လှောင်ပြောင်ခြင်း

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို လှောင်ပြောင်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒီလူငယ်ဟာ နက်ရှိုင်းသောအပြာရောင်အိမ်တော်ရဲ့ ပါရမီရှင်တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီကျောက်စာပေါ်က ရေးထွင်းထားတာကို ဖတ်နိုင်စွမ်းတောင် မရှိဘဲ အခု ဒီမိန်းကလေး ၂ ယောက်ရှေ့မှာ ဝင့်ဝါပြဖို့ လိမ်ညာနေတာပဲ။ ဒီလူက အလကား လူလိမ်တစ်ယောက်ပဲ။

“ဒီမှာ ရေးထားတာကို စကားလုံးတိုင်း တစ်လုံးချင်း ရှင်းပြပေးနိုင်မလား” ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စာကို ပုတ်လိုက်ပြီး ချင်းလျူယွမ်ကို ဘာသာပြန်ပေးဖို့ ကျောက်စာပေါ်က စကားလုံးတန်းကို ညွှန်ပြလိုက်တယ်။

“မင်း ကိုယ်တိုင် နားလည်လို့လား။ ငါ့ကို ဒီလောက်ရဲရဲကြီး စိန်ခေါ်နေတာ” ချင်းလျူယွမ်က ယီထျန်းယွမ်ကို မကျေမနပ်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က ချင်းလျူယွမ်ကို ပျင်းရိတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “ရှက်စရာပဲ။ ဒီလို အရာမျိုးကို ငါ နားလည်နိုင်ရုံတင်မကဘူး။ ဒီရဲ့ အကြောင်းအရာကိုပါ မင်းကို ပြောပြနိုင်သေးတယ်”

ယူရှီချန်နဲ့ ကျောက်ယူတို့က ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စာကို ပြန်ရှင်းပြနိုင်မယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြတယ်။ ချင်းလျူယွမ်က ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ပြောကြားချက်ကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို အထင်သေးပြဖို့ပဲ ပြောနေတာလို့ သံသယဝင်မိတယ်။

“ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို ဒီမှာ ရေးထွင်းထားတာကို ရှင်းပြပေးဖို့ ကြင်နာလိုက်ပါဦး” ချင်းလျူယွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က သိသိသာသာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “ဒါက လွယ်ပါတယ်။ ဒီကျောက်စာပေါ်မှာ သုံးထားတဲ့ စာသားက ပုံမှန်ကျောက်စာတွေမှာ သုံးတဲ့ သာမန်သင်္ကေတမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီစာသားက စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘာသာစကားကို သုံးထားတာ။ အကြောင်းအရာကလည်း သိပ်ထူးခြားတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သင်္ချိုင်းတစ်ခုအတွက် သင်္ချိုင်းကျောက်စာပဲ။ နာမည်က ဟွမ်ချင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းလို့ခေါ်ပြီး ဒါကို ရေးသားခဲ့တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ နာမည်က လေးယွမ်လို့ ခေါ်တယ်။ ဒီကျောက်စာကနေ ဘာမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စာရဲ့ အချက်အလက်တွေကို လိမ်ညာမပြောခဲ့ဘူး။

သူက စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားကို လေ့လာခဲ့ဖူးတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာလည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားနဲ့ ရေးထားတဲ့ ကျောက်စာမျိုး ရှိခဲ့လို့ပဲ။

“အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ။ မင်းက ဗြောင်ကို လိမ်နေတာပဲ” ချင်းလျူယွမ်က အော်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် လုံးဝ နီရဲလာခဲ့တယ်။ သူ့နောက်က အမျိုးသမီးငယ် ၂ ယောက်ရှေ့မှာ ဒီကျောက်စာအကြောင်း ဘာမှ မသိဘူးလို့ ဘယ်လိုလုပ် ဝန်ခံနိုင်မလဲ။

“အခု ငါက အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားပြောနေတယ်ပေါ့။ ဒီကျောက်စာကနေ တစ်ခုခုရဖို့ မင်းရဲ့ အချိန်တွေကို ဖြုန်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျေးဇူးပြုပြီး လုပ်ပါ။ ဒီနေရာကို အန္တရာယ်များတဲ့ နယ်မြေလို့ နာမည်ကြီးပေမယ့် ဒီမှာ ဘယ်သူမှ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားက ရှားပါးပြီး ရှုပ်ထွေးတာမှန်ပေမယ့် ဒါကို နားလည်နိုင်တဲ့ လူတချို့က ကျန်ရှိနေသေးတယ်။ မင်း ဒီသင်္ချိုင်းကျောက်စာကနေ တစ်ခုခုကို တကယ်ရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းက တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို သက်သေပြချင်လား” ယီထျန်းယွမ်က လှောင်ပြောင်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီး ယူရှီချန်နဲ့ ကျောက်ယူတို့က ပိုပြီး စိတ်ချလက်ချ ခံစားလာရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ချင်းလျူယွမ်က သူမတို့ကို ဘာလို့ လိမ်ညာခဲ့တာလဲလို့ တွေးမိသွားကြတယ်။

“ဝိုး။ မင်း တော်တာပဲ။ မင်းက သိသာထင်ရှားပြီး လိမ္မာပါးနပ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါတို့ထဲက ဘယ်သူက မင်းကို ယုံမယ်လို့ ထင်နေလဲ” ချင်းလျူယွမ်က ဒေါသထွက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

“ဘယ်သူမှ မယုံရင်လည်း ရပါတယ်။ ငါက မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကိုမှ စောင့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလေ” ယီထျန်းယွမ်က ပြောလိုက်တယ်။ သူက ချင်းလျူယွမ်နဲ့ စကားများဖို့ အတော်လေး ပျင်းရိနေခဲ့တယ်။

ချင်းလျူယွမ်က ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တာကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဒေါသတွေ ထကြွလာတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ချင်းလျူယွမ်က ယူရှီချန်ဆီ အာရုံပြောင်းလိုက်ပြီး သူမကို ချော့ပြောဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

“အဲဒီလူရဲ့ စကားကို နားမထောင်နဲ့ ရှီလေး။ ဒီကျောက်စာက သင်္ချိုင်းကျောက်စာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒါက…” သူက ကောင်းကောင်းပြောမယ့် စကားလုံးကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။

“ရပါတယ်။ အရေးမကြီးပါဘူး။ နောက်မှ စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို ရှာလိုက်မယ်။ ညီမကျောက်။ သွားရအောင်။ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို ရှာရမယ်။ ဒီအနီးအနားမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ မတွေ့ရတာ ထူးဆန်းနေတယ်” ယူရှီချန်က ကျောက်ယူကို ခေါ်ပြီး လှည့်မကြည့်ဘဲ ချင်းလျူယွမ်နဲ့ ရှောင်ကျန်းရန်တို့ကို ထားခဲ့ကာ ထွက်သွားခဲ့တယ်။

ချင်းလျူယွမ်က ယီထျန်းယွမ်ကြောင့် သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ မအောင်မြင်ခဲ့တာကို စိတ်ပျက်လာပြီး အမျိုးသမီးငယ် ၂ ယောက်က သူ့ကို ထားပြီး ထွက်သွားတာကို မြင်တော့ စိတ်တိုစွာ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားမိတယ်။ သူက ယီထျန်းယွမ်ထွက်သွားတာကို သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အကြည့်အေးစက်စက်နဲ့ ကြည့်နေခဲ့တယ်။

“အကိုကြီး။ အရင်က ကူညီပေးမထားနိုင်ခဲ့လို့ တောင်းပန်ပါတယ်” ရှောင်ကျန်းရန်က ယီထျန်းယွမ်ထွက်သွားတာကို ဒေါသအကြည့်နဲ့ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“မင်း ဘာမှ လုပ်လို့မရဘူး။ တခါတရံ လူတွေက တခြားသူရဲ့ ကိစ္စထဲ အရမ်းဝင်ပါနေတာကြောင့် ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ရမလဲဆိုတာ မသိကြဘူး။ အခု မင်း သူ့ပတ်လည်ကို သွားပြီး ငါတို့ကို ပြဿနာရှာမိတာရဲ့ အကျိုးဆက်ကို သူ့ကို သိအောင် လုပ်ရမယ်” ချင်းလျူယွမ်က ရှောင်ကျန်းရန်ကို သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ ဆန္ဒနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က နောက်ထပ်နေရာတစ်ခုကို ရောက်လာပြီး လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ရေးထွင်းထားတဲ့ သင်္ကေတတွေကို ဖတ်ရင်း လျှောက်သွားနေတယ်။

“ဒီသင်္ကေတတွေက ဒီကျွန်းပေါ်မှာ သင်္ချိုင်းတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ညွှန်ပြပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက ဘယ်မှာလဲ” ယီထျန်းယွမ်က တွေးရင်း ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားနေတယ်။ ခဏကြာပြီးနောက် သူ့ရှေ့မှာ တစ်ခုခုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး အနည်းငယ် အော်ပြောလိုက်တယ်။ “ပုန်းမနေနဲ့တော့။ ထွက်လာခဲ့”

“မင်းက စကားပြောရုံတင် မဟုတ်ဘူးပဲ” ရှောင်ကျန်းရန်က ယီထျန်းယွမ်ရှေ့မှာ သူ့ကိုယ်သူ ပြလိုက်တယ်။ ချင်းလျူယွမ်ကလည်း နောက်ကနေ ထွက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ထွက်ပေါက်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။

“အခု ဘာကိစ္စလဲ” ယီထျန်းယွမ်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်ရင်း သူတို့ကို ပြောလိုက်တယ်။

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက ငါတို့ကို လှုံ့ဆော်ပြဿနာရှာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရုံပဲ” ချင်းလျူယွမ် စကားပြောပြီးတာနဲ့ ရှောင်ကျန်းရန်က သူ့လက်ထဲက ဓားတိုနဲ့ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။ “ကောင်းကင်ကျားတံဆိပ်” သူက အော်လိုက်တယ်။ သူ့ခြေထောက်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်တဲ့ စွမ်းအင်ကို မြင်ရပြီး မြေပြင်ကို အနည်းငယ် တုန်ခါစေခဲ့တယ်။ ရှောင်ကျန်းရန်က သူ့ရဲ့ နည်းပညာနဲ့ ယီထျန်းယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အပြေးနဲ့ ရှေ့ကို တက်လာခဲ့တယ်။ သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ ကျားတစ်ကောင်လို ခုန်ပေါက်နေခဲ့တယ်။

သူ ယီထျန်းယွမ်နားကို ရောက်လာတဲ့အခါ ရှောင်ကျန်းရန်ရဲ့ နောက်မှာ ကျားတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့လက်ထဲက ဓားတိုက သူ့နောက်က ကျားရဲ့ အလင်းရောင်ကြောင့် တောက်ပနေခဲ့တယ်။ ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်ကျန်းရန်ကို ပျင်းရိစွာ ကြည့်ရင်း သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရှောင်ဖို့တောင် မကြိုးစားခဲ့ဘူး။

“သေစမ်း” ရှောင်ကျန်းရန်က ယီထျန်းယွမ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးထဲ ရောက်နေတုန်း အော်လိုက်တယ်။

“အောက်ကို နေစမ်း ကောင်လေး” ချက်ချင်းပင် ယီထျန်းယွမ်က ရှောင်ကျန်းရန်ရဲ့ ခေါင်းကို မြေပြင်ပေါ် ရိုက်ချလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ရှောင်ကျန်းရန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တုန်ခါစေပြီး လှုပ်ရှားမရအောင် လုပ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အသစ်နဲ့ ယီထျန်းယွမ်က ဒီလိုပြိုင်ဘက်မျိုးကို အားလုံးထုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်စရာ မလိုဘူး။ နဂါးဘုရားသွေးမျိုးကို သုံးစရာမလိုဘဲ သူ့ရဲ့ အဆင့်က သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီဖြစ်တယ်။

အခန်း (၁၃၄) ပြီးပါပြီ။