ဆုံးဖြတ်ချက်

မိုးဂေဟာသခင် ဝမ်နဲ့ သူ့လူတွေ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကနေ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်က ကျူးယွီဝေ့ကို ပြုံးပြရင်း “အကြီးအကဲ ကျူး၊ သူတို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံလိုက်ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား။ မဆိုးတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုပဲလေ” လို့ မေးလိုက်တယ်။

“အကြီးအကဲ ယီ၊ နောက်နေတာလား။ အဲဒီကို ပြန်သွားမှာ မဟုတ်တာသေချာတယ်။ သူတို့က ကျွန်မကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ နှိမ့်ချပြီး သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်။ နောက်တစ်ခါ ဒီလိုလုပ်ဖို့ သူတို့ နှစ်ခါမတွေးလောက်ဘူးလို့ ကျွန်မ သေချာတယ်။ ခင်ဗျားကြောင့် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ အကြီးအကဲဖြစ်လာခဲ့တာမို့ ကျွန်မ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် ကိုယ်ကိုကိုယ်မြှုပ်နှံပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် သစ္စာစောင့်သိပြီးတော့ လိုအပ်ရင် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်အတွက် အသက်ပေးမယ်” ကျူးယွီဝေ့က ရဲရင့်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

သူမရဲ့ စကားကို ကြားရတဲ့ လူတိုင်းဟာ ခဏတာ အံ့ဩသွားကြတယ်။ ကျူးယွီဝေ့က ဒီလောက်ထိ သန္နိဋ္ဌာန်ချပြီး သစ္စာရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

ဒါပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်ကတော့ ကျူးယွီဝေ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို မေးခွန်းထုတ်မိတာကြောင့် အနည်းငယ် ရှက်သွားတယ်။ ဘာကြောင့်ဆို သူကိုယ်တိုင်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်မှာ အကြီးအကဲရာထူးကို သူမကို ပေးခဲ့သူပဲ။

“ဒီလိုပြောရင်တော့ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်က မင်းလိုအပ်တဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေ ပေးမှာပါ။ ငါ အာမခံတယ်။ ငါ တတ်နိုင်သလောက်တော့ ဒီဂိုဏ်းထဲမှာ ဘယ်သူမှ မင်းကို သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး” ယီထျန်းယွမ်က အလေးအနက်ပြောလိုက်တယ်။ ကျူးယွီဝေ့မှာ အနာဂတ်မှာ ထူးချွန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုတာ သူ သိထားတယ်။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျူးယွီဝေ့က အဓိပ္ပါယ်ရှိရှိ ပြုံးလိုက်တယ်။

“အစ်မရယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်မှာလဲ” ကလေးတစ်ယောက်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲရင်း ပြောလိုက်တယ်။

လူတိုင်းရဲ့ အာရုံဟာ ယီထျန်းယွမ်နဲ့ ရှီရွှေ့ယွမ်တို့ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော် ဌာနချုပ်ကနေ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တဲ့ ကလေးတစ်စုဆီ ရောက်သွားတယ်။ ဒီကလေးတွေ ဒီလောက်များများ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ဘာကြောင့် ခေါ်လာရတာလဲဆိုတာကို သူတို့ သိချင်လာကြတယ်။

လူတိုင်းရဲ့ စူးစမ်းချင်တဲ့ မျက်နှာတွေကို မြင်တော့ ရှီရွှေ့ယွမ်က သက်ပြင်းချပြီး ကလေးတွေရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြလိုက်တယ်။ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော် ဌာနချုပ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့အရာအားလုံးကို အစကနေ ကလေးတွေကို ဘယ်လိုတွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့ရဲ့ အခြေအနေတွေက ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတာကို အကုန်ပြောပြခဲ့တယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းက လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မျက်ရည်တွေနဲ့ ဒေါသတွေကို ယူဆောင်လာခဲ့တယ်။ ဇာတ်လမ်းပြီးဆုံးချိန်မှာ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော်အပေါ် သူတို့ရဲ့ ဒေါသက ပိုပြင်းထန်လာခဲ့တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ရှီရွှေ့ယွမ်က သူမနဲ့ ယီထျန်းယွမ်တို့ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်အိမ်တော် ဌာနချုပ်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ရတနာအားလုံးကို ထုတ်ယူပြီး ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ဝေငှလိုက်တယ်။ အကြီးအကဲတွေက သူတို့ ပြန်ယူလာတဲ့ ရတနာတွေဟာ ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးတွေဖြစ်နေတာကို သတိပြုမိတော့ အံ့ဩသွားကြတယ်။

“ဒီလောက် ရတနာတွေများပြီး အရည်အသွေးအရ အကုန်လုံးက အံ့ဩဖွယ်ပါပဲ။ မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံပညာတွေလည်း အများကြီးပဲ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ၊ ဝိညာဉ်ကိရိယာတွေတောင် ရခဲ့တယ်။ ဒါ မယုံနိုင်စရာပါပဲ၊ နန်းတော်သခင် ရှီ” အကြီးအကဲတစ်ယောက်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

“ဒါတွေ အကုန်မဟုတ်သေးဘူး။ လူတိုင်း ကျင့်ကြံဖို့ အထောက်အကူဖြစ်မယ့် ကျင့်ကြံဆေးပြားတွေနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဆေးပြားတွေလည်း ရခဲ့တယ်” နောက်ထပ် အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။

လူတိုင်း ဒီရှာတွေ့မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြတယ်။ သူတို့ဟာ အသုံးဝင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရရှိထားတာကို အလွန်အကျွံ ဝမ်းသာနေကြတယ်။ ပထမဆုံးက ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေက စစ်ပွဲရလဒ်တွေကနေ ရခဲ့တာဖြစ်ပြီး အခုလည်း ဒီလိုပါပဲ။

“ဒါ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီဟာတွေနဲ့ဆို ငါတို့ အလွယ်တကူ ဒုတိယအဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်” အကြီးအကဲတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်တယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါ အရမ်းကောင်းတယ်။ အခု နန်းတော်ကို ဘယ်တော့ ပြန်မလဲ” နောက်ထပ် အကြီးအကဲတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်တယ်။

“ပြန်မယ်။ ပြန်ဖို့ လိုလား။ ဒီနေရာမှာပဲ နေပြီး ဒီနေရာကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီး ငါတို့ရဲ့ ဌာနချုပ်အသစ်အဖြစ် အသုံးပြုကြတာက မကောင်းဘူးလား” ယီထျန်းယွမ်က အလေးအနက်ပြောလိုက်တယ်။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ကြားတော့ လူတိုင်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြတယ်။ အကြီးအကဲတချို့ရဲ့ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုတွေ ပေါ်လာပြီး တချို့မှာတော့ တွေးတောမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။

“အဲဒီနေရာမှာ ငါတို့မှာ ကောင်းတဲ့ အမှတ်တရတွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပြီး စွန့်လွှတ်ဖို့ ခက်ခဲတာကို ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တခြားရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိုက်ပိုများပြီး ခုခံကာကွယ်မှုစွမ်းရည်လည်း ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒါဆို တပည့်တွေက စိတ်ပူစရာမရှိဘဲ ကျင့်ကြံနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် ဒါက ငါ့အမြင်ပါ။ နောက်ဆုံးမှာ အများစုက ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ဒီနေရာကို ကျင့်ကြံမှုအခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် အသုံးပြုလို့ရပါတယ်” ယီထျန်းယွမ်က သူ့အကြံကို တင်ပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။

အကြီးအကဲအားလုံး ဝေခွဲမရဖြစ်သွားကြတယ်။ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိကြဘူး။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ စကားထဲမှာ အမှန်တရားပါတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိကြတယ်။ ဒီနေရာက အရင် ဌာနချုပ်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်မှာတော့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အမှတ်တရတွေကို အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်လို့ မရဘူး။

“ယီထျန်းယွမ်ပြောတာကို ကျွန်မ သဘောတူတယ်။ ဒါက ကျွန်မ ယီထျန်းယွမ်ကို ဘက်လိုက်လို့ မဟုတ်ဘူး။ သူပြောတာက မငြင်းနိုင်တဲ့ အမှန်တရားဖြစ်နေလို့ပါ။ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကိုယ်တိုင်က ကမ္ဘာ့နယ်စပ်ကုန်းမြေကြီးကနေ ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့တာပဲ။ သူတို့လည်း အခုဆို မေ့လျော့သွားတဲ့ အကြောင်းအရင်းတစ်ခုကြောင့် သူတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေကို စွန့်ခွာခဲ့ရတာပါ။ ဒါက ငါတို့မှာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မ ပြောချင်တာက ဒီနေရာက အများကြီး ပိုကောင်းတယ်။ ငါတို့မှာ အခွင့်အရေးနဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိရင် ပိုကြီးမားတဲ့ အင်အားကို ရှာဖွေတာက ပိုမကောင်းဘူးလား” ရှီရွှေ့ယွမ်က အလေးအနက်ပြောလိုက်တယ်။

ရှီရွှေ့ယွမ်ရဲ့ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒီနေရာမှာ အပြီးအပိုင်နေဖို့ အကြံကို လက်ခံလာကြတယ်။

“ဘိုးဘေး၊ ဒီအကြံကို ဘယ်လိုသဘောရလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား” အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ရဲ့ ဘိုးဘေးကို မေးလိုက်တယ်။

ဘိုးဘေးက သူတို့ကို ပြုံးပြရင်း ကြည့်လိုက်တယ်။ “ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အချိန်ပဲ။ မင်းတို့ လိုချင်တာဆိုရင် ယုံကြည်မှုရှိပြီး မင်းတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်ပါ။ ငါကိုယ်တိုင်က ငါ့အသက်မကုန်ခင် ကျောက်စိမ်းနန်းတော်ကို ကမ္ဘာ့နယ်စပ်ကုန်းမြေကြီးကို ပြန်ပို့ချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက ငါ့ရဲ့ အိပ်မက်ပဲ။ ငါတို့ မလုပ်နိုင်ခဲ့ရင်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ” ဘိုးဘေးက နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

လူတိုင်းက ဘိုးဘေးရဲ့ ဆန္ဒကို အသိအမှတ်ပြုပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြတယ်။ သူတို့ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို ဌာနချုပ်အသစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ဖို့ ကွဲကွာသွားကြတယ်။

နောက်တစ်နေ့မှာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေဟာ ပုံမှန်ထက် ပိုပြီး စည်ကားလာခဲ့တယ်။ အကြီးအကဲတော်တော်များများက ဒီပြောင်းရွှေ့မှုကို စီစဉ်ဖို့ အလုပ်များနေကြတယ်။ ကျူးယွီဝေ့က ဒီနေရာကို ဌာနချုပ်တစ်ခုအဖြစ် သင့်လျော်အောင် ပြင်ဆင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူပြီး ယူဆောင်လာခဲ့တယ်။

ယီထျန်းယွမ်ကတော့ ဘာမှ လုပ်စရာမရှိတာကြောင့် တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခဲ့တယ်။ ဟုတ်တာပေါ့၊ အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်နေတုန်း ကျင့်ကြံနိုင်ပေမယ့် သူရရှိနိုင်တဲ့ အတွေ့အကြုံမှတ်တွေက သူ့အတွက် နည်းပါးလွန်းတယ်။

သူ့ရဲ့ ဆန်းကြယ်မှတ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ သူ မပေါ့ပေါ့တန်တန် သုံးသင့်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ အကယ်၍ သူ ဘိုးဘေး သွေးနတ်ဆိုးထက် ပိုအင်အားကြီးတဲ့ ပြိုင်ဘက်နဲ့ တွေ့မယ်ဆိုရင် ရူးသွပ်စနစ်ကို အဆင့်မြှင့်ဖို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ အနာဂတ်မှာ ဘာတွေ ရောက်လာမလဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ ဒီမှတ်တွေကို သိမ်းထားဖို့ လိုအပ်တယ်။

“အဘိုး ရွမ်၊ ဒီမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စုစည်းမှု အတားအဆီးကြီးကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်မလား။ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်ပြောပြပါ။ အဲဒီအတွက် လိုအပ်တဲ့ နတ်ဘုရားသင်္ကေတတွေ ပိုရအောင် ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားရှာပေးမယ်” ယီထျန်းယွမ်က ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို ကာကွယ်ထားတဲ့ အတားအဆီးကြီးဆီ အာရုံပြောင်းရင်း ပြောလိုက်တယ်။

အတားအဆီးကြီးက အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိမယ်ဆိုရင် ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေမှာ ကျင့်ကြံဖို့ ပိုလွယ်ကူလာမှာဖြစ်ပြီး လူတိုင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပိုပြီး လွယ်ကူစေမှာပါ။

အခန်း ၁၆၆ ပြီးပါပြီ။