ယုတ်မာမှု

ဇူးယူဝေ့က အကြီးအကဲ မိုယူကို တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ ကူညီခဲ့ပြီး အကြီးအကဲ မိုယူကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဂေဟာသခင်က ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ သူမ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်ကို ဆန့်ကျင်တာဟာ မယုံနိုင်စရာပဲ။

“ဂေဟာသခင်ဇီ” အကြီးအကဲ မိုယူက သူမရဲ့ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်ရပြီးနောက် အော်လိုက်တယ်။

“လာကြပါ မြန်မြန်လုပ် ငယ်ရွယ်တဲ့သခင်လေး ယီရဲ့ ကျေးဇူးကြွေးကို အရင်က ကျွန်မခံခဲ့ရဖူးတယ်။ အခုတော့ သူ့ကို ကျွန်မ တတ်နိုင်သလောက် အကုန်လုံး ကူညီရမယ့် အချိန်ပဲ” ဇူးယူဝေ့က ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

သူမလုပ်ရမှာက လေညင်းမြို့မှာ ဆက်နေဖို့ပဲ။ လေညင်းမြို့မှာ ကိုယ်ပိုင်စိန်ခေါ်မှုတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ သူမ သိပေမယ့် အခုအချိန်မှာ လေညင်းမြို့က သူတို့ကို ခဏတော့ ကူညီနိုင်မှာပဲ။

“ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့ကို ကူညီရင် နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်က ဂေဟာသခင်ကိုပါ ပစ်မှတ်ထားလာလိမ့်မယ်” အကြီးအကဲ မိုယူက ဇူးယူဝေ့ကို ပါဝင်ပတ်သက်မှု မဖြစ်စေချင်တာကြောင့် ဆက်ပြီး ကြိုးစားပြောနေခဲ့တယ်။ သူတို့ကို ကယ်လိုက်တာက ဇူးယူဝေ့အတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိဘူးလို့ သူမ ထင်နေခဲ့တာပဲ။

“ရပါတယ် ငယ်ရွယ်သခင်လေး ယီက ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ။ ကျွန်မသူငယ်ချင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကလည်း ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းပါပဲ သူငယ်ချင်းကို ကူညီဖို့ အကြောင်းပြချက်မလိုပါဘူး” ဇူးယူဝေ့က အကြီးအကဲ မိုယူကို ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။

အကြီးအကဲ မိုယူက ဇူးယူဝေ့ရဲ့ ဒီလိုခံစားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပေမယ့် သူတို့က ဇူးယူဝေ့အတွက် နောက်မှ ဒုက္ခဖြစ်လာမှာကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

“ကောင်းပြီ၊ ဒီအခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်သရွှေ့ ဂေဟာသခင်ဇီကို ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ အထူးဧည့်သည်အဖြစ် ဖိတ်ကြားပါ့မယ်” သူမက ဇူးယူဝေ့ကို ပြောလိုက်ပြီး “ပြင်ဆင်ထားကြပါ သူတို့ကို တိုက်ထုတ်ကြမယ်” သူမရဲ့ တပည့်တွေကို အော်ပြောလိုက်တယ်။

သူမရဲ့ ဓားကို ဘေးမှာ ကိုင်ထားရင်း ကန်ဟောင်ထျန်းဆီ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားပြီး ကန်ဟောင်ထျန်းရဲ့ လည်ပင်းကို ဓားနဲ့ လှမ်းခုတ်လိုက်တယ်။ သူ့ကို အလစ်အငိုက်ဖမ်းပြီး ချက်ချင်း သတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တာပဲ။

ကန်ဟောင်ထျန်းက အကြီးအကဲ မိုယူ သူ့ဆီ ပြေးလာတာကို မြင်ပြီး သူမကို ပြုံးစိစိနဲ့ ကြည့်ကာ ချက်ချင်း သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တယ်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုကို ဧရိယာတစ်ခုလုံးမှာ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ကန်ဟောင်ထျန်းရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဟာ အကြီးအကဲ မိုယူကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခဲ့ပြီး ဒီစွမ်းအားက ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်ပြီးနောက် သူမတွန့်ဆုတ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုတ်ဖို့ နေရာမရှိတာကြောင့် သူမက ဆက်ပြီး ရှေ့ဆက်တိုးကာ ကန်ဟောင်ထျန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။

သူမက သတ်ဖြတ်ဖို့ ဓားကို လှည့်ပြီးခုတ်လိုက်တဲ့အခါ ကန်ဟောင်ထျန်းက ချက်ချင်း ကာဆီးလိုက်တယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ နှစ်ယောက်သား ဓားချင်းထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တွေ့ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သိပ်ကွာခြားမှုမရှိတာကြောင့် အကြီးအကဲ မိုယူနဲ့ ကန်ဟောင်ထျန်းဟာ ရင်ဆိုင်မှုမှာ တန်းတူရည်တူ ဖြစ်နေခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ ကန်ဟောင်ထျန်းက အနိုင်ရခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ဓားမှာ အောင်မြင်မှုကို ဦးဆောင်ပေးနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။ သူက သူ့ရဲ့ ဓားကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသလိုက်ပြီး အကြီးအကဲ မိုယူဆီ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လှိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။ ဘာမှန်းမသိတဲ့ အကြီးအကဲ မိုယူက ဒီကျွမ်းကျင်မှုရဲ့ သားကောင်ဖြစ်သွားပြီး မြေပေါ်မှာ လဲကျသွားကာ သွေးတွေ ချောင်းဆိုးထွက်လာခဲ့တယ်။

“အကြီးအကဲ” သူမကို မြင်တဲ့ တပည့်တွေအားလုံးက အော်လိုက်ကြတယ်။

ဒါဟာ တိုက်ပွဲရဲ့ အစပိုင်းသာဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အကြီးအကဲကြီး လဲကျသွားခဲ့ပြီ။ ဒီအချက်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ကျဆင်းစေခဲ့တယ်။

“ဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားလဲ” အကြီးအကဲ မိုယူက ထရပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“ဘာပြောရမလဲ၊ မင်းက သန်မာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းက ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရပ်တည်နေတော့ မင်းကို သတ်ပစ်ဖို့ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး” ကန်ဟောင်ထျန်းက ကဲ့ရဲ့ဟန်နဲ့ ပြောပြီး အကြီးအကဲ မိုယူကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာခဲ့တယ်။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေက အကြီးအကဲ မိုယူကို တိတ်ဆိတ်စွာပဲ ကြည့်နေနိုင်ခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ အကြီးအကဲကို ကယ်ချင်ပေမယ့် ကန်ဟောင်ထျန်းဆီက ထွက်လာတဲ့ ကြီးမားတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် တစ်ချက်မှ မလှုပ်နိုင်ခဲ့ကြဘူး။

ရုတ်တရက် ဇူးယူဝေ့က ခုန်ထွက်လာပြီး သူမရဲ့ သိုလှောင်ကွင်းကနေ တစ်ခုခုကို ဆွဲထုတ်ကာ ကန်ဟောင်ထျန်းရဲ့ ဦးတည်ရာဆီ ပစ်ပေါက်လိုက်တယ်။ သူမပစ်လိုက်တဲ့ အနက်ရောင်အရာဟာ ဟောင်ထျန်းဆီ ရောက်တဲ့အခါ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့တယ်။

“ဘာလဲ ဒါက ကောင်းကင်မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုပဲ” အကြီးအကဲ မိုယူနဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေဟာ ဇူးယူဝေ့ရဲ့ ရုတ်တရက်နဲ့ ထင်ရှားတဲ့ ဝင်ရောက်လာမှုကို အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြတယ်။

“သွားကြပါ” ဇူးယူဝေ့က အကြီးအကဲ မိုယူနဲ့ သူမရဲ့ တပည့်တွေကို ပြောလိုက်တယ်။ သူမအစောက ပစ်လိုက်တဲ့ ပေါက်ကွဲပစ္စည်းတွေကြောင့် အခုတော့ သူတို့ရှေ့မှာ အခြားလမ်းကြောင်းတွေထက် အစောင့်အနည်းငယ်ပဲရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ပေးထားခဲ့တယ်။

“မိန်းမစုတ် သူမကို ဖမ်းစမ်း ငါလက်ထဲ ရောက်တဲ့အခါ အဲဒီမိန်းမစုတ်ကို အရှင်လတ်လတ် ငရဲပို့ပစ်မယ်” ကန်ဟောင်ထျန်းက သူ့လူတွေကို အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

“နင်ကျွမ်၊ ဘာလဲ၊ ဘာလို့ အဲဒီမှာ ရပ်ကြည့်နေတာလဲ၊ ငါ့ကို ကူညီစမ်း” တိုက်ပွဲကို ဘေးက ရပ်ကြည့်နေတဲ့ နင်ကျွမ်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အေးစက်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။ သူက ကန်ဟောင်ထျန်းလိုပဲ အနှစ်သာရစုစည်းမှု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပဲ။

“ကန်ဟောင်ထျန်း၊ မင်းအားနည်းလာပုံပဲ မိန်းကလေးတစ်စုကို ဖမ်းဖို့တောင် ရုန်းကန်နေရတာလား။ သနားစရာပဲ” နင်ကျွမ်က မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ သူက ရှည်လျားတဲ့ ဓားတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး အကြီးအကဲ မိုယူနဲ့ ဇူးယူဝေ့ကို ချက်ချင်း လိုက်ဖမ်းခဲ့တယ်။

သူက သူတို့ကို ချက်ချင်း လိုက်မှီပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့တယ်။ သူက ဓားကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ဓားဟာ တံစဉ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တပည့်တွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။

သူ အကြီးအကဲ မိုယူဆီ ရောက်တဲ့အခါ မိုယူရဲ့ လည်ပင်းကို ခုတ်ဖို့ လှုပ်ရှားလိုက်ပေမယ့် အကြီးအကဲ မိုယူက သူမရဲ့ ဓားနဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် တံစဉ်ကို အပြည့်အဝ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

နင်ကျွမ်က အကြီးအကဲ မိုယူရဲ့ ပုခုံးမှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

“အကြီးအကဲ” သူမရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က တပည့်တွေက အော်ဟစ်လိုက်ကြတယ်။ သူမရဲ့ လက်မောင်းကနေ သွေးအများကြီး စီးကျနေတာကို မြင်ပြီး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြတယ်။

အကြီးအကဲ မိုယူဟာ အခုချိန်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပြီး သတိလစ်တော့မလို ဖြစ်နေခဲ့ပေမယ့် ခိုင်မာအောင် ကြိုးစားထိန်းထားပြီး နန်းတော်က တစ်ယောက်ယောက်ကို အကူအညီခေါ်ဖို့ သူမရဲ့ တပည့်တွေကို ပြောဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

“သွားကြပါ ဒီကနေ ထွက်သွားကြ” ဇူးယူဝေ့က အကြီးအကဲ မိုယူကို ကူညီဖို့ ပြန်လာရင်း အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

ဇူးယူဝေ့က ရန်သူတွေဆီ ကောင်းကင်မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုကို ပစ်ပေါက်ပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ထပ်မံရှင်းလင်းပေးခဲ့တယ်။ သူမ ထပ်ပြီး ရှေ့ကို ပြေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ တံစဉ်တစ်ခုက သူမရဲ့ လည်ပင်းကို ခုတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတာကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရတယ်။ သူမ ချက်ချင်း မရပ်လိုက်ခဲ့ရင် အဲဒီတံစဉ်က သူမရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူသွားနိုင်ခဲ့တယ်။

“ကိစ္စတွေကို ခက်ခဲအောင် မလုပ်တော့နဲ့ ကောင်းကင်မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုလား။ မဆိုးဘူး၊ တကယ်ကို အားကောင်းတာပဲ” နင်ကျွမ်က ဇူးယူဝေ့ကို ကဲ့ရဲ့ဟန်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ သူက ဇူးယူဝေ့ရဲ့ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ရိုက်လိုက်ပေမယ့် ဇူးယူဝေ့က ဆက်ပြီး ခုခံခဲ့တယ်။ သူမ မြေပေါ်မှာ လှိမ့်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်ထရပ်လိုက်တယ်။

“အိုး၊ ဘယ်လောက်ကောင်းတဲ့ တုံ့ပြန်မှုလဲ” နင်ကျွမ်က ဇူးယူဝေ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပေါ်ကနေ အောက်ထိ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ကောင်းတာပဲ။ ဒီတိုက်ပွဲကို ခဏမေ့ပြီး ကောင်းကောင်းအချိန်ဖြုန်းကြည့်ကြမလား” သူက ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

ဇူးယူဝေ့ရဲ့ မျက်နှာဟာ ချက်ချင်း ဖြူဖတ်သွားခဲ့တယ်။ သူမ ချက်ချင်း သူမရဲ့ သိုလှောင်ကွင်းကနေ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိုးသတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ အသက်ကို ကိုယ်တိုင်အဆုံးစီရင်ဖို့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာအောင် ပြင်ဆင်လိုက်တာပဲ။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တချို့ကလည်း သူမရဲ့ ဥပမာကို လိုက်လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် နင်ကျွမ်က သူတို့အားလုံးကို ချက်ချင်း လက်နက်ဖြုတ်လိုက်တယ်။

“မင်းတို့အားလုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေချင်နေကြတာလား။ အိုး၊ မလုပ်ပါနဲ့၊ မလုပ်ပါနဲ့ ဒီလို လုပ်လိုက်ရင် ဘယ်မှာ ပျော်စရာရှိတော့မှာလဲ” နင်ကျွမ်က ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

ဇူးယူဝေ့နဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေဟာ နင်ကျွမ်ရဲ့ စကားကို ကြားပြီး မျက်နှာတွေ ဖြူဖတ်သွားခဲ့ကြတယ်။ ဖမ်းမိသွားရင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရမယ်၊ အဓမ္မပြုကျင့်ခံရမယ်ဆိုတာကို သူတို့ သိထားခဲ့တယ်။

“ယုတ်မာလိုက်တာ” ဇူးယူဝေ့က အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

“ယုတ်မာတယ်လား။ ချီးကျူးတာ ကျေးဇူးပဲ” နင်ကျွမ်က ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ “လေညင်းမြို့က ဒီစစ်ပွဲမှာ ပါဝင်လာမယ်လို့ ငါ မသိခဲ့ဘူး။ သူတို့လိုပဲ ပျက်စီးချင်နေတာလား” နင်ကျွမ်က နောက်ပြောင်ဟန်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

“မဟုတ်ဘူး သူက ကျွန်မတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး” လေညင်းမြို့ရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး နင်ကျွမ်ကို ရှင်းပြခဲ့တယ်။

“ဒါက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စပါ။ ဒီထဲမှာ ကျွန်မတို့ ဘာမှ ဝင်မပြောခဲ့ပါဘူး။ သူမကို ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်လုပ် လုပ်လို့ရပါတယ်။ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်မတို့ ဒီကိစ္စနဲ့ တကယ်ပဲ ဘာမှ မပတ်သက်ချင်ပါဘူး”

ဇူးယူဝေ့က ဒီအကြီးအကဲကို မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ “အရင်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်နဲ့ ဖော်ရွေတဲ့ ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးပြီး အခုတော့ ကိုယ့်စကားကိုယ် ပြန်ဖျက်နေတာလား။ သနားစရာလူပဲ”

“မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ဒါက နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်ကို ရန်သူအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်တဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပြဿနာပဲ ဒီလှုပ်ရှားမှုကို လုပ်ဖို့ မင်းက အတော်လေး မိုက်မဲတယ်၊ ငါက ဒါကို သဘောတူမယ်လို့ မင်းထင်နေတာဆိုရင်လည်း မင်းက အရူးတစ်ယောက်ပဲ” အကြီးအကဲက

ဒေါသထွက်နေပုံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ “ငါကိုယ်တိုင် မင်းနေရာကို အစားထိုးမယ် မင်းကို လိုက်နာတဲ့ မိုက်မဲတဲ့သူတွေအားလုံးကိုလည်း အပြစ်ပေးမယ်” သူက သူ့ရဲ့ သိုလှောင်ကွင်းထဲက ဓားကြီးတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဇူးယူဝေ့ရဲ့ လက်ကို ခုတ်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

“မှားတဲ့ရွေးချယ်မှုလား။ အဲဒီရွေးချယ်မှုမှာ ဘာမှားနေလို့လဲ” တည်ငြိမ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တဲ့ အသံတစ်ခုကို သစ်တောထဲကနေ ကြားလိုက်ရပြီး သူ သစ်တောထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ မျက်နှာမှုန်မှုန်နဲ့ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

“ငယ်ရွယ်သခင်လေး ယီ” ဇူးယူဝေ့က သူမရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအပေါ် စိတ်ပျက်အားငယ်နေရာကနေ သက်သာရာရသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အေးစက်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ရဲ့ ဝင်ရောက်လာမှုက နင်ကျွမ်ကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေခဲ့တယ်။ ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ နဂါးနက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့အတူ နင်ကျွမ်ဆီ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာခဲ့တယ်။

“မင်း ဘယ်သူလဲ” နင်ကျွမ်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ တံစဉ်ပုံစံဓားကို ယီထျန်းယွမ်ဆီ လှမ်းခုတ်လိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ နဂါးနက်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်ကွင်းလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုဟာ မြန်ဆန်လွန်းလို့ နင်ကျွမ်မှာ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်တောင် မရခဲ့ဘူး။

“မင်းတို့လို ယုတ်မာတဲ့သူတွေကို ငါ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာနဲ့ ပြောလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ နင်ကျွမ်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိုးစိုက်လိုက်တယ်။ နင်ကျွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အသက်ရှုသံတွေ ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။ သူ မြေပေါ်ကို လဲကျသွားပြီး အသက်မရှိတော့ဘူး။

“နင်ကျွမ်” ကန်ဟောင်ထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ဆီ ပြေးဝင်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စွမ်းအားဟာ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေခဲ့တယ်။ ကန်ဟောင်ထျန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ယီထျန်းယွမ်က အလွယ်တကူ ကာကွယ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဓားနဲ့ ကန်ဟောင်ထျန်းရဲ့ လက်မောင်းကို ဖြတ်လိုက်တယ်။

“အား” ကန်ဟောင်ထျန်းက နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်ကို လဲကျသွားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ လက်မောင်းကနေ သွေးတွေ စီးကျလာပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

“မင်း… မင်း ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် သန်မာနိုင်ရတာလဲ” ကန်ဟောင်ထျန်းက တုန်လှုပ်နေတဲ့ အသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

“ငါက ယီထျန်းယွမ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ထိတဲ့သူတိုင်း ဒီလိုပဲ အဆုံးသတ်ရလိမ့်မယ်” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာနဲ့ ပြောလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဓားကို မြှောက်လိုက်တယ်။ ကန်ဟောင်ထျန်းမှာ ထွက်ပြေးဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘူး။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ဓားဟာ သူ့ရဲ့ လည်ပင်းကို ဖြတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အသက်ကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်လိုက်တယ်။

နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်ရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ လူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာကို မြင်ပြီး ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ ထွက်ပြေးသွားကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို အလွတ်ပေးဖို့ အစီအစဉ်မရှိခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ နဂါးနက်ရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့အတူ ထွက်ပြေးနေတဲ့ လူတွေကို လိုက်ဖမ်းပြီး တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားဘဲ သတ်ပစ်လိုက်တယ်။

“ငယ်ရွယ်သခင်လေး ယီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားမရောက်လာခဲ့ရင် ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ မသိဘူး” အကြီးအကဲ မိုယူက ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ဖြူဖတ်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

“အကြီးအကဲ မိုယူ၊ အခုချိန်မှာ ဒဏ်ရာကို ကုသဖို့ အာရုံစိုက်ပါ။ ကျန်တဲ့အရာတွေကို ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ သူက ဇူးယူဝေ့ဆီ လှည့်ကြည့်ပြီး “ဂေဟာသခင်ဇီ၊ ဒီတစ်ကြိမ် ကူညီပေးခဲ့တာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လေညင်းမြို့က အခုလို သစ္စာဖောက်လိုက်တာကြောင့် နောက်ဆက်တွဲ အန္တရာယ်တွေ ရှိလာနိုင်တယ်။ အခုအတွက် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို လိုက်လာပြီး အဲဒီမှာ နားနေတာ ပိုကောင်းမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ငယ်ရွယ်သခင်လေး ယီ။ ကျွန်မလည်း လေညင်းမြို့မှာ ဆက်နေဖို့ မရည်ရွယ်တော့ပါဘူး။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ ခိုလှုံဖို့ ကျွန်မလိုက်ပါမယ်” ဇူးယူဝေ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က အကြီးအကဲ မိုယူနဲ့ ကျန်တဲ့ တပည့်တွေကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ ဆေးလုံးတချို့ ထုတ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒီတိုက်ပွဲက သူတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် သူတို့ဟာ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်ရဲ့ အန္တရာယ်က ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်မသွားသေးဘူး။ သူတို့ရဲ့ အင်အားတွေကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတွေ လာနိုင်မယ်ဆိုတာ ယီထျန်းယွမ် သိထားခဲ့တယ်။

“အကြီးအကဲ မိုယူ၊ ဂေဟာသခင်ဇီ၊ အခုချိန်မှာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို ပြန်သွားပြီး ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရမယ်။ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်က ဒီမှာ ရပ်မသွားဘူး။ သူတို့ ပြန်လာလိမ့်မယ်” ယီထျန်းယွမ်က တည်ကြည်စွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

အကြီးအကဲ မိုယူနဲ့ ဇူးယူဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ သူတို့အားလုံး ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေဆီ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်ရဲ့ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေ ရှိနေခဲ့တယ်။

အခန်း ၁၅၀ ပြီးပါပြီ။