အခန်း (၈၃)

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် အလွန် စိတ်မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။

သူမ၏အမြင်တွင် ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် သူမ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။ သူ့ကို မလိုချင်လျှင်ပင် အခြားမိန်းမများက သူ့ကို ညစ်ညမ်းအောင် လုပ်ခွင့်မပေးနိုင်ပေ။

ချောင်ကျန်းကျွင်းက တစ်ယောက်တည်းနေထိုင်ပြီး အခြားအမျိုးသမီးနှင့် ဘယ်တော့မှ လက်မထပ်လျှင် အကောင်းဆုံးပင်။

သူလက်ထပ်ရမည်ဆိုလျှင် ထိုအမျိုးသမီးသည် လင်းဟွေ့မှလွဲ၍ မည်သူမဆို ဖြစ်နိုင်သည်။

သူမနှင့် လင်းဟွေ့က အတူတူကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။ သူငယ်ချင်းကောင်းဟု လူတိုင်းက ထင်နေကြသည်။

သို့သော် လင်းဟွေ့ကို သူမ ဘယ်လောက် မနာလိုသည်ကို သူမသာ သိသည်။

သူမတို့နှစ်ယောက်လုံးက မိန်းကလေးများ ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်က အိမ်၌ အလိုလိုက် ခံရပြီး ဘာအလုပ်မှ လုပ်စရာ မလိုဘဲ နောက်တစ်ယောက်က အိမ်၌ အလုပ်လုပ်ပြီး နေ့တိုင်း အငေါက်ခံရသည်။

ယင်းက သူမ၏နှလုံးကို ဟန်ချက်ညီအောင် ဘယ်လို လုပ်နိုင်မှာလဲ?

လင်းဟွေ့သည် ချောင်ကျန်းကျွင်းကို နှစ်သက်ကြောင်း အစကတည်းက သူမ သိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူမနှင့် အမျိုးသား ပညာတတ် လူငယ်နှင့် ဖြစ်နေသောကြောင့် လင်းဟွေ့က ချောင်ကျန်းကျွင်းကို နှစ်သက်သည်အား သူမ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

သူမသည် ပညာတတ်လူငယ်နှင့် လက်ထပ်ပြီး အနာဂတ်တွင် မြို့သူတစ်ဦးဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ လင်းဟွေ့သည် ချောင်ကျန်းကျွင်းကို လက်ထပ်ပြီး တစ်သက်လုံး ဗွက်ထနေသောခြေထောက်နှင့်သာ နေနိုင်လိမ့်မည်။

လူတွေ၏ အစီအစဥ်က ကောင်းကင်၏ အစီအမံကို မဖျက်သိမ်နိုင်ဘူးဟု ဘယ်သူမှ မထင်ထားပေ။

ပညာတတ်လူငယ်က မြို့ကို ပြန်ရောက်သည်နှင့် ဘာသတင်းမှ မကြားရတော့ပေ။ သူမသည် အရွယ်ရောက်လာ၍ နာမည်လည်း မကောင်းပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် တိုက်ခိုက်ရန် အစပျိုးလိုက်သည်။

လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် သူမသည် ချောင်ကျန်းကျွင်းကို မျက်စိကျသွားသည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် အနည်းငယ် ဉာဏ်အမြော်အမြင်နည်းသော်လည်း ဤသို့ဖြစ်သဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် ပြီးပြည့်စုံသူဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူက ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ချောင်မိသားစုကလည်း အနေအထိုင်ကောင်းသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူမသည် မြို့၌ အိမ်ထောင်မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဒီလိုပွဲကောင်းတစ်ပွဲက လင်းဟွေ့၏ လက်ထဲသို့ မကျရောက်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ အစ်ကိုကြီးနှင့် အတူတူ အစီအစဉ်တစ်ခု လုပ်လိုက်သည်။ သူမသည် ချောင်ကျန်းကျွင်း နေ့တိုင်းဖြတ်သွားမည့် စမ်းချောင်းဘေးတွင် စောင့်ကာ အစ်ကိုဖြစ်သူကို တောပြင်တွင် စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားသည်။ အဝေးက လာနေသည်တွေ့သောအခါ သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ချက်ချင်းချွတ်လိုက်သည်...။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ ဆန္ဒအတိုင်း ချောင်ကျန်းကျွင်းကို လက်ထပ်လိုက်သည့်အခါ လင်းဟွေ့က ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး သူမသဘောကျသည့်လူကို ဘာကြောင့် လုယူခဲ့တာလဲဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမက မည်သို့ပြန်ဖြေသည်ကို မမှတ်မိတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နှစ်ယောက်သား အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သူမကို လက်စားချေရန်အတွက် လင်းဟွေ့သည် ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ပထမတော့ သူမ အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိသည်။ ကံမကောင်းစွာဘဲ အချို့သောလူများတွင် ထိုကံကြမ္မာမရှိခဲ့ပေ။ ပညာတတ်လူငယ်သည် မြို့သို့ပြန်ရာ၌ ရေနစ်သေဆုံးကာ လင်းဟွေ့သည် မုဆိုးမဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခု ဤမုဆိုးမသည် သူမ မလိုချင်တော့သော ယောက်ျားကို အမှန်တကယ် လိုချင်နေသည်။ အိပ်မက်ဆက်မက်နေလိုက်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက အကြောင်းကို ပိုတွေးလေလေ၊ စိတ်မသက်မသာဖြစ်လေလေဖြစ်သည်။ သူမက အဝတ်အစားများကို ဝတ်ပြီး အပြင်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရှင်းရှန်က ဝင်လာသည်။

ဝမ်ရှင်းရှန်က သူမကို ကြည့်ပြီး မေးခဲ့သည်။ "ဒီလိုဝတ်ပြီး ဘယ်ကိုသွားချင်နေတာလဲ?"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "ဘယ်နေရာလို့ မဟုတ်ဘူး။ အိမ်ထဲမှာ နည်းနည်းပျင်းနေတော့ လမ်းလျှောက်ထွက်ချင်တယ်"

ဝမ်ရှင်းရှန်က ထူးဆန်းသော အပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းဟောင်းက အောင်သွယ်ကို လင်းအိမ်ဆီ ပို့လိုက်တယ်။ မင်းသိသွားတော့ ဘယ်လိုခံစားရလဲ?"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် အပြစ်ရှိသလိုခံစားရပြီး မျက်လုံးကို မကြည့်ဝံ့ပေ။ "ကျွန်မက ဘာဖြစ်နိုင်မှာလဲ? အဲဒါက ကျွန်မ မလိုချင်တဲ့ အမှိုက်တစ်ခုပဲ။ အမှိုက်တစ်စုံက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လိုက်ဖက်မှုပဲ!"

ဝမ်ရှင်းရှန်က သူမကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ "မင်းဒီလိုထင်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်းငါ့ကို အမှားတစ်ခုခုလုပ်ရဲဆိုတာ ငါသိသွားရင် မင်းကို အသိအမှတ်မပြုဘူးဆိုပြီး အပြစ်မတင်နဲ့!"

သူက ပြောပြီးသည်နှင့် ပြန်ထွက်သွားသည်။ သူက ထမင်းစားရန် ဝမ်အိမ်ဟောင်းသို့ သွားရာလမ်းတွင် သီချင်းတစ်ပုဒ် ရွတ်သွားခဲ့သည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက သူ့နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်ပြီး သွေးအန်လုမတတ်ပင်။

...

ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် လင်းဟွေ့ကို လက်ထပ်ချင်ကြောင်း လူတိုင်းသိသောအခါတွင် ရောထွေးသောသုံးသပ်ချက်များ ရှိသည်။

"တစ်ယောက်က တစ်ခုလပ်၊ နောက်တစ်ယောက်က မုဆိုးမ။ နှစ်ယောက်အတူနေတာ မကောင်းဘူးလား?"

"ဘာကောင်းလဲ? လင်းဟွေ့က ဒီကိစ္စအတွက် ရေတွင်းထဲကို ခုန်ချခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား? သူမ အပြစ်ကင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ အဲဒါက ပြဇာတ်တစ်ခုလို ဖြစ်သွားတယ်။ ကျွတ်စ် ကျွတ်စ် ကျွတ်စ်!"

"ငါပြောမယ် ရှင်းဟွား။ နင်ပြောတာ အန်တီရှို့ကျီ မကြားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ နင့်ကို တောဝက်လို မထိုးမိဖို့ သတိထား!"

ရှင်းဟွား၏ မျက်နှာသည် နီရဲကာ ဖြူလာသည်။ သူမ 'ဖီ'ခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထွေးချလိုက်သည်။ "ကျွန်မက မိုက်မဲတဲ့စကား မပြောပါဘူး!"

အဓိပ္ပာယ်ရှိသည် ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ လူတိုင်းက သူမကို ငြင်းခုံမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဒီအချိန်တွင် ရှင်းဟွားက ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက အရမ်းရင်းနှီးကြောင်း လူအချို့က သိကြသည်။

သူမက ချောင်မိသားစုနှင့် လင်းမိသားစုကို ယခု စကားလုံးများဖြင့် ပစ်မှတ်ထားသည်။ ဖန်ရှောင်ကျွမ်းကိုယ်စား ဤအရာများသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ယူဆချက်များ ဖြစ်နိုင်သည်။

လူအချို့က ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် အသိစိတ်ကင်းမဲ့ကြောင်း ဝေဖန်ကြသည်။ "ပဉ္စမ​ချောင်ရဲ့ သမီးက ပျောက်နေတယ်။ အခုအချိန်မ ဒုတိယချောင်က မိန်းမ ယူချင်နေတာလား? သူ့မှာ ညီအကိုစိတ်မရှိဘူးလား?!"

ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် မူလက ယခုအချိန်တွင် အိမ်ထောင်မပြုချင်ပေ။ ပဉ္စမ​ညီလေး၏ သမီးက ယခုမှ ပျောက်သွားသည်။ ဒီအချိန်တွင် သူမင်္ဂလာဆောင်ရန် မသင့်တော်ပေ။

သို့သော် သူ့အမေက လင်းဟွေ့သည် ဒီရက်ပိုင်းတွင် ချောင်အိမ်ကို လာများသည်။ သူမကို တစ်ယောက်ယောက်က မြင်သွားနိုင်သည်။ သူသည် ယောက်ျားဖြစ်ပါက သူမကို ရှင်းပြချက် ပေးသင့်သည်။

သူ့အမေက ထပ်ပြောသည်။ "ဝမ်အာလေးက ပျောက်သွားပြီ။ ဒါဆို ချောင်မိသားစုက အခုကစပြီး ပျော်ရွှင်စရာပွဲတွေ မကျင်းပတော့ဘူးလား? ပြီးတော့ အားလုံးက မပျော်မရွှင်နဲ့ နေနေကြတော့မှာလား?"

ပဉ္စမမြောက်ညီလေးက သိသွားပြီးနောက်တွင် စည်းရုံးရန် ပြေးလာခဲ့သည်။ သူ့ကို စိတ်မပူရန် ပြောသည်။

သူက စိတ်အေးလက်အေး ဟန်ဆောင်ပြီး ပြောခဲ့သည်။

"ရှေးခေတ်က ချုံးရှီ လို့ ပြောလေ့ရှိတယ်။ လောလောဆယ်တော့ အိမ်တွင်းက လေထုက နိမ့်ပါးနေတယ်။ အစ်ကိုက ပျော်ရွှင်မှုကို ယူလာရင် ဝမ်အာလေးကို မကြာခင် တွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒုတိယအစ်ကို၊ မင်းက ဒုတိယခယ်မနဲ့ မြန်မြန်လက်ထပ်သင့်တယ်!"

ပါဝင်သည့်လူက စိတ်မပူသောကြောင့် သူ့တွင်လည်း စိုးရိမ်စရာမရှိပေ။

သူ့အမေပြောသလိုပင် သူထပ်မလုပ်လျှင် ကောလဟာလများက ပိုဆိုးလာလိမ့်မည်။

လင်းဟွေ့၏အိမ်...

ဝမ်ချိုးယင်သည် သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မြေးလေးကို ပွေ့ဖက်ထားသည်။ သူမက ပြုံးရွှင်ကာပြောခဲ့သည်။

"ဟွေ့အာ၊ သမီးကို အရင်ကတားခဲ့တဲ့အတွက် အမေ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ ဒုတိယချောင်ရဲ့ ခြေထောက်က မကောင်းလာရင် အမေက ဒီအိမ်ထောင်ရေးကို ဘယ်တော့မှ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး။ အမေက သမီးကို နောင်မှာလည်း ခါးသီးလွန်းတဲ့ ဝေဒနာကို မခံစားစေချင်လို့ပါ!"

အကြောသေနေသူကို တစ်သက်လုံး ပြုစုစောင့်ရှောက်ရခြင်းက တကယ်ကို ခက်ခဲသည်။

အိမ်ထောင်ကျပြီး မတော်တဆ အကြောသေသွားခဲ့လျှင် မကူညီနိုင်ပေ။ တစ်ဖက်သားက အကြောသေနေပြီး အိမ်ထောင်ပြုဆဲဖြစ်​ပါက မိမိကိုယ်ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းဟု ခေါ်သည်။

ဒုတိယချောင်သည် အကြောသေနေသေးပါက မီးတွင်းထဲသို့ သမီးလေးခုန်ဆင်းသည်ကို ထိုင်မကြည့်နိုင်ပေ။

လင်းဟွေ့၏ မျက်နှာသည် ပန်းရောင်သန်းလာသည်။

"သမီး သိပါတယ်။ အဖေနဲ့ အမေကို အပြစ်မတင်ပါဘူး" ဟု တိုးတိုးလေးပြောသည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်း၏ ခြေထောက်များက မကောင်းမွန်တော့လျှင် သူမ၏ မိဘများက ကန့်ကွက်နေသော်လည်း သူ့ကို လက်ထပ်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုလက်ရှိအခြေအနေက ပိုကောင်းလာသည်ဟု ဆိုရမည်။ လူတိုင်းက ပျော်ကြသည်။

ရှောင်တုန်းလင်းသည် သူ့အဖွား၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ထိုင်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးနက်ကြီးများက ဟိုဟိုဒီဒီကြည့်နေပြီး ကလေးအသံနှင့် ပြောခဲ့သည်။

"တုန်းလင်းက နောက်ကျရင် ဦးလေးချောင်ကို အဖေလို့ ခေါ်ရတော့မယ်လို့ ဘေးအိမ်က အန်တီပြောတယ်။ အမေ၊ ဟုတ်လား?"

လင်းဟွေ့သည် ကလေးက ဤကဲ့သို့ ကြည့်နေသဖြင့် သူမ၏ပါးပြင်များသည် ကြက်ဥကြော်ရလောက်အောင် ပူနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူမနှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီး "အမ်း" ဟု ပြောခဲ့သည်။

သမီးအငယ်ဆုံး၏ ရှက်ရွံ့မှုကို မြင်ပြီး ဝမ်ချိုးယင်သည် ပို၍ပင် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမက မြေးလေးကို ပွေ့ဖက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် တုန်းလင်း၊ အစ်မချောင်ချောင်ရဲ့အဖေကို နောင်မှာ တွေ့တဲ့အခါ သူ့ကို အဖေလို့ ခေါ်ရမယ် သားနားလည်လား?"

ရှောင်တုန်းလင်းက ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "နားလည်ပါတယ်။ အရမ်းကောင်းတယ်။ တုန်းလင်းမှာလည်း အဖေရှိတယ်!"

၎င်းကိုကြားပြီး လင်းဟွေ့က မျက်ရည်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ချောင်အိမ်ငယ်လေး၌လည်း ထိုသို့ပင် ပြောနေသည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် သူ့ရှေ့က ဖက်ထုပ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သာ့ချောင်၊ အဖေ သမီးကို ပြောစရာရှိတယ်"

သာ့ချောင်က တိုးတိုးလေး မေးသည်။ "အဖေ၊ အန်တီ ဟွေ့ကို လက်ထပ်တော့မှာလား?"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် ရွာရှိ အမျိုးသမီးများက ပါးစပ်ဖွာကြောင်း သူသတိရသွားသည်။ သူတို့က သာ့ချောင်ကို ပြောပြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အဖေနဲ့ အန်တီဟွေ့တို့ အတူတူရှိနေကြတော့မယ်။ စိတ်မကောင်းမဖြစ်နဲ့။ နောင်မှာ တခြားညီအကို မောင်နှမတွေရှိရင်တောင် အဖေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ သမီးက အမြဲတမ်း အရေးကြီးဆုံးပဲ!"

ရိုးရှင်းသော ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် 'ချစ်ခင်ခြင်း' ဟူသော မှတ်ချက်ကို ပြောရန် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီစကားများကို သူပြောရမည်။ သူက နောက်အိမ်ထောင်ပြုသည့်အတွက် သူ့သမီးကို စိတ်မပူစေချင်ပေ။

'ဒုက္ခက ခံစားချက်အစစ်ကို ဖော်ထုတ်တယ်' ဆိုသည့် စကားလုံးဟာ လုံးဝ လွဲမှားနေသည် မဟုတ်ပေ။

သူ အကြောသေသွားပြီးကတည်းက သူ့မိသားစုက သူ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် မမောမပန်း အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် သူ့သမီး သာ့ချောင်ပင်။ သူမသည် သူ့ခြေထောက်များကို မကြာခဏ နှိပ်နယ်ပေးကာ ပျင်းမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူနှင့် စကားပြောသည်။ ဒီလိုကလေးလေးက ဂရုစိုက်တတ်ရန်မှာ တကယ်ကို ခက်ခဲသည်။

တစ်ဖက်တွင် ရှောင်ချောင်သည် သူ့နှလုံးသားကို အေးခဲစေခဲ့သည်။

သူမအမေနှင့် ထွက်သွားကတည်းက သူ့နှင့် မတွေ့ဖြစ်တော့ပေ။ ကံမကောင်းစွာနှင့် တစ်ကြိမ်တောင် မတွေ့ခဲ့ရပေ။

သာ့ချောင်က မျက်လုံးကြီးများကို ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောသည်။ "အဖေ၊ စိတ်မပူနဲ့။ သမီး စိတ်မကောင်း မဖြစ်ဘူး။ အန်တီဟွေ့နဲ့ မောင်လေးတုန်းလင်းကို အရမ်းသဘောကျတယ်။ သူတို့နဲ့ မိသားစု ဖြစ်ချင်တယ်"

ရွာရှိ အဒေါ်များက သူမက ဆိုးရွားသည်ဟု ပြောကြောင်း သူမ သိသည်။ သူမအဖေကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့မျှော်လင့်သည်။ သူမက ဘာကြောင့်ဒုက္ခပေးရမှာလဲ?

အန်တီဟွေ့က မကောင်းလို့လား ဒါမှမဟုတ် မောင်လေးတုန်းလင်းက ချစ်ဖို့မကောင်းလို့လား?

ဒါကြောင့် သူမက သူတို့ လုပ်ချင်တာကို လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ လုံးဝပဲ!

ချောင်ကျန်းကျွင်းက ၎င်းကိုကြားပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ "သမီး ဒီလိုပြောတာကြားရတာ အဖေ အရမ်းဝမ်းသာတယ်!"

သူသည် မင်္ဂလာဆောင်ပြီးသည့်နောက် နေ့ရက်များကို ရုတ်တရက် စောင့်မျှော်နေမိသည်။

...

နှစ်ဖက်စလုံးက အိမ်ထောင်ရေးဖြစ်မြောက်အောင် ရည်ရွယ်ထားသည့်အတွက် လုပ်ငန်းစဉ်က ချောချောမွေ့မွေ့ဖြစ်သွားသည်။ ထို့အပြင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် လက်ထပ်ခဲ့သည်။

လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများစွာကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

လဝက်လောက်ကြာသောအခါ လယ်ယာလုပ်ငန်းနားချိန် ဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာပွဲ အမြန်ကျင်းပရန် လူအများက ထိုအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကြလိမ့်မည်။ ချောင်ကျန်းကျွင်းနှင့် လင်းဟွေ့တို့၏ ပျော်ရွှင်စရာပွဲကိုလည်း ဤအချိန်၌ သတ်မှတ်ထားသည်။