တံဆိပ်ဖျက်သိမ်းခြင်း

ဒါက သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှုရှိမယ့် ပထမဆုံး ရှာဖွေမှုဖြစ်ပေမယ့် ဒါက သူ့အတွက် သိပ်အရေးမကြီးခဲ့ဘူး။ အခုလောလောဆယ် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာမှာ သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ်များများ မရှိသေးခဲ့ဘူး။ ဒီအတွေးနဲ့ပဲ ဒီရှာဖွေမှု မအောင်မြင်ရင်တောင် သူ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီရှာဖွေမှုကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ဖို့ သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဒီရှာဖွေမှုကို တကယ်လို့ သူ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်နဲ့ သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အနာဂတ်မှာ အလွန်အကျိုးရှိလာနိုင်မယ်။ သူတို့ဆီက ထောက်ပံ့မှုရယူနိုင်မယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် မဟာမိတ်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးနိုင်မယ်။

“အခု နားလည်ပြီ။ မင်းပြောတာကို အနည်းဆုံးတော့ ငါ ယုံတယ်။ ကောင်းပြီ။ အခု ဒီအကျဉ်းထောင်ကို ဖျက်ဖို့ ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်” ယီထျန်းယွမ်က မျက်နှာမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

“ခဏစောင့်ပါ။ အရင်ဆုံး တံဆိပ်ကို ဖျက်ရမယ်။ တံဆိပ်ဖျက်လိုက်ရင် ကျွန်မကိုယ်တိုင် ဒီကနေ လွတ်အောင် ထွက်နိုင်မယ်” ဟွမ်ချင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က ဟွမ်ချင်းပြောတဲ့ တံဆိပ်က ဘာကို ဆိုလိုမှန်း မသိလို့ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တယ်။ “တံဆိပ်တဲ့လား။ ဘယ်တံဆိပ်ကို ပြောတာလဲ။ ဒီမှာ တံဆိပ်ပုံစံမျိုး ဘာမှ မတွေ့ရဘူး” သူက ရှုပ်ထွေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

“တံဆိပ်က ဒီမှာ မရှိဘူး။ အပြင်က ကျောက်စာပြားမှာ ရှိတယ်။ အဲဒါက ကျွန်မကို ဒီမှာ ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ အစီအရင်ကြီးနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာ။ “အဲဒါကို ဖျက်လိုက်မယ် ဒါမှမဟုတ် ပစ်ထုတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီမှာရှိတဲ့ တံဆိပ်ရဲ့ အာနိသင်က သိသိသာသာ အားနည်းသွားမှာပါ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျွန်မကိုယ်တိုင် ဒီကနေ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်မှာပါ” ဟွမ်ချင်းက သူမကို လွတ်မြောက်အောင် ကူညီဖို့ နည်းလမ်းကို ရှင်းပြလိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က ခဏလောက် တွေးတောပြီးနောက် ကျွန်းပေါ်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ထူးဆန်းမှုတွေအကြောင်း ဟွမ်ချင်းကို မေးလိုက်တယ်။ “ကျွန်းပေါ်ကို နတ်ဆိုးသားရဲတွေ ဆွဲဆောင်နေတာ မင်းလုပ်တာလား” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်တယ်။

“ကျွန်းပေါ်ကို နတ်ဆိုးသားရဲတွေ ဆွဲဆောင်နေတယ်တဲ့လား။ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ကျွန်မလုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီထဲကနေ အပြင်ကမ္ဘာကို ကျွန်မ ဘယ်လိုမှ ထိခိုက်စေလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းပြောတာကို ကြည့်ရတာ မင်း အဲဒီနတ်ဆိုးသားရဲတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးပြီပဲ။ မရဏတိမ်တိုက်ကျွန်းက အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်းမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတစ်အုပ်ကြီးက ကျွန်းပေါ်မှာ စုဝေးလာပြီး ကျွန်းကို မကြာခဏ ရိုက်ခတ်နေတဲ့ မိုးကြိုးတွေကြောင့် သေကုန်ကြတယ်။ ကျွန်မ မြင်ခဲ့ရတာက ဒါဟာ ပူဇော်ပသမှုတစ်မျိုးလိုပဲ။ လေးယွမ်က ကျွန်မကို ဒီနေရာမှာ အကျဉ်းချဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာကြောင့် နတ်ဆိုးသားရဲတွေ အမြဲတမ်း ဒီနေရာကို ရောက်လာနေမယ်ဆိုရင် ဒီနေရာကို ကျင့်ကြံသူတွေ လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူထင်ခဲ့တာပဲ”

ဟွမ်ချင်းရဲ့ ရှင်းပြမှုကို ကြားပြီး ယီထျန်းယွမ်က အနည်းငယ် စိတ်ကျေနပ်သွားခဲ့တယ်။ “ဟုတ်တယ်။ အခုထိလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ။ ကောင်းပြီလေ။ ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော် နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို အချိန်တိုအတွင်း အများကြီး ဖယ်ရှားနိုင်မှာပဲ” ဒီကျွန်းရဲ့ လည်ပတ်ပုံကို သိလိုက်ရတာကြောင့် ယီထျန်းယွမ် ဝမ်းသာသွားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံ ၂၀ ဆ ကဒ်ကို အထိရောက်ဆုံး အသုံးပြုနိုင်မှာပဲ။

“ဒီကျွန်းရဲ့ အမှန်တရားကို ကျွန်မတို့ အခုထိ မသိသေးဘူး။ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို ဘေးဖယ်ထားရင် ဒီကျွန်းက မီးနဂါးကျောက်တုံးတွေကို အများကြီး ထုတ်ပေးနေတယ်။ ဒါက သိပ်ကို ထူးဆန်းတယ်လို့ ပြောရမယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီနေရာကို ကျွန်မက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာပဲ။ အခုတော့ ကျွန်မကိုယ်တိုင်က ဒီနေရာမှာ အကျဉ်းချခံထားရတာ” ဟွမ်ချင်းက ထပ်ပြောလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ အကျဉ်းချခံရမှုရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သဘောသဘာဝကို တွေးမိရင်း သူမရဲ့ မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းမှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

“အတိတ်ကို စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲဒါတွေကို တွေးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို စိတ်ဓာတ်ကျအောင် လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် မင်းကို ဒီကနေ ထုတ်ပေးမယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့” ယီထျန်းယွမ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်ပြီး အပြင်ကို ထွက်ဖို့ လှည့်လာခဲ့တယ်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဟွမ်ချင်းက သူ့ကို အော်ခေါ်လိုက်တယ်။ “ခဏစောင့်ပါ” သူမက ပြောလိုက်တယ်။

“ဘာလဲ။ ကျွန်တော့်ကို မယုံဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော် ထွက်သွားတာကို မလိုချင်ဘူးလား” ယီထျန်းယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကို မင်းကို ပေးချင်ရုံပါ” ဟွမ်ချင်းက ပြောရင်း ဆေးလုံးပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ယီထျန်းယွမ်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်တယ်။

“ဒါက ကျွန်မပြောခဲ့တဲ့ အားဖြည့်ဆေးတွေပါ။ ဆုလာဘ်အနေနဲ့ ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာပါ။ ဒါ့အပြင် ပုလင်းရဲ့ အဖုံးမှာ သင်္ကေတတချို့ရှိတယ်။ အဲဒါက ကျောက်စာပြားပေါ်က တံဆိပ်ကို ဖျက်ဖို့ ကူညီပေးမှာပါ။ အဲဒါကို ဖတ်လိုက်ရင် ကျောက်စာပြားကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာပါ” သူမက ယီထျန်းယွမ်ကို ရှင်းပြလိုက်တယ်။

“ဒီဆေးလုံးတွေကို ယူပြီး ထွက်ပြေးမှာကို မကြောက်ဘူးလား” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်တယ်။ ဟွမ်ချင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်” လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ယီထျန်းယွမ်က သူမကို အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး အရင်လျှောက်လာခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

ကျွန်းပေါ်ကို ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ ယီထျန်းယွမ်က ချက်ချင်း ကျောက်စာပြားရှိရာဆီ ဦးတည်သွားခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တယ်။ တံဆိပ်ကို ဖျက်နေတုန်း တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့ရင် ဒုက္ခရောက်နိုင်မှာကို သတိထားခဲ့တယ်။ အခုလောလောဆယ် ကျွန်းပေါ်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိသလို ခံစားရပြီး ယူရှီချန်လည်း ကျွန်းပေါ်ကနေ ထွက်သွားပြီဖြစ်မယ်လို့ ထင်ရတယ်။ မရဏပင်လယ်အန္တရာယ်ဇုန်ကြောင့် မကြာခင်အချိန်အတွင်း ဘယ်သူမှ ဒီကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ သူက ကျောက်စာပြားကို စတင်စစ်ဆေးပြီး ဒီအရာကို အံ့ဩမှုမပြီးနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ကျောက်စာပြားကို တံဆိပ်အဖြစ် အသုံးပြုတာက အမှန်တရားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ လူတွေကို လှည့်စားဖို့ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲလို့ သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ သူက ကျောက်စာပြားကို ဖျက်ဆီးဖို့ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်တုံးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဘေးဖယ်ပစ်ဖို့ အလျင်အမြန် ကြိုးစားကြည့်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ အားထုတ်မှုတွေက အလဟဿဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

“ဒီကျောက်စာပြားက တကယ်ကို ခိုင်ခံ့တာပဲ။ ဘာမှ မစဉ်းစားဘဲ အပြင်ထွက်သွားဖို့ ငါ့ကို တားခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ဟွမ်ချင်းပေးခဲ့တဲ့ ဆေးလုံးပုလင်းငယ်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်လိုက်ပြီး အဖုံးမှာရှိတဲ့ သင်္ကေတကို ချက်ချင်းဖတ်ကြည့်လိုက်တယ်။ သင်္ကေတကိုယ်တိုင်က ရိုးရှင်းတဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်ပြီး နားလည်ဖို့ အချိန်အတော်ကြာရတဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ သင်္ကေတမျိုး မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ သင်္ကေတမှာ ‘မြင့်မြတ်တဲ့ အမှတ်အသားကို ဖျက်ခြင်း’ လို့ ရေးထားတယ်။ ဒီလောက် လွယ်ကူတဲ့ စကားလုံးတွေက တံဆိပ်ကို ဖျက်ဖို့ စကားလုံးဖြစ်လာနိုင်တာ သူ အံ့ဩခဲ့ပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ထပ်ကြိုးစားကြည့်လိုက်ပြီး ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သင်္ကေတကို အသုံးပြုပြီး ကျောက်တုံးကို ဖျက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

သူက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး ‘မြင့်မြတ်တဲ့ အမှတ်အသားကို ဖျက်ခြင်း’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ရေရွတ်ရင်း ကျောက်တုံးကို ဆွဲမလိုက်တယ်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျောက်တုံးက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျောက်တုံးကို ဘေးဖယ်ပစ်လို့ရလောက်အောင် မြင့်မြင့်မမှောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ကျောက်တုံးပေါ်က တံဆိပ်က ပုံစံပြန်ဖြစ်လာပြီး ကျောက်တုံးက ရုတ်တရက် ပိုလေးလံလာခဲ့တယ်။ ယီထျန်းယွမ်က ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ကာ ‘မြင့်မြတ်တဲ့ အမှတ်အသားကို ဖျက်ခြင်း’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ထပ်မံရေရွတ်ရင်း သူ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားသွေးကြောကို အသက်သွင်းလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်တုံးကို အလျင်အမြန် ဆွဲမလိုက်ကာ ဘေးဖယ်ပစ်လိုက်တယ်။

“မယုံနိုင်စရာပဲ။ ဒီလောက် ကျောက်တုံးသေးသေးလေးကို မမှောက်ဖို့က ဒီလောက်ခက်ခဲမယ်လို့။ နဂါးနတ်ဘုရားသွေးကြော မရှိခဲ့ရင် ဒီလို အရှက်ရစရာကို ငါ လက်လျှော့လိုက်ရမှာပဲ” ယီထျန်းယွမ်က အနည်းငယ် အသက်ရှူမြန်နေရင်း ပြောလိုက်တယ်။ ကျောက်တုံးကို ဘေးဖယ်ပစ်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကျောက်စာပြားရှိခဲ့တဲ့ နေရာမှာ ရုတ်တရက် အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒီအလင်းရောင်က တံဆိပ်ကို ဖျက်ပြီးပြီဆိုတဲ့ လက္ခဏာဖြစ်တယ်လို့ ယီထျန်းယွမ်က ကောက်ချက်ချလိုက်တယ်။

“စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်အပေါ် ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်ပြောင်းသွားပြီ။ ကျွန်တော်လို စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တောင် ဒါကို ဖျက်ဖို့ ဒီလောက်ခက်ခဲရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး” ယီထျန်းယွမ်က သူဖြတ်သန်းခဲ့ရတာကို အံ့ဩမှုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ့စိတ်ထဲမှာ “ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေ”ရဲ့ အစီအရင်ကြီးကို သတိရလာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အဆင့်က မြင့်မားလာမယ်ဆိုရင် အစီအရင်ကြီးကို ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ သင်္ကေတတွေကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်နိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒီအပျက်အစီးကို အပြင်ကနေ မဖျက်ဆီးနိုင်အောင် လုပ်နိုင်မှာပဲ။ ဒါပေမယ့် အခုလောလောဆယ် သူ့ရဲ့ အဆင့်က အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ နိမ့်ကျလွန်းနေသေးတယ်။

“မြင့်မြတ်သင်္ကေတကျွမ်းကျင်မှုကို တိုးမြှင့်ဖို့ အချိန်ရှာရမယ်။ “ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေ”ကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြင်ဆင်ရမယ်” ယီထျန်းယွမ်က နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ မြင့်မြတ်သင်္ကေတကျွမ်းကျင်မှုကို တိုးမြှင့်ဖို့ မှတ်ထားလိုက်တယ်။ ကျင့်ကြံမှုကမ္ဘာမှာ မြင့်မြတ်သင်္ကေတဆရာတွေကို အလွန်လေးစားကြတာကို သူ သိထားတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်တာက အဆိုးမဟုတ်ဘူး။

ခဏလောက် အသက်ရှူပြီးအနားယူပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်က ဟွမ်ချင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းထဲကို ပြန်ဝင်လာပြီး ဟွမ်ချင်းကို ထပ်မံတွေ့ဆုံဖို့ ပြန်လာခဲ့တယ်။

ဟွမ်ချင်းက ယီထျန်းယွမ်ပြန်လာတာကို မြင်တဲ့အခါ ဒီလိုအံ့သြစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တွေ့ရတာအတွက် အတိုင်းမသိ ကျေးဇူးတင်ခဲ့တယ်။ သူမက ယီထျန်းယွမ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရင်း ‘ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်မရဲ့ ကယ်တင်ရှင်’ လို့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး “အခုထိ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုသေးပါဘူး။ မင်း အဲဒီကနေ အလျင်အမြန် လွတ်မြောက်အောင် လုပ်လိုက်ပါ။ ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ရင် အဲဒီအခါကျ ကျွန်တော့်ကို သေချာကျေးဇူးတင်လို့ရပါတယ်” ယီထျန်းယွမ်က သူမကို အားပေးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“အဲဒီလို လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်မ ဒီကံဆိုးမိုက်မဲတဲ့ နေရာကနေ လွတ်မြောက်မှာပါ” ဟွမ်ချင်းက အေးစက်စက်နဲ့ ပြောလိုက်ပြီး လွတ်မြောက်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်။

အခန်း (၁၃၈) ပြီးပါပြီ။