သတ်ဖြတ်မှုများ စတင်ခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေ၏ အတွင်းအပြင်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသူဖြစ်သည်။ ထိုနေရာကို ဤမျှလျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် တပည့်အချို့ ထိုနေရာသို့ ဝင်ထွက်သွားလာနေသည်ကို တကယ်ပဲ မြင်ခဲ့မည်ဆိုပါက မတတ်သာပေ။

“ဖြေတာကောင်းတယ်။ အခုတော့ မင်း သွားလို့ရပြီ” ယီထျန်းယွမ်က သူစစ်ဆေးမေးမြန်းနေသော နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်မှ တပည့်အား ပြောလိုက်သည်။

ထိုတပည့်လွတ်မြောက်သွားသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေပြီး အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ အခြားတပည့်များကလည်း သူ့နောက်မှ လိုက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း အနည်းငယ်မျှ ခြေလှမ်းမလှမ်းရသေးခင်မှာပင် အနက်ရောင်နဂါးက အပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့အားလုံးကို မီးရှို့လိုက်ရာ ပြာမှုန်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

တပည့်များ မီးရှို့ခံရစဉ် နာကျင်မှုနှင့် ခံပင်ပန်းမှုကြောင့် အော်ဟစ်သံများကို မိုင်ပေါင်းများစွာအကွာမှပင် ကြားနိုင်ခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်က ခုနကလွှတ်ပေးလိုက်သော တပည့်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ရှေ့တွင် ပြသလိုက်သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး ဒူးထောက်လျက် လဲကျသွားခဲ့သည်။

“သူတို့ သွားလို့ရတယ်လို့ ငါ မပြောခဲ့ဘူးလေ” ယီထျန်းယွမ်က မသိမသာ ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီကောင်ကို တကယ်ပဲ လွှတ်ပေးမလို့လား” ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှ တပည့်များကို ပြောလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည်သတိရလာကြပြီး ချက်ချင်းပင် ဓားများကို ထုတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်လွှတ်ပေးခဲ့သော ထိုတပည့်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးကြသည်။

“အဟင်း..ဟင်း.. မင်းကို လွှတ်ပေးခဲ့တာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမယ့် တခြားသူတွေကလည်း ငါ့လိုလွှတ်ပေးချင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ငါ မပြောခဲ့ဘူးလေ” ယီထျန်းယွမ်က မသိမသာ ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ် မုသားသုံးခြင်းမဟုတ်ပါ။

ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှ တပည့်များသည် မကြာမီပင် ထိုတပည့်ကို ဖမ်းမိသွားပြီး သူ၏ အော်ဟစ်သံကို ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေရင်း ပြုံးနေသော ယီထျန်းယွမ်က ကြားလိုက်ရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် အကြီးအကဲမိုရွှေ့ရွှမ်၏ ဦးတည်ရာသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် မှီထားရင်း အနားယူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ကုသဆေးပြားတစ်ပြားကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုဆေးပြားက ချက်ချင်းပင် အာနိသင်ပြသလာပြီး သူ့ကို အနည်းငယ် ပြန်လည်သက်သာလာစေခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲ၊ ဒီလောက်ကြာအောင် ထိန်းထားပေးခဲ့တာ ကောင်းပါတယ်။ အခုတော့ အနားယူလိုက်ပါ။ အမွေအနှစ်နယ်မြေထဲမှာ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ” ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်လှုပ်ရှားနိုင်လာသော အကြီးအကဲအား မေးလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ မင်း ပြန်ရောက်လာပြီ။ သူတို့အားလုံး အဆင်ပြေသင့်ပါတယ်။ ငါတို့က ရက်အနည်းငယ်ပဲ ထွက်လာခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးအကြိမ် အဲဒီမှာ ရှိတုန်းက တပည့်တွေနဲ့ နန်းတော်သခင်အားလုံး အဆင်ပြေနေခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုဆို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို ဝိုင်းထားပြီး တိုက်ခိုက်နေကြပြီ။ ဒီလောက်နဲ့ သိပ်မခံနိုင်တော့မှာ စိုးရပါတယ်” အကြီးအကဲမိုရွှေ့ရွှမ်က အကြိမ်အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာက ဖြူဖတ်နေခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲ စိတ်မပူပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော်ရှိနေသရွေ့ သူတို့ကို သဘောထားကြီးနေလို့ မရအောင် လုပ်ပါ့မယ်” ယီထျန်းယွမ်က အကြီးအကဲမိုရွှေ့ရွှမ်အား စိတ်ချစွာ အာမခံပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပါ သခင်လေး” အကြီးအကဲမိုရွှေ့ရွှမ်က သက်သာသွားသည့်ပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး တပည့်အနည်းငယ်ကို သူ့ကို ဂရုစိုက်ရန် မှာကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အာရုံကို ကျုရွှေ့ဝူဆီသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့အစ်မရှောင်လျန်က မင်းကို ကျုမိသားစုဆီ ပြန်မသွားဖို့နဲ့ သူ တောင်းပန်ပါတယ်လို့ ပြောခိုင်းခဲ့တယ်” ယီထျန်းယွမ်က ကျုရွှေ့ဝူအား တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျုရွှေ့ဝူ၏ မျက်ရည်များသည် မျက်လုံးမှ ချက်ချင်းပင် စီးကျလာခဲ့သည်။ “အစ်မရှောင်လျန်က တကယ်ပဲ အဲဒီလိုပြောခဲ့တာလား” သူက မေးလိုက်သည်။

“အင်း။ သူက အဲဒီလိုပဲ ပြောခဲ့တယ်။ သူက မင်းကို ထွက်ပြေးခိုင်းခဲ့တာလား” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မက အစက မသွားချင်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မက အစ်မရှောင်လျန်လို သန်မာလာပြီး ကြယ်စင်ဂိုဏ်းကို အားကိုးဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့သူနဲ့ လက်ထပ်ချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် အစ်မရှောင်လျန်က ကျွန်မကို လိမ်ပြီး ကျွန်မရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖို့ အတင်းအကြပ် ထွက်ပြေးခိုင်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အရေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်မ မကြာခင် အစ်မရှောင်လျန်ကို တွေ့ဖို့ အဲဒီကို ပြန်သွားမှာပါ” သူက မျက်ရည်များဖြင့် ရှိုက်ကြီးတငင် ပြောလိုက်သည်။

“မင်း အလဟဿ မဖြစ်စေနဲ့။ ငါ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီးရင် မင်းကို အဲဒီလို စတေးဖို့ အကြောင်းမရှိတော့ဘူး။ ဒီအရာတွေ ပြီးသွားရင် အဲဒီကို ထပ်သွားကြတာပေါ့” ယီထျန်းယွမ်က တောက်ပစွာ ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ ကျုရွှေ့ရွှမ်၏ စကားများက အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေဆဲဖြစ်သည်။ ယခုမှ ကျုရွှေ့ရွှမ်က ကျုရွှေ့ဝူကို အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်စေချင်ခဲ့သည်ကို သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကျုရွှေ့ဝူသည် လွတ်လပ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်လာပြီး အခြားသူများရှေ့တွင် အားနည်းချက်ကို အလွယ်တကူ မပြတတ်ကြောင်း၊ သူ့ကို ကူညီပေးခဲ့သူများကို ကျေးဇူးပြန်ဆပ်တတ်ကြောင်းလည်း သိရှိထားသည်။

ကျုရွှေ့ဝူက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အစ်မရှောင်လျန်က သူ့ကိုယ်သူ အရမ်းဖိအားပေးခဲ့တယ်။ မိသားစုရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအားလုံးကို သူ ထမ်းထားခဲ့ရတာ” ယီထျန်းယွမ်က နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျုရွှေ့ရွှမ်ကို သံသယဝင်ခဲ့မိသည့် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်မိသည်။

“သူက မင်းအတွက် အားလုံးကို လုပ်ပေးခဲ့တာ။ တကယ်ကို ချီးကျူးစရာပဲ” ယီထျန်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

ကျုရွှေ့ဝူ၏ ဖွင့်ဟစကားကို ကြားပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှ တပည့်အားလုံးနှင့် ကျုရွှေ့ဝူဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။ “အခုတော့ ပုန်းအောင်းဖို့ နေရာတစ်ခုရှာကြ။ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေက တိုက်ပွဲကို ငါတစ်ယောက်တည်း ဖြေရှင်းလိုက်မယ်” သူတို့အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။ သူတို့လိုက်သွားခဲ့ပါက ယီထျန်းယွမ်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်မည်ကို သူတို့ သိထားကြသည်။

အကြီးအကဲမိုရွှေ့ရွှမ်က မျက်တောင်အနည်းငယ်ခတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သတိထားပါ သခင်လေး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မသေအောင် ဂရုစိုက်ပါ။ မင်းကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာကို ငါတို့ မခံနိုင်ဘူး။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော် ပျက်စီးသွားရင်တောင် ငါတို့ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းက အနာဂတ်အတွက် အသက်ရှင်ရမယ်” အကြီးအကဲမိုရွှေ့ရွှမ်က ယီထျန်းယွမ်သည် အနာဂတ်တွင် ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ သူတစ်ဦးတည်းသာမဟုတ်၊ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှ လူအားလုံးကလည်း ထိုသို့ တွေးထင်ကြသည်။

“ကျွန်တော်ရှိနေသရွေ့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော် ဘယ်တော့မှ ပျက်စီးမသွားပါဘူး” ယီထျန်းယွမ်က သာမန်ပြုံးကာ အနက်ရောင်နဂါးနှင့်အတူ ပျံသန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးများအားလုံးက ယီထျန်းယွမ်ကို အဝေးကြီးသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း သူ၏ အောင်မြင်မှုအတွက် ဆုတောင်းပေးနေကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားက ပိုမိုကြီးထွားလာသည်ကို သူတို့ ထပ်မံသက်သေပြခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက အနက်ရောင်နဂါးကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“သခင်လေးယီထျန်း၊ သတိထားပါ” ကျုရွှေ့ဝူက ယီထျန်းယွမ် အဝေးကြီးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဆုတောင်းပေးလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ နီးကပ်လာသောအခါ သူက အနက်ရောင်နဂါးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်မှုအကြောင်းရင်းကို ဆုံးရှုံးမခံလိုသဖြင့် အနက်ရောင်နဂါးကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ သူက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်မှ အခြေအနေကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို စီစဉ်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုမျှကြီးမားသော ရန်သူများ၏ သတင်းအချက်အလက်များကို ပိုမိုထိရောက်စွာ ရှာဖွေရန် သူ၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်မှုများသည် ယခုမှ စတင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အခန်း ၁၅၂ ပြီးပါပြီ။