← Chapters

အခန်း (၇၂)

Vol. 6 Ch. 72

အခန်း (၇၂)

Vol. 6 Ch. 72

ရောင်းလိုအားနှင့် ဝယ်လိုအား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည် လုပ်ငန်းက အရင်က အလွန်ကောင်းသည်။ ဒါရိုက်တာအသစ် ရောက်လာပြီးကတည်းက သူ့ကို ထောင့်တိုင်း ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။

သူသည် မကြာသေးမီက သူငယ်ချင်းအသစ်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး စိတ်ကူးသစ်များ ရရှိခဲ့သည်။ အတိအကျ မသတ်မှတ်ရသေးပေ။ အကယ်၍ သူ့အမေက ဒီကိစ္စကို ရုတ်တရက် မစခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ပြောရန် အစီအစဉ်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ချောင်ရှို့ကျီသည် သမီးများထက် သားများကို ဦးစားပေးခြင်းမျိုး တစ်ခါမှ မပြဖူးပေ။ သူမက မငြင်းပေ။

"ဝမ်အာလေးက ပြဿနာရှိတယ်။ မင်း သူ့ကို ပြည်နယ်ဆေးရုံကို ခေါ်သွားနိုင်တယ်။ ပြည်နယ်ဆေးရုံက အဆင်မပြေရင် မြို့တော်ကို သွား"

"အမေ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!" ချောင်ကျန်းမင်က မကူညီနိုင်ဘဲ မျက်လုံးနီရဲသွားသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာက ဤခရီးစဉ်သည် သူ့ဘဝတစ်လျှောက်၌ ဝမ်းနည်းစရာအကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

........

ချောင်ကျန်းမင်က သူ့ထင်မြင်ချက်ကို ထုတ်ပြောပြီးနောက် ချောင်ရှို့ကျီက လူတိုင်းကို တဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘယ်သူ ထပ်ပြောချင်လဲ?"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက သူ့အမေက သူ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြည့်သည်ကို မြင်ပြီး ဝင်ပြောသည်။ "အမေ၊ အမေ သာ့ချောင်ကို ချစ်တာ ကျွန်တော်သိတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စက မလုပ်နိုင်ဘူး..."

သို့သော် သူစကားမဆုံးမီ ချောင်ရှို့ကျီက အေးစက်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းဘာပြောချင်တာလဲဆိုတာ ငါသိတယ်။ သာ့ချောင်က ငယ်သေးလို့ အိမ်တစ်လုံးဝယ်စရာ မလိုဘူးလို့ ပြောချင်တာ မဟုတ်လား?"

သူ့အမေ၏ ဖိအားပေးသောအကြည့်အောက်တွင် ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် သူ့ခေါင်းက ရွှေတစ်ထောင်လေးလံနေသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ အချိန်အကြာကြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ပေ။

သူ့အမေက ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို အခုလေးတင် ကြေညာလိုက်သည့်အခါ လူတိုင်း၏ အမူအရာကို သူမြင်သည်။

သူ့မိဘများက သာ့ချောင်ကို ချစ်သည့်အတွက် အလွန်ပျော်သော်လည်း ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်းမကိုင်တွယ်လျှင် မိသားစု၌ ပဋိပက္ခများ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ သာ့ချောင်သည် သူ့မိသားစုထံမှ ငြင်းပယ်ခံရနိုင်သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းကို သူတကယ်မမြင်ချင်ပေ။

ချောင်ရှို့ကျီက ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အခုပဲ ပြောလိုက်တယ်။ ရာစုနှစ် သက်တမ်းရှိတဲ့ လင်ဇီးရိုင်းကို သာ့ချောင်က ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ မင်းတို့က အကျိုးကျေးဇူး တစ်ခုကို မတော်တဆရသွားတာ။ သူမက ဒီအိမ်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်။ မင်း သူ့အဖေ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် မင်း ငြင်းပိုင်ခွင့် မရှိဘူး။ သူ့အတွက် ဝယ်ပေးနိုင်စွမ်းလည်း မရှိဘူး။ မင်းရထားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို တွန်းထုတ်နေတယ်။ မင်းက တကယ်ပဲ သူ့အဖေလား?"

ချောင်ကျန်းကျွင်း - ...

အမေကလည်း အမေပဲ!

ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် ပြုတ်ထားသော ပုဇွန်ကဲ့သို့ နီရဲသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အလွန် အပြစ်ရှိသလို ခံစားခဲ့ရသည်။

မှန်သည်။ သူ့သမီးကို ဘဝ ကောင်းကောင်း ပေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ ယခု သူသည် သူမ၏ ကောင်းသော ဘဝနေထိုင်ခွင့်ကို ငြင်းဆန်ချင်သည်။ သူတကယ် အဖေလား?

ချောင်ကျန်းကျွင်းက သူ့ကိုယ်သူ သံသယစိတ် ၀င်လာသည်။

"နောက်ထပ်!" ချောင်ရှို့ကျီက လူအုပ်ကြီးကို လွှမ်းခြုံကြည့်ကာ ခေါ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အသားများ တုန်ယင်နေသည်။

ကုလားထိုင်ပေါ်၌ မထိုင်နေလျှင် အားနည်းသည့် ခြေထောက်များနှင့် မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားလိမ့်မည်။

သူမက သေလုနီးပါး ကြောက်သွားသည်။ သူမ ယောက်ျားကို အရူးအမူး မျက်စိမှိတ်ပြသော်လည်း သူမယောက်ျားက နားမလည်ပေ။

သူမကို ရူးအောင် လုပ်နေသည်!

ယခုလုပ်စရာ တစ်ခုတည်းက သတ္တိရှိရန်ပင်။

မဟုတ်လျှင် ဒီရွာကို ဖြတ်သွားလျှင် ဆိုင်ကို လွတ်သွားလိမ့်မည်။ သူမ အခုမှ မပြောလျှင် အနာဂတ်၌ ဒီအကြောင်းကို ပြောရန် အခွင့်အရေး ဘယ်တော့မှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"အမေ…" ဒီ 'အမေ' က လူတိုင်းကြားနိုင်အောင် တုန်ယင်နေသည်။

"အမေ၊ သာ့ချောင်အတွက် အမေ အိမ်ဝယ်ပေးတာ မကန့်ကွက်ချင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သာ့ချောင်တစ်ယောက်တည်း သွားတာ မဟုတ်ဘူး။ တုန်းဟယ်နဲ့ တုန်းယင်လည်း အဲဒီမှာပဲ ရှိတယ်"

သူမ၏ အကြည့်က ချောင်ဟုန်းရှထံ ရုတ်တရက် ရောက်သွားသည်။ "ဟုတ်တယ်။ ဟုန်းရှရဲ့ ယိမင်လေးလည်း သွားတယ်။ လိပ်ပြာတစ်ကောင်ကို လိုက်ဖမ်းဖို့အတွက် အဲဒီတောထဲကို ဝင်သွားတာ ကြားလိုက်ရတယ်။ အားလုံးက သူ့ကြောင့် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?"

သူမ၏ ယောက္ခမကို သာ့ချောင်အတွက် အိမ်ဝယ်ခြင်းအား တားရန် မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုသည်ကို ဝမ်ချွမ်ကျီက သိသဖြင့် ရေများကို ရွှံ့ထဲ၌ နစ်ချင်နေပြီ။

သူမကို ဆုချီးမြှင့်မည်ဆိုပါက အားလုံးအတူတကွ ချီးမြှင့်သင့်သည်။ တစ်ယောက်တည်းကို မျက်နှာသာမပေးသင့်ဘူး!

ချောင်ဟုန်းရှက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။ "အမေ၊ ယိမင်က ဘာမှ နားမလည်ဘူး။ သူ့ကို ဘာမှ ပေးစရာ မလိုဘူး။ သူ့အစ်မနျန်နျန်ကို ပေးဖို့အတွက် လိပ်ပြာနောက်ကို လိုက်ဖမ်းတယ်။ ဒါကြောင့် အမေ့စကားကို သမီးသဘောတူတယ်။ သာ့ချောင်ကြောင့် အားလုံးအကျိုးရခဲ့တယ်!"

မမိုက်မဲသူတိုင်းက ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ အတွေးလေးကို မြင်နိုင်သည်။

သူမနှင့် "ပူးပေါင်း" လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဆရာဝန်က ယိမင်လေးကို မကယ်တင်နိုင်ဘူးဟု ပြောသည့်အခါ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို သူမ မှတ်မိနေသေးသည်။ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကွဲသွားပြီဟု ပြောခြင်းသည် ချဲ့ကားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သာ့ချောင် ​ရောက်​ပြီးနောက်​ က​လေးက အံ့ဖွယ်​ ပြန်​​ကောင်းလာသည်။

သာ့ချောင်သည် ၎င်းတွင် မည်သည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။ သာ့ချောင်က ယိမင်လေးကို ကံကောင်းစေသည်ဟု သူမ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သူမထံ၌ အရည်အချင်းရှိလျှင် သာ့ချောင်အတွက် ကိုယ်ပိုင်အိမ်တစ်လုံး ပျော်ရွှင်စွာ ဝယ်ပေးမည်။

ချောင်ဟုန်းရှ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သွေးအန်လုမတတ်ပင်။

ချောင်မိသားစုက ဘာဖြစ်နေတာလဲ? လူတိုင်းသည် ငွေကို ချေးကဲ့သို့ ပြုမူကြသည်။ ၎င်းက သူမကို အလွန်အောက်တန်းကျအောင် လုပ်သည်!

အရမ်းစိတ်ဆိုးတယ်။

ငြင်းဆန်မှုအချို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် တင်ပါးသေး ချန်ချောင်ချောင်ဘက်သို့လှည့်သွားသည်။ "ပဉ္စမညီမလေး၊ နင်စကားနည်းနည်းမပြောချင်ဘူးလား?"

"အစ်မအကြီးဆုံး၊ ကျွန်မ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး။ အမေပြောတာ နားထောင်မယ်"

သူမ၏ ယောက္ခမက သာ့ချောင်အတွက် အိမ်ဝယ်မည်ဟု ပြောတုန်းက ချန်ချောင်ချောင်က စိတ်မသက်မသာ ခံစားရသည်။

သို့သော် ယောက္ခမက သူမယောက်ျားကို အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းဖြစ်ခွင့်ပေးရန်အတွက် မြို့ထဲ၌ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ တခြား ဘာငြင်းစရာ ရှိမလဲ?

ထောက်ပံ့ရေးနှင့် ၀ယ်လိုအား သမဝါယမတွင် အဘယ်ကြောင့် အလုပ်မလုပ်ချင်သနည်းဟု သူမ၏ အမျိုးသားကို မေးရန် သူမ ပို၍ စိုးရိမ်နေသည်။ မနေ့ညက သူမကို ဘာလို့ မပြောပြတာလဲ?

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး ရင်ဘတ်ထဲ၌ သွေးများ စိမ့်နေသည်...

ချောင်ရှို့ကျီက ဝမ်ချွမ်ကျီကို ကြည့်လိုက်သည်။ "တုန်းဟယ်နဲ့ တုန်းယင်တို့က အဲဒီနေ့က တောကိုသွားခဲ့ကြတယ်လို့ နင်ပြောခဲ့တယ်၊ ငါက သူတို့နှစ်ယောက်ကို မေးကြည့်တော့ သူတို့က ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ လင်ဇီးရိုင်းတစ်ခုမှ သတိမထားမိလိုက်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ သာ့ချောင်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီ လင်ဇီးရိုင်းက ငါတို့ ချောင်မိသားစုဆီကို ဘယ်တော့မှ ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။အခု နင်ဘာတွေကို မကျေနပ်တာလဲ?"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - ...

သူမမှာ မကျေနပ်မှုတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် သူမပြောတဲ့စကားက ထိရောက်မှုရှိလို့လား?

"လူတိုင်းက ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူးဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ" ချောင်ရှို့ကျီက ပြောလိုက်သည်။

"လူတွေရဲ့ နှလုံးသားက နဂိုက ဘက်လိုက်နေတယ်။ ငါ လုံးဝ တရားမျှတတယ်လို့ ငါမပြောဘူး။ ဒါပေမယ့် နင်တို့က ချောင်မိသားစုကို အမှားမလုပ်ရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ဘူး!"

ဒီကမ္ဘာမှာ အကြွင်းမဲ့ တရားမျှတမှု ရှိလား?

မရှိဘူး!

ထို့ကြောင့် ချောင်ရှို့ကျီက သူမသည် တရားမျှတသည့်လူဟု ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ပေ။ သူမက ဖန်ရှောင်ကျွမ်းလောက် ဘယ်တော့မှ ဘက်လိုက်မည် မဟုတ်ဘဲ သူမကိုယ်သူမ အရူးမလုပ်ပေ။

ချောင်ကျန်းကော်က နုံအစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အမေ၊ အမေ ဘာပဲပြောပြော ဘာပဲဖြစ်နေဖြစ်နေ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက အမေပြောတာကို နားထောင်မယ်"

ကျန်သူများကလည်း ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသည်။

ချွေးမနှစ်ယောက်လုံး အသံမထွက်ကြပေ။ သို့တိုင် ဝမ်ချွမ်ကျီသည် မကျေနပ်ကြောင်း လူတိုင်းပြောနိုင်သည်။

၎င်းက ချောင်ကျန်းကျွင်း မပါဝင်ပေ။

ချောင်ကျန်းကော်က သီချင်းညည်းကာ ထွက်သွားသည်။ "လွတ်မြောက်နယ်မြေရဲ့ အထက်ကောင်းကင်က တောက်ပတဲ့ ကောင်းကင်ကြီး၊ ဟိုကလူတွေအားလုံး သဘောကျတယ်..."

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

သူတို့ထံ၌ အကျိုးမရှိဖြစ်နေသော်လည်း သူက သီချင်းဆိုရန် စိတ်ဓာတ် ရှိသေးသည်။ သွေးထွက်သံယိုသီချင်းတွေကို သီဆိုပါ။

အခန်းထဲပြန်ရောက်သည်နှင့် ဝမ်ချွမ်ကျီက ပေါက်ကွဲတော့သည်။ "ကျန်းကော်၊ ရှင့်အမေပြောတာကို ကျွန်မသိတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှင့်မိန်းမနဲ့ သားသမီးတွေအ​တွက် တစ်ခါမှ မတွေးပေးဘူးလား?"

ချောင်ကျန်းကော်က ရှုပ်ထွေးသွားပြန်သည်။ "မိန်းမ၊ မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

"ငါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ?!" ဝမ်ချွမ်ကျီက ခေါင်းအုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်သည်။

"အမေက သာ့ချောင်အတွက် အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ချင်နေတယ်။ ချောင်မိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မြေးလေး အန်းပင်းကို လေတောင် မလည်ပေးဘူး။ ဒါ တရားမျှတရဲ့လား?"

ချောင်ကျန်းကော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "တရားတယ်။ လင်ဇီးရိုင်းကို အန်းပင်းက မတူးခဲ့ဘူး!"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် အသက်မရှူနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူမက သေလုနီးပါး စိတ်တိုနေသည်။ "ကောင်းပြီ။ အန်းပင်းက မသွားဘူး။ တုန်းယင်နဲ့ တုန်းဟယ်ကရော ဘယ်လိုလဲ? ညီအစ်မနှစ်ယောက်က လင်ဇီးရိုင်းကို မတွေ့ရင်တောင် ကြိုးစားပမ်းစား တူးခဲ့သေးတယ်။ အမေက ဘက်မလိုက်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ အခု သူ့နှလုံးသားက ချိုင်းကြားအထိ မှီနေတယ်"

ချောင်ကျန်းကော် - "မိန်းမ၊ အမေက ဘက်လိုက်တဲ့သူလို့ အခုပဲ ပြောလိုက်တယ်"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."ဒေါသထွက်နေပြီ!

ဒေါသ ဆက်ဖြစ်နေလျှင် မြေးမမွေးခင်အထိ အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလားဟု သံသယဖြစ်မိသည်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ထဲ၌ အပြောချင်ဆုံးအရာကို ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းကော်၊ ဝမ်မိသားစုက အရမ်းချမ်းသာတာတောင် အိမ်ခွဲသွားပြီ။ ငါတို့လည်း အိမ်ခွဲရင် ပိုကောင်းမလား?"

နောက်ဆုံးတွင် ချောင်ကျန်းကော်က သူ့မိန်းမကို သေသေချာချာကြည့်သည်။ "မိန်းမ၊ မင်း အိမ်ခွဲချင်တာလား?"

ဝမမချွမ်ကျီက သူ့အကြည့်အောက်တွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသည်။ သို့တိုင် သူမက သတ္တိရှိရှိ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မလိုချင်တယ်၊ လောလောဆယ် ဒီလိုမျိုး အတူတူနေထိုင်တဲ့ မိသားစုက ဆူညံလွန်းတယ်။ နောက်ပြီး သစ်ပင်ကြီးက အကိုင်းအခက်တွေ ကွဲသွားပြီ။ လူတိုင်းက စောစောက ခွဲနေရတာ ပိုကောင်းတယ် မဟုတ်လား?"

လက်ရှိ ချောင်မိသားစုက ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ဒုတိယချောင်သည် အိမ်ခွဲသွားသော်လည်း ယခု သူသည် ချောင်အိမ်ဟောင်းတွင် တစ်နေ့လျှင် ထမင်း သုံးနပ် စားသည်။ အိမ်ခွဲသွားသည်နှင့် မတူပေ။

အဓိကအချက်မှာ သူသည် အကြောသေနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ ပထမအိမ်ခွဲတွင် ကျရောက်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ကွာရှင်းထားသော သမီးဖြစ်သူ ချောင်ဟုန်းရသည်လည်း နေ့တိုင်း အိမ်တွင် ရှိနေသည်။ အရမ်းစိတ်ညစ်စရာကောင်းတယ်။

မိသားစုတွင် ကွာရှင်းပြတ်စဲသူ တစ်ဦးရှိလျှင်ပင် ရှက်စရာကောင်းသည်။ ယခု ချောင်မိသားစု၌ နှစ်ယောက်ရှိသွားပြီ။

သူမ အပြင်ထွက်တိုင်း မောင်နှမများ၏ ကွာရှင်းပြတ်စဲမှုအကြောင်း အမေးခံရသည်။ သေလောက်အောင် ရှက်စရာကောင်းသည်။

ခွဲခွာခြင်းမရှိပါက ယောက္ခမလက်ထဲတွင်ရှိသော အရာများကို သာ့ချောင်သည် အနှေးနှင့်အမြန်ဆိုသလို လုယက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ငယ်ငယ်လေးနှင့် အလွန်လှည့်ဖျားတတ်သည်။ အရင်က သူမဘာလို့ မမြင်ခဲ့တာလဲ?

ချောင်ကျန်းကော်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ကောင်းပြီ၊ မင်းအိမ်ခွဲချင်နေပြီလို့ အမေ့ကို သွားပြောလိုက်မယ်"

အံ့ဩစရာက လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာရောက်လာသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သူမ၏နားများကိုပင် မယုံနိုင်ပေ။ သူမ၏ ယောက်ျား နောက်ဆုံးတွင် ဉာဏ်အလင်းရသွားပြီဖြစ်သည်။

အိုက်ယား၊ သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏ အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဝမ်ချွမ်ကျီ ရုတ်​တရက်​ သူမ၏ နှာ​ခေါင်းချဉ်​သွားသည်​။

All Chapters