အခန်း (၁၈)

တစ်ချိန်တည်း၌ပင် ဒေမီယန်သည် ထူးဆန်းသော အာကာသထဲ၌ အံ့အားသင့်စွာ ရပ်နေလေသည်။ သူ ဘယ်ကို ရောက်သွားမည်ကို မသိသော်လည်း သူ့ရှေ့၌ မြင်နေရသည်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ မတူပေ။

ဒေမီယန်သည် အဆိုပါ ဖောင်းကြွသော အလွှာထဲသို့ တယ်လီပို့လိုက်သောအခါ လေ့လာခန်းတစ်ခုသဖွယ် မြင်ရသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လူသားတစ်ဦး၏ လေ့လာခန်း။ သစ်သားကြမ်းပြင်နှင့် မျက်နှာကျက်ရှိသော အခန်းရှည်တစ်ခု။

နံရံများ၌ စာအုပ်စင်များ တန်းစီထားပြီး အခန်းအလယ်၌ စားပွဲတစ်ခု ရှိသည်။ အခန်း၏ တည်ဆောက်ပုံအရ ဝင်ပေါက်ထွက်ပေါက် မရှိသောကြောင့် ဒီဇိုင်းသည် မှားယွင်းနေသလောဟု တွေးမိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဒေမီယန်က မှားယွင်းမှု မရှိကြောင်း သိသည်။ ဤလေ့လာခန်း၏ တည်နေရာသည် နေရာလွှာများကြား၌ ရှိနေသောကြောင့် ဝင်ထွက်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ နေရာစွမ်းအား တစ်မျိုးမျိုးသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လပေါင်းများစွာအတွင်း သူ မြင်ခဲ့ရသော ပထမဆုံး လူလုပ်ဖွဲ့စည်းပုံကို သတိထားရင်း ဒေမီယန်သည် အသက်ရှိသော လက္ခဏာများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် သူ၏ မန္တရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ သူ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဒေမီယန်သည် ထိုင်ရန် ရွေ့လိုက်သော်လည်း ဤအခန်းထဲ၌ သူ အသုံးပြုနိုင်သော ကုလားထိုင်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

ကုလားထိုင်၌ ထိုင်ရခြင်းသည် မည်သူမျှ တကယ်တမ်း သိပ်ဂရုမစိုက်သော ထူးဆန်းသည့် အတွေ့အကြုံတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် အခြေခံအဆောက်အအုံနှင့် အနီးဆုံး ဆက်ဆံမှုသည် ဂေါ်ဘလင်များ ဖန်တီးထားသော အိပ်ရာတစ်ခုဖြစ်သည့် ဒေမီယန်အတွက်တော့ ဤအတွေ့အကြုံသည် နတ်ဘုံနှင့်တူလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ နူးညံ့သော ခံစားမှု၊ သူ၏ နောက်ကျော၌ ခံစားရသော အထောက်အပံ့၊ သူ့အတွက် အသက်သာဆုံး အနေအထားကို မှီခိုနိုင်မှု၊ ဒေမီယန်သည် ဤခံစားမှု၌ ပျော်မွေ့နေသည်။

‘အာ့၊ ဒါမျိုးကို ငါလွမ်းတယ်။ အခု တီဗီ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခုခုရှိရင် ဒါက ပြီးပြည့်စုံသွားမှာပဲ။’ ဒေမီယန်သည် သူ၏ လက်မောင်းထဲမှ အမွေးထူထူ အရာကြီးကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

‘ခဏလေး…’ အဲဒီအချိန်မှပင် ဒေမီယန်သည် သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ကြောင်း သတိရသွားသည်။ သူ လွတ်မြောက်ရန် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေသောကြောင့် သူ၏ လက်မောင်းထဲ၌ သယ်လာသော လူအရွယ် ဝံပုလွေအကြောင်းကို လုံးဝ မေ့သွားခဲ့လေသည်။

ဝံပုလွေကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒေမီယန်သည် ဝံပုလွေ အိပ်ပျော်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကြောက်လန့်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အဆက်မပြတ် တယ်လီပို့ခြင်း၏ ဖိအားကြောင့်ဖြစ်စေ သတိလစ်သွားပုံရသည်။

ဒေမီယန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုကို ပြန်သတိရသွားသည်။ သူ့ကိုယ်သူမှလွဲ၍ တခြားသူတစ်ယောက်နှင့် တယ်လီပို့ရန် သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူ၏ မူလစွမ်းရည်သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုးတက်ပြောင်းလဲခဲ့သောကြောင့် သူ့နှင့်အတူ လူများများ သယ်ဆောင်ရသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် ပြဿနာမဟုတ်ပုံရပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်က သူ ဤသို့ကြိုးစားခဲ့လျှင် ဝံပုလွေသည် ယခုချိန်၌ အသားစုတ်ပြတ်များ၏ အစုအဝေးတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်လေသည်။

သူ အေးအေးဆေးဆေးနေရင်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စာအုပ်စင်တန်းရှည်များကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများသည် သူ၏ ရှေ့မှ စားပွဲပေါ်၌ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဝံပုလွေကို အနားယူနိုင်ရန် ညင်ညင်သာသာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ချပြီး ဒေမီယန်သည် စားပွဲပေါ်၌ တင်ထားသော စာအုပ်တစ်အုပ်တည်းကို ကောက်ယူ၍ ဖွင့်လိုက်သည်။

‘ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ခင်ဗျားဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ နေအိမ်တစ်ခုကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့တာ ကံကောင်းတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကောင်းပြီလေ၊ ခင်ဗျား ဒီမြေအောက်ခန်းထဲမှာ ရှိနေရင် ကံကောင်းခြင်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူးလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိပေမဲ့ အဲဒီစကားရပ်အတွက်တော့ ဟုတ်တယ်လို့ ဟန်ဆောင်လိုက်ပါ’

ဒေမီယန်သည် မျက်နှာသေဖြင့် စာအုပ်ကို ဖတ်နေသည်။ ‘ဒီစာကို ရေးသည့်သူသည် အတော်လေး ထူးဆန်းသည့် စရိုက်ရှိပုံရသည်’ ဟု သူ တွေးရင်း ဆက်ဖတ်သည်။

‘ကောင်းပြီလေ၊ အခု နောက်ဆုံးဟာသနဲ့ ခင်ဗျား ရယ်မောပြီးသွားပြီထင်တယ်ဆိုတော့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် လုပ်ကြရအောင်။ ကျွန်တော့်နာမည်က ကာ့တ် ဂယ်လိုဝေးပါ၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ ခေါ်ဝေါ်တဲ့ နေရာကျွမ်းကျင်သူ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပါ။ ခင်ဗျားဟာ ဒီမြေအောက်ခန်းနဲ့ ခင်ဗျားအခုရှိနေတဲ့ အာကာသအတွင်းပိုင်း နှစ်ခုစလုံးကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့တာဆိုတော့ ခင်ဗျားဟာလည်း မျှော်လင့်စရာကောင်းတဲ့ နေရာဆက်နွယ်မှု အသုံးပြုသူတစ်ယောက်ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။’

‘ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို နောက်ခံသမိုင်းအနည်းငယ် ပြောပြပါ့မယ်။ ခင်ဗျားအခုရှိနေတဲ့ မြေအောက်ခန်းကို ကျွန်တော်က ပထမမြေအောက်ခန်းလို့ နာမည်ပေးထားပါတယ်။ ဘာလို့လဲလို့ ခင်ဗျား မေးမှာပဲ။ ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာမှာ သဘာဝအတိုင်း ဖန်တီးထားတဲ့ အသက်အကြီးဆုံး၊ ဒါမှမဟုတ် ပထမဆုံး မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလို့ ကျွန်တော် သီအိုရီထုတ်ထားလို့ပါ။’

ဒေမီယန်သည် နာမည်ပေးသည့် အသိဉာဏ်မရှိတာကို မဲ့ပြုံးပြုံးပြီး ဆက်ဖတ်သည်။

‘တည်ရှိခဲ့သမျှ မြေအောက်ခန်းတွေထဲက ပထမဆုံး မြေအောက်ခန်းတစ်ခုဖြစ်တာကြောင့် ဒီထဲမှာရှိတဲ့ သားရဲတွေဟာ မျက်နှာပြင်မှာ ရှိတဲ့ သားရဲတွေထက် ဘုရားသခင်သားရဲမျိုးဆက်ရဲ့ အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်မားတယ်။ ဒါကြောင့် သားရဲအားလုံးဟာ အသက်ရှင်ဖို့နဲ့ တိုးတက်ပြောင်းလဲဖို့ တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင်ရဲ့ သွေးကို သတ်ပြီး စားသုံးဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေတဲ့ ပိုမိုကြမ်းတမ်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖန်တီးခံခဲ့ရတယ်။’

‘ကျွန်တော် ဒီမြေအောက်ခန်းကို မတော်တဆ ရောက်ခဲ့ပေမဲ့ ဝင်ဝင်ချင်းမှာ ဒီမှာရှိတဲ့ သားရဲတွေ ဘယ်လောက်အထိ သန်မာလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်ခဲ့တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမြေအောက်ခန်းရဲ့ အသန်မာဆုံး သားရဲ၊ အထပ် ၁၀၀ မှာ နေထိုင်တဲ့ သားရဲဟာ အဆင့် ၅ မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် တွေးတောမိတယ်။’

ဒေမီယန်သည် ဤမြေအောက်ခန်း၌ စုစုပေါင်း မည်မျှအထပ်ရှိသည်ကို ဤတစ်ကြိမ်မှ ကြားဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို လုံးဝ အားငယ်သွားစေသည်။

‘အဆင့် ၅ ရှိတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်? အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ငါ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ?’ သို့သော် ဒေမီယန်သည် ဘာမျှမလုပ်ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ ဆက်လက်၍ ဖတ်နေသည်။

‘ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီမြေအောက်ခန်းထဲ ဝင်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သားရဲအဖော်တစ်ကောင် ရှာဖို့ပဲ။ ပြီးတော့ မကြာသေးခင်ကမှ နဂါးတစ်ကောင်ကို တွေ့ခဲ့တယ်! ဟားဟား၊ တကယ့် နဂါး! ဘယ်လိုလဲ၊ ခင်ဗျား ငြူစူနေလား?’

ဒေမီယန် မျက်လုံးကို လှန်လိုက်သည်။

‘ကုဟမ်။ ကောင်းပြီလေ၊ ဆက်ကြရအောင်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မယ့်သူတွေကို ရှာဖွေဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခဲ့ပေမဲ့ သင့်တော်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဤအကြောင်းကြောင့် ကျွန်တော်ဟာ ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာမှာ နေရာစွမ်းရည်ကို အလွန်အမင်း သဘောကျတဲ့သူတွေပဲ ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ ဒီလိုမျိုး အာကာသအတွင်းပိုင်းတွေကို နေရာအများအပြားမှာ ထားခဲ့တယ်။’

‘ဒီအာကာသအတွင်းပိုင်းထဲမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အာကာသအတွင်းပိုင်း ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ အသိဉာဏ်တွေနဲ့ တခြားထင်ရှားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ အများကြီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ ရှေ့ဆက်သွားမယ့် ခရီးမှာ အကူအညီဖြစ်စေမယ့် ရတနာအနည်းငယ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာမှာ အရေးကြီးတဲ့ အရာအားလုံးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို ထားခဲ့တယ်။’

‘အခု ကျွန်တော် အသက်ရှင်နေရင် ခင်ဗျားလာပြီး ကျွန်တော့်ကို ရှာတွေ့မယ်လို့ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မရှိတော့ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ကမ္ဘာကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြသပြီး ကျွန်တော့်နာမည်ကို သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေမှာ မေ့မသွားအောင် သေချာလုပ်ပါ။

-ကုရ် ဂယ်လိုဝေး’

‘ပ.ဆ. အထပ်တစ်ရာအကြောင်း ကျွန်တော်ချန်ထားခဲ့တဲ့ အဆုံးသတ်ကို ခင်ဗျား တကယ်ကြောက်သွားမယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား? မဟုတ်ဘူးလား? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က အထပ် ၅၀ မှာ တယ်လီပို့တဲ့ စနစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားလို့ပဲ။ သူဌေးကို အနိုင်ယူလိုက်ရုံနဲ့ မျက်နှာပြင်ကို အမြန်ခရီးသွားဖို့ ခင်ဗျားကို စောင့်နေလိမ့်မယ်! ကောင်းပြီ၊ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။’

နောက်ဆုံးစာပိုဒ်ကို ဖတ်ပြီး ဒေမီယန် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပမနေဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် မြေအောက်ခန်းမှ ထွက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီ။ ထိုမျှသာမက သူ၏ နေရာစွမ်းရည်နှင့် သူ ရောက်ရှိနေသော ကမ္ဘာသစ်အကြောင်း သူ၏ အသိပညာကို တိုးတက်စေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူသည် မျက်စိစုံမှိတ်၍ မသွားရတော့ပေ။ ထို့ပြင် မပြောသင့်သော အရာတစ်ခုကို မတော်တဆ ပြောမိ၍ သူ့ကိုယ်သူ သေစေမည့် အန္တရာယ်မှလည်း ကင်းဝေးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စာအုပ်စင်တန်းများကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ ပြုံးမနေဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ‘ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို တကယ့်ဘဝ အချက်အလက်တွေ အများကြီး သိရမယ့်အချိန် ရောက်လာပြီထင်တယ်။’