အားလုံး မီးလောင်သေဆုံး

ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့ရှေ့တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်များဖြင့် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“မင်းက အဲဒီယီထျန်းယွမ်လား” လေညင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဤမေးခွန်းက နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်မှ တပည့်များကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားကို မသိခဲ့ကြပေ။ အထူးသဖြင့် နင်ကျွမ်က ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့သြစွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ကန်ဟောင်ထျန်းသည် တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီး ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရသဖြင့် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ မီးတောက်တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး သူက ကမ္ဘာပျက်မတတ် အော်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုအသံက လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲသို့ အေးစိမ့်မှုများ စိမ့်ဝင်စေခဲ့သည်။ သို့သော် မီးတောက်များသည် မကြာမီပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြာပုံတစ်ပုံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားပြီးမကြာမီတွင် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး နဂါးတစ်ကောင်သည် ကန်ဟောင်ထျန်းရပ်နေခဲ့ရာနေရာတွင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းအံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤနေရာမျိုးတွင် နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည့် နဂါးတစ်ကောင်က ဘာလုပ်နေသနည်း။ ပုံမှန်အားဖြင့် နတ်ဘုရားသားရဲများသည် ဤသို့သောနေရာမျိုးတွင် ဘယ်တော့မှ ပေါ်လာလေ့မရှိပေ။

“နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်၊ မင်းတို့ဒီလောက်မြန်မြန်တုံ့ပြန်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ပေမယ့် အခုဆို ငါဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ထပ်ပြီး သတ်ရတော့မလဲ” ယီထျန်းယွမ်က နင်ကျွမ်အား အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးကို သတ်လိုက်ပါ ကောင်လေးရေ...” နဂါးနက်က ထပ်မံဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်မှ တပည့်များကို အမြီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အားလုံးသေဆုံးသွားကြသည်။ နဂါးက သူ၏အမြီးနှင့် ခြေသည်းများဖြင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

- နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်တပည့်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ

- ဆုလာဘ် ၁၄၀၀၀ အတွေ့အကြုံအမှတ်၊ ၁၅၀ ဆန်းကြယ်မှတ်၊ ၁၀ အပြစ်အမှတ်

- နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်တပည့်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ

- ဆုလာဘ် …

သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်အတွက် အတွေ့အကြုံအမှတ်များဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ဟို မင်းက နဂါးနက်ကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်ထားတာလဲ” နင်ကျွမ်က ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ဖြင့် ယီထျန်းယွမ်အား မေးလိုက်သည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ငါက မင်းမေးတာကို ဖြေပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား” ယီထျန်းယွမ်က နင်ကျွမ်အား စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် နင်ကျွမ်၏မျက်နှာကို လက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။

“ဖျောင်း....”

ထိုရိုက်ချက်က နင်ကျွမ်အား ဘေးသို့ လွင့်ထွက်သွားစေပြီး သွားတစ်ချောင်းပါ ကျိုးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်က ကျုရွှေ့ဝူအား ပြန်ထူရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက အဲဒီနေရာကနေ ထွက်ပြေးဖို့ အကုန်လုပ်ခဲ့ရတာကို ငါသိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက မင်းကို အခုထိချစ်နေသေးတယ်။ ဒါကို မင်းဆီ ပေးပို့ဖို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်” ယီထျန်းယွမ်က ကျုရွှေ့ရွှမ်ပေးထားသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူပြီး ကျုရွှေ့ဝူအား ပေးလိုက်သည်။

ကျုရွှေ့ဝူသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏အစ်မကို ပြန်လည်သတိရမိရင်း မျက်ရည်များ ထပ်မံဝဲလာခဲ့သည်။

“အစ်မရှောင်လျန်ကို တွေ့ခဲ့တာလား” သူက မေးလိုက်သည်။

“အင်း။ ဒါကို နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့။ ကောင်းပြီလား” ယီထျန်းယွမ်က ပြောပြီး ချက်ချင်းပင် လေညင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

“သူ့ကို ဘာလုပ်ချင်လဲ” ယီထျန်းယွမ်က ကျုရွှေ့ဝူအား မေးလိုက်သည်။ ထိုအကြီးအကဲက မျက်နှာဖြူဖတ်ဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်နေရုံသာရှိပြီး နဂါးက လူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ထွက်ပြေးရန် သတ္တိအနည်းငယ်မှ မရှိတော့ပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျုရွှေ့၊ ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော် မသေချင်ပါဘူး” အကြီးအကဲက ကျုရွှေ့ဝူအား အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ် မရောက်လာခင်က သူက ကျုရွှေ့ဝူကို ကိုယ်တိုင်သတ်ပစ်ချင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ အခြေအနေပြောင်းလဲသွားသောအခါ တောင်းပန်နေခြင်းကို ကျုရွှေ့ဝူက အမှန်တကယ် ရွံရှာမိသည်။

“ခုနက ကိုယ်တိုင်သတ်ပစ်မယ်လို့ ပြောခဲ့ပြီး အခုကျတော့ အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းနေတယ်။ ငါ့မှာ မင်းလိုချင်တဲ့ အရာရှိရင် ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပြီး ပိုကောင်းတဲ့သူရှိလာရင် ချက်ချင်းလှည့်ထွက်သွားတတ်တယ် မဟုတ်လား။ သခင်လေးယီထျန်း၊ သူ့ကို ဖမ်းပေးပါ” ကျုရွှေ့ဝူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဝမ်းသာအားရပါပဲ” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အကြီးအကဲဆီသို့ ပြေးသွားကာ သူ၏ဗိုက်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်သည်။ ထိုကန်ချက်က အကြီးအကဲကို ဘေးသို့ လွင့်ထွက်သွားစေပြီး ထပ်မံထရပ်ရန် ကြိုးစားသောအခါ သူက သွေးအန်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲယူပြီး ကျုရွှေ့ဝူရှေ့သို့ ထပ်မံရင်ဆိုင်စေခဲ့သည်။ ကျုရွှေ့ဝူက ဓားကို ထုတ်ယူပြီး အကြီးအကဲကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ဘေးမှာ ဆူးတစ်ချောင်းလို ရှိနေခဲ့တာ ကြာပြီ။ အခုတော့ မင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ပြီ”

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျုရွှေ့၊ ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့က ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံခဲ့ပါတယ် မဟုတ်လား။ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အိုးအိမ်မရှိ၊ ဆင်းရဲတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့က ကူညီပေးခဲ့တာပါ” အကြီးအကဲက အသက်ရှင်ရန် ကျုရွှေ့ဝူကို ဆက်လက်ဖျောင်းဖျနေခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းတို့လုပ်ခဲ့တာအားလုံးက မင်းတို့ရဲ့ကိုယ်ကျိုးအတွက်ပဲ မဟုတ်လား။ ငါ့ကို လေညင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ လက်ထပ်စေချင်ခဲ့တာမဟုတ်လား။ မင်းတို့အတွက် အသုံးဝင်တဲ့လူကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပြီး အသုံးမဝင်တော့တဲ့အခါ အမှိုက်လို စွန့်ပစ်တတ်တယ်။ ဒီမှာရှိတဲ့ သခင်လေးယီထျန်းကလည်း မင်းတို့ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီးပြီမဟုတ်လား။ မင်းက ဘယ်လောက်ရွံစရာကောင်းတဲ့လူလဲ” ကျုရွှေ့ဝူက သူ၏စိတ်ထဲရှိစကားများကို အကုန်ပြောပြီးနောက် ဓားကို လွှဲရမ်းကာ အကြီးအကဲကို ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျုရွှေ့ဝူသည် ရင်ထဲမှ လေးလံသောဝန်ထုပ်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ရသလို အနည်းငယ် သက်သာသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတိုင်းကို သတ်လိုက်” ယီထျန်းယွမ်က အော်ပြောလိုက်ရာ နဂါးနက်မှ ထပ်မံဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ နှစ်ဖက်လုံးမှ တပည့်များသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကုန်ကြသည်။ နဂါးနက်က သူ၏ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လူအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် နေရာတွင် တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်က နင်ကျွမ်ဆီသို့ ချက်ချင်းဦးတည်သွားပြီး အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီကို ရောက်လာတဲ့အခါ ဘယ်လို သတင်းတွေ သိထားလဲ” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ မင်းက ထင်တာလား… အာ့” နင်ကျွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်လိုချင်သော အဖြေကို မပေးနိုင်သဖြင့် မီးတောက်များဖြင့် လုံးလုံးလွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

- နင်ကျွမ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးပါပြီ

- ဆုလာဘ် ၁၂၀၀၀၀ အတွေ့အကြုံအမှတ်၊ ၂၀၀၀ ဆန်းကြယ်မှတ်၊ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်၊ မရဏချိတ်၊ ၂၀ အပြစ်အမှတ်

“ငါပြောတာ နားထောင်။ ငါ မေးခွန်းတစ်ခုမေးမယ်။ မင်းက အမှန်အတိုင်း မဖြေရင် မင်းကို မီးရှို့သတ်ပစ်မယ်။ အခု မင်း။ ဘယ်လို သတင်းတွေ သိထားလဲ” ယီထျန်းယွမ်က နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်မှ တပည့်တစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မသိပါဘူး… အာ့” ထိုတပည့်လည်း မီးရှို့ခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

“မင်းကရော” ယီထျန်းယွမ်က နောက်ထပ်တပည့်တစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် တစ်ခုခုသိပါတယ်။ အကြီးအကဲဝူတို့ဆီက သတင်းကို အချိန်အကြာကြီး မကြားရတော့တာကြောင့် သူတို့မှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီဆိုတာ သိလိုက်ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် စုံစမ်းဖို့လူတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပဲ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ဘေးလွတ်ရာကို ထွက်ပြေးသွားပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို ပြန်ပို့လာခဲ့ပါတယ်။ အကြီးအကဲတွေက ဒီဖြစ်ရပ်မှာ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က ပါဝင်နေမှာ သေချာတယ်လို့ ယူဆပြီး ချက်ချင်းပဲ လူတွေကို စေလွှတ်ခဲ့ပါတယ်” ထိုတပည့်က ယီထျန်းယွမ်လုပ်ချင်မည့်အရာကို ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောပြလိုက်သည်။

“ဘယ်နှစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့လဲ” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲအားလုံးနဲ့ တပည့်တစ်အုပ်လောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့ပါတယ်” ထိုတပည့်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ သူက မီးရှို့ခံရမည်ကို ကြောက်နေသည်။

“စံအိမ်တော်သခင်ကရော။ သူလည်း လိုက်လာလား” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့။ သူလည်း လိုက်လာသင့်ပါတယ်” ထိုတပည့်က ပြောလိုက်သည်။

“အခုသူတို့ ဘယ်မှာလဲ” ယီထျန်းယွမ်က စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“သူတို့က ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေဆီကို တည့်တည့်သွားကြပါတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က အဲဒီနေရာကို ဝင်ထွက်သွားလာနေတာကို မြင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောပါတယ်” ထိုတပည့်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပိုမိုစိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အခန်း ၁၅၁ ပြီးပါပြီ။