ညွှန်ကြားချက်

ဂူထဲက ထွက်လာပြီးနောက် သူတို့က အလျင်အမြန် ပုန်းအောင်းလိုက်ကြတယ်။

“အခုပဲ ထွက်သွားကြရအောင်။ လေးယွမ်က တစ်ခုခု သတိပြုမိသွားရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်” ယီထျန်းယွမ်က အလေးအနက်ပြောလိုက်တယ်။

ဟွမ်ချင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ “ဒီအနီးတဝိုက်မှာ လှေမရှိဘူး။ မင်းမှာ တစ်ခုခု စီစဉ်ထားတာရှိလား”

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီအနီးမှာ ဧရာမလင်းယုန်တစ်ကောင်ရှိမယ်ထင်တယ်”

သူက ဟွမ်ချင်းနဲ့အတူ ကမ်းစပ်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီး အဲဒီမှာ ရထားတစ်စီးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒါက ချင်းလျှို့ယွမ်ရဲ့ ရထားပဲ။ သူတို့ သေသွားပြီးနောက် အဲဒီရထားကို ဘယ်သူမှ မသုံးတော့ဘူး။

“ဒီမှာ ရထားတစ်စီးရှိမယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ဒါက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ရထားလား” ဟွမ်ချင်းက အံ့အားသင့်စွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

“ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ခဲ့တာ။ အဲဒါကြောင့် သူတို့ကို သတ်လိုက်တယ်” ယီထျန်းယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“ဘယ်သူတွေက ဒီလောက်မိုက်ရူးရဲရတာလဲ။ သူတို့က သေဖို့ ထိုက်တန်တာပဲ” ဟွမ်ချင်းက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စွမ်းအားကို သိထားတာကြောင့် ပြောလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် အရေးအကြီးဆုံးက ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့ အသက်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အဆင့်ကို ရောက်နေတာပဲ။ ဒါက တစ်မျိုးပဲ။ “ဒီစွန့်ပစ်ကျွန်းကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားကြရအောင်။ ဒီမှာ ထပ်မနေနိုင်တော့ဘူး”

“ဟုတ်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ လမ်းခွဲရမယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ သွားမယ့်နေရာက မတူဘူးမလား။ ကျွန်တော်က အနီးနားက ကောင်းကင်မြို့သစ်ကို ပြန်ချင်တယ်” ယီထျန်းယွမ်က ပြောလိုက်တယ်။

“ဒါပေမယ့် ရထားက တစ်စီးပဲရှိတာ။ မင်း လှေနဲ့ ပြန်ရမှာလေ…”

ထိုအခါ ယီထျန်းယွမ်က အနက်ရောင်နဂါးတစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာကြောင့် ဟွမ်ချင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့တယ်။

“ကျွန်တော်က ဘာလို့ လှေလိုအပ်မှာလဲ” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“မင်း တကယ်ဘယ်သူလဲ။ မင်းမှာ မြင့်မြတ်တဲ့ သားရဲတောင် ရှိတယ်” ဟွမ်ချင်းက မြင့်မြတ်တဲ့ သားရဲအကြောင်း လုံးဝမသိတာမဟုတ်ဘူး။ မြင့်မြတ်တဲ့ သားရဲပိုင်ဆိုင်တာက အဆင့် ၄ ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတစ်ခုပဲ။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်မှာလည်း သူတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ သားရဲရှိတာကြောင့် ယီထျန်းယွမ်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဟွမ်ချင်း အရမ်းသိချင်နေခဲ့တယ်။

“ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပါ။ ကံကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ” ယီထျန်းယွမ်က အနက်ရောင်နဂါးအကြောင်းကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လူတွေက ဒါကို မကြာခင် သိသွားမှာပဲ။

ဒါ့အပြင် ဟွမ်ချင်းမှာ သူ့အပေါ် ရန်လိုမှုမရှိဘူးဆိုတာ သူ နိဂုံးချုပ်ခဲ့ပြီးပြီမို့ ဘာမှ ပြဿနာဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

“အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပဲလား” ဟွမ်ချင်းက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။ “ကံကောင်းတာအကြောင်းပြောမယ်ဆိုရင် မင်းက တကယ်ပဲ ကံကောင်းလွန်းတယ်”

“ဒီလိုလည်း ပြောလို့ရတာပဲ” ယီထျန်းယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“မင်း ကျွန်မကို ကယ်ထုတ်ပေးခဲ့တာ။ ကျွန်မ အကြွေးပြန်မဆပ်ရသေးဘူး…” ဟွမ်ချင်းက စကားမဆုံးခင် အဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်။

“ကျွန်တော့်ကို ကယ်ဖို့ ဒီသင်္ကေတကို ပေးခဲ့တာက လုံလောက်လွန်းနေပြီ။ ဒါ့အပြင် ဒါကို ပိုက်ဆံနဲ့ လဲလို့မရဘူး။ ဒါက ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်လို့မရတဲ့အရာပဲ” ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်တင်ရင်း ပြုံးလိုက်တယ်။

“မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ အခုလုပ်ပေးမှာပဲ။ နောက်ထပ် တစ်ခုပေးမယ်” ဟွမ်ချင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးရင်း သူမရဲ့ လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်တယ်။ ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ရင်ဘတ်မှာရှိတဲ့ သင်္ကေတထဲကို ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဲဒီရွှေရောင်အလင်းနဲ့အတူ အသိပညာတစ်ခု ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စိတ်ထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။ “ဒါက ကျွန်မရဲ့ အကြွေးဆပ်တဲ့နည်းပဲ”

ယီထျန်းယွမ်က အဲဒီအသိပညာက ဘာလဲဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့အခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။ ဟွမ်ချင်းက ပေးခဲ့တာက ကျင့်ကြံပညာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ မြင့်မြတ်သင်္ကေတရဲ့ ရေးထွင်းနည်းပညာပဲ။ မြင့်မြတ်သင်္ကေတတွေကို အမျိုးအစားအများကြီး ခွဲခြားထားပြီး အများစုက စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်အတွက် သာမန်အသိပညာတွေပဲ။

သူက သူ့ရဲ့ အခြေအနေဘားမှာ သင်္ကေတဆရာကို သင်ယူနိုင်ပေမယ့် အဲဒီအသိပညာမရှိရင် ဘာမှ အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး။ သင်္ကေတဆရာမှာ ကျွမ်းကျင်မှုရလာတာနဲ့အမျှ သင်္ကေတအမျိုးမျိုးကို ပိုမိုအသုံးပြုနိုင်မှာပဲ။

ဒါက သင်္ကေတဆရာတင်မကဘူး။ ပန်းပဲဆရာနဲ့ ဆေးဖော်ဆရာတွေမှာလည်း အလားတူပဲ။ ဥပမာ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ဖန်တီးတဲ့နည်းပညာက ပန်းပဲဆရာတိုင်းမှာ မတူညီဘူး။ နည်းပညာမတူညီရင် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုလည်း မတူညီဘူး။

ရှိပြီးသား သင်္ကေတတွေအကြောင်း သူ ဘာမှမသိခဲ့တာကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ ဒါကို လေ့လာရမယ့် တာဝန်တစ်ခုဖြစ်လာမှာပဲ။ အခုအချိန်မှာတော့ သူသင်ယူခဲ့တဲ့ အသိပညာကို အခြေခံပြီး စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်မယ်။

ဒါပေမယ့် အရေးအကြီးဆုံးက ဟွမ်ချင်းက စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာတစ်ခုကို ယီထျန်းယွမ်ဆီ အမွေဆက်ခံပေးခဲ့တာပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလျှို့ဝှက်ပညာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ အမွေဆက်ခံပေးလို့ မရဘူး။ ဒါပေမယ့် ဟွမ်ချင်းက စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ သူတော်စင်မိန်းမတစ်ဦးဖြစ်တာကြောင့် ဒီအသိပညာကို အမွေဆက်ခံပေးနိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒါကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သိသွားရင် ဟွမ်ချင်းကို မျိုးနွယ်ကနေ နှင်ထုတ်နိုင်တယ်။

“ဘာလို့ ဒီအသိပညာကို ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်တာလဲ” ယီထျန်းယွမ်က ဟွမ်ချင်းက သူ့အတွက် ဒီလောက်ထိ လုပ်ပေးတာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် အရမ်းကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ သူက ဟွမ်ချင်းကို ကယ်ခဲ့တာ မှန်ပေမယ့် သူမက ပြန်ပေးတဲ့အရာက သူ စိတ်ကူးတောင်မယဉ်နိုင်တဲ့အရာတွေပဲ။

“အရင်က ပြောဖို့ မေ့သွားခဲ့တယ်။ ဒါကို မင်းဆီ အပ်လိုက်တာက အကြွေးဆပ်ဖို့တင်မဟုတ်ဘူး။ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်” ဟွမ်ချင်းက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။ “ကျွန်မ ကျွန်မရဲ့ ဇာတိမြို့ကို ပြန်မယ်။ လေးယွမ်ကို မနိုင်ဘူးဆိုရင် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို မရဏကမ္ဘာအင်ပါယာက ထိန်းချုပ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က မရဏကမ္ဘာအင်ပါယာကို မခုခံနိုင်ခဲ့ရင်ဆိုတဲ့ အဖြစ်မျိုးမှာ ဒီလျှို့ဝှက်ပညာကို မင်းဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တာပဲ”

ယီထျန်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီလိုဖြစ်ရင်တောင် စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က တစ်ယောက်ယောက်ဆီ ဒါကို အမွေဆက်ခံပြီး ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းဖို့ အမိန့်ပေးတာက ပိုကောင်းမှာမဟုတ်ဘူးလား။

“ဒါက လေးယွမ်က လိုချင်နေတဲ့အရာပဲ။ ကျွန်တော့်ကို တကယ်ယုံလား” ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရှုပ်ထွေးနေခဲ့တယ်။

“ဘာလို့လဲ မသိပေမယ့် ရှင် ကျွန်မကို ကယ်ဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားတဲ့ ပုံစံကို မြင်ရတုန်းက မင်းကို ယုံကြည်ဖို့ အားပေးခဲ့တာပဲ…” ဟွမ်ချင်းက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။ “ရှင်က ကျွန်မအတွက် ဒီလောက်ထိ လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ။ ဒါကို ရှင့်ဆီ အပ်နှင်းလို့ရမလား…”

ယီထျန်းယွမ်က သူမကို အာမခံပြီး ယုံကြည်လို့ရတယ်ဆိုတာ သေချာအောင် လုပ်ချင်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ပါးစပ်က စကားလုံးတွေ ထွက်မလာခဲ့ဘူး။

“မင်းသိလား။ ကျွန်တော်က မြို့ကို ချက်ချင်းပြန်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းနဲ့အတူ လိုက်သွားပြီး ကူညီပေးမယ်…” ယီထျန်းယွမ်က မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်မိတယ်။ ဒါက သူပြောနိုင်တဲ့ အကုန်ပဲ။ ဟွမ်ချင်းက မျိုးနွယ်အတွင်း ပဋိပက္ခတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာကို သူ သိထားပြီး သူမရဲ့ မျိုးနွယ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာမျိုး မလွှဲမရှောင်သာဖြစ်လာနိုင်တယ်။

“မင်းရဲ့ ကူညီမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းမှာ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ ငါမြင်တယ်။ အထူးသဖြင့် မင်း သတိလစ်နေတုန်းက မင်းရဲ့ အဒေါ်ကို တစ်ချိန်လုံး ခေါ်နေခဲ့တာပဲ… ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် နည်းနည်းနိမ့်တယ်” ဟွမ်ချင်းက ပြုံးရင်း သူ့ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောတယ်။ “မင်းရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်ပေမယ့် ဒီလျှို့ဝှက်ပညာကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ အသုံးချတာက ပိုကောင်းတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပိုမြင့်လာရင် နောက်တစ်ကြိမ် ငါ့ကို လာကူညီလို့ရတယ်”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုနဲ့တောင် နိမ့်တယ်လို့ သတ်မှတ်ရသေးတာလား” ယီထျန်းယွမ်က နည်းနည်းအံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။

“ဟုတ်တယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ကျင့်ကြံမှုက မဆိုးပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ ရန်သူတွေက အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှု အဆင့်ရှိတဲ့သူတွေပဲ။ အချို့ဆို ဟာရှုံးဝိညာဉ်အဆင့်တောင် ရှိသေးတယ်။ တချို့ကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အဆင့်ပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှု အဆင့်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အခု တံဆိပ်ကြောင့် ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အနှစ်သာရစုစည်းမှု အဆင့်ကို ကျဆင်းသွားတယ်။ မင်း ကျွန်မကို ကူညီဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အနည်းနဲ့အများ မျက်စိလွတ်နေတယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျွန်မ မှားနေလား” ဟွမ်ချင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။ “ဒါပေမယ့် မင်းက အရမ်းငယ်သေးတယ်။ အချိန်ပေးလိုက်ရင် မင်း ပိုပြီး သန်မာလာမှာပဲ။ ဘယ်သူ့ထက်မဆို သန်မာလာမှာ။ ကျွန်မ အာမခံပါတယ်”

ဒီစကားတွေက ယီထျန်းယွမ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့တယ်။ သူက သေချာပေါက် အသန်မာဆုံးဖြစ်လာမှာပဲ။ အထွတ်အထိပ်မှာ ရပ်တည်ပြီး ကမ္ဘာရဲ့ ရှုခင်းအားလုံးကို ငေးကြည့်နိုင်မှာပဲ။

အခန်း ၁၄၂ ပြီးပါပြီ။