ဆုတ်ယုတ်ခြင်း

နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်က ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စိတ်ခံစားမှုထဲက ဒေါသကို အောင်မြင်စွာ နှိုးဆွပေးခဲ့တယ်။ ဘိုးဘေး သွေးနတ်ဆိုးက သူ့ရဲ့ အသက်ကို ရှည်အောင် ထိန်းဖို့ ကလေးတွေရဲ့ သွေးစွမ်းအင်တွေကို အသုံးပြုခဲ့မယ်လို့ သူ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။ လူတစ်ယောက်ဟာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားဖို့ ဒီလောက်ထိ လုပ်နိုင်တာကို မယုံနိုင်ခဲ့ဘူး။

‘[နတ်ဆိုးရဲ့ ဂူထဲက ပိတ်မိနေတဲ့ ကလေးတွေကို အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်ခြင်း] လျှို့ဝှက်ရှာဖွေမှု ပြီးဆုံးခဲ့ပါပြီ’

‘ဆုလာဘ်: ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၀၀၀၀၀၊ ဂုဏ်သတင်းမှတ် ၁၀၀’

ယီထျန်းယွမ်က စနစ်ရဲ့ အချက်ပေးကို သတိပြုမိပေမယ့် သူ့မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်မှုရဲ့ အရိပ်အယောင်မရှိခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ဘူး။ သူ ခံစားရတာက ကလေးတွေအပေါ် ဒီလို ရက်စက်မှုကြောင့် ဒေါသတရားပင်။ တခြားဘိုးဘေးတွေက သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ထိန်းဖို့ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့မလဲဆိုတာကို သူ မတွေးတတ်တော့ဘူး။ သွေးနတ်ဆိုးနဲ့ အနက်ရောင်ဝိညာဉ်တို့ကို တွေ့ပြီးနောက် ဘိုးဘေးတွေကို စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုမှလွဲပြီး တခြားမျက်စိနဲ့ မမြင်နိုင်တော့ဘူး။

ဟုတ်တာပေါ့၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း သူတော်ကောင်းတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့မှာလည်း အပြစ်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ကိုယ်ပိုင်ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ဒီလို မလုပ်ခဲ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ ချစ်ရသူတွေကို မတရားပြုတဲ့သူတွေ၊ သူ့ကို အန္တရာယ်ပေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တာက သူ့ရဲ့ သဘာဝပဲ။

“ယီထျန်းယွမ်။ မလိုအပ်တာတွေ မတွေးနဲ့တော့။ ငါတို့ တားဆီးလို့ မရတဲ့ အရာတွေ ရှိသလို တခါတလေ ငါတို့ရှေ့ကို ရောက်လာတဲ့ အရာတွေလည်း ရှိတယ်။ ကံကောင်းတာက ဒီဟာက ငါတို့ ပိုကောင်းအောင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ ဒါကြောင့် လာ၊ အိမ်ပြန်ပြီး ဒီကလေးတွေကို စောင့်ရှောက်ရအောင်” ရှီရွှေ့ယွမ်က ယီထျန်းယွမ်ကို နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“အဒေါ်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အတိတ်ကို စဉ်းစားနေတာထက် အနာဂတ်ကို တွေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ သွားရအောင်” ယီထျန်းယွမ်က နဂါးနက်ကို ကိုယ်ကို နှိမ့်ချပြီး ကလေးတွေကို တက်လှမ်းခွင့်ပေးဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။

အစပိုင်းမှာ ကလေးအားလုံးက သူတို့ရှေ့က နဂါးကို ကြောက်လန့်နေကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှီရွှေ့ယွမ်ရဲ့ ကြင်နာမှုနဲ့ နှစ်သိမ့်မှုစကားတွေကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ စိတ်အေးသွားပြီး နဂါးနက်ရဲ့ ကျောပေါ်ကို တက်လှမ်းလာကြတယ်။

ကလေးအားလုံး နဂါးနက်ကျောပေါ်မှာ လုံခြုံစွာ နေရာယူပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်က နဂါးနက်ကို ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ဆီ ပျံသန်းဖို့ အချက်ပြလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ကို ခဏကြာကတည်းက စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံ ရှိနေတာကို သူ မသိခဲ့ဘူး။

“နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော် ပျက်စီးသွားပြီ။ ဒီကောင်လေးက ဘယ်သူလဲ။ သူ့မှာ နဂါးနက်ကိုတောင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်။ ဒီကိစ္စကို ဧကရာဇ်ကို အစီရင်ခံရမယ်။ ဒီကုန်းမြေကြီးမှာ မငြိမ်မသက်မှုတွေ ဖြစ်နေပြီ” သက်လက်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်က နဂါးနက်ကိုစီးပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီ ပျံသန်းသွားတာကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ သူက ချက်ချင်း ထွက်သွားပြီး ဘာမှ အရာမကျန်ခဲ့ဘူး။

မကြာခင်မှာပဲ ယီထျန်းယွမ်ဟာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။ အဲဒီနေရာမှာ ဘာမှ ပြောင်းလဲမှု မရှိခဲ့ဘူး။

နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်က စစ်ပွဲရလဒ်တွေကြောင့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ဟာ အခုဆို ငွေကြေးအရ အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပြီ။

ဒါကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ တာဝန်က ကျူးယွီဝေ့ဆီကို ရောက်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ဒီတာဝန်ပေးဖို့ အကြံပြုခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်က ဆင်းသက်ပြီး ကလေးတွေကို အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးချိန်မှာ ကျူးယွီဝေ့က မိုးဂေဟာက လူတွေနဲ့ စကားပြောနေတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။

“ဂေဟာသခင် ဇီ၊ ဂေဟာကို ပြန်လာဖို့ ကျွန်တော်တို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ မိုးဂေဟာအတွက် ခင်ဗျားက မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါတယ်” လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ အကြီးအကဲ ယုက ဘာလုပ်ရမှန်း မသိခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့က သူနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး။ သူက အကုန်လုံးကို သူ့သဘောနဲ့ လုပ်ခဲ့တာပါ” နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးရင် ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားနဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို သေချာပေါက် ကူညီမှာပါ။ ကောင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဘေးဖယ်ထားစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး” နောက်ဆုံးလူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။

ကျူးယွီဝေ့က သက်ပြင်းချပြီး “ဒါပေမယ့် အကြီးအကဲ ယုက ကျွန်မကို လိုက်ကြည့်နေတာ ကျွန်မကို စောင့်ကြည့်ဖို့တင် မဟုတ်ဘဲ ကျွန်မရဲ့ မသင့်လျော်တယ်လို့ ယူဆတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ပြင်ဆင်ဖို့ ဂေဟာသခင် ဝမ်ရဲ့ အမိန့်ကြောင့်ပဲ မဟုတ်လား။ ကျွန်မ မှားနေလား” လို့ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။ သူမက အရူးမဟုတ်ဘူး။ သူမကို လျှော့ချပြီး သစ္စာဖောက်ခံရတာကို သိပါတယ်။ ဒုတိယအခွင့်အရေးဆို ရှိနိုင်သေးပေမယ့် တတိယအကြိမ်ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။

အခု သူမက မိုးဂေဟာကို ထားခဲ့ပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ထောက်ခံဖို့ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီးမှ သူတို့က သူတို့ရဲ့ အမှားကို သဘောပေါက်လာခဲ့တာပဲ။

သူမမရှိတော့တဲ့အခါ မိုးဂေဟာဟာ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်နဲ့ ထပ်ပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကုန်သွယ်ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်လို အင်အားကြီးတဲ့ ဂိုဏ်းကိုတောင် အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့တာကို မြင်ရတော့ အခု ကျောက်စိမ်းနန်းတော်နဲ့ ကုန်သွယ်မှု မလုပ်ရတာက သူတို့အတွက် အဆိုးဆုံး အခြေအနေပဲ။

ကျူးယွီဝေ့ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ မိုးဂေဟာရဲ့ ခန်းမသခင် ဝမ်လို့ လူသိများတဲ့ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်က အံ့ဩသွားတယ်။ သူ့မှာ ပင်ကိုယ်စွမ်းအင် ရှစ်ဆင့်မြောက်အဆင့်ရှိပြီး အင်အားကြီးမားပေမယ့် ကျူးယွီဝေ့ကို ပြန်လာဖို့ တောင်းပန်နေရတယ်။

“အဲဒီလို ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အကြီးအကဲ ယုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အထင်လွဲမှုတွေ ရှိနေတာပါ။ အခု ခင်ဗျား လိုချင်ရင် မိုးဂေဟာရဲ့ ဒုခန်းမသခင်အဖြစ် ခန့်အပ်ပေးမယ်။ ဒီလောက်ဆိုရင် အကောင်းဆုံး ကမ်းလှမ်းမှုပါ…”

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ကျူးယွီဝေ့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး စကားပြောတာကို ရပ်လိုက်တယ်။ သူမက ဒီကမ်းလှမ်းမှုကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်တယ်။

“ဟား...ဟား...ဟား...”

သူမကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့ လူတွေဆီ ပြန်မလာဖို့ ဒီလောက်ထိ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားတာကို မြင်တော့ ယီထျန်းယွမ်က လက်ခုပ်တီးရင်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တယ်။

“ပြောတာကောင်းလိုက်တာ။ သူမကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့တာ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ ဒါက သူမကို ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ နောက်ဆုံးတွန်းအားဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမယ့် စိတ်မကောင်းပါဘူး။ အမွေအနှစ်နယ်မြေမှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်။ ဒါကြောင့် အခုတော့ ဒီလောက်ပါပဲ။ နောက်မှ ထပ်လာလည်လို့ရပါတယ်နော်” ယီထျန်းယွမ်က မထီမဲ့မြင်ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

“အကြီးအကဲ ယီ။ မဟုတ်ဘူး၊ မဟာသခင် ယီ။ ဒီလို အချိန်မှာ အနှောင့်အယှက်ပေးမိတာ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ခန်းမကနေ ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ယူတိုင်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ပေးဖို့ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်” ခန်းမသခင် ဝမ်က ယီထျန်းယွမ်ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြရင်း လေးစားမှုပြလိုက်တယ်။

ဒီသဘောတူညီမှုက အမြတ်အစွန်းနဲ့ ဝေးကွာပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်နဲ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို မဟာမိတ်အဖြစ် ပြန်လည်ရရှိနိုင်ဖို့ဆိုရင် အဲဒီလောက် အနစ်နာခံဖို့ သူ အဆင်သင့်ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ပဲ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံဖို့ လိုအပ်မှုမရှိဘူးလို့ မြင်ခဲ့တယ်။

“အခုလောလောဆယ် ဘာမှ မလိုအပ်သေးဘူး။ ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးပါ” ယီထျန်းယွမ်က မျက်နှာမဲ့စွာ ပြောလိုက်တယ်။

ခန်းမသခင် ဝမ်က သက်ပြင်းချပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားလိုက်တယ်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်လို အင်အားကြီးတဲ့ ဂိုဏ်းကို မိတ်ဖက်အဖြစ် မရရှိနိုင်ခဲ့တာကို စိတ်ပျက်ပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပေမယ့် အတိတ်မှာ သူလုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားကြောင့်မို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။

“ဒါဆိုရင် ဒီနေရာမှာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါပြီ။ အကြီးအကဲ ယီနဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းမြောက်ပါတယ်” ခန်းမသခင် ဝမ်က ပြောရင်း သူ့မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်ပျက်မှုတွေ ကျန်ရှိနေခဲ့တယ်။

အခန်း ၁၆၅ ပြီးပါပြီ။