အခန်း (၂၁)

တစ်ချိန်တည်း၌ပင် အယ်လီနာသည် အိမ်ပြန်လမ်းလျှောက်နေသည်။ ‘နောက်ထပ် ဂိတ်ကြီး ဘယ်တော့ ပေါ်လာမလဲလို့ တွေးနေမိတယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘဲ လှည့်ပတ်သွားလာနိုင်ဖို့နဲ့ ကမ္ဘာသစ်တွေကိုတောင် စူးစမ်းလေ့လာနိုင်ဖို့ ငါ့ရဲ့ အင်အားကို တိုးမြှင့်ပေးမယ့် အခွင့်အရေးတွေ ပိုလိုတယ်။’

အယ်လီနာသည် အမြဲတမ်း ရည်မှန်းချက်ကြီးသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အဖွဲ့အစည်း၏ အဆင့်များမှ တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းခဲ့ကာ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခွဲအတွင်း၌ပင် သူမ၏ အင်အားအတွက် လှုံ့ဆော်မှုသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအနည်းငယ် ပြောင်းလဲမှုက သူမ၏ စရိုက်၏ အဓိကအချက် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ နောက်ဆုံး၌တော့ အယ်လီနာသည် စကြဝဠာကို စူးစမ်းလေ့လာချင်ပြီး မကြာသေးခင်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်သည့် ထိပ်တန်း အင်အားကြီးသူတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်သောသူပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အင်အားကို မည်သို့ မြှင့်တင်သင့်သနည်းဟု တွေးရင်း အယ်လီနာသည် တခါတရံ လမ်းမီးတိုင်များ၏ အလင်းရောင်နှင့်သာ လင်းနေသော မှောင်မိုက်သည့် လမ်းများအတိုင်း လျှောက်သွားရင်း မသိလိုက်ဘဲ အနီးနားမှ လမ်းကြားတစ်ခုကို အတိုလမ်းအဖြစ် ယူလိုက်မိသည်။

ရုတ်တရက် သူမနောက်၌ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီမှာ မတော်တဆ တွေ့ကြတာ တော်တော် အံ့သြစရာပဲ!” ဆိုသည့် ဟန်ကြီးပန်ကြီးနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။

အယ်လီနာ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လမ်းကြား၏ အဝင်ဝ၌ ဂျင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူက အနက်ရောင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ အဆင့်အတန်းကို မသိသောသူဆိုလျှင် ဤသံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော လူကို ချက်ချင်း ရဲတိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ရဲများက သူ့ကို မည်သို့မျှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အယ်လီနာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမ အတွေးထဲ နစ်မြောနေသောကြောင့် သူမကို နောက်မှ လိုက်နေသည်ကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။ ပြီးတော့ ဤနေရာ၌ ဂျင် ရှိနေသောကြောင့် အကြောင်းရင်းသည် မကောင်းသော တစ်ခုခု ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

“မင်း ငါ့ဆီက ဘာလိုချင်တာလဲ?” အယ်လီနာက အားကောင်းသည့် အမူအရာကို ပြရန် ကြိုးစားရင်း ပြောသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တုန်ခါမှုက သူမကို ဖော်ပြသွားသည်။

ဂျင်သည် သူ၏ ရှေ့၌ ဤမာနကြီးသော မိန်းမ တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်း သူမကို ခုန်အုပ်ရန် လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ ကိုယ်သူ ထိန်းနိုင်လိုက်သည်။

“ဟီဟိ၊ အယ်လီနာ မစောပါနဲ့။ ဒီလူငယ်သခင်လေးနဲ့ လှလှပပနဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောကြည့်ပါလား?” ဟု သူက “လှလှပပ” နှင့် “ရင်းရင်းနှီးနှီး” ဆိုသော စကားလုံးများနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

ဂျင်သည် အယ်လီနာ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တပ်မက်စွာ ကြည့်ရင်း ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။ အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ပြီးသည့်နောက် သူမသည် သူ ပထမဆုံး မြင်ခဲ့စဉ်ကထက် ပို၍ လှပလာသည်။ သူမ၏ ပခုံးလောက်ရှိသော ပင်လယ်ပြာရောင် ဆံပင်များသည် လရောင်အောက်၌ တောက်ပနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ဂျင် မငေးကြည့်ဘဲ မနေနိုင်သော တောက်ပြောင်သည့် နီလာနှစ်လုံးနှင့် တူသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မှန်ကန်သော နေရာတိုင်း၌ ဝိုင်းစက်နေပြီး မည်သည့်ယောက်ျားကိုမဆို တပ်မက်မှုနှင့် မျက်နှာနီရဲစေမည့် ရင်သားများရှိသည်။ ဂျင်သည် သူမကို နောက်ဆုံး၌ ရောက်ရှိသောအခါ ဤည သူမကို လုပ်မည့်အရာအားလုံးကို တွေးရင်း မဖွယ်မရာ ပြုံးလိုက်သည်။

အယ်လီနာသည် သူ တစ်လှမ်းတိုးတိုင်း ကြောက်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်နေသော်လည်း သူ၏ အဆင့်နှင့် သူသည် သူမကို အလွယ်တကူ လိုက်မီသွားသည်။

“ဂျင် မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ?!” အယ်လီနာက လမ်းကြားကို အာရုံစိုက်ရန် ကြိုးစားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် ညနက်ပိုင်းဖြစ်ပြီး လမ်းများသည် အတော်လေး လူသူကင်းမဲ့နေသည်။ ဤအချိန်၌ အပြင်ထွက်နေသော သူများသည်လည်း ဒုက္ခရောက်နေသော မိန်းကလေးကို ကူညီမည့်သူများ မဟုတ်ပေ။

အယ်လီနာ လှည့်၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဂျင်က သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို ဆွဲပြီး သူမကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ဖိချလိုက်သည်။

“အယ်လီနာ ဘာလို့ အလောတကြီးလဲ? မင်း ငါ့ကို ဒီလောက် မုန်းနေတာလား? ငါပြောချင်တာက စကားပြောရုံသက်သက်ပါ” ဟု သူက အပြစ်ကင်းသော စကားလုံးများ ပြောနေရင်း ဂျင်သည် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် အယ်လီနာက ထိုသို့ မဖြစ်ခွင့်ပေးပေ။ သူမ ထိန်းချုပ်ရန် ရုန်းကန်ပြီး သူ့ကို ကြိုးစားခြင်းကို လက်လျှော့စေသည်။

သို့သော် ဂျင် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ နောက်ဆုံး၌ သူ့ဟာသူပင် ယူလိမ့်မည်။ သူမ ညစ်ညမ်းသွားသည်ဖြစ်စေ မလိုလားအပ်သည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ လိုချင်သည်မှာ သူမကို သုံးပြီးမှ အမှိုက်ကဲ့သို့ ပစ်ချရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဂျင်၏ လက်သည် အယ်လီနာ၏ တုန်ခါနေသော ရင်သားဆီသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားပြီး သူမ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်သော အမူအရာကို မြင်နိုင်ရန် အယ်လီနာ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ စိတ်ပျက်ရမည်မှာ သေချာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် သူမ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံသောအခါ သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုတစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်သည်။ အယ်လီနာ၏ အကူအညီမဲ့သော အမူအရာသည် ဘယ်နေရာ၌မှ မမြင်ရတော့ပေ။ ယခု သူမ၏ မျက်နှာ၌ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ဤအနေအထား၌ ဂျင် ထွက်ပြေးရန် မည်သို့ပင် တွေးနိုင်မည်နည်း? ဤသည် အယ်လီနာ ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အယ်လီနာသည် နေ့တိုင်းလိုလို ဂိတ်များထဲသို့ ငုပ်လျှိုးပြီး အမျိုးမျိုးသော သားရဲများနှင့် အသက်တမျှ တိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲခဲ့သော သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ဘဝနေထိုင်မှုနှင့် ဂျင်ကဲ့သို့သောသူကို ကြောက်ရွံ့နေလျှင် မည်သို့သော မိုက်မဲသည့် ဟာသ ဖြစ်မည်နည်း?

အယ်လီနာသည် ဂျင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးပေ။ ဂျင်သည် လွတ်မြောက်ရန် သူ၌ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို သုံးသော်လည်း အစကတည်းက ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ ဂျင်သည် အခုမှ အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း အယ်လီနာက သူ့ထက် အဆင့် ၁၅ ပင် မြင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤနေ့၌ သူမသည် သူ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရန် အပြည့်အဝ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သူမက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီးနောက်၌ပင် သူက သူမကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လိုက်ခဲ့သောအခါ သူမက သူ့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ သူမကို သူ့ဆီလာရန် တွန်းအားပေးဖို့ သူမ၏ အဖွဲ့အစည်းကို သူ ဝယ်ယူခဲ့သောအခါ သူမက သူ့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခွဲက ဒေမီယန်ကို အဆိုပါဂိတ်ထဲသို့ သူ တွန်းပို့ခဲ့သောအခါ သူမက ဒေါသကို ဖိနှိပ်ပြီး သူ့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

ဤသည် လေးစားမှု၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှု သို့မဟုတ် မည်သည့် အပြုသဘောဆောင်သော ခံစားချက်ကြောင့်မှ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အထောက်အပံ့ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး၌ အယ်လီနာက အထောက်အပံ့ကဲ့သို့ အပေါ်ယံအရာတစ်ခုကို မည်သို့ ဆက်လက် ဂရုစိုက်နေမည်နည်း။

ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော ဂျင်ကို ကြည့်ရင်း အယ်လီနာသည် ထူးဆန်းသော ကျေနပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ငါက ရက်စက်တဲ့သူများလား? ဒါမှမဟုတ် ဒီကောင်က အရမ်းဆိုးတဲ့သူမို့ သူ့ရှေ့မှာ ဘယ်သူမဆို ရက်စက်တဲ့သူ ဖြစ်လာမှာလား’

နောက်ဆုံး၌တော့ သူမ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ်တစ်ခုကို တွေးရင်း အယ်လီနာသည် ဂျင်၏ ဘောင်းဘီကို ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီး ခါးအောက်ပိုင်းမှ ဗလာကျင်းကျန်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ မုန်းတီးစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

‘ဒမ်၊ ဒီအရာကို ကြည့်ရတာ တကယ်စိတ်ပျက်စရာကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး လမ်းပေါ်မှာ ပြေးနေတာကို မြင်ရတာ ပိုပျော်စရာကောင်းလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ လျှော့လိုက်မယ်ထင်တယ်။’

အယ်လီနာသည် သူမ၏ မန္တရားကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်၌ သန့်ရှင်းသော အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ မင်းက ဒီအသေးလေးနဲ့ တွေးရတာ ကြိုက်တယ်ဆိုတော့၊ ခဏလေး မလုံလောက်ဘူး၊ သေးသေးလေးလို့ ပြောရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အလွန်သေးငယ်တဲ့ အရာလို့ ပြောရမလား? မဟုတ်ဘူး၊ ပုရွက်ဆိတ်ရဲ့ လိင်အင်္ဂါတောင် ဒီထက် ပိုကြီးနိုင်သေးတယ်! မင်းရဲ့ ခြေထောက်ကြားမှာ ဒီအက်တမ်အရွယ်အစားလောက်နဲ့ အထက်စီးကနေ ဟန်ကြီးပန်ကြီး လုပ်ရဲတာ တော်တော် အံ့သြစရာပဲ။ အာ့၊ ငါ ခေါင်းစဉ်လွဲသွားပြီ။”

ဂျင်သည် အဆိုပါစကားကြောင့် သွေးအန်ပြီး သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ အယ်လီနာသည် ဘာမျှ မလုပ်မီ၌ပင် အရေးကြီးသော ထိခိုက်မှုကို ပေးခဲ့ပုံရသည်။ ဂျင်၏ အခြေအနေကို လျစ်လျူရှုပြီး အယ်လီနာ ဆက်ပြောသည်။

“ငါပြောနေသလိုပဲ၊ မင်းက မင်းရဲ့ ခြေထောက်ကြားက အက်တမ်အရွယ်အစားထက် သေးငယ်တဲ့ ဒီအရာနဲ့ အရမ်းတွေးရတာ ကြိုက်တယ်ဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ အရင်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အဲဒါကို ဖယ်ရှားဖို့ ငါ့တာဝန်ပဲ ထင်တယ်မလား? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိတ်တွေထဲကို ဝင်ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ မင်းမှာ ရှင်းလင်းတဲ့ ဦးနှောက်တစ်ခု လိုတယ်လေ!”

ဂျင်သည် သူမ ဘာလုပ်တော့မည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်နှင့်အမျှ မျက်နှာ ပို၍ ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း သူမ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ အယ်လီနာ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းလေးတစ်ခု ထွက်လာပြီး သူ၏ ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် “မာန” ကို သန့်ရှင်းစွာ ဖြတ်တောက်သွားသည်ကို သူကြည့်နေနိုင်ခဲ့သည်။

“အာ့စ်!” ဂျင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်ကြားမှ ဗလာကျင်းသော ခံစားချက်သည် တခြားအကြောင်းပြချက်နှင့် သာယာနေသော်လည်း သူ ဘယ်တော့မှ မခံစားခဲ့ဖူးသော အနာကျင်ဆုံး အတွေ့အကြုံများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အယ်လီနာသည် အဆိုပါ ဂျင်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အေခီးလိစ်ကြွက်သားများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သောကြောင့် သူ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။ အဆင့် ၂ ရှိသော ဂျင်သည် ဤသေးငယ်သော ဒဏ်ရာကို အလွယ်တကူ ကုသနိုင်သော်လည်း သူ၏ ယောက်ျားဘဝကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မရနိုင်တော့ပေ။

အယ်လီနာသည် ဂျင်ကို မနက်ခင်း လမ်းများ လူသူများသောအချိန်မှသာ လမ်းကြားမှ ထွက်ခွာနိုင်ရန် ဤသို့ လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ ဖုန်းကို ယူပြီး ဂျင် လွယ်လွယ်ကူကူ မထွက်နိုင်ရန် ချိုးပစ်လိုက်ပြီး အယ်လီနာက သူ့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်ကာ သူမ၏ မျက်နှာ၌ ကြောက်စရာကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုနှင့် လမ်းကြားမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။ အယ်လီနာ ရုတ်တရက် မိုက်မဲသော အတွေးတစ်ခု ရသွားသည်။

‘ဒေမီယန် ပြန်လာတဲ့အခါ သူ့အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပုံရတယ်။ သူဟာ လိင်အင်္ဂါဖြတ်ထားတဲ့သူတွေအကြောင်း ဘယ်လိုခံစားရမလဲလို့ တွေးမိတယ်။’

သူမ အကြိုက်ဆုံးသီချင်း၏ တေးသွားကို တံပိုးမှုတ်ရင်း အယ်လီနာသည် ဘာမျှ မဖြစ်သကဲ့သို့ အိမ်သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။