စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်မိန်းမငယ်

ယီထျန်းယွမ်က ကျွန်းတစ်ဝိုက်ကို မရပ်မနား လှည့်လည်ရင်း တွေးနေမိတယ်။ “ဒီနေရာမှာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ အရာတစ်ခုခုလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီကျွန်းတဝိုက်က နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရင်းတစ်ခုခုလား” စိတ်ထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ တွေးရင်း သူ့ခြေလှမ်းတွေက မရပ်တန့်ခဲ့ဘူး။

ကျွန်းပေါ်မှာ သင်္ချိုင်းကျောက်စာတစ်ခုရှိနေတာကြောင့် သူ စိတ်ထဲမှာ ဒီကျွန်းမှာ ရှေးရှေးတုန်းက တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပြီး ဒီကျွန်းမှာ သေဆုံးသွားသူတွေကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြမှာပဲလို့ တွေးမိတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို အမှတ်သင်္ကေတ လုပ်ထားတာနေမှာ။

သူ ကျွန်းတဝိုက်ကို ခဏလောက် လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ကျွန်းပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဘာတစ်ခုမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။

သူ့မျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်မှုအရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ “ထူးဆန်းတယ်။ ဒီကျွန်းတဝိုက်မှာ ဘာထူးထူးဆန်းဆန်းမှ မတွေ့ရဘူး။ ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ ဘာမှ မရှိတာလား” သူ့ရင်ထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာပေမယ့် လက်လျှော့ဖို့ စိတ်ကူးမရှိခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်းကို ထပ်မံလှည့်လည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သင်္ကေတရေးထွင်းမှုတွေ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျွန်းတဝိုက်က သစ်ပင်တွေပေါ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားနဲ့ ရေးထွင်းထားတဲ့ အမှတ်အသားတချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။

“ဒီရေးထွင်းမှု… ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားပဲ” ယီထျန်းယွမ်က ဒီလိုထင်ရှားတဲ့နေရာမှာ တွေ့လိုက်ရတာကြောင့် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။

သူက အဲဒီစာကို ဖတ်ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ဘာမှ နားမလည်ခဲ့ဘူး။ “ကောင်းကင်ဆီသို့ တံခါး” ဆိုတဲ့ စာကို ဖတ်ပြီးနောက် သူ့ခေါင်းထဲမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ပြည့်နှက်လာခဲ့တယ်။ ဒီစကားလုံးတွေကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်ကြည့်လေ ပိုပြီး အဓိပ္ပါယ်မရှိသလို ခံစားလာရလေပဲ။

“ဒါတွေအားလုံးက အလကားဖြစ်သွားပြီလား” သူ့စိတ်ထဲမှာ စိုးရိမ်မှုတွေ ခိုးဝင်လာခဲ့တယ်။ သစ်ပင်တွေပေါ်မှာ ရေးထွင်းထားတဲ့ စကားလုံးတွေက တစ်နေရာကနေ တစ်နေရာကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တဲ့ အစီအရင်တစ်ခုနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ သူ ခံစားမိပေမယ့် အဲဒီအစီအရင်ကို ဘယ်လိုအသုံးပြုရမလဲဆိုတာ နားမလည်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်းရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို လေ့လာကြည့်ပြီး အစီအရင်ကို အသက်သွင်းနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ သစ်ပင်တွေပေါ်မှာ ရေးထွင်းထားတဲ့ စကားလုံးတွေကို သဲလွန်စရှာဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူ့ရဲ့ အတွေးက မှန်ကန်ကြောင်း သိလိုက်ရတယ်။ ဒီအစီအရင်ကြီးကို စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားနဲ့ အသက်သွင်းရမှာဖြစ်ပြီး သူ အရင်က ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။

သူက အစီအရင်ကို အသုံးပြုဖို့ တံခါးဖြစ်တယ်လို့ ဖော်ပြထားတဲ့ သစ်ပင်ဆီ လျှောက်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားနဲ့ အသက်သွင်းဖို့ စကားလုံးတွေကို ထပ်မံရေရွတ်ကြည့်ခဲ့ပေမယ့် အရာအားလုံးက အလဟဿပဲ။

ခဏအကြာမှာ သူ့စိတ်ထဲမှာ အကြံတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ သိစိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး အသက်သွင်းတဲ့ စကားလုံးတွေကို ထပ်ရေရွတ်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ကျင့်ကြံမှုရဲ့ စွမ်းအင်က စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားနဲ့ အသက်သွင်းတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ဆက်စပ်မှုရှိမယ်လို့ တွေးလိုက်မိတယ်။

သူ့ရဲ့ သိစိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် အသက်သွင်းတဲ့ စကားလုံးတွေကို ထပ်မံရေရွတ်လိုက်တဲ့အခါ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျွန်းတဝိုက်မှာ မှော်ဆန်တဲ့ ခံစားမှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က သစ်ပင်တွေက တဖြည်းဖြည်း အလင်းရောင်ထွက်လာပြီး တောက်ပလာခဲ့တယ်။

ခဏအကြာမှာ သစ်ပင်တွေကနေ ထွက်လာတဲ့ အလင်းရောင်တွေက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို သူ နေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ဘာမှ သဲလွန်စမကျန်ခဲ့ဘူး။

ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင်ကတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က မီးအိမ်ကို ခဏပိတ်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို လိုဏ်ဂူတစ်ခုရှေ့မှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဂူအတွင်းပိုင်းမှာ လမ်းကြောင်းကို အလင်းပေးနေတဲ့ တောက်ပတဲ့ ပုလဲတွေက မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်ထုတ်လွှတ်နေတယ်။

“နောက်ဆုံးတော့။ ဒီလိုနေရာမျိုးက အများအားဖြင့် ရတနာတွေဆီ ဦးတည်သွားတတ်တာပဲ” ယီထျန်းယွမ်က ဂူတဝိုက်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်တယ်။ ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုရတနာမျိုးကို ရှာတွေ့နိုင်မလဲဆိုတဲ့ စိတ်ကူးတွေနဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့တယ်။

“ဒါက အံ့သြစရာပဲ။ ရှီအဒေါ်ကို အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သူက ငါ့ကို စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားသင်ပေးခဲ့လို့။ ဒါမရှိရင် ဒီလိုဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး” ရှီရွှေယွမ်က ဘာကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘာသာစကားကို လေ့လာခဲ့ရလဲဆိုတာ သူ မသိခဲ့ပေမယ့် အဲဒီဘာသာစကားကို သူ့ကိုပါ သင်ပေးခဲ့လို့ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာနေမိတယ်။

“ဒီနေရာမှာ ဘာတွေရှာတွေ့မလဲ မသိပေမယ့် ဒီနေရာက သင်္ချိုင်းတစ်ခုဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမယ့် သေချာတာကတော့ ဒီနေရာကို ဟွမ်ချင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းလို့ ခေါ်တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်းပေါ်မှာ သူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုမှ မရှိတာက ထူးဆန်းတယ်” ယီထျန်းယွမ်က ခဏလောက် တွေးတောနေမိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂူထဲကို စူးစမ်းတဲ့အခါ သတိထားရမယ်ဆိုတာကို သူ သိထားတယ်။ ဘယ်လိုထောင်ချောက်မျိုးတွေ စောင့်ကြိုနေမလဲ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး။

နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဒီနေရာမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ထောင်ချောက်တွေ မရှိဘူးဆိုတာကို သူ သိလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဂူထဲကို ပိုပြီး နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်လာလေလေ လေထုက ပိုပူလာလေလေပဲ။ နေရာလွတ်ကလည်း ပိုကျယ်ဝန်းလာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအပူချိန်က သူ့ကို လုံးဝ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ဒီလောက်အပူချိန်ကို အလွယ်တကူ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တယ်။

ဂူထဲက ကျယ်ဝန်းတဲ့ နေရာလွတ်တစ်ခုထဲကို ဝင်လာခဲ့တဲ့အခါ အခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် သူ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။ အခန်းတစ်ခုလုံးက မီးနဂါးကျောက်တုံးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။ ဒီလောက်များပြားတဲ့ မီးနဂါးကျောက်တုံးတွေက သာမန်လူသားတစ်ယောက် ဒီနေရာကို ဝင်လာရင် မီးလောင်သေသွားနိုင်လောက်တဲ့ အတိုင်းအတာပဲ။

ဒီမီးနဂါးကျောက်တုံးတွေက တကယ့်နဂါးတစ်ကောင်နဲ့ ခပ်ဆင်ဆင် ပုံပေါက်နေပြီး မီးအရည်အသွေးနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြွယ်ဝစွာ ပါဝင်နေတာကြောင့် အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။ အဓိကအားဖြင့် မီးအရည်အသွေးနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက အသုံးပြုလေ့ရှိတဲ့ ကျောက်တုံးမျိုးပဲ။ ယီထျန်းယွမ်က ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်ထိ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

“ဘယ်သူလဲ” ရုတ်တရက်ဆိုသလို အခန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုကနေ အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ အော်သံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ ယီထျန်းယွမ်က အသံလာရာဆီ အကြည့်ရောက်သွားပြီး မီးနဂါးကျောက်တုံးတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အကျဉ်းထောင်တစ်ခုဆီ အာရုံရောက်သွားခဲ့တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်းဆိုသလို ခုန်တက်သွားပြီး အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာကို ကြည့်လိုက်တယ်။ အဲဒီမှာ နူးညံ့စွာ ထိုင်နေတဲ့ မိန်းမငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာမှာ သတိရှိမှုနဲ့ ဒေါသတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

“သင်္ချိုင်းထဲမှာ အသက်ရှင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်လား” ဒီလို အဖြစ်အပျက်မျိုးကို ကြုံလိုက်ရတာကြောင့် ယီထျန်းယွမ် အံ့အားသင့်မှုကို ဖုံးမရခဲ့ဘူး။ ဒီနေရာက ကျွန်းပေါ်က ကျောက်စာမှာ ဖော်ပြထားသလို သင်္ချိုင်းတစ်ခုပဲလို့ သူ တကယ်ထင်ခဲ့တာ။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သေဆုံးနေတဲ့ အလောင်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပေမယ့် အဲဒီအစား ၁၇ နှစ် ၁၈ နှစ်လောက်သာ ရှိမယ့် နူးညံ့တဲ့ မိန်းမငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရတာပဲ။

ဒါ့အပြင် ဒီမိန်းမငယ်က အလွန်လှပတယ်။ သူမမှာ ရှည်လျားတဲ့ ငွေရောင်ဆံပင်တွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ အခြေအနေက တော်တော်လေး စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ ဒါကို သူမရဲ့ လှပတဲ့ ငွေရောင်မျက်လုံးတွေမှာ ဒေါသတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး အကျဉ်းထောင်ကနေ လွတ်မြောက်ရင် အကြမ်းဖက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ အမူအရာကနေ သိသာစွာ မြင်နိုင်ခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးရဲ့ သိစိတ်စွမ်းအင်ကိုပါ ထုတ်လွှတ်နေခဲ့တယ်။ ယီထျန်းယွမ်က သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အကဲဖြတ်ကြည့်တဲ့အခါ အနည်းဆုံး အနှစ်သာရစုစည်းမှုအဆင့်မှာ ရှိနေတယ်လို့ တွက်ဆခဲ့တယ်။ ဒါ့အပြင် အာဟာရဓာတ်မရှိဘဲ အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အကျဉ်းချမှုပုံစံနဲ့ ဖြစ်နေတာကြောင့် ဒီမိန်းမငယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သူ မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး မြင့်မားနိုင်တယ်လို့ ယီထျန်းယွမ် သေချာခဲ့တယ်။

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အတွေးကို ထောက်ခံပေးတဲ့ နောက်ထပ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အချက်တစ်ခုက သူမက အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ အေးစက်တဲ့ လှိုင်းတွေရဲ့ ပြင်းထန်မှုပဲ။ ဒီအေးစက်တဲ့ လှိုင်းတွေက သူမရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း အေးခဲစေခဲ့ပေမယ့် အကျဉ်းထောင်ကို အေးခဲလိုက်တာနဲ့ မီးနဂါးကျောက်တုံးတွေက ထုတ်လွှတ်တဲ့ အပူရှိန်ကြောင့် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားခဲ့တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က သူမရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အသုံးမပြုနိုင်အောင် အများကြီး အားထုတ်ပြီး အကျဉ်းချထားတာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ဒီအချက်က ဒီနေရာကို မရောက်ခင် ကျွန်းပေါ်မှာ စုဆောင်းခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တိုင်းကို သူ ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်စေခဲ့တယ်။ ကျောက်စာမှာ ဒီနေရာက ဟွမ်ချင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းလို့ ဖော်ပြထားပြီး ဒါက သူမက ဟွမ်ချင်းဖြစ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ဒါပေမယ့် နာမည်အရ ဒါက အမျိုးသားတစ်ဦးအတွက် ပြုလုပ်ထားတဲ့ သင်္ချိုင်းဖြစ်သင့်ပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦးအတွက် မဟုတ်တာက ယီထျန်းယွမ်ကို ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

ဒါကို ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးစေတာက ဒီမိန်းမငယ်ရဲ့ မျက်နှာမှာ သင်္ကေတအမှတ်အသားတချို့ ရေးထွင်းထားတာကို တွေ့လိုက်ရတာပဲ။ ဒါက သူမက စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြတာပဲ။ ဒီအချက်ကို ယီထျန်းယွမ်က သိခဲ့တာက အတိတ်က ရှီရွှေယွမ်က သူ့ကို စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ပြင်ပ အသွင်အပြင်တွေအကြောင်း ပြောပြခဲ့ဖူးလို့ပဲ။

သူ သိထားတာက စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က ဒီသင်္ကေတတွေရဲ့ အာနိသင်ကို အမြင့်ဆုံးထိ မြှင့်တင်နိုင်ပြီး အလွန်ထိရောက်တဲ့ သင်္ကေတအသုံးပြုသူတွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာပဲ။ ဒါပေမယ့် အားလုံးထဲမှာ ယီထျန်းယွမ်ကို အရမ်းအံ့အားသင့်စေခဲ့တာက ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ ကျွန်းပေါ်က မေ့လျော့ထားခံရတဲ့ သင်္ချိုင်းထဲမှာ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က မိန်းမငယ်တစ်ဦးကို အကျဉ်းချထားတာကို တွေ့လိုက်ရတာကိုပဲ။

အခန်း (၁၃၆) ပြီးပါပြီ။