အခန်း (၂၀)

ကမ္ဘာမြေ၊ မသိရသော မြေအောက်ခန်းတစ်ခုအတွင်း၌။

အပြာရင့်ရင့် ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးများရှိသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် အလွန်ကြီးမားသော မြွေသဏ္ဌာန် သားရဲတစ်ကောင်ရှေ့၌ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ ကြမ်းတမ်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး အဆိုပါသားရဲကို တည့်တည့် ရင်ဆိုင်ရန် ပြေးဝင်သွားသည်။

မြွေသည် လူသားကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည်။ သူမ တစ်ယောက်တည်း သူ၏ အလွှာသို့ ရောက်လာပြီး သူ့ကို အနိုင်ယူရန် မျှော်လင့်နေသလော? သူ သူမကို အထင်သေးမနေနိုင်ပေ။ သူ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သောအခါ အစိမ်းရောင် အငွေ့ရည်များသည် မိန်းကလေးဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်ကာ စီးထွက်လာသည်။

သို့သော် သူမ၏ ပြေးဝင်မှု မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ လွှမ်းခြုံထားပြီး မြွေ၏ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းထဲသို့ တည့်တည့် အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။ မြွေသည် လွယ်လွယ်ကူကူ အောင်ပွဲခံနိုင်မည်ဟု မထင်မှတ်မီ၌ပင် မိန်းကလေးသည် အငွေ့တိမ်တိုက်ထဲမှ ထွက်လာပြီး မြွေ၏ ခေါင်းဆီသို့ ခုန်တက်သွားသည်။

“ဟား!”

အားပါးတရ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူမ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ယခု သွေးရောင်နီညိုရောင် လွှမ်းခြုံသွားကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“စကရီ!”

မြွေသည် ချွန်ထက်သော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူ ဘာမျှ လုပ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ မိန်းကလေး၏ အရှိန်သည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး မြွေ၏ အလွန်ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်၍ သူ၏ အသားထဲ၌ အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ရာများကို ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

မိနစ်အတော်ကြာ ဤသို့ လုပ်ပြီးသည့်နောက် အဆုံးမရှိသော ခွန်အားရှိပုံရသည့် ဤမိန်းကလေးဆီမှ မြွေသည် လွတ်မြောက်ရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ဓားတစ်ချောင်းသည် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးကြားသို့ တည့်တည့် စိုက်ဝင်သွားသည်။ မျက်လုံးများ၌ မလိုလားအပ်သော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသော မြွေသည် အသက်မဲ့စွာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

“ဟူး…ဟူး…” မိန်းကလေးသည် သူမ၏ ဓားပေါ်မှ သွေးများကို သုတ်ရင်း အသက်ရှူမဝဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်အသစ်များကို ခံစားရင်း သူမ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

‘အခြေအနေ’

[အခြေအနေ]

[အယ်လီနာ ပီးယားစ်]

လူသား

အမျိုးသမီး - အသက် ၁၈

အဆင့် ၆၅ – [စစ်သူမ]

အတွေ့အကြုံတန်ဖိုး: ၂၀,၁၀၀/၆၈,၀၀၀

ဘွဲ့(များ): [မရှိ]

ဆက်နွယ်မှုများ: အလင်း၊ အသက်

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ: မရှိ

မှော်စွမ်းအား: ၁၂၀၀

ခွန်အား: ၁၈၀

သွက်လက်မှု: ၁၉၀

ခံနိုင်ရည်: ၁၇၅

ဉာဏ်ရည်: ၁၉၅

ကျွမ်းကျင်မှု: ၁၈၅

ကျွမ်းကျင်မှုများ: [ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်း အဆင့် ၄]၊ [သန့်ရှင်းသော မှော်ပညာ အဆင့် ၁]၊ [ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း အဆင့် ၅]၊ [ဓားကျွမ်းကျင်မှု အဆင့် ၅]၊ [စီရင်ခြင်း အဆင့် ၆]

သူမ၏ အင်အားကို ကျေနပ်သော်လည်း လုံလောက်သည်အထိ မြန်မြန် တိုးတက်မလာဟု သူမ ထင်သည်။

‘ဒေမီယန် ပျောက်သွားတာ တစ်နှစ်ခွဲရှိပြီ၊ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါ အဆင့် ၃၀ လောက်ပဲ တက်လာတယ်။ ဒီအရှိန်က ငါမြင်ဖူးတဲ့ တခြား ‘ပါရမီရှင်’ တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ထူးထူးခြားခြား မြန်ပေမဲ့ လုံလောက်တယ်လို့ မခံစားရဘူး။’

သူမ ဘာကြောင့်လဲဟု မပြောနိုင်သော်လည်း သူမ ပိုမြန်မြန် အဆင့်တက်သင့်သည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်။ ဤခံစားချက်သည် ဒေမီယန် အသက်ရှင်နေသည်ဟု သူမကို ပြောသည့် ခံစားချက်နှင့် ဆင်တူသည်။

သူမ စိတ်မှားနေခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကြား၌ အားနည်းသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ တကယ်ခံစားရပြီး သူမ လိုက်နိုင်မည်လား မလိုက်နိုင်ဘူးလားဆိုသည်ကို သိခွင့်ရစေသည်။

ဒေမီယန် ပျောက်ဆုံးပြီး ၅ ရက်ခန့်အကြာ၌ သူမ၏ နှလုံးသားထဲ၌ ပြင်းထန်သော နာကျင်ကိုက်ခဲသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး အဆိုပါခံစားချက် ပျောက်သွားသောအခါ သူမ ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေ၍ မရတော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ အင်အား ပိုကြီးလာစေမည့် ရနိုင်သော ဂိတ်တိုင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ သွားရောက်ကာ အရူးအမူး အဆင့်တက်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ အဖွဲ့အစည်းလည်း ပြဿနာဖြစ်လာသည်။ သူမ၏ အချိန်အားလုံးကို မြေအောက်ခန်းထဲ၌ဖြစ်စေ၊ ဒေမီယန်၏ အမေကို သွားရောက်တွေ့ဆုံရင်းဖြစ်စေ ကုန်ဆုံးခဲ့သောကြောင့် သူမသည် ဆက်သွယ်၍ မရသလောက် ဖြစ်လာပြီး အဖွဲ့အစည်းက သူမကို အပြစ်တင်စပြုလာသည်။

၎င်းတို့သည် ဂျင်နှင့်အတူ အမျိုးမျိုးသော လူသိရှင်ကြားလှုပ်ရှားမှုများနှင့် မြေအောက်ခန်းစီးနင်းမှုများ၌ လက်တွဲရန် သူမကို ဖိအားပေးစပြုလာသော်လည်း သူမက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ အဖွဲ့အစည်းကိုယ်တိုင် ဟော်တင်ကုမ္ပဏီကြီးက ဝယ်ယူပြီး ၎င်းတို့၏ ခွေးများ ဖြစ်သွားပုံရသည်။

ဂျင်၏ သူမကို တက်ကြွစွာ လိုက်လံရှာဖွေမှုသည် မည်သည့်အခါကမျှ မရပ်တန့်ဘဲ သူမ၏ အဖွဲ့အစည်း၏ အထောက်အပံ့ကို ရရှိပြီးနောက် ပိုဆိုးလာသောကြောင့် အယ်လီနာသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ အဖွဲ့အစည်းကို လုံးဝ စွန့်ခွာပြီး တစ်ကိုယ်တော် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် မည်သူမဆို သားရဲများကို အမဲလိုက်ခြင်းဖြင့် ငွေရှာနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ အလောင်းများကို ကမ္ဘာပေါ်၌ တခြားအဖွဲ့အစည်းများထက် သာလွန်သော ဂုဏ်သတင်းနှင့် အဆင့်အတန်းကို ကြာမြင့်စွာ တည်ဆောက်ထားသည့် ဂီလ်အသင်းအဖွဲ့၏ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီအမျိုးမျိုး၌ ရောင်းချနိုင်သည်။

အယ်လီနာ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဘာမျှ မလုပ်နိုင်သောကြောင့် သူမ၏ အင်အားကို ဖုံးကွယ်ပြီး ဆက်လက် အဆင့်တက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာ့အမြင်၌တော့ သူမသည် သူမ သူငယ်ချင်း၏ သေဆုံးမှုကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသည်နှင့်အညီ အမဲလိုက်သူအဖြစ် သူမ၏ လုပ်ဆောင်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

အယ်လီနာသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ရန် ခေါင်းစွပ်ကို ဆွဲတင်ပြီး မြေအောက်ခန်းမှ လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ခွာကာ ဒေမီယန်၏ အမေနှင့် အလကား စကားပြောဆိုရန်အတွက် ဆေးရုံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဦးတည်ခဲ့သည်။

သူမ တုံ့ပြန်မှုမရှိသော်လည်း သူမ၏ တည်ရှိမှုသည် ဒေမီယန်ကို အယ်လီနာအား သတိရစေရန် လုံလောက်သည်။ အယ်လီနာသည် အမြဲတမ်း ပုံစံအတိုင်းပင် မြင်ရသော ဆေးရုံခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ ရှေ့စားပွဲမှ စာရေးတစ်ယောက်က သူမ၏ ဖုန်းကို ညင်ညင်သာသာ ဆွဲယူပြီး ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ” ဟု သူမက ပြောသည်။ “ဆရာ ပြောနေသည့် အမျိုးသမီးသည် အခုမှ ဆေးရုံသို့ ဝင်လာတာပါ”

ဖုန်း၏ တစ်ဖက်၌တော့ အတော်လေး ချောမောသော လူတစ်ယောက်ရှိပြီး သူ၏ ရုပ်ဆိုးသော အမူအရာက သူ၏ မျက်နှာကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေသည်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ဂျင်သည် သူ၏ ဖုန်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ပစ်ခွဲလိုက်သည်။

‘ဒမ်မစ်! အဲဒီအကောင်မသည် အဲဒီကောင်၏ အမေကို ဂရုစိုက်နေတုန်းပဲ! သူမ အဲဒီအတွက် ပိုက်ဆံ ဘယ်လိုရတာလဲ? ဟမ့်၊ သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြည့်တန်ဆာမလေးကဲ့သို့ ရောင်းစားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်တယ်!’

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဂျင်၏ အမူအရာသည် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းလာပြီး သူ၏ အရောင်အဝါများ စိမ့်ထွက်လာသောကြောင့် သူ၏ လက်ထောက်များနှင့် ကိုယ်ရံတော်များသည် ဝေးဝေးရှောင်သွားကြသည်။

‘ကောင်းပြီလေ၊ အခုတော့ ဘာမှ မထူးတော့ဘူး။ တခြားသူများကိုပင် မြည်းစမ်းခွင့်ပေးနေပြီဆိုလျှင် ငါ နည်းနည်း အတင်းအကျပ် လုပ်တာ ဘာမှ မထူးဘူး။ ဟီဟိ၊ ဟုတ်တယ် သူမသည် အဖွဲ့အစည်းမှ ထွက်သွားပြီးကတည်းက အဆင့်ပင် မတက်သေးဘူး၊ လွယ်လွယ်ကူကူ သားကောင်ဖြစ်လိမ့်မယ်။’

ဂျင်သည် ဆိုးဆိုးရွားရွား ပြုံးပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ “မင်းတို့အားလုံး ငါ့နောက်ကို မလိုက်နဲ့။ ဒီလူငယ်သခင်လေး ဒီည ပျော်ရွှင်စရာတွေ ရတော့မယ်။”

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခွဲကတည်းက သူ လိုက်နေသော အယ်လီနာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြည်းစမ်းရန် သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်များထဲ၌ နစ်မြောနေသော ဂျင်သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ လှည့်ပတ်နေသော နိမိတ်ဆိုးများကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။

ဆေးရုံခန်းထဲ၌ အယ်လီနာသည် ဒေမီယန်၏ အမေနှင့် အလကား စကားပြောနေရင်း ကမ္ဘာ၌ ဖြစ်ပျက်နေသော အဖြစ်အပျက်များကို ပြောပြနေသည်။

“မကြာသေးခင်က အင်အားကြီးတဲ့ ဂိတ်တွေ ပေါ်လာတယ်၊ တချို့က အရမ်းအင်အားကြီးတာကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ ပိတ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ ကံကောင်းတယ်၊ ဒီဂိတ်တွေက ငါ့ကို အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်ဖို့ ကူညီပေးတဲ့ ဂိတ်တွေပဲ” ဟု အယ်လီနာက ခေါင်းစဉ်ပြောင်းမပြောခင်၌ ပြောသည်။

“အော်၊ စပျစ်ခြောက်ကို လှည့်ပတ်နိုင်တဲ့ ကောင်လေးက အခု ရုပ်မြင်သံကြားကနေ သန်းပေါင်းများစွာ ချမ်းသာသွားတယ်လို့လည်း ကြားတယ်။ စပျစ်ခြောက်ကို လှည့်ပတ်နိုင်တဲ့လောက် မိုက်မဲတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုတောင် မင်းကို ချမ်းသာစေနိုင်တာ တော်တော်ရူးကြောင်ကြောင် မဟုတ်ဘူးလား? ကမ္ဘာက သူ့ရဲ့ ဟာသနဲ့ မိုက်မဲမှုကို အမြဲတမ်း ချစ်နေမယ်ထင်တယ်။”

“စပျစ်ခြောက်ဂိမ်း” ဟု အမည်ပေးထားသော အဆိုပါရှိုးသည် ယခုအချိန်၌ အင်တာနက်ပေါ်မှ လူကြိုက်အများဆုံး ရှိုးများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဂိတ်များနှင့် ဘီလူးများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုက ပိုပြီး အလေးအနက်ထားစရာ ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ သာမန်လူထုက ၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖယ်ရှားရန် ဤကဲ့သို့ ရှိုးများကို ကြည့်ရှုလာကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသုံးမဝင်သော စွမ်းအားများ၏ ဝမ်းနည်းစရာ ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ နာမည်နှင့် အဆင့်အတန်းကို ထိပ်ဆုံးရောက်သည်အထိ မြှင့်တင်ရန် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သော လူတစ်ယောက်၏ ဇာတ်လမ်းပင် ဖြစ်သည်။ လူသားများသည် အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်သော အားနည်းသူ၏ အောင်ပွဲဇာတ်လမ်းကို ချစ်ကြသည်။

သို့သော် ဤသည် သာမန်လူထုအတွက် ဖျော်ဖြေရေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အင်အားကို ရှာဖွေသူများအကြား၌တော့ ယခု ခေတ်စားဆုံး ခေါင်းစဉ်မှာ ဖူဂျီမူရာ ရူတာရိုဟု ခေါ်သော ဂျပန်လူမျိုးတစ်ယောက်အကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့နိုးထမှု မတိုင်မီကပင် ရူတာရိုသည် တစ်သက်လုံး လေ့ကျင့်ခဲ့သော နာမည်ကြီး ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ မန္တရားကို မိတ်ဆက်ပြီးသည့်နောက် သူသည် ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်ခဲ့သည်။

သူသည် ထင်ရှားလာပြီး ဂျပန်၏ အရည်အချင်းအရှိဆုံး အမဲလိုက်သူများထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ယခု ခြောက်နှစ်ခွဲကြာပြီးသည့်နောက်၌တော့ သူသည် တော်လှန်ရေးသမိုင်းဝင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

ရူတာရိုသည် ဓားရေးအတတ်ပညာ၌ အနည်းငယ်လေးပင် တတ်မြောက်ထားသော သူများအကြား၌ အသုံးများသော သူ၏ ဓားကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်ကို အဆင့် ၁၀ အထိ မြှင့်တင်ပြီး ‘ဓားရောင်ခြည်’ ဟု သူ ခေါ်သော အရာတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဓားရောင်ခြည်သည် စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းများ၌ နစ်မြောခဲ့ဖူးသော သူများအကြား၌ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိကြသော အယူအဆတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းများ၌သာ ထင်ရှားသော အယူအဆများသည် တကယ်ဖြစ်လာလျှင် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ လူသားများသည် အရင်ကတည်းက မန္တရားနှင့် ထိတွေ့ခဲ့ဖူးသလော သို့မဟုတ် လူသားစိတ်သည် စနစ်က မန္တရားနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် အရင်ကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီးသားလော?

ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကြောင့် သိပ္ပံလေ့လာမှုများ အများအပြား စတင်ခဲ့ပြီး လူသားများသည် ခေတ်သစ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်စပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမျှလောက် ရောက်ပြီး အယ်လီနာသည် ထွက်သွားရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ နာရီပေါင်းများစွာ ရွတ်ဆိုနေခဲ့ပြီး နောက်ထပ်ဆိုလျှင် ရှက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု ခံစားရသည်။

အယ်လီနာ ထွက်သွားပြီးနောက် အခန်းထောင့်များ၌ ပုန်းအောင်းနေသော အရိပ်များသည် လူတစ်ယောက်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

အရိပ်များ၏ ဖုံးကွယ်မှုနောက်၌ သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်များ ဝေဝါးနေသော လူသည် ထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိသည်။ သူသည် တကယ်ရှိသကဲ့သို့၊ တကယ်မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အိပ်ရာဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဒေမီယန်၏ အမေကို မိနစ်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ကလဲယား၊ မင်း ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်ရတာကို ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ မွေးဖွားမှုက မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက မန္တရားအားလုံးကို မစုပ်ယူခဲ့ရင် မင်း သက်သာစွာ နေနိုင်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး အဲဒီလိုမျိုး မလိုချင်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ သူ့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ငါ မရှိနိုင်ရင်တောင် သူက ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မှုနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုပဲ။” သူ ပြောနေစဉ် လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မှိန်ဖျော့စပြုလာသည်။

“ခဏလေး စောင့်ပါ။ ငါ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အနီးနားက ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ခံစားနိုင်တယ်။ သူ မကြာခင် ပြန်လာပြီး မင်းကို နိုးထစေမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ အဲဒီမိုက်မဲတဲ့ ကောင်လေး ငယ်ငယ်တုန်းက ငါ သင်ပေးခဲ့တဲ့အရာတွေကို နားထောင်ခဲ့သမျှ ကာလပတ်လုံး သူ အဆင်ပြေလိမ့်မယ်။”

ရုတ်တရက် သူနာပြုတစ်ယောက် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

“ဟဲလို တစ်ယောက်ယောက် ရှိလား?”

သူမ တံခါးမှ အသံများ ကြားတယ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဧည့်သည်လာချိန်များ အတော်ကြာသွားခဲ့ပြီ။

သို့သော် သူမ ဝင်လာသောအခါ အိပ်ပျော်နေသော လူနာတစ်ယောက်နှင့် လေထဲ၌ ညင်ညင်သာသာ တိုက်ခတ်နေသော ကုလားကာများမှလွဲ၍ ဘာမျှ မမြင်ခဲ့ရပေ။

အရိပ်ရိပ်အယောင်သည် အစကတည်းက မရှိခဲ့သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။