အခန်း (၂၇)

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားပြီး တောင်တန်းထူထပ်သော လွင်ပြင်များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သွားနေသော အလင်းတန်းနှစ်ခုကို မြင်နိုင်သည်။ အဆိုပါအထဲမှ တစ်ခုက လုံးဝနက်မှောင်နေပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင်အဆင်းရှိသည်။

ဤအရာများသည် မြို့ကို ရှာဖွေရန် ပြိုင်နေတုန်းပင်ဖြစ်သော ဒေမီယန်နှင့် ဇာရာတို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဇာရာ၏ မှော်စွမ်းအားက မြေအောက်ခန်းထဲ၌ပင် သာမန်အရာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဒေမီယန်၏ ခရမ်းရောင်ကတော့ အသစ်အဆန်းဖြစ်နေသည်။

ကာ့တ်၏ အာကာသအတွင်းပိုင်း၌ သူ နေထိုင်စဉ် မှော်စွမ်းအား၏ ဂုဏ်သတ္တိများအကြောင်း ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။ အဆိုပါအရာသည် လူတစ်ဦးစီ၏ ထူးခြားသော မန္တရားကို အရည်အချင်းသတ်မှတ်ရန် အသုံးပြုသော ဝေါဟာရပင် ဖြစ်သည်။

လူအများစု၌ သာမန်အားဖြင့် ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့သော သာမန်ပတ်ဝန်းကျင် မန္တရား၏ လက္ခဏာများကို သယ်ဆောင်သော အပြာရောင်မှော်စွမ်းအားရှိသော်လည်း ပါရမီရှင်များစွာ၌ အရောင်ပါသော မှော်စွမ်းအားရှိသည်။

ဤအရောင်သည် ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် စွမ်းရည်များ ၎င်းတို့၏ မှော်စွမ်းအားထဲသို့ ရောနှောခြင်း၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် သဘာဝကျပြီး ဘယ်နည်းနှင့်မျှ အတင်းအကျပ် လုပ်၍မရပေ။

အဆိုပါနည်းတူ ဒေမီယန်သည် မြေအောက်ခန်းမှ လွတ်မြောက်ပြီး သူ၏ မန္တရားကို ပထမဆုံး ခေါ်ယူလိုက်သောအခါ ကျပန်း ဤခရမ်းရောင်သို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်က ဇာရာ၏ မှော်စွမ်းအားက အနက်ရောင်ဖြစ်ခြင်းသည် မျိုးနွယ်၏ လက္ခဏာတစ်ခု သို့မဟုတ် သူမ၏ မိဘများ သေဆုံးပြီးနောက် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ် သူမ တီထွင်ခဲ့သော အရာတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးတောမိသည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ပင် သူ၏ မှော်စွမ်းအားက ရုတ်တရက် အရောင်ပြောင်းသွားခြင်းသည် သူ အင်အားကြီးလာပြီးနောက် မြေအောက်ခန်းအပြင်ဘက်မှ သဘာဝမန္တရားနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဘယ်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒေမီယန်နှင့် ဇာရာတို့ ပြိုင်နေစဉ် အဝေး၌ မြို့ငယ်လေးများကို စမြင်လာပြီး ၎င်းတို့ အမြန်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် သူငယ်ရွယ်စဉ်က စတင်ပြီး သူ ရောက်ရှိနေသော ဘယ်အင်ပါယာ၏ မြို့တော်ကိုပင်ဖြစ်စေ ရောက်သွားလျှင် ဤသည် ဂန္တဝင်ဆန်သော စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာ၏ ပုံသေနည်းတစ်ခုဖြစ်မည်ဟု သိသော်လည်း သူ၏ အင်အားအဆင့်က အဆိုပါအရာအတွက် အလွန်အားကောင်းသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

သူသည် အဆင့် ၂ သို့ ရောက်နေပြီး အဆင့်မြင့် ၂ ကောင် သားရဲများကို အများကြီး သတ်ခဲ့ပြီး ဤကမ္ဘာ၌ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိသောကြောင့် ခဏလောက် အင်အားမြှင့်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝင်ပေါက်တစ်ခု လုပ်ရန် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ဒေမီယန်သည် သေးငယ်သော မြို့ရွာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ မြင်သော ပထမဆုံး မြို့ကြီးကို တည့်တည့်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အေပီရွန်သည် ဂန္တဝင်ဆန်သော စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ မန္တရားနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့သည်။ ဤအဆက်အသွယ်က သဘာဝအားဖြင့် နည်းပညာတိုးတက်မှုကို ဦးတည်စေသည်။

လေအေးပေးစက်နှင့် ခေတ်မီစတိုင် ရေချိုးခန်းများသည် ဤကမ္ဘာ၌ သာမန်အရာများဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ့နည်းပညာကိုပင် ကျော်လွန်သော နေရာလက်စွပ်များကဲ့သို့ မတူညီသော ကိရိယာများ တီထွင်ခဲ့ကြသည်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း အလယ်ခေတ် အလှတရားစံနှုန်းများသည် သိပ်မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

အလုပ်မရှိသော အတွေးများကို တွေးတောရင်း ဒေမီယန်သည် နောက်ထပ် နာရီပေါင်းများစွာ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ဆက်ပြေးနေပြီး နောက်ဆုံးတော့ အဝေး၌ ဧရာမမြို့ကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်က အလွယ်တကူ လိုက်နိုင်သော ဇာရာကို ကြည့်ပြီး ဒေမီယန် ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေထောက်ထဲသို့ မန္တရားအနည်းငယ် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဇာရာလည်း အလားတူလုပ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အရှိန်သည် မြို့ကို ရောက်သည်အထိ သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။

ဤသည် အာ့ခ်ဒေးလ်မြို့၌ သာမန်နေ့တစ်နေ့ဖြစ်ပြီး အယ်လန်သည် မြို့စောင့်တပ်သားအဖြစ် သူ၏ တည်ငြိမ်သော ဘဝကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံစားနေသည်။ မြို့တော် အော်ရိုရာပြီးလျှင် အက်ဒလိတ်အင်ပါယာ၏ ဒုတိယအကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်သောကြောင့် မြို့စောင့်တပ်သားများပင် လစာကောင်းကောင်းရသည်။

အယ်လန်သည် ဤနေ့ အထူးလန်းဆန်းစွာ နိုးထလာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ဇနီးနှင့် မနက်စာစားပြီး သူ၏ ကလေးကို ကျောင်းပို့ပြီးမှ အလုပ်သွားခဲ့သည်။ အယ်လန်သည် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက သူ့ကို မနစ်မြုပ်စေသော ပျော်ရွှင်သော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် သူ စောင့်ရှောက်သော အနောက်တံခါးကို လမ်းလျှောက်ရင်း သူ၏ လမ်း၌နေထိုင်သော အိမ်နီးချင်းများနှင့် ဆိုင်ရှင်အချို့ကို နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

အနောက်တံခါးကို ရောက်သောအခါ ဝင်ရန် တန်းစီနေသူ မရှိသလောက်ဖြစ်သည်ကို သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

“ဟေ့ ဖရက်ဒီ!” အယ်လန်သည် သူ၏ ရာထူးကို လျှောက်သွားရင်း သူ၏ အကြီးအကဲကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်၊ “ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တိတ်ဆိတ်နေရတာလဲ?”

ဖရက်ဒီသည် အယ်လန်ကို နွေးထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။ ၎င်းတို့၏ အလုပ်က တော်တော်လေး ငြီးငွေ့စရာကောင်းသော်လည်း အဆိုပါသို့ ပျော်ရွှင်သော လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက်ရှိသည်ကို သူ ဝမ်းသာသည်။

“အာ၊ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေ့ စွန့်စားသူများအဖွဲ့မှာ အကြီးအကျယ် ပွဲတစ်ခုရှိတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဒါကြောင့် ယာဉ်အသွားအလာအများစုက မြောက်ဘက်တံခါးကနေ လာနေတာ။ တခြားကိစ္စတွေနဲ့ လာတဲ့သူတွေကိုပဲ ငါတို့ ကိုင်တွယ်ရမယ်။”

အယ်လန်သည် နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လူတိုင်းကို လက်ခံသော အမျိုးမျိုးသော အလုပ်အကိုင်တစ်ခုဖြစ်လျှင်ပင် လူအများစုအတွက် အလိုချင်ဆုံး အလုပ်နံပါတ်တစ်က စွန့်စားသူဖြစ်လာရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင့်များ တက်ပြီး ရာထူးတိုးနိုင်လျှင် အင်ပါယာအတွက် အလုပ်လုပ်သောသူများကဲ့သို့ လွတ်လပ်မှု အကန့်အသတ်မရှိဘဲ အကျိုးခံစားခွင့်များ အများကြီး ရနိုင်သည်။

သူ၏ အလုပ်ကို နေ့စဉ်လုပ်နေကျအတိုင်း ဆက်လုပ်နေစဉ် အယ်လန်သည် အဝေးမှ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်သည်။ တံခါးအပြင်ဘက်မှ လူအုပ်ကြီးက ဤထူးခြားသော အရာကို သတိပြုမိသောအခါ ချက်ချင်း နေရာအနှံ့ ပြေးလွှားကြပြီး အယ်လန်က သူ၏ တခြားစောင့်တပ်သားများကို ရှေ့သို့ ခေါ်လိုက်သည်။

ဤစောင့်တပ်သားအများစုသည် အဆင့်မရှိသူများ သို့မဟုတ် အဆင့် ၁ နိမ့်သူများဖြစ်ပြီး အားကောင်းသောသူများကတော့ အဆင့် ၁ အလယ်အလတ်များသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကာကွယ်ရေး၏ ပထမတန်းသာ ရှိသေးသည်။ အနှောင့်အယှက်က မြို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလျှင် အင်ပါယာစစ်တပ်နှင့် စွန့်စားသူအချို့က အဆိုပါအရာကို ကိုင်တွယ်ရန် လာလိမ့်မည်။

အယ်လန်နှင့် တခြားသူများက ချဉ်းကပ်လာသော မုန်တိုင်းကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေစဉ် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က “ဟေ့၊ ဒါဘာလဲ?” ဟု အာမေဋိတ်သံ ထွက်လာခဲ့သည်။

လူညွှန်ပြခဲ့သောအရာကို အာရုံစိုက်လိုက်သောအခါ စောင့်တပ်သားများသည် မုန်တိုင်း၏ ရှေ့တန်း၌ သားရဲတစ်ကောင်၏ အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ လက်နက်များကို တည်ငြိမ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အဆိုပါသားရဲဘေး၌ ပြေးနေသော လူသားပုံရိပ်ကို သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။

ဒေမီယန်နှင့် ဇာရာတို့ တံခါးဆီ အရှိန်မြှင့်ပြီး ဆက်သွားနေချိန်၌ ၎င်းတို့ သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများကို လေးစားသောအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ အထူးစွမ်းရည်များကို မသုံးသော်လည်း အသုံးပြုနေသော မန္တရားပမာဏကို ဆက်လက်တိုးမြှင့်နေသည်။

အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ၎င်းတို့ လမ်းခရီး၌ လှန်တက်လာသော ဖုန်မှုန့်များနှင့် မြေမှုန့်များ၏ ဧရာမမုန်တိုင်းတစ်ခု ၎င်းတို့ကို လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ တံခါးကို ချဉ်းကပ်လာသောအခါ နှစ်ယောက်စလုံး အရှိန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်နှင့် တူညီနေသော ဇာရာကို ကြည့်ပြီး ဒေမီယန် ရုတ်တရက် ဆိုးညစ်သော အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လျှပ်စီးကို လှည့်ပတ်ပြီး ဒေမီယန်သည် ရှေ့သို့ ပစ်ထွက်သွားပြီး ဇာရာကို ဖုန်မှုန့်များကြား၌ ချန်ထားခဲ့ကာ တံခါးမှ မီတာ ၁၀ လောက်အကွာ၌ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သည်။ တစ်စက္ကန့်လောက်ကြာသောအခါ ဇာရာလည်း သူ၏ဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဟားဟားဟား၊ ငါနိုင်သွားပြီထင်တယ်!” ဒေမီယန်က ဟားတိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ “နောက်တစ်ပတ်လုံး မင်း ငါ့ရဲ့ မြင်းနဲ့ ခေါင်းအုံးဖြစ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထား၊ ဇာရာ!”

ဇာရာသည် သိသိသာသာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့၏ အထူးစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုခွင့် မရှိဘူးဆိုသော စည်းမျဉ်းကို သတ်မှတ်သောအခါ ဆက်နွယ်မှုများအကြောင်း ဘယ်တော့မှ မပြောခဲ့ပေ။ အဆိုပါအရာကို သူမ စဉ်းစားမိလျှင် အရိပ်များနှင့် ပေါင်းစည်းပြီး တံခါးရှေ့၌ ချက်ချင်း ပေါ်လာနိုင်သည်။

သူမကို သူ၏ မြင်းအဖြစ် လုပ်စေချင်သည်ဟု ကြားသောအခါ သူမသည် ပိုပြီး စိတ်ဆိုးသွားသော်လည်း ဒေမီယန်က သူမကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ဇာရာသည် ဒေမီယန်ကို ခုန်အုပ်ပြီး သူမ၏ ဒေါသကို ပိုပြီး ပြသရန် သူ့ကို ခြေသည်းများဖြင့် ရိုက်ပုတ်စပြုလာပြီး ဒေမီယန်က သူမ၏ ပေါ့ပါးသော ပွတ်သပ်မှုများကို ဘာမျှ မခံစားရဘဲ ဆက်ရယ်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ပင် စောင့်တပ်သားများသည် ၎င်းတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့က သားရဲရိုင်းဟု ထင်ခဲ့သော ဧရာမဝံပုလွေသည် လူသားတစ်ယောက်နှင့် အတူပါလာပြီး ဤနှစ်ယောက်၏ စွမ်းရည်များကို ခဏတာ ပြသခဲ့သော အချိန်လေးအတွင်း ၎င်းတို့ခံစားခဲ့ရသော အရောင်အဝါမှ ၎င်းတို့သည် အလွန်အင်အားကြီးမားသည်ကို သိလိုက်ကြသည်။

ပြီးတော့ ဝံပုလွေက လူကို ခုန်အုပ်သောအခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချိုးနှိမ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် တွန်းချခံရခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဘာမျှ မဖြစ်သကဲ့သို့ ရပ်နေသည်။ ဤအချက်ကို ပိုပြီး ထည့်ပြောရလျှင် အဆိုပါလူသည် အလွန်ချောမောသောကြောင့် စောင့်တပ်သားများသည် ၎င်းတို့၏ မနာလိုမှုကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးကို မေ့သွားကြသည်။

အဆိုပါလူသည် သူ၏ တင်ပါးအောက်ပိုင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော အဝတ်စုတ်တစ်ခုတည်းနှင့် ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ စောင့်တပ်သားတစ်ယောက်သည် မနာလိုမှုကြောင့် သူကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လုနီးပါးဖြစ်သွားပြီး သူ့ကို ဝင်ခွင့်မပြုဟု အော်ဟစ်ရန် ပြင်ဆင်နေတုန်း၌ပင် သူ၏ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် ရိုက်ခံလိုက်ရသည်။ လှည့်ကြည့်သောအခါ အဆိုပါအရာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပျော်ရွှင်တတ်သော အယ်လန်လုပ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အယ်လန်သည် ပညာရှိသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဤနှစ်ဦး၏ အနည်းငယ်လေးသာ ပြသခဲ့သော အရှိန်နှင့် အင်အားကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးသည် ယခုအချိန်၌ ရှိနေသော ဘယ်သူ့ထက်မဆို အများကြီး အင်အားကြီးသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ယဉ်ကျေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ခွင့်ပြုပါဦး ဆရာ၊ အဲဒီပုံစံနဲ့ မြို့ထဲကို ဝင်ခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်ပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကလေးတွေ အများကြီးရှိတာကြောင့် နည်းနည်း မသင့်လျော်ဘူး ဖြစ်နိုင်တယ်။”

“ဟင်?” အဆိုပါအချိန်မှ ဒေမီယန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်၌ တခြားလူများ ရှိနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ စောင့်တပ်သားဟု သူ ယူဆသော ယောက်ျားကို ခဏလောက် ကြည့်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ယခုအချိန်၌ အခြေခံအားဖြင့် အဝတ်မပါပေ။ သူ အဝတ်မရှိသည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မေ့သွားပုံရသည်။

“အာ၊ တောင်းပန်ပါတယ်” ဒေမီယန်က အယ်လန်၏ ယဉ်ကျေးမှုကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရင်း ပြောသည်။

“အခုချိန်မှာ ကျွန်တော့်မှာ အဝတ်အစားလည်း မရှိဘူး၊ ပိုက်ဆံလည်း မရှိဘူး။”

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ဒေမီယန် ခေါင်းညိတ်ကာ အားနည်းသော သားရဲအချို့၏ အလောင်းများကို သူ၏ စာရင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“မင်း မဆိုးဘူးဆိုရင် ဒါတွေကို ရောင်းပြီး ကျွန်တော့်အတွက် အဝတ်အစားတွေ ဝယ်ပေးနိုင်မလား? ပြီးတဲ့အခါ ကျန်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို မင်း ယူထားလို့ရတယ်။”

အယ်လန် ပြုံးပြီး ဒေမီယန်၏ အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။ ဤသားရဲများအားလုံး အဆင့် ၁ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အလောင်းများမှ ၎င်းတို့သည် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤလောက် အင်အားကြီးသောသူကို စော်ကားမိမည်ကို မစိုးရိမ်ရုံသာမက အဆိုပါဖလှယ်မှုမှလည်း ငွေအတော်များများ ရလိမ့်မည်။ အယ်လန်သည် အလောင်းများကို သူ၏ နေရာလက်စွပ်ထဲ၌ သိမ်းဆည်းပြီး တခြားစောင့်တပ်သားများ၏ မနာလိုသော အကြည့်အောက်၌ မြို့ထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်နာရီလောက်ကြာသောအခါ ဒေမီယန်သည် ဇာရာနှင့်အတူ ချောမွေ့စွာ မြို့ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။