အခန်း (၈၄)

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လဝက်ကြာသွားခဲ့သည်။

ကျေးလက်ဒေသများတွင် မင်္ဂလာပွဲမစမီ တစ်ရက်အလိုတွင် ခန်းဝင်ပစ္စည်းကို ဆွဲထုတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် မိမိတို့၏သမီးများကို လက်ထပ်သူများသည် ခန်းဝင်ပစ္စည်းကို ယောက်ျား၏ အိမ်သို့ ပေးပို့ကြမည်ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်က ခန်းဝင်ပစ္စည်းကို ပြသခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။

အိမ်ထောင်စုတိုင်း၏ စီးပွားရေးက ယခုအချိန်၌ မကောင်းတော့ပေ။ အများစုက စားရန်ပင် မလောက်ငှပေ။ ထို့ကြောင့် ချီလီရွာတွင် ခန်းဝင်ပစ္စည်း "ဆွဲထုတ်ခြင်း" မတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ နှစ်အတော်ကြာပြီဖြစ်သည်။

ထိုနေ့တွင် လင်းမိသားစုသည် အသက်ဝင်နေသည်။

လင်းဟွေ့၏ အစ်ကိုငါးယောက်သည် နံနက်စောစောထကာ အဝတ်အစားအသစ်များဝတ်ကာ ခန်းဝင်ပစ္စည်းအားလုံးကို ချောင်အိမ်သို့ ယူဆောင်သွားကြသည်။

ရွာရှိ လူများက အပျော်တွေကြည့်ရန် အမြန်ထွက်လာကြသည်။

"အိုး လင်းမိသားစုက သူတို့ရဲ့ အငယ်ဆုံးသမီးလင်းဟွေ့ကို တကယ်ချစ်တယ်။ ဒါက ဒုတိယအိမ်ထောင်ဖြစ်ပေမယ့် ခန်းဝင်ခတွေ အများကြီးပေးနေတုန်းပဲ။ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကောင်းကောင်းမွေးလာတာ ပိုကောင်းတယ်"

"မင်းပြောတာမှားတယ်။ ဟိုတုန်းက ပညာတတ်လူငယ်က လင်းဟွေ့နဲ့ လက်ထပ်တုန်းက ခန်းဝင်ခက အခုလောက် မကောင်းဘူး။ အဲဒီ ဗီရိုကြီးတွေနဲ့ စားပွဲတွေကို ကြည့်လိုက်၊ သစ်သားအကောင်းစားတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဟာတွေ။ ငါ မနာလိုဖြစ်မိတယ်"

"လင်းမိသားစုက ခန်းဝင်ခတွေ အများကြီးပေးမယ်ဆိုတာ စောစောကသိခဲ့ရင် အောင်သွယ်နဲ့ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခိုင်းလိုက်တယ်။ အိုး၊ အခုမှပြောဖို့ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ!"

"လာပါ ကော်ရှန်း။ မင်းက ဆင်းရဲပြီး အိတ်ထဲမှာ လွတ်နေတယ်။ ခွေးမတောင် မင်းကို မျက်လုံးထဲ မထည့်ဘူး!"

ဝမ်ရှင်းရှန်၊ ဖန်ရှောင်ကျွမ်းနှင့် ရှောင်ချောင်တို့သည် ဝမ်အိမ်ဟောင်းမှ ထွက်လာကြသည်နှင့် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြုံလိုက်ကြသည်။

ဝမ်ရှင်းရှန်က နားကလော်ရင်း နှာခေါင်းတွန့်ကာ ပြောသည်။ "ကျွတ်စ် ကျွတ်စ် ကျွတ်စ်။ စောစောကသိရင် ဒီမုဆိုးမလင်းဟွေ့နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တယ်။ ခန်းဝင်ပစ္စည်းအများကြီးနဲ့ လက်ထပ်ရင် ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုံးရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး!"

ထို့အပြင် လင်းဟွေ့သည် အလွန်ကြည့်ကောင်းသည်။

ရှောင်ချောင်၏ နှလုံးခုန်သံ မြန်သွားသည်။ ဝမ်ရှင်းရှန်သည် သူ့အရင်ဘဝက လင်းဟွေ့နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်ကို သူမ သတိရမိသည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် ဒေါသကြောင့် မျက်နှာနီရဲလာသည်။ "ဝမ်ရှင်းရှန်၊ ရှင်က ဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ? အခုမှ လက်ထပ်ရတာ နောင်တရနေလား?"

ဝမ်ရှင်းရှန်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဖန်ရှောင်ကျွမ်း၊ ပြဿနာ မရှာဖို့ ငါအကြံပေးချင်တယ်။ မင်းဗိုက်ထဲက ကလေးကြောင့် မင်းကို ကွာရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းထပ်ပြီး ပြဿနာရှာရဲရင် ဖန်အိမ်ကို ပြန်သွားလိုက်!"

F*ck တဏှာက သူ့စိတ်ကို မှုန်ဝါးသွားစေပြီး ဒီအမျိုးသမီး ဖန်ရှောင်ကျွမ်းကို မျက်စိကျစေခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် သူတို့၏ ဝမ်မိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ဤကိစ္စကို အသုံးပြုဝံ့လိမ့်မည်ဟု သူတကယ်ပင် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံရခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့ဘဝ၌ ဒီအခက်အခဲကို ဘယ်တော့မှ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖလံကောင်အုပ်စု၊ ဖန်မိသားစု။ သူ့ထက် နေ့တိုင်း မဟုတ်သည့်ကိစ္စ ပိုများသည်။ ယခုတော့ မိသားစုထဲက အားလုံးက သူ့အပေါ် ဒေါသတွေအပြည့်နှင့် ဖြစ်သည်။ သူမရဲ့ မိသားစုကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား?

ထို့ကြောင့် သူက ဖန်ရှောင်ကျွမ်းကို သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ပြဿနာ လုပ်ရဲလျှင် ပိုကောင်းသည်။ လူတိုင်းက လမ်းခွဲနိုင်သည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး ရင်ဘတ်အောင့်သွားသည်။ သူမ၏ ရင်ဘတ်သည် ပြင်းထန်စွာ နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် အံကြိတ်ကာ သွားများ အပိုင်းပိုင်း ကျိုးလုမတတ်ပင်။

ဒီကောင်က သူမကို ဒီလိုမျိုး ခြိမ်းခြောက်ရန် သတ္တိရှိသည်။ သူမကို တကယ်စိတ်တိုအောင် လုပ်နေသည်!

ရှောင်ချောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှင်းရှန်ကဲ့သို့ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော လူတစ်ယောက်သည် အရင်ဘဝတွင် ခင်ပွန်းကောင်းဖခင်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်ကို သူမ ရုတ်တရက် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

တကယ်တမ်းတွင် ရှောင်ချောင်က ဝမ်ရှင်းရှန်သည် ​​အရင်ဘဝက ဖခင်ကောင်းတစ်ယောက်၊ ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီး ရွာ၌ ပထမဆုံး ယွမ်တစ်သောင်းအိမ် ဖြစ်လာသည်ကိုသာ မြင်ခဲ့သည်။

လင်းဟွေ့သည် သူက ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ဦးနှင့် ဖခင်ကောင်းတစ်ဦးမဖြစ်မီတွင် လေ့ကျင့်သင်ကြားရန်အတွက် မျက်ရည်များနှင့် ခွန်အားမည်မျှကျခဲ့ကြောင်း သူမ မမြင်ခဲ့ရပေ။

ပျက်စီးနေသော အမျိုးသား၏နောက်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုင်ပြီးပျော်ချင်သည့်အခါ လှပလွန်းသည့် အတွေးမျိုး တွေးနေခဲ့သည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် ဒုက္ခမပေးဝံ့ကြောင်း ဝမ်ရှင်းရှန်က မြင်ပြီး ဂုဏ်ယူသောအကြည့်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက သူ့နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် အမုန်းတရားများဖြင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသည်။

ဝမ်မိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ဘာမှ အဆင်မပြေခဲ့ပေ။

ကံမကောင်းသဖြင့် လုံးဝ ရေနစ်သွားသည်။

...

နောက်နေ့သည် ချောင်မိသားစု၏ မင်္ဂလာဆောင်သောနေ့ဖြစ်သည်။

ချောင်အိမ်ဟောင်းတံခါးသည် ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ထားသည်။ ချောင်မိသားသုသည် သူတို့၏ အကောင်းဆုံးအဝတ်အစားများကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။

သာ့ချောင်သည် အန်တီဟွေ့ပေးသော ပန်းပွင့်ဝတ်စုံကိုပင် ၀တ်ဆင်ထသည်။ သူမ၏ဆံပင်ကို သေးငယ်သော ဆံထုံးနှစ်ခုဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး အနီရောင်ပန်းပွင့်လေးနှစ်ခုဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ မျက်နှာငယ်လေးသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။ နှုတ်ခမ်းစူလေးနှင့် နတ်သမီးလေးလို လှသည်။

သာ့ချောင်၏ အလွန်ချစ်စရာကောင်းသော လှပသော ၀တ်စားဆင်ယင်မှုကို လူတိုင်းမြင်သောအခါ သူမကို စနောက်ကြသည်။ "သာ့ချောင်၊ သမီးရဲ့ အဝတ်အစားအသစ်က ဘယ်ကလာတာလဲ?"

သာ့ချောင်သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို လခြမ်းကွေးသွားသည်အထိ ပြုံးကာ "အန်တီဟွေ့က သမီးအတွက် လုပ်ထားတာ" ဟု ချိုသာစွာ ပြောသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို စသည်။ "အန်တီဟွေ့လို့ ဘာလို့ခေါ်သေးတာလဲ? အမေလို့ ခေါ်သင့်တယ်!"

သာ့ချောင်က နှုတ်ခမ်းကို ဖွဖွလေး ဖိလိုက်သည်။ သူမသည် လူတိုင်း၏ စကားကို မဖြေပေ။

အန်တီဟွေ့ကို သဘောကျသော်လည်း အမေဟု မခေါ်နိုင်သေးပေ။ သူမ အရမ်းရှက်သည်။

ရှင်းဟွားသည် လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောပြီး နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။ "ရှောင်ကျွမ်းက သူမဟာ မျက်လုံးဖြူဝံပုလွေတစ်ကောင်လို့ ပြောခဲ့တာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တခြားသူတွေကို အမေ့ကို ခေါ်လိုက်တာ အရမ်းမြန်တယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာ အလကားပဲ!"

သူမပြောသမျှကို လူတိုင်းကြားသောအခါတွင် သူမနှင့် ချက်ချင်း ဝေးကွာသွားကြသည်။

ဒီလူမိုက်က ဘယ်ကလာတာလဲ?

ဒီနေ့က ချောင်မိသားစု၏ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသည့် ပွဲဖြစ်ပြီး သူမက ချဥ်တူးသည့် စကားများကို အမြန်ပြောသည်။ ဒါက မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်တာမဟုတ်ဘူးလား?

ရှင်းဟွားက သူမကို ဘယ်သူမှ သဘောမတူကြောင်း မြင်တယ်။ ထိုအစား သူမကို စက်ဝိုင်းထဲက ခွဲထုတ်လိုက်တယ်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသများဖြင့် နီမြန်းသွားသည်။

သူမနှင့် ဘယ်သူမှ စကားမပြောသည်ကို ကြည့်ပြီး အပျော် မကြည့်ချင်တော့ပေ။ သူမက ရေရွတ်ကာ လှည့်ထွက်သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းမလှမ်းမီ သူမ၏ ခြေတစ်ချောင်းက ကြက်မစင်ပေါ် ရုတ်တရက် နင်းမိပြီး ခြေချော်ကျသွားသည်..။

"ဘုန်း!"

လေးဖက်လုံးနှင့် လဲကျသွားသည်။ နာကျင်မှုကြောင့် သူမ၏ မျက်ရည်များက ချက်ခြင်း ထွက်လာသည်။

"ဟားဟား၊ သူမနဲ့ ထိုက်တန်တယ်။ သူမကို ဘယ်သူက မိုက်မဲတဲ့စကား ပြောခိုင်းလဲ!" လူတိုင်းက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

ရှင်းဟွားက သွေးအန်လုမတတ်ပေ။

ကျေးလက်တွင် မင်္ဂလာဆောင်သည့်အခါတွင် ရင်းနှီးသော အိမ်နီးနားချင်းများကို ကူညီရန် ဖိတ်ကြားကြသည်။ ချောင်မိသားစုသည်လည်း ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ ချောင်ရှို့ကျီ ကူညီရန် ကြင်နာသော အမျိုးသမီးအချို့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

အဘွားကြီးကူက ဘေးအိမ်က ရယ်သံကိုကြားသောအခါ မြေပြင်ပေါ် သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

"လမ်းတစ်ဝက်မှာ ဖြစ်တဲ့စုံတွဲက အရန်လှည့်ကွက်တစ်ခုစီ သိမ်းထားတယ်။ ဒုတိယချောင်နဲ့ လင်းမိသားစုရဲ့ မုဆိုးမက ဘယ်လောက်ကြာကြာ အတူနေနိုင်လဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်!"

ချောင်မိသားစုသည် အဘွားကြီးကူကို ကူညီရန် မတောင်းဆိုသောကြောင့် အဘွားကြီးကူက ဒေါသထွက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်တစ်စုသည် ချောင်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"အမေ၊ အစ်ကို့မင်္ဂလာဆောင်လို ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စကြီးတစ်ခုကို ဘာလို့ အကြောင်းမကြားတာလဲ?"

ချောင်ဟုန်းမေသည် အနီရောင်ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး သမီးလေးယောက်နှင့်အတူ ​ရောက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ စကားကို ကြားပြီး လူတိုင်းက ချက်ချင်းဆိုသလို အတင်းအဖျင်းများ ထွက်လာသည်။

ဒုတိယချောင်က လက်ထပ်ခဲ့ပေမယ့် ညီမဖြစ်သူချောင်ဟုန်းမေကိုတော့ အသိမပေးခဲ့ဘူး။ ဒါက အဆက်အသွယ် ဖြတ်တာလား?

ချောင်ရှို့ကျီသည် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲ ရောက်လာသော ချောင်ဟုန်းမေ၏ မိသားစုဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမက ပြောလိုက်သည်။ "နင်ဒီမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်"

ချောင်ဟုန်းမေက ဒေါသထွက်သွားသည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ်တွင် သူမသည် ရက်စက်သောစကားများဖြင့် ချောင်အိမ်မှထွက်ခွာခဲ့ပြီး လမ်းတစ်ဝက်တွင် မီးခိုးရောင်ယုန်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယုန်မဖမ်းမိဘူးဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ။ သူမနှင့် သမီးအကြီးဆုံးတို့၏ မျက်နှာကို ခြင်ကိုက်ခံရသည်။ ထိုညက အဖျားကြီးပြီး ဆေးရုံကို ပို့လိုက်ရသည်။

ဤရောဂါကြောင့် မိသားစုက ယွမ်ဒါဇင်နှင့်ချီပြီး ကုန်ကျခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် ယောက္ခမဖြစ်သူက ဒီတခေါက် မိခင်အိမ်မှ ပိုက်ဆံမပါလျှင် ပြန်မလာရန် ပြောခဲ့သည်။

မူလက သူမသည် ပြန်လာရန် အကြောင်းပြချက်ကို ရှာချင်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ဒုတိယအကိုဖြစ်သူက နောက်အိမ်ထောင်ပြုတော့မည်ဟု တွေးကာ သူမကိုဖိတ်ခေါ်မည်ကို စောင့်ပြီး အမေ့ကို ခွင့်လွှတ်ရန် တွေးလိုက်မိသည်။

ကောင်းပြီ၊ ဘယ်သူသိမလဲ။

သူမသည် ဒုတိယအကို၏ မင်္ဂလာဆောင်သည့်နေ့အထိ စောင့်ဆိုင်းနေသော်လည်း သူမအား အကြောင်းကြားရန် မည်သူမှ မလာပေ။

တကယ်စိတ်ဆိုးတယ်!

သူမ၏ မျက်နှာက မြေပြင်ပေါ်မှာ နင်းချသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ အမေက ခေါင်းစဉ်ပြောင်းရန် ကြိုးစားနေသည်ကို စိတ်ထဲမှာ လှောင်ပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အမေ၊ ဒုတိယအကို အိမ်ထောင်ကျတာ သမီးတစ်ယောက်တည်းကလွဲလို့ လူတိုင်းကို ဘာလို့ အသိမပေးခဲ့တာလဲ? သမီးကို မကြိုက်ဘူးလား?"

"နင်နောက်ဆုံး ထွက်သွားတုန်းက နင့်ကို မတောင်းပန်ဖို့ ငါတို့ကိုပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား? ချောင်အိမ်ထဲကို ဘယ်တော့မှမဝင်ဘူးလို့ နင်ပဲပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား? ဒါဆို ငါက နင့်ကို ဘာလို့ဖိတ်ရမှာလဲ? နင်ကသာ မဖိတ်ဘဲနဲ့ လာတာ မရှက်ဘူးလား?"

အစပိုင်းတွင် ချောင်ရှို့ကျီက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မျက်နှာသာပေးချင်သည်။ သို့သော် အချို့သောလူများသည် အရှက်မရှိကြပေ။

ချောင်ဟုန်းမေ၏ မျက်နှာသည် နီရဲပြီး မည်းလာသည်။

အမေက သူမကို အရမ်းမုန်းနေတယ်!

လူအများကြီးရှေ့တွင် မျက်နှာပင် မပြရဲပေ။

သူမသာ သာမာန် ဒေါသနှင့်ဆိုလျှင် လှည့်ထွက်သွားမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူမယောက်ျားနှင့် ယောက္ခမ၏ စကားကို တွေးပြီး အံကြိတ်ကာ ဆက်နေနေသည်။ အရှုံးပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ချောင်ရှို့ကျီကသာ ဝေဖန်မည်ဆိုလျှင် ဤသမီးသည် စိတ်မနှံ့သူဟု ပြောရပေလိမ့်မည်။

သူတစ်ပါးကို စကားနဲ့ အရင်ထိုးလိုက်တိုင်း အခြားသူများကလည်း သူမကို အလားတူပြုသောအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိလူများက သူမကို အမှားလုပ်ထားကြောင်း ချက်ချင်းထုတ်ဖော်ပြသလာသည်။

သူမကိုယ်သူမ မင်းသမီးလေးလို တကယ်ဆက်ဆံပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးက သူ့လမ်းသွားရမှာလား?

မြင်ရသည်က ရွံရှာစရာကောင်းသည့် မြင်ကွင်းပင်။

ယနေ့က ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသည့် နေ့တစ်နေ့ဟု လူတချို့က ယူဆကြပြီး လာရောက်ဖျောင်းဖျကြသည်။

"အိုး၊ အမေနဲ့သမီးက တစ်ညလုံး ရန်ဖြစ်နေကြတာ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်လဲ? ကောင်းပြီ၊ အားလုံး ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ကြရအောင်။ ဟုန်းမေ၊ လာရတာ ပင်ပန်းမှာပေါ့၊ ဝင်ပြီး နားပါ"

ချောင်ရှို့ကျီက စကားမပြောပေ။

ဒီကမ္ဘာမှာ သူမက ခေါင်းငုံ့ပေးတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။ အဲဒါက သူမခင်ပွန်းရွှယ်ချွမ်ပဲ။

တခြားသူ? ဟားဟား!

သူမအမေ စကားမပြောသည်ကိုမြင်ပြီး ချောင်ဟုန်းမေက ဒေါသထွက်ကာ ရင်ဘတ်အောင့်သွားသည်။

သို့သော် သူမသည် အခြားသူများ၏ စကားကို လိုက်နာကာ ချောင်အိမ်ဟောင်းထဲသို့ ၀င်သွားသည်။

ခြံထဲသို့ဝင်ပြီးနောက် ချောင်ဟုန်းမေသည် ချောင်ဟုန်းရှ၏ အိမ်တွင် ခံစားရသည့်အသွင်အပြင်ကိုမြင်သောအခါတွင် ပို၍ပို၍ စိတ်မသက်မသာခံစားရသည်။