အခန်း (၁၅)

နောက်ထပ် တစ်လခန့် ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

ယခုအချိန်၌ ဒေမီယန်သည် နောက်ထပ် အထပ်လေးထပ်ကို ရှင်းလင်းပြီး သူခန့်မှန်းထားသည့် နောက်ထပ် သူဌေးခန်းဆီသို့ ဦးတည်လျက် ရှိသည်။ သို့သော် သူ ဆင်းမလာမီ မည်မျှအထိ ပြင်ဆင်ခဲ့သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် မည်သည့်အခက်အခဲမျှ ရှိမည်ဟု သူ သံသယမဝင်မိပေ။

နောက်ထပ်အထပ်ကို ဦးတည်သော လျှောစောင်းအတိုင်း လျှောက်လာရင်း သူ အောက်သို့ ဆင်းလာစဉ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပတ်ဝန်းကျင်အကြောင်းကို သူ စဉ်းစားနေမိသည်။

‘အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပဲ၊ မြေအောက်ခန်းရဲ့ အထီးကျန်ဆုံးနေရာတွေက အပေါ်ထပ်တွေပဲ။ သားရဲတွေ အသက်ရှင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် စားပြီး ပြောင်းလဲလာဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါအောက်ကို ဆင်းလာလေလေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အပင်တွေ ပိုမြင်လာရလေလေပဲ။’

‘ဒီလိုဆိုရင်၊ ဒီထက်နိမ့်တဲ့ အထပ်တွေမှာတောင် ငါအသားကျနေတဲ့ သေခြင်းနဲ့ ရှင်သန်ခြင်းရဲ့နယ်မြေအစား သားရဲတွေဟာ တည်ငြိမ်တဲ့ ဂေဟစနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားတဲ့ နေရာတွေ ရှိနိုင်တယ်။’

သူ ရှင်းလင်းခဲ့သည့် အထပ်ကိုးထပ်၌ အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံသော အပင်များနှင့် မြက်ပင်များ ပိုမိုပေါက်ရောက်လာသည်ကို သူ တွေ့ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအထပ်၌ သစ်ပင်တစ်ပင်ပင် ရှိလေသည်။ နောက်ထပ် အထပ်နှစ်ဆယ်အတွင်း၌ နှစ်နှင့်ချီ၍ မမြင်ခဲ့ရသည့် တောအုပ်တစ်ခုကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးတောမိသည်။

အတွေးများ လွင့်မျောနေစဉ် ဒေမီယန်သည် နောက်ထပ်အထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ အရင်သူဌေးခန်း၌ သူ မြင်ခဲ့ရသည့် ဂေါ်ဘလင်ရွာနှင့် မတူဘဲ ဤတစ်ထပ်သည် ပြင်းထန်သော အမှောင်ထုနှင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိသည်။

ဒေမီယန်သည် သူဌေးခန်းထဲသို့ ဝင်သောအခါ မည်သို့သော ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမျှ မခံရစေရန် သတိဝီရိယရှိရှိဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ တတ်နိုင်သလောက် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်အာရုံကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ သူ မြင်လိုက်ရသည့်အရာက သူ၏ မျက်နှာကို ပြာနှမ်းသွားစေသည်။

အရင်က ဒေမီယန်သည် ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားရန် မလိုဟု ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် မည်သည့်အခါကမျှ ပြောခဲ့ခြင်းမျိုး မရှိသော်လည်း သူသည် ပင့်ကူများကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် တတ်နိုင်သလောက် ဝေးဝေးသို့ ပြေးရှောင်မည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူ မြင်သည့် ပင့်ကူတိုင်းကို သတ်ပစ်ရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို သုံး၍ ကမ္ဘာပေါ်၌ ပင့်ကူအရေအတွက်ကို တတ်နိုင်သလောက် လျှော့ချပစ်လိုသည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

သူဌေးခန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်ကို သူ ဘာမြင်လိုက်ရသနည်းဆိုသော် ပင့်ကူအိမ်များပင် ဖြစ်သည်။ မည်သည့်နေရာကို ကြည့်လိုက်ကြည့်လိုက် မတော်တဆ သူတို့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည့် သားကောင်များကို ဖမ်းရန် ပင့်ကူအိမ်များ အနှံ့အပြား၌ ရှိနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကံကောင်းစွာပင် ဒေမီယန်သည် ပင့်ကူအိမ်များကို ဖန်တီးခဲ့သော ပင့်ကူကို မမြင်လိုက်ရပေ၊ သို့မဟုတ် သူ သတိကောင်းနေသော်ပင် ရူးသွပ်သွားနိုင်၏။

ဒေမီယန်သည် အကြောင်းမဲ့ သံသယကြီးလာသည်။ ဤအထပ်၏ သူဌေးသည် မည်သူပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် အလွယ်တကူ သတ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို တည်ဆောက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် အကြောင်းမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုဟု သတ်မှတ်ခံရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုတော့ ရှိလေသည်။

ရုတ်တရက် ဒေမီယန်သည် သူ၏ ဓားကို ဘယ်ဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လျှပ်စီးလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိမှန်ခဲ့ပေ။

ပင့်ကူသည် ဒေမီယန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တုံ့ပြန်သည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း စိတ်မပူပေ။ သူ၌ ပြိုင်ဘက်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် အထူးမျက်လုံးများနှင့် မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏အဆင့်၌ရှိသော သားရဲအများစုထက် ဉာဏ်ရည်ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့ပြီး ဒေမီယန်က သူ့ထက် အများကြီး ပိုမိုသန်မာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးနှင့် ဉာဏ်ရည်ကို အသုံးပြုကာ ဤတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မိနစ်အတော်ကြာ သွားသော်လည်း ဒေမီယန်သည် ပင့်ကူကို မမြင်ရသေးပေ။ သူ သုံးလေးကြိမ်ခန့် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသည်ကို သူ ခံစားမိသော်လည်း သူ တန်ပြန်လိုက်တိုင်း တစ်နေရာတည်း၌ မရှိပေ။

ဒေမီယန် စိတ်တိုလာသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ နေရာကို လိမ်ကောက်လိုက်ရုံဖြင့် ပင့်ကူသည် ဖိအားဖြင့် ကြေမွသွားလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ အေးအေးဆေးဆေး မစဉ်းစားနိုင်ပေ။ ဤသို့သော ပုံစံအတိုင်း နောက်ထပ် မိနစ်အတော်ကြာအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးသည့်နောက် ဒေမီယန် စိတ်ထိန်းမနိုင်တော့ပေ။

‘ဒါကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ ဒီပင့်ကူကောင်ကို ငရဲကို ကျော်ပြီး ငရဲထက် နက်တဲ့ ဘယ်နေရာကိုမဆို လွှတ်ပစ်မယ်’

ဒေမီယန်သည် လျှပ်စီးကို စုစည်း၊ ဖိသိပ်ပြီး အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ရင်း ကြမ်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည့် လျှပ်စီးကျည်ဆန်များကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများ လွင့်စင်သွားသည်။ အဆိုပါ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများကြား၌ ဒေမီယန်သည် ပင့်ကူကို မြင်လိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ သတ်ရန် လိုအပ်သည့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ပိုးကောင်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ ချက်ချင်းပင် တယ်လီပို့လိုက်သည်။

ပင့်ကူသည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် ဒေမီယန်ကို အားကုန်သွားအောင် လုပ်ပြီးမှ သူ၏ အဆိပ်ကို အသုံးပြုကာ သတ်နိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော်လည်း သူ၏ ပင့်ကူများကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးမှုကို မည်သည့်အခါကမျှ ခန့်မှန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အောင်ပွဲရရန် နည်းလမ်းသစ်များကို တွက်ချက်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်၌ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်၌ ဒေမီယန်သည် လူရိုင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်။ သူ ဓားကို ချပစ်ပြီး သူ၏ လက်သီးဖြင့် ပင့်ကူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ထိုးနေသည်။ ခဏခဏ သူသည် လေထဲသို့ တယ်လီပို့ပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ကန်ချလိုက်သည်။

ပင့်ကူသည် အဆိပ်နှင့် ချုံခိုတိုက်ခိုက်သည့် နည်းဗျူဟာများ၌ အထူးပြုသောကြောင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်သည် သိပ်မဖွံ့ဖြိုးပေ။ ဒေမီယန်သည် သူ၏ လျှပ်စီးဓာတ်သွင်းထားသော ဓားကို နှစ်ချက်ခန့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်သော်လည်း သူက ပို၍ ရက်စက်ခဲ့သည်။

ယခု သူ ပင့်ကူကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးတော့ပေ။ ပင့်ကူ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတိုင်း သူက ပင့်ကူရှေ့၌ ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရက်စက်သော ရိုက်နှက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။ ပင့်ကူသည် ဤသို့သော မာရ်နတ်ဆိုးနှင့် တွေ့ခဲ့ရသည်ကို ညည်းတွားပြီး ဤသို့သော ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျရန် သူ ဘာလုပ်ခဲ့သနည်းဟု တွေးတောနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူသည် အကြာကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိရန် မလိုတော့ပေ။ ဒေမီယန်က သူ၏ ခေါင်းကို နောက်ဆုံး အားပြင်းပြင်းဖြင့် ထိုးလိုက်သောအခါ ဦးခေါင်းခွံကွဲပြီး သေဆုံးသွားလေသည်။

“ဟူး…ဟူး…နောက်ထပ် ဘေးရန်တစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ”

ဒေမီယန်သည် သူ့ကိုယ်သူ ဂုဏ်ယူဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီးမှ ပင့်ကူအလောင်းကို မုန်းတီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ တကယ်ပင် ပင့်ကူကို စားချင်စိတ် မရှိပေ။

ပင့်ကူ၏ လက္ခဏာများကို ခံယူခြင်းသည် သူ၏ မှတ်တမ်း၌ အမည်းစက်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ သို့သော် သူ ဆက်လက်၍ ပိုမိုသန်မာလာရမည်ကို သူ သိသည်။ လူသားများအတွက် ဘေးရန်ကို သူ ဖယ်ရှားပြီးသည့်နောက်၌ သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော စိတ်သည် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်သွားလေသည်။

ဒေမီယန်က သူ၏ လက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သောအခါ အပေါက်ကြီးသော အရိပ်မည်းကြီးသည် တစ်ဖန် ပေါ်လာပြီး ပင့်ကူကို လုံးဝ စားသုံးသွားလေသည်။ ဒေမီယန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားရရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း သူ လုံးဝ အဆင်သင့် မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဤတစ်ခါ၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပြောင်းလဲမှုသည် အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပင့်ကူကိုယ်တိုင်က ခန္ဓာကိုယ် သန်မာသူ မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ဒေမီယန်သည် သူ၏ မျက်လုံးများ၌ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အပူချိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့၊ ပျားအုံကြီးတစ်ခုက တစ်ချိန်တည်း၌ ထပ်ခါထပ်ခါ ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ပင်။

မြေအောက်ခန်း၌ သူ နေခဲ့သည့်အချိန်အတွင်း ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ရသော ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဒေမီယန်သည် သူ နောက်တစ်ခါ မခံနိုင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်လိမ့်မည်ဟု မည်သည့်အခါကမျှ မထင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အဖြစ်မှန်က သူ့ကို မှားကြောင်း သက်သေပြလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်က သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ နာကျင်မှုသည် တကယ်ပင် ကလေးမလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ လူးလိမ့်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသော်လည်း သူ နှုတ်ခမ်းကို သွေးထွက်သည့်အထိ ကိုက်ထားပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့လေသည်။

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးဆုံးသွားတယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ သူ့လက်ကို ဖယ်ရှားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်တယ်။ သူဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အံ့အားသင့်စွာနဲ့ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရုံမှတစ်ပါး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။

အခု သူမြင်နေရတဲ့ ကမ္ဘာဟာ အရင်က သူမြင်နိုင်တာနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေတယ်။ နက်နဲတဲ့ ချောက်နက်ကြီးလို ခံစားရတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အမှောင်ထုဟာ ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘူး၊ ပြီးတော့ အရာအားလုံးကို နေ့ခင်းကြောင်တောင်လို မြင်နိုင်တယ်။

ဒီအချက်ရဲ့ အရေးပါမှုကို လျှော့တွက်လို့ မရဘူး။ သူတစ်ယောက်တည်း သောင်တင်နေခဲ့တဲ့ အချိန်ကစပြီး ဒေမီယန်ဟာ သူ့မျက်လုံးတွေ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်လာပြီး သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ပြောင်းလဲခြင်းကနေ သူ့ရဲ့ အာရုံတွေ ပိုမိုထက်မြက်လာတာကြောင့်ပဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူမြင်ခဲ့ရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကတော့ မှိုင်းညို့ပြီး မှောင်မိုက်နေတုန်းပဲ။

အခုတော့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ဂူရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်တယ်။ အဝါရောင်-အညိုရောင် ဂူနံရံတွေရဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတိုင်း၊ သူအရင်က ရမ်းကားခဲ့လို့ လွင့်စင်သွားတဲ့ ဖုန်မှုန့်အမှုန်တိုင်း၊ မျက်နှာကျက်နဲ့ ကြမ်းပြင်မှာ ကပ်နေတဲ့ သေးငယ်တဲ့ အပင်သက်ရှိတိုင်း၊ အဲဒါတွေအားလုံးဟာ မှန်ဘီလူးနဲ့ ကြည့်နေရသလို ရှင်းလင်းနေတယ်။

ဒါတွေကတော့ အပေါ်ယံအသွင်အပြင်တွေပဲ ရှိသေးတယ်။

ဒေမီယန်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က နေရာမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှိုင်းခတ်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတာကို သူမြင်နိုင်တယ်။ သူအရင်က တရားထိုင်တဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် အာရုံစူးစိုက်တဲ့အခါမှသာ ခံစားနိုင်တဲ့ နေရာလွှာတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်တယ်။

ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းတာက ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝဲဂယက်ထနေတဲ့ အရောင်စုံ အလင်းတန်းတွေပဲ။ ဂူနံရံတွေနဲ့ မျက်နှာကျက်တွေက အဝါရောင်အလင်းတန်းတွေ ထွက်နေတယ်၊ လေထဲမှာ အနည်းငယ် စိမ်းဖန့်ဖန့် အရောင်ကို မြင်နိုင်တယ်၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်က အပျက်အစီးတွေကြားမှာ ခရမ်းရောင်အကွက်တွေ ပြန့်ကျဲနေတယ်။

ဒေမီယန်ဟာ ဒီမတိုင်ခင်က အထူးအဆန်းတွေ အများကြီး ရခဲ့ပေမဲ့ ဒီမျက်လုံးတွေဟာ သူ့ရဲ့ အသုံးဝင်ဆုံး ပြောင်းလဲမှုလို့ သူခံစားရတယ်။ ရုတ်တရက် ဟိုလိုဂရမ် ဝင်းဒိုးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ကနေ သူ့ကို နိုးထစေတယ်။

[အသုံးပြုသူသည် အားလုံးကို မြင်နိုင်သော မျက်လုံးများ ဟူသော အရည်အသွေးကို ရရှိခဲ့သည်။]

[အားလုံးကို မြင်နိုင်သော မျက်လုံးများသည် အသုံးပြုသူအတွင်းရှိ ငြိမ်သက်နေသော ဂုဏ်သတ္တိတစ်ခုနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သည်။]

[အရည်အသွေး- အားလုံးကို မြင်နိုင်သော မျက်လုံးများသည် ငြိမ်သက်နေသော ဂုဏ်သတ္တိနှင့် ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ အရည်အသွေးသည် တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်သော စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့ပြီး အသုံးပြုသူ၏ အခြေအနေ [ကျွမ်းကျင်မှုများ] အပိုင်းတွင် ပြသပါမည်။]

[ကမ္ဘာ [ကမ္ဘာမြေ] မှ ပထမဆုံး တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်သော အရည်အသွေးကို ဖန်တီးနိုင်သော လူသားဖြစ်သောကြောင့် အသုံးပြုသူ၏ ဂုဏ်သတင်း မြင့်မားလာခဲ့သည်။]

ဒေမီယန် ပြုံးလိုက်တယ်။ ငြိမ်သက်နေတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိက ဘာလဲဆိုတာ သူ မသိပေမဲ့ သူသိတဲ့အခါ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သူသိတယ်။

သူဟာ ဂေါ်ဘလင်ဘုရင်ရဲ့ အရည်အသွေးနဲ့ မတူဘဲ တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အရည်အသွေးတစ်ခုကိုလည်း ရခဲ့တယ်။ ဂေါ်ဘလင်ဘုရင်ရဲ့ အရည်အသွေးက သူဘယ်လောက်ပဲ သန်မာလာပါစေ သူ့အဆင့်နဲ့ တူညီတဲ့ ဒါမှမဟုတ် သူ့အောက်အဆင့်ရှိတဲ့သူတွေအတွက်ပဲ အလုပ်လုပ်မှာ။

ဒေမီယန်ရဲ့ အပြုံး ပိုကျယ်လာတယ်။ ဒီမျက်လုံးစွမ်းအားက မကြာသေးခင်က သူခံစားနေရတဲ့ အခွင့်အရေးဖြစ်ရင်တောင် သူကျေနပ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ခံစားချက်က ဆက်ရှိနေတာကို သတိပြုမိတော့ ရှေ့ဆက်ဖြစ်လာမယ့်အရာအတွက် သူစိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်။

သူ့ကံကြမ္မာ နောက်ဆုံးတော့ ပြောင်းပြန်လှန်သွားပြီလို့ တွေးရင်း ဒေမီယန် ဆက်ပြီး အောက်ကို ဆင်းသွားတယ်။

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်၌ သူ၏ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ပြီးဆုံးသွားလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်ထားသော လက်ကို ဖယ်ရှားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်စွာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ယခု သူ မြင်နေရသော ကမ္ဘာသည် အရင်က သူ မြင်နိုင်သော ကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ နက်နဲသော ချောက်နက်ကြီးသဖွယ် ခံစားရသော ပြင်းထန်သည့် အမှောင်ထုသည် ပြဿနာတစ်ရပ် မဟုတ်တော့ဘဲ အရာအားလုံးကို နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကဲ့သို့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်လေသည်။

ဤအချက်၏ အရေးပါမှုကို လျှော့တွက်၍ မရပေ။ သူ တစ်ယောက်တည်း သောင်တင်နေခဲ့သော အချိန်မှစ၍ ဒေမီယန်သည် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်လာပြီး သူ၏ ပထမဆုံး ပြောင်းလဲခြင်းမှ သူ၏ အာရုံများသည် ပိုမိုထက်မြက်လာသောကြောင့်သာ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မြင်ခဲ့ရသော ပတ်ဝန်းကျင်သည် မှိုင်းညို့၍ မှောင်မိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဂူ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ အဝါရောင်-အညိုရောင် ဂူနံရံများ၏ အက်ကွဲကြောင်းတိုင်း၊ သူ အရင်က ရမ်းကားခဲ့သောကြောင့် လွင့်စင်သွားသည့် ဖုန်မှုန့်အမှုန်တိုင်း၊ မျက်နှာကျက်နှင့် ကြမ်းပြင်၌ ကပ်နေသော သေးငယ်သည့် အပင်သက်ရှိတိုင်း အားလုံးသည် မှန်ဘီလူးဖြင့် ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းနေလေသည်။

ဤသည်တို့ကား အပေါ်ယံအသွင်အပြင်များသာ ဖြစ်သေးသည်။

ဒေမီယန်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ နေရာ၌ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှိုင်းခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်နိုင်သည်။ သူ အရင်က တရားထိုင်သောအခါ သို့မဟုတ် အာရုံစူးစိုက်သောအခါမှသာ ခံစားနိုင်သော နေရာလွှာများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်လေသည်။

ပို၍ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဝဲဂယက်ထနေသော အရောင်စုံ အလင်းတန်းများပင် ဖြစ်သည်။ ဂူနံရံများနှင့် မျက်နှာကျက်များက အဝါရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်နေသည်။ လေထဲ၌ အနည်းငယ် စိမ်းဖန့်ဖန့် အရောင်ကို မြင်နိုင်သည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အပျက်အစီးများကြား၌ ခရမ်းရောင်အကွက်များ ပြန့်ကျဲလျက် ရှိသည်။

‘ဒီခရမ်းရောင်အကွက်တွေက ငါဒီနေရာကို ဗုံးကြဲတုန်းက ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ လျှပ်စီးမန္တရားပဲ’

ဒေမီယန် သဘောပေါက်သွားသည်။

‘ဒါဆို ဒါက မြေသားဖြစ်ရမယ်၊ ဒါက လေပဲ။ ဟားဟား၊ ဒါက အံ့သဩစရာပဲ’

ဒေမီယန်သည် ဤမတိုင်ခင်က အထူးအဆန်းများ အများအပြား ရခဲ့သော်လည်း ဤမျက်လုံးများသည် သူ၏ အသုံးဝင်ဆုံး ပြောင်းလဲမှုဟု သူ ခံစားရသည်။ ရုတ်တရက် ဟိုလိုဂရမ် ဝင်းဒိုးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်မှ သူ့ကို နိုးထစေသည်။

[အသုံးပြုသူသည် အားလုံးကို မြင်နိုင်သော မျက်လုံးများ ဟူသော အရည်အသွေးကို ရရှိခဲ့သည်။]

[အားလုံးကို မြင်နိုင်သော မျက်လုံးများသည် အသုံးပြုသူအတွင်းရှိ ငြိမ်သက်နေသော ဂုဏ်သတ္တိတစ်ခုနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သည်။]

[အရည်အသွေး- အားလုံးကို မြင်နိုင်သော မျက်လုံးများသည် ငြိမ်သက်နေသော ဂုဏ်သတ္တိနှင့် ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ အရည်အသွေးသည် တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်သော စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့ပြီး အသုံးပြုသူ၏ အခြေအနေ [ကျွမ်းကျင်မှုများ] အပိုင်းတွင် ပြသပါမည်။]

[ကမ္ဘာ [ကမ္ဘာမြေ] မှ ပထမဆုံး တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်သော အရည်အသွေးကို ဖန်တီးနိုင်သော လူသားဖြစ်သောကြောင့် အသုံးပြုသူ၏ ဂုဏ်သတင်း မြင့်မားလာခဲ့သည်။]

ဒေမီယန် ပြုံးလိုက်သည်။ ငြိမ်သက်နေသော ဂုဏ်သတ္တိသည် ဘာလဲဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူ သိသောအခါ ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ သိသည်။

သူသည် ဂေါ်ဘလင်ဘုရင်၏ အရည်အသွေးနှင့် မတူဘဲ တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်သော အရည်အသွေးတစ်ခုကိုလည်း ရခဲ့သည်။ ဂေါ်ဘလင်ဘုရင်၏ အရည်အသွေးသည် သူ မည်မျှပင် သန်မာလာပါစေ သူ၏ အဆင့်နှင့် တူညီသော သို့မဟုတ် သူ၏ အောက်အဆင့်ရှိသော သူများအတွက်သာ အလုပ်လုပ်မည် ဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်၏ အပြုံး ပိုမိုကျယ်လာသည်။ ဤမျက်လုံးစွမ်းအားသည် မကြာသေးခင်က သူ ခံစားနေရသော အခွင့်အရေးဖြစ်လျှင်ပင် သူ ကျေနပ်လိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ ခံစားချက်သည် ဆက်လက်၍ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ရှေ့ဆက်ဖြစ်လာမည့်အရာအတွက် သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။

သူ၏ ကံကြမ္မာ နောက်ဆုံးတော့ ပြောင်းပြန်လှန်သွားပြီဟု တွေးရင်း ဒေမီယန် ဆက်လက်၍ အောက်သို့ ဆင်းသွားလေသည်။