ရှောင်ကျန်းရန်က ယီထျန်းယွမ်ကို အော်ပြောလိုက်တယ်။

“အိုး။ ဒါဆို မင်းက ဒါကို နားလည်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတာပေါ့” ယီထျန်းယွမ်က စိတ်မဝင်စားသလို ပြောလိုက်တယ်။

“ငါက နားမလည်နိုင်ပေမယ့် ဒီမှာ ငါ့အကိုကြီးက နားလည်နိုင်တယ်” ရှောင်ကျန်းရန်က ချင်းလျူယွမ်ကို ဂုဏ်ယူစွာ ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။ အရင်က အမျိုးသမီးငယ် ၂ ယောက်က ရှောင်ကျန်းရန်ရဲ့ ပြောကြားချက်ကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။ ချင်းလျူယွမ်က ဒီကျောက်စာကို တကယ်နားလည်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူက တကယ့်ပါရမီရှင်ပဲ။

“ဒီကျောက်စာပေါ်က အကြောင်းအရာက အရမ်းကောင်းတယ်။ ငါ အခုထိ နားလည်အောင် ကြိုးစားနေတုန်းပဲ။ လုံးဝနားမလည်သေးပေမယ့် ငါမြင်ရသလောက်ကတော့ ဒီရဲ့ အကြောင်းအရာက ငါ့ကိုအများကြီး အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေမှာပဲ” ချင်းလျူယွမ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ အမျိုးသမီးငယ် ၂ ယောက်က သူ့ကို ကြည့်နေတာမို့ ဒီကျောက်စာကို နားမလည်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောလို့ရမလဲ။

အမျိုးသမီးငယ် ၂ ယောက်က ချင်းလျူယွမ်ရဲ့ စကားကို ယုံကြည်လိုက်ကြပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

ယီထျန်းယွမ်က ချင်းလျူယွမ်ရဲ့ ဝင့်ဝါပြသမှုတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူက ဒီကျောက်စာကို သူ့ဘာသာသူ ကောင်းကောင်း နားလည်နိုင်တယ်။ ဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ခမ်းနားတဲ့ ကျောက်စာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သင်္ချိုင်းကျောက်စာတစ်ခုပဲ။

အခန်း ၁၃၃ ပြီးပါပြီ။