အခန်း (၂၆)

နေရာတိုင်း၌ စိမ်းလန်းစိုပြေသော အပင်များ။ လှပသော အရွက်များနှင့် အရပ်ရှည်ရှည် သစ်ပင်များ၊ အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော ပန်းများ၊ ချုံများ၊ မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကျန်းမာသော မြက်ပင်များ၊ အရေးအကြီးဆုံးမှာ တောက်ပသော အပြာရောင်ကောင်းကင်။ ဧရာမနေမင်းကြီးသည် အဝေး၌ မြင့်မားစွာ ရပ်တည်နေချိန်၌ တိမ်များသည် လှပသော အပြာရောင်ကောင်းကင်၌ ငြိမ့်ညောင်းစွာ လွင့်မျောနေသည်။

သူ့ဆီမှ ထွက်လာသော နွေးထွေးမှု၊ လေထဲမှ မန္တရား၏ လတ်ဆတ်မှု၊ ပါးပြင်ကို ညင်ညင်သာသာ ပွတ်တိုက်သွားသော သိမ်မွေ့သော လေနုအေး၊ ဤအရာများသည် ဒေမီယန် အသက်ရှူမှန်မှန်နှင့် ခံစားနေရသော အာရုံများပင် ဖြစ်သည်။

သူ မြေအောက်ခန်းထဲ၌ ရှိနေသေးသည်ဟု သံသယဝင်ချင်လျှင်ပင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင်ကွင်းများသည် သူ့ကို အဆိုပါသို့ မလုပ်ခွင့်ပေးပေ။ သူ မသိလိုက်ဘဲ မျက်ရည်များ သူ၏ ပါးပြင်ပေါ် စီးကျနေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အဖြစ်မှန်က ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ဒေမီယန်သည် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ စားသုံးခြင်း၊ တိုးတက်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဆင်းသက်ခြင်း၏ ငရဲဘုံစက်ဝန်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့လေပြီ။

သူ၏ ဘေး၌ ရပ်နေသော ဇာရာလည်း ပြင်းထန်သော ခံစားချက်များကို ခံစားနေရသည်။ သူမ သိခဲ့သော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ မြေအောက်ခန်း၏ အထပ်များကို ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမဂူကြီးများ၏ နံရံများပင် ဖြစ်သည်။ သူမ ငယ်ငယ်တုန်းက သူမ၏ မိဘများက အဆိုပါနံရံများ၏ အပြင်ဘက်မှ စကားလုံးတစ်လုံးအကြောင်း ပုံပြင်များ ပြောပြလေ့ရှိသော်လည်း သူမက အဆိုပါအရာများကို ပုံပြင်များအဖြစ်သာ မှတ်ယူခဲ့သည်။

ဒေမီယန်နှင့် တွေ့မှ သူမ၏ မိဘများ ပြောခဲ့သော နေရာက တကယ်ရှိမှန်း သိလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရှုခင်းများကို အံ့ဩတကြီး ငေးကြည့်နေရင်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရန် သူမ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အရာအားလုံးသည် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ဇာရာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ အဆိုပါအရာအားလုံးကို ဖြစ်နိုင်စေခဲ့သောသူကို သူမ၏ အကြည့်ရောက်သောအခါ သူမသည် မသိသော ခံစားချက်များဖြင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။

နှစ်ယောက်သားသည် မိနစ်အတော်ကြာ အဆိုပါသို့ ရပ်နေပြီး ဒေမီယန် မရွှေ့မီ အေပီရွန်၏ လတ်ဆတ်သော လေကို တိတ်တဆိတ် ငေးမောနေကြသည်။ မြေအောက်ခန်းမှ ထွက်လာသောအခါ သူ လုပ်ချင်သော အရာအနည်းငယ်ရှိပြီး ဤသည် အဆိုပါအထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မန္တရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်ပြီး ဒေမီယန်သည် သူ ရှာနေသောအရာကို တွေ့လိုက်သည်။ ပြီးတော့ အဆိုပါနေရာသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ တယ်လီပို့လုပ်ပြီး ချက်ချင်း ရောက်နိုင်သော်လည်း လွတ်လပ်မှု၏ ခံစားချက်၌ ဒေမီယန်သည် အလွန်နစ်မြောနေသောကြောင့် အဆိုပါသို့ သာမန်အရာများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဇာရာသည် ပျော်ရွှင်စွာ သူ၏နောက်သို့ လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ ဦးတည်ရာသို့ ရောက်သောအခါ လတ်ဆတ်သော လေ၏ ခံစားချက်ကို အလားတူ ခံစားနေသည်။ ကြီးမားသော စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်း။ ရေသည် မှန်အဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်လောက်အောင် ကြည်လင်ပြီး အဆိုပါအထဲမှ မန္တရားက အသက်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်ရန် ခွင့်ပြုသည်။

နှစ်ခါမစဉ်းစားဘဲ ဒေမီယန် ခုန်ချလိုက်သည်။ အေးမြသော ရေထဲ၌ နစ်မြုပ်နေရင်း ဒေမီယန် ပြုံးလိုက်သည်။ အသက်ရှင်ရန်နှင့် လွတ်မြောက်ရန် အကြောင်းသာ စဉ်းစားခဲ့တုန်းက အရေးမပါခဲ့သော်လည်း ယခု သူ လွတ်လပ်သွားသောအခါ ရေချိုးရန် လိုအပ်မှုကို သူ အလွန်အမင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ရေချိုးခဲ့သည်မှာ ၂ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူ နံနေသည်။ သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ ဇာရာလည်းပဲ။ မြေအောက်ခန်း၌ ရေအရင်းအမြစ်များ သိပ်မရှိပေ။ သားရဲအများစုက ကျဆုံးသွားသော သားရဲများ၏ သွေးနှင့်သာ အစာဝအောင် စားကြသည်။ ထို့ကြောင့် မြေအောက်ခန်းထဲ၌ သင့်တော်သော ဂေဟစနစ်များ သိပ်မရှိပေ။

သို့သော် သူ ဆင်းသောအခါ အပင်များ ဘယ်လောက်တိုးလာသည်ကို ထည့်စဉ်းစားလျှင် အောက်ထပ်များ၌ ရေရှိနိုင်ခြေ အများဆုံးပင်ဟု ဒေမီယန် တွေးတောမိသည်။ သူ၏ အရေပြားကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း ဒေမီယန်သည် ၂ နှစ်စာ အညစ်အကြေးများနှင့် အညစ်အကြေးများ ပွတ်တိုက်ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီး အနုပညာရှင်တစ်ယောက်၏ လက်ရာနှင့်တူသော နူးညံ့သည့် အရေပြားကို ချန်ထားခဲ့သည်။

သူ့ကိုယ်သူ သန့်စင်ပြီးသည့်နောက် ဒေမီယန်သည် ရေထဲမှ ထွက်လာပြီး သူ၏ ရုပ်ပုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဆိုပါနေရာ၌ သူသည် သူ၏ ကျဆုံးခြင်းမတိုင်မီ ဒေမီယန်နှင့် ဘာမျှ မတူသော ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်သည်။ သူသည် အမြင့် ၂ မီတာနီးပါးရှိပြီး အကောင်းဆုံး သတ္တုရိုင်းများဖြင့် ထုဆစ်ထားသောပုံပေါ်သည့် မာကျောသော ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၌ ပုံမှန်မဟုတ်သော ကြွက်သားများ မရှိသော်လည်း သူ၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုပြင်ထားပြီး အလွယ်ဆုံး ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ခံစားနိုင်သော အင်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အခြေခံအားဖြင့် ပြီးပြည့်စုံမှု၏ သရုပ်ဖော်ပုံပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း ထုဆစ်ထားသည်။ သူသည် ထက်မြက်သော မေးရိုးနှင့် ဓားနှင့်တူသော မျက်ခုံးမွှေးများရှိသည်။ သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်လည်း အချိုးအစားကျကျ တည်ရှိသည်။ သူ၏ ဆံပင်က ကြယ်တံခွန်များနှင့် ဆင်တူသော ငွေရောင်အစင်းများပါသည့် ညသန်းခေါင် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်။

သို့သော် သူ၏ အထူးခြားဆုံးအရာမှာ သူ၏ မျက်လုံးများပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် မူလနက်ရှိုင်းသော အမည်းရောင်နှင့် သွေးရောင်စပ်ထားပြီး ယင်ယန်းပုံစံဖြင့် လည်ပတ်နေသော်လည်း ယခုတော့ အမှုန်များကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသော ရွှေရောင်အဆင်းများ ပါဝင်လာသည်။

သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များသည်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် အလယ်မှ မျက်ဝန်းအိမ်၏ အနားများဆီသို့ ဆင်းသွားသော အနက်ရောင်လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံစံဖြစ်ပြီး သူသည် ကာတွန်းဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်နှင့်တူသည်။ ဤမျက်လုံးအိမ်များသည် သူ၏ အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်သော မျက်လုံးများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် မသေမျိုး စိုက်ပျိုးသူတစ်ယောက်နှင့်တူသည်။

သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်၌ အစွန်းအထင်းတစ်ခုမှာ သူ၏ အဝတ်အစားများပင် ဖြစ်သည်။ အဆိုပါအရာသည် ယခုအချိန်၌ သူ၏ ယောက်ျားအင်္ဂါကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဝတ်စုတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အဆိုပါရူးသွပ်သော ပတ်ဝန်းကျင်၌ နှစ်နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အဆက်မပြတ် တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုနှင့် ဒေမီယန်သည် သူ၏ အဝတ်အစားများကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်နည်း? သူကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ရုပ်ပုံကို ကြည့်ပြီး သဘောပေါက်သည်အထိ ဤအချက်ကို သိပ်အရေးမထားခဲ့ပေ။

ဒေမီယန် သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ငေးမောနေစဉ် ဇာရာလည်း သန့်ရှင်းရေးပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူမလည်း ခဏလောက် သူမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ငေးမောနေသော်လည်း ဒေမီယန်ကဲ့သို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချစ်မြတ်နိုးသူ မဟုတ်သောကြောင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အတွေးများကို ခံစားမိသောအခါ ဒေမီယန် နည်းနည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “မင်း ငါ့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချစ်မြတ်နိုးသူလို့ ဘယ်လိုခေါ်နိုင်တာလဲ? ငါ မြင်ဖူးသမျှ ယောက်ျားတွေထဲမှာ ငါက ရိုးရိုးသားသား အချောဆုံးပဲ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်ပေါ့။”

ဇာရာ မျက်လုံးကို လှန်လိုက်သည်။ မြေအောက်ခန်းထဲ၌ သူ အမြဲတမ်း ဘယ်လောက်တည်တည်ကြည်ကြည်နေလဲဆိုသည်နှင့် ၎င်းတို့ထွက်သွားသောအခါ ဤသို့ဖြစ်လာမည်ဟု သူမ မထင်ထားပေ။ သို့သော် ဤသည် သဘာဝကျကောင်းကျနိုင်ပါသည်။

သူ၏ ကျဆုံးခြင်းနောက်ပိုင်း ဒေမီယန်၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးအများစုသည် အစကတည်းက anime ဇာတ်ကောင်များနှင့် စိုက်ပျိုးရေးဝတ္ထု MC များကို အခြေခံထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူ၏ အဖေ၏ စကားများနှင့် တည်ဆောက်ထားသော စိတ်ဓာတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ မည်သို့ ဤမျှ ‘တည်ငြိမ်ပြီး ခံစားချက်မဲ့’ နိုင်မည်နည်း?

အသက်ရှင်ရန်အတွက် သူ၏ ပြင်းပြသော စိတ်ဓာတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် သူသည် အတော်ကြာကတည်းက သားရဲဆန်သွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို လမ်းညွှန်အဖြစ် တုပခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တခါတလေ သူက အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းသော စကားလုံးများ ပြောပြီး တွေးတောကာ ကောင်းကင်ကို အော်ဟစ်တတ်သည်။

ပြီးတော့ အဆိုပါဇာတ်ကောင်အများစုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချစ်မြတ်နိုးသူများ မဟုတ်ဘူးလား? လူအများရှေ့၌ ဒေမီယန်သည် ခံစားချက်မဲ့နေမည်သာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ လူမှုရေးကျွမ်းကျင်မှုများသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း၌ မရှိသလောက် ဖြစ်သွားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ဇာရာနှင့် တစ်ယောက်တည်းရှိသောအခါ သူသည် သဘာဝကျကျ နောက်ပြောင်နေလိမ့်မည်။

ဇာရာသည် သူ၏ အတွေးများကို မျက်လုံးလှန်ပြီး ခံစားချက်မဲ့သော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဒေမီယန်သည် နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် သူကိုယ်သူ ဖြောင့်မတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏ ဘာမျှ မပြောင်းလဲသော သေနေသော ငါးမျက်လုံးအောက်၌ သူ၏ ခုခံမှု လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ၊ မင်းက ပျော်စရာ မကောင်းဘူး။ ငါတို့ခရီးဆက်ဖို့ အရင် မြို့ရွာတစ်ခုခု ရှာပြီး ခဏလောက် အနားယူကြရအောင်။”

ဤသို့ဖြင့် ဇာရာသည် သူမ၏ လုံခြုံသော နေရာဖြစ်လာသော ဒေမီယန်၏ အရိပ်ထဲသို့ ပြန်ခုန်ဝင်သွားပြီး ဒေမီယန်သည် ဖြောင့်တန်းသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း တယ်လီပို့လုပ်စပြုလိုက်သည်။ သူ ဘယ်မှာရောက်နေသည်ကို မသိပေ။ အေပီရွန်၏ အကြမ်းဖျဉ်းပုံစံလောက်သာ သိသောကြောင့် ဤသည် သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားမှုဟု သူ ထင်သည်။

တစ်နာရီအတွင်း၌ ဒေမီယန်သည် သစ်တောမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ထွက်လာသောလမ်း၌ သေးငယ်သော လူမျိုးစုအခြေချနေထိုင်မှုအချို့ကို တွေ့ခဲ့သော်လည်း ဤအရာများသည် သူ လိုချင်သော သက်တောင့်သက်သာမှု မပေးနိုင်သောကြောင့် သူ ဆက်သွားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်၏ မန္တရားပမာဏသည် သူ၏ အဆင့် ၂ ကို ရရှိထားသောသူတစ်ယောက်အတွက် ရူးသွပ်လောက်အောင် များပြားပြီး သူ၏ တယ်လီပို့လုပ်ခြင်းသည် သူ၏ အာရုံခံနိုင်သော အကွာအဝေးအတွင်း၌ဆိုလျှင် မန္တရားအနည်းငယ်လေးသာ အသုံးပြုသည်။ ဤသည် သူ၏ စတင်သော ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် သူ၏ အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သောကြောင့် သူနှင့်အတူ ကြီးထွားလာပြီး သူ အသုံးပြုရန် သာမန်ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒေမီယန် သစ်တောမှ ထွက်လာသောအခါ တောင်ကုန်းများနှင့် တောင်များ အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျယ်ပြောသော လွင်ပြင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုထဲကအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ သဘာဝအလှသည် ကမ္ဘာပေါ်၌ ရှားပါးသည်။ အထူးသဖြင့် လူသားများ ပိုဆိုးရွားသော အခြေအနေများ၌ ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရရှိခဲ့သော မန္တရားနိုးထမှုနောက်ပိုင်း၌ပေါ့။

ဒေမီယန်သည် တယ်လီပို့လုပ်နေရင်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ငေးမောနေသော်လည်း နည်းနည်း ငြီးငွေ့လာခဲ့သည်။ “ဇာရာ၊ ထွက်လာစမ်းပါ။ ငါတို့မြင်တဲ့ ပထမဆုံးမြို့ကို ပြိုင်ကြရအောင်။ အနိုင်ရတဲ့သူက ရှုံးတဲ့သူကို တစ်ပတ်လုံး ဘာမဆို လုပ်ခိုင်းခွင့်ရမယ်။”

ဇာရာသည် သူ၏ အရိပ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာသော်လည်း မလှုပ်ဘဲ သူ့ကို စီရင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

“ဘာလဲ? ကောင်းပြီ တယ်လီပို့လုပ်တာ မလုပ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း မပျံသန်းရဘူး။ မင်းရဲ့ အတောင်တွေက မင်းကို အရှိန်အဟုန် အလွန်မြန်စေတယ်။”

ဇာရာသည် စိတ်မပါ့တပါ့နှင့် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမ၏ အနေအထားကို ယူလိုက်သည်။ သူမ နိုင်သောအခါ ဒေမီယန်ကို တစ်ပတ်လုံး ဘာလုပ်ခိုင်းမည်နည်းဟု တွေးမိသော်လည်း သူ့ကို အနိုင်မရစေရဟု သူမ သိသည်။ သူက သူမကို သူ၏ မြင်းအဖြစ် သို့မဟုတ် တစ်ခုခု လုပ်ခိုင်းလိမ့်မည်ဟု ထင်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ သွားဆိုတာနဲ့ စမယ်။ ၁၊ ၂၊ ၃၊ သွား!”