အခန်း (၂၅)

အထပ် ၅၀ ၏ ရှုခင်းသည် အဆိုပါအထပ်အထိ ဦးတည်သော အထပ်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အကြောင်းပြချက် မတူပေ။

စိမ်းလန်းစိုပြေသော အစိမ်းရောင်အကွက်များကို ဟိုမှာဒီမှာ မြင်နိုင်သော်လည်း အဆိုပါနေရာ၏ အထူးခြားဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ ကျပန်းဖျက်ဆီးခံထားရသော သစ်ပင်များနှင့် မြေနေရာများပင် ဖြစ်သည်။ အထပ် ၅၀ သည် မူလက သေးငယ်သော သစ်တောနှင့် ဆင်တူသော အရာတစ်ခုဖြစ်ပုံရသော်လည်း ဤနေရာ၌ နေထိုင်သော ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆိုပါအရာကို ဖြိုချခဲ့သည်။

သစ်ခေါက်များ ပျံ့နှံ့နေပြီး တချို့အပိုင်းများသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် မီးလောင်ထားသော အခြေအနေ၌ရှိသည်။ အရင်က မိုးထောင်မတတ် ကြီးထွားခဲ့သော မြက်နှင့် အပင်များ ညှိုးနွမ်းပြီး သေဆုံးနေကာ မကောင်းသော အနံ့ဆိုးတစ်ခု လေထဲ၌ စိမ့်ဝင်နေသည်။ ဤအရာအားလုံး၏ အလယ်၌ ဒေမီယန် အရင်က ဘယ်တော့မှ မမြင်ဖူးသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိနေသည်။

သူ၌ ခေါင်း ၃ လုံးရှိပြီး တစ်ခုစီက မတူညီသော တိရစ္ဆာန်များ၏ ခေါင်းများဖြစ်သည်၊ ခြင်္သေ့၊ မြွေနှင့် ဆိတ်၊ ပြီးတော့ ဂူထဲ၌ ရနိုင်သော နေရာတော်တော်များများကို ယူထားသော ဧရာမခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုရှိသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကျားသစ်နှင့်တူပြီး အရှိန်အတွက် အထူးပြုထားသည်။ သူ၏ ခြေထောက်များသည် ငှက်၏ ခြေသည်းများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြီးက ကင်းမြီးကောက်၏ အမြီးနှင့်တူသည်။ သူ၌ ဧရာမအတောင်ပံနှစ်ခုလည်း ရှိသည်။

ဒေမီယန်၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသောအခါ သူ၏ ခေါင်း ၃ လုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ပတ်သွားပြီး ဘာမျှ မစောင့်ဆိုင်းဘဲ ပြေးဝင်လာသည်။

ချီမဲရာသည် သူ၏ ခေါင်းတစ်ခုစီမှ မတူညီသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီကို စုစည်းနေချိန်၌ နီးကပ်လာသည်။ ခြင်္သေ့က ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေသော ဧရာမအော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်သည်။ ဆိတ်က သူ၏ ဦးချိုကြား၌ စွမ်းအင်ကို လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်သည်။ ပြီးတော့ သူ၏ မြွေခေါင်းက အဆိပ်ငွေ့ကို ပစ်ထုတ်သည်။

သို့သော် အလင်းတန်းတိုက်ခိုက်မှုများသည် ဒေမီယန်အတွက်တော့ အလုပ်မဖြစ်တော့ပေ။ အထူးသဖြင့် သူ၏ အဆင့်နှင့် တူညီသောသူများဆီမှ လာသောအခါဆိုလျှင်ပေါ့။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အသားကျရန် ၃ လကြာ အချိန်ယူခဲ့စဉ် ဒေမီယန်သည် သူ၏ တခြားလေ့ကျင့်မှုများ၌လည်း အားမလျှော့ခဲ့ပေ။ သူ၏ ဗက်တာများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းသည် အရင်တုန်းကကဲ့သို့ မီးလောင်စရာမလိုဘဲ ဤတိုက်ခိုက်မှုများကို လမ်းကြောင်းလွှဲနိုင်သည်အထိ တိုးတက်လာပြီး သူ၏ ဓားရေးအတတ်ပညာအတွက် ဒုတိယအဆင့်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည် မြေအောက်ခန်းထဲမှ သူ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲဖြစ်သောကြောင့် ဒေမီယန်သည် နည်းနည်း သတိလက်လွတ်လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဇာရာက သားရဲကို တိုက်ခိုက်ရန် ရွေ့လျားသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူက အာရုံလွှဲပေးရုံသာ လိုအပ်သည်။ ဒေမီယန် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြီး လေရှည်ရှည် တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်ကားထွက်လာသည်၊ ပါးများဖောင်းလာသည်၊ လည်ချောင်းကျဉ်းသွားသည်၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှု အထွတ်အထိပ်ရောက်သောအခါ ဒေမီယန်သည် ချီမဲရာထက် ပိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အနက်ရောင် လျှပ်စီးရောင်ခြည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော လှိုင်းထန်သည့် စွမ်းအင်တန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ တစ်ဦးတည်းသာ တည်ရှိနိုင်သကဲ့သို့ နေရာကိုပင် ဖောက်ထွက်သွားသည်။

အလင်းတန်းသည် ချီမဲရာ၏ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် တိုက်မိသောအခါ အသံတိုးတိုးနှင့် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုသည် အထပ် ၅၀ တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

အရင်ကတည်းက သေလုဆဲဆဲဖြစ်နေသော သစ်ပင်များ၏ အပိုင်းအစများနှင့် ညှိုးနွမ်းနေသော မြက်များသည် အားလုံး ပြာကျသွားပြီး မြေပြင်ပင် ရာနှင့်ချီသော အပိုင်းအစများ ကွဲအက်သွားကာ တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ တုန်ခါမှုများကိုသာ ခံစားနိုင်သော အထပ် ၄၉ နှင့် ၅၁ မှ သားရဲများပင် တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မြွေ၏ အဆိပ်ငွေ့နှင့် ဆိတ်၏ စွမ်းအင်တန်းများသည် တိုက်ပွဲ၌ အားလုံး ပျက်စီးသွားသော်လည်း ဒေမီယန်၏ အသက်ရှူတိုက်ခိုက်မှု၌ စွမ်းအင်အနည်းငယ် ကျန်နေသေးသည်။ အဆိုပါအရာ ဆက်သွားပြီး အလယ်ခေါင်း၊ မြွေကို ထိုးဖောက်သွားသောကြောင့် အပိုင်းအစ အများအပြားအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ချီမဲရာသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်း ၃ လုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းနှင့် ဆက်စပ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ သတိတရား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုသာ မျှဝေကြသည်။ အများအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် သီးခြားစီ စဉ်းစားနိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ မခံစားရဘဲ ခြင်္သေ့နှင့် ဆိတ်ခေါင်းတို့က ညီအစ်ကိုတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

ဤသည် ၎င်းတို့ကို အဆုံးမရှိ ဒေါသထွက်စေသည်။ ချီမဲရာသည် မြေပြင်မှ ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ ဒေမီယန်ကို အမှတ်မထင် ဖမ်းရန် ကြိုးစားသည်။ စွမ်းအင်တန်းများနှင့် မီးလုံးများသည် ဒေမီယန်ဆီသို့ နေရာတိုင်းမှ ရွာသွန်းလာသည်။ သို့သော် ဒေမီယန်က သူ၏ တယ်လီပို့စွမ်းရည်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်လိုက်သည်။

သူ ထိခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်တိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေး၌ ပြန်ပေါ်လာသည်။ ဤတိုက်ပွဲ၌ ပျော်ရွှင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသောကြောင့် ဒေမီယန်သည် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ပင် မလုပ်ဘဲ ချီမဲရာကို ပိုပြီး ဒေါသထွက်စေသည်။

ဤနှစ်ချောင်းထောက် သားရဲက သူ့ကို အထင်သေးနေသလား? ဤအတွေး သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ ချီမဲရာသည် ဒေါသကြောင့် သူကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုပြီး ပြင်းထန်စေပြီး ဂူ၏ မကျိုးပဲ့သေးသော နေရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်၌ ဒေမီယန်သည် သူ၏ဆီသို့ လာသမျှ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ရှောင်တိမ်းခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ တခါတလေ သူ ရပ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှု၏ လမ်းကြောင်းထဲ၌ သူကိုယ်သူ ထားရန် ခွင့်ပြုပြီး လက်ညှိုးကို ညင်ညင်သာသာ ခတ်ကာ လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။ ယခု သူ လက်နှစ်ဖက် ရလာသောကြောင့် ဤသို့ လုပ်ရန် ပိုပြီး လွတ်လပ်မှု ရှိလာသည်။

သူ့အနီးတဝိုက်မှ ဗက်တာများကို ထိခိုက်စေရန် လက်လှုပ်ရှားမှုများ မလိုအပ်သော်လည်း အဆိုပါအရာများသည် ဒေမီယန် သူ၏ စွမ်းအားနှင့် ပိုပြီး အသားကျရန် အသုံးပြုသော ကြားခံအမျိုးအစားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့်တစ်ခုအထိ တိုးတက်လာသောအခါ ဘာမျှ မလှုပ်ရှားဘဲ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိတ်ဆို့နိုင်လိမ့်မည်။

ဒေမီယန်သည် တူရိယာအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသော အသံတူရိယာတီးသူတစ်ဦးနှင့်တူသော လက်များကို ဆက်လက်ဝှေ့ယမ်းနေသော်လည်း ဤသည် သံစဉ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ အဆိုပါအစား ဘယ်သူ့ကိုမဆို ‘အနုပညာသည် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်’ ဆိုသော ရည်ညွှန်းချက်တစ်ခုကို သတိရစေချင်သော ဖျက်ဆီးခြင်း၏ ဆူညံသံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ဒေမီယန်ကို အနည်းငယ်လေးပင် မထိခိုက်စေသောကြောင့် ချီမဲရာသည် ဆင်းပြီး အင်အားအစစ်အမှန်ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း အဆိုပါသို့ မလုပ်နိုင်မီ၌ပင် သူ၏ အမြီး မလှုပ်နိုင်အောင် အေးခဲသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်၌ အမြီးတစ်ခုလုံး ကြေမွသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆက်စပ်နေသောနေရာမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

နောက်တစ်ခုကတော့ အရိပ်များဖြင့် လုပ်ထားသော တဲနီကယ်များသည် သူ၏ အတောင်ပံများကို ချည်နှောင်ပြီး နောက်ထပ် အရိပ်များ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် သားရဲပုံစံနှင့် ပေါင်းစည်းသွားသည်။ ဤသည် သဘာဝအားဖြင့် ဇာရာဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အတောင်ပံများကို အသုံးပြုကာ သားရဲ၏ ဘေး၌ ဖုံးကွယ်ပြီး ပျံသန်းရင်း တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူမ အရင်က အများကြီး တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း ဒေမီယန် မည်မျှ ပျော်နေသည်ကို ခံစားနိုင်ပြီး သူ့ကို နောက်ထပ် ခဏလောက် ကစားခွင့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် လွန်ခဲ့သော မိနစ် ၂၀ လုံးလုံး ရမ်းသန်းပြီး တယ်လီပို့လုပ်ကာ တိုက်ခိုက်မှုလမ်းကြောင်းများကို လှည့်ပတ်နေသောကြောင့် သူမ ငြီးငွေ့လာခဲ့သည်။

ဇာရာ ပေါ်လာသောအခါ သူမ၏ ချွန်ထက်သော သွားများကို အမြန်အသုံးပြုပြီး ချီမဲရာ၏ အတောင်ပံတစ်ခုကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ကာ သူမ၏ ခြေသည်းများကို အသုံးပြုပြီး နောက်တစ်ခုကို အားပျော့သွားစေသည်။ ချီမဲရာ ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားသောအခါ ဇာရာသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို လုပ်ရန် ပြင်ဆင်ပြီးမှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ပြီး ဖုံးကွယ်မှုထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

ဤသည် သဘာဝအားဖြင့် ဒေမီယန်၏ လုပ်ဆောင်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ယခု ကစားချိန် ပြီးသွားပြီဆိုသောကြောင့် ဤသားရဲသည် သူ၏ ဓားရေးအတတ်ပညာ၏ ဒုတိယအဆင့်အတွက် အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ရေးအရုပ်ဖြစ်သည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သားရဲ လဲကျသွားသည်နှင့် ဒေမီယန်သည် လေထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးတက်သွားပြီး သူ၏ နောက်၌ ပုံရိပ်များ ကျန်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သူ၏ ပုံရိပ်သည် သားရဲများ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ ကခုန်နေရင်း ဝိညာဉ်ဆန်သွားသည်။

သူ၏ သိမ်မွေ့မှုနှင့်အတူ ဤသည် သွေးစွန်းသော ကခုန်မှုပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဓားရေးအတတ်ပညာ၏ ပထမအဆင့်က အရေးပါသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ပေးရန် တစ်ချက်တည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်လျှင် ဒုတိယအဆင့်က သူ၏ ပြိုင်ဘက်၌ ဒဏ်ရာများ စုပုံပြီး သွေးထွက်အောင် လုပ်ရန် ဓားကခုန်မှုပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပုံရိပ်သည် သားရဲ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ နေရာထဲ၌ တလက်လက် ထွက်လိုက် ပေါ်လိုက် ဖြစ်နေချိန်၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အပိုင်းအစများ ပျောက်ကွယ်စပြုလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်ဓားနှင့် လုပ်သကဲ့သို့ ပွန်းပဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် လှီးဖြတ်ခံရခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဆုံးမဲ့ လွတ်မြောက်ခြင်းထဲ၌ ဘယ်နေရာ၌မှန်းမသိ ပျံဝဲနေပြီး တည်ရှိမှုမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဒေမီယန် ပြီးသောအခါ သားရဲခန္ဓာကိုယ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်သာ ကျန်တော့သည်။ ဒေမီယန် မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် ဖုန်မှုန့်ပင် မထစေဘဲ သူ၏ နောက်၌ သားရဲ၏ ပုံရိပ်သည် အသံမြည်ဟည်းစွာ လဲကျသွားခဲ့သည်။

‘လွတ်မြောက်ခြင်း ဓားရေး ဒုတိယအဆင့်: လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ကခုန်’

အရှည် ၇၅ မီတာရှိသော သားရဲကို အရှည် ၂၅ မီတာရှိသော အသားအိတ်တစ်ခုအဖြစ် လှီးဖြတ်ခဲ့သော သူ၏ ဓားကခုန်မှုတစ်ခုလုံးသည် သားရဲ၏ အတောင်ပံများ ဖြတ်တောက်ခံရပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားသော အချိန်ပမာဏလောက်သာ ကြာခဲ့သည်။

ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ဒေမီယန် လိုချင်လျှင် ပထမ ၅ မိနစ်အတွင်း၌ အဆုံးသတ်နိုင်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်လုံးလုံး သူ၏ အိမ်ဖြစ်ခဲ့သော မြေအောက်ခန်းကို သူ တော်တော်လေး ချစ်ခင်တွယ်တာလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြင့် နှုတ်ဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အတွေ့အကြုံများ စီးဝင်လာသောအခါ ဒေမီယန်သည် ချီမဲရာ၏ အလောင်းကို စားသုံးရန် သွားသော်လည်း သူ လုပ်နိုင်မီ အလင်းမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကြမ်းပြင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

အရင်က သူ နေရာယူခဲ့သော နေရာ၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဧရာမစက်ဝိုင်းတစ်ခုနှင့်တူသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခု ရပ်တည်နေသည်။

ဒေမီယန်သည် ဖွဲ့စည်းမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော နေရာပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားနိုင်ပြီး အဆိုပါအရာကို လေ့လာချင်သော်လည်း အချိန်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။ ဤမြေအောက်ခန်း၌ အထပ် ၁၀၀ ရှိပြီး သူက ၅၀ သာ ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ သူ၏ အလုပ်ပြီးသောအခါ ပြန်လာပြီး စတင်ခဲ့သောအရာကို ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ရန် သူ သဘာဝကျကျ စီစဉ်ထားသည်။ အဆိုပါအချိန်မှ သူ ဖွဲ့စည်းမှုကို လေ့လာနိုင်သည်။

ဖွဲ့စည်းမှုကို ကြည့်ရင်း ဒေမီယန်သည် စိုးရိမ်စိတ်အနည်းငယ်နှင့်အတူ သူ၏ မျှော်လင့်ချက် မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ သူ လိုအပ်သောအရာအားလုံး ယူလာခဲ့သည်ကို သေချာစေရန် သူ၏ စာရင်းကို အမြန်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အဆိုပါအထဲ၌ ကာ့တ်၏ အာကာသအတွင်းပိုင်းမှ သူ ယူလာခဲ့သော နောက်ပိုင်း၌ အရေးပါမည်ဟု သူ ထင်သော စာအုပ်များအားလုံး၊ သူ၏ ခရီး၏ အစကတည်းက သူ့ကို အဖော်ပြုခဲ့သော သူ၏ အက်ကွဲနေသော ဓားနှင့် ဇာရာက အရင် ၉ ထပ်၌ သတ်ခဲ့သော သားရဲရာနှင့်ချီသော အလောင်းများ ပါဝင်သည်။

သူ ပိုပြီး အထက်သို့တက်ပြီး အလောင်းများ ပိုယူချင်သော်လည်း သူ၏ စာရင်း၌ နေရာအနည်းငယ်သာ ရှိသောကြောင့် သူ ရနိုင်သောအရာနှင့် ကျေနပ်ခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် သူကိုယ်သူ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီး မြေအောက်ခန်းမှ ထွက်ရန် သူ၏ အသက်ကြိုးဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ “ဇာရာ၊ ဒါက ငါတို့ ထွက်သွားမယ့် လက်မှတ်ပဲ။ ငါတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံချိန်၌ မင်းကို ပြောခဲ့သော မျက်နှာပြင်က ဤဖွဲ့စည်းမှု၏ အပေါ်၌ပင် ရှိသည်။”

ဒေမီယန်၏ တုန်လှုပ်နေသော ခံစားချက်များကို ခံစားမိသောအခါ ဇာရာသည် သူ၏ အရိပ်ထဲမှ ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ပွတ်သပ်ကာ သူမ၏ အားပေးမှုကို ပြသခဲ့သည်။ ဒေမီယန် သူမ၏ သေးငယ်သော အမူအရာကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ ‘ဟုတ်တယ်။ အရာအားလုံး ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသားဖြစ်ပြီး ငါတို့က အင်အားကြီးပြီးသား။ ငါ ဘာကို စိုးရိမ်နေတာလဲ?’

သူမကို အဆင်ပြေကြောင်း ဒေမီယန် အာမခံပြီးသည့်နောက် သူမ သူ၏ အရိပ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ နောက်ထပ် မစောင့်ဆိုင်းဘဲ သူ ဖွဲ့စည်းမှုထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်ကို ကြိုဆိုခဲ့သည်မှာ မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်နှင့် သဘာဝ၏ လှပသော အနံ့အသက်ပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်နှစ်ကြာ ကြမ်းတမ်းသော ခရီးပြီးဆုံးသွားသည့်နောက် နောက်ဆုံးတော့ သူသည် မျက်နှာပြင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့လေပြီ။