အခန်း (၉၃)
Vol. 8 Ch. 93
အန်းပင်းသည် သူ၏အဝတ်အစားမှ တောကြက်များကို အမြန်လွှတ်လိုက်သည်။ တောကြက်နှစ်ကောင်က တလမ်းလုံး အသက်ရှူကျပ်နေသည်။ ယခု ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးက လည်နေပြီ။
ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ဆူဖြိုးသော တောကြက်နှစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် ဂန္ဓမာပန်းပွင့်လို ချက်ချင်းပွင့်သွားသည်။ "အို ငါ့သားလေးက ကံကောင်းလိုက်တာ၊ တောကြက်တွေကို ဖမ်းနိုင်တယ်!"
ချောင်တုန်းယင်က သူမကို အမှန်ပြင်ပေးသည်။ "သာ့ချောင်က တောကြက်ကို ဖမ်းမိတာ။ အမေ ဆန္ဒရှိရင် ဒီည ကြက်ကို မထိနဲ့!"
ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ဒေါသတကြီးဖြစ်ကာ ကျိန်ဆဲပြီး ချောင်ကျန်းကော်အား အပြစ်တင်ခဲ့သည်။ "ကျန်းကော်၊ ရှင့်ရဲ့သမီးကို ကြည့်စမ်း။ သူမက ပိုပိုပြီး ပြောရဆိုရခက်လာတယ်!"
ချောင်ကျန်းကော်က သူ့သမီးကို ဂုဏ်ယူစွာကြည့်ကာ ပြောသည်။ "တုန်းယင်၊ နင့်ရဲ့ ဒေါသက နင့်အဖွားနဲ့ ပိုပြီး တူလာတယ်။ ဒါပေမယ့် နင် အခုနက ပြောခဲ့တဲ့ သတ္တိတွေ နင့်အမေမှာ မရှိဘူး"
ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သွေးအန်လုမတတ် ဖြစ်နေသော ဝမ်ချွမ်ကျီ - "…"
ထိုညတွင် ချောင်အိမ်ဟောင်းသည် တောကြက်နှစ်ကောင်လုံးကို တိတ်တဆိတ်သတ်ခဲ့သည်။
တစ်ကောင်ကို စွတ်ပြုတ် လုပ်သည်။ နောက်တစ်ကောင်မှာ မှိုနှင့် ကြက်သားချက်ဖြစ်သည်။ မွှေးပျံ့လွန်းသဖြင့် ချောင်မိသားစုက သူတို့၏ လျှာတွေကို မျိုချလုနီးပါးပင်။
လူတစ်ယောက်ကလွဲရင်ပေါ့။
ထိုလူသည် ကြီးမားသော တင်ပါးဂန္ဓမာပင်။
အဲဒါက သတ္တိကိစ္စကြောင့် မဟုတ်ဘူး။
သူမ၏ နံနက်ဖျားနာသည် လဝက်လောက် ပျောက်ကင်းသွားသည်။ သို့သော် ယနေ့ညတွင် အမည်မသိသော အကြောင်းအရင်းအချို့ကြောင့် ကြက်သားကို အနံ့ခံလိုက်သည်နှင့် သူမ ဖျားနာလာသည်။
ညစာ စားပွဲသို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် အယူမှားခြင်းကို မယုံကြည်သေးပေ။ သူမသည် ပျို့အန်ခြင်းကို တောင့်ခံပြီး ကြက်သားနှစ်တုံးကို စားသည်။ သို့သော် အန်သည်။ အဆုံးတွင် အဝါရောင် သည်းခြေရည်များကိုပင် အန်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
စားပွဲပေါ်မှ ကြက်သားတစ်ဝက်ကို မစားခဲ့ရပေ။
ပိုစိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ တစ်မိသားစုလုံး ပျော်ပျော်ပါးပါး စားသောက်နေကြချိန်တွင် အခန်းထဲ၌ ပုန်းနေပြီး ထမင်းရည်ကို တစ်ယောက်တည်း သောက်နေရသည်။
စိတ်တိုလွန်းတယ်။
ရှောင်ချောင်၏ ဘက်တွင် သူမက ဝမ်ချွမ်ကျီထက်တောင် ပိုဆိုးသည်။
အနံ့ဆိုးမြောင်းထဲမှ တက်လာပြီးနောက် ကလေးများအားလုံးသည် ဆင်ခြေများပေးပြီး သဲလွန်စမရှိဘဲ ထွက်ပြေးကြသည်။ လင်းပေါင်ကျူးသည် သူမ၏အနံ့ကို မခံနိုင်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားသည်။
သူမသည် ရွာဘက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ရွာသို့ရောက်သောအခါတွင် ရွာသူရွာသားများ အလုပ်ဆင်းကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှောင်ချောင်ကို ထိုသို့ မြင်သောအခါ အားလုံးက စူးစမ်းပြီး ဝိုင်းကြည့်ကြသည်။ "ရှောင်ချောင်၊ နင်က ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲ?"
သူမကို ဝန်းရံထားသော လူများသည် အပုပ်နံ့ကြောင့် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
"ဝိုး၊ ဒီအနံ့က ဘာအနံ့လဲ? ဘာလို့ နံစော်နေရတာလဲ?"
"ရှောင်ချောင်၊ နင်မစင်တွင်းထဲ ပြုတ်ကျခဲ့တာ မဟုတ်လား?"
"ဘုရား၊ ကြည့်ရတာ နံစော်နေပုံပဲ။ မြန်မြန်ထွက်သွားရမယ်!"
လူအုပ်ကြီးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ငှက်များနှင့် သားရဲများကဲ့သို့ လူစုခွဲသွားကာ ရှောင်ချောင်ကို အတွင်းဒဏ်ရာများနှင့် ချန်န်ရစ်ခဲ့သည်။
သူမက အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် သူမကို ဤကဲ့သို့မြင်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ကြိမ်းမောင်းသည်။ အိပ်သည်အထိ မရပ်သေးပေ။
ရှောင်ချောင်က ဒေါသတကြီး အံကြိတ်လိုက်သည်။
တစ်ကမ္ဘာလုံးက သူမကို ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။
...
တောကြက်သားစားပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ချောင်ကျန်းကော်နှင့် သူ၏ ပဉ္စမမြောက်ညီဖြစ်သူ ချောင်ကျန်းမင်တို့က လိုက်ရှာခဲ့ကြသည်။
ညီအကိုနှစ်ယောက်ကို လူတိုင်းမြင်သောအခါ စာနာမှု၊ ဝမ်းနည်းမှုတို့အပြင် သူတစ်ပါး၏ ကံမကောင်းခြင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
"သူတို့က အရာရှိကို သိတော့ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? လူကိုယ်တိုင်လိုက်ရှာရသေးတယ်"
"နင်ဘာမဟုတ်တာတွေ ပြောနေတာလဲ? နင့်လို အရာရှိကို မသိတဲ့သူထက် ပိုကောင်းတယ်"
"အမှန်ပဲ။ ကလေးဆုံးရှုံးတာက ဝမ်းနည်းစရာဖြစ်နေပြီ။ နင်ဒီလိုပြောရင် အန်တီရှို့ကျီက နင့်ကို နေရာအနှံ့ လက်သီးနဲ့ထိုးလိမ့်မယ်။ သတိထားပြီးနေ"
ရွဲ့စောင်းပြောတတ်သူမှာ အချစ်သည် အမုန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် ရှင်းဟွား ဖြစ်သည်။
ဖန်ရှောင်ကျွမ်းကဲ့သို့ပင် သူမသည် ချောင်မိသားစု၏ ကံဆိုးမှုကို စောင့်မျှော်နေသည်။
နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းက ချောင်မိသားစုသည် အရာရှိအချို့ကို စော်ကားခဲ့သည်ဟု သူတို့ထင်ခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ချောင်မိသားစုက အရမ်း ကံကောင်းခဲ့သည်။ ဒုရဲမှူး၏ သားကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။
စိတ်တိုစရာ ကောင်းတယ်။
သို့သော် ချောင်ကျန်းမင်သည် သူ့သမီးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပုံကို တွေးရင်း သူမ ဝမ်းသာသွားပြန်သည်။
ဒီဘဝတွင် သူမကို ရှာမတွေ့လျှင် အကောင်းဆုံးပင်။ ထိုအခါ လင်မယားနှစ်ယောက်ဟာ ရန်သူတွေဖြစ်ပြီး လမ်းခွဲသွားနိုင်သည်။
ဖန်ရှောင်ကျွမ်းကဲ့သို့ ကွာရှင်းပြတ်စဲပြီးနောက် ချောင်ကျန်းမင်နှင့် လက်ထပ်လိုသည်။ သူမက လွှတ်မချနိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူက သူမထက် သနားစရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်နေသည်။
စရိုက်ပြဿနာတစ်ခုရှိသည်။
ဖန်မိသားစုဘက်တွင် ချိုင်မိသားစု၏ မသေနိုင်သော လေးယောက်ကို သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သူတို့၏အသားကို လှီးဖြတ်ကာ ချိုင်မိသားစုအား ယွမ် ၅၀ လျော်ကြေးပေးကာ ကပ်ဆိုးနတ်ဘုရားလေးပါးကို အိမ်ပြင်သို့ ပို့လိုက်သည်။
သက်ကြီးရွယ်အိုလေးဦး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဖန်ရုံလျန်နှင့် ဖန်ရုံရော့တို့လည်း ပြန်လာကြသည်။
သို့သော် မကြာခင်မှာပင် ဖန်မိသားစုက အပျက်အစီးများနှင့် ပြန်တွေ့ကြုံရသည်။ ဖန်ဖူကွေ့က ဝေဖန်မှုခံရသည်။
ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်တွင် အမျိုးသမီးအစည်းအရုံး၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ စုန့်ချွမ်ဟွားသည် ဖန်ဖူကွေ့၏ ဇနီးသည်အား ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၊ အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှု ခံစားရပြီး နောက်ဆုံးတွင် မောပန်းနွမ်းနယ်သေဆုံးသွားခြင်းအကြောင်း ရပ်ရွာအမျိုးသမီးအစည်းအရုံးသို့ တင်ပြခဲ့သည်။
ဤကိစ္စကို ရပ်ရွာအမျိုးသမီးအစည်းအရုံးက အရမ်းအလေးထားသည်။
ကောင်းကင်တစ်ခြမ်းကို အမျိုးသမီးတွေ ကိုင်ဆောင်နိုင်သည့် ဆောင်ပုဒ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ရွတ်ဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ဆောင်ပုဒ်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ တိုးတက်မှု မရှိပေ။
ထို့ကြောင့် အစည်းအဝေးကျင်းပပြီးနောက် ရပ်ရွာအမျိုးသမီးများအသင်းသည် အဓိကပွဲကြီးတစ်ခုကျင်းပရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုကျူးလွန်သော ယောကျ်ားများနှင့် အိမ်တွင် ပညာပေးသော ယောက္ခမများကို ပညာပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
စုန့်ချွမ်ဟွားသည် ပြည်သူ့စစ်များကို ဖန်အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ ဖန်ဖူကွေ့နှင့် အဘွားကြီးဖန်တို့က ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။
အဘွားကြီးဖန်က ခုန်ထပြီး တံတွေးထွေးသည်။ "ငါ့ချွေးမ ငါတို့ ဖန်မိသားစုနဲ့ လက်ထပ်ထားတာ။ သူက ငါတို့ရဲ့ ဖန်မိသားစုဝင်ပဲ။ ငါတို့ ဘာပဲလုပ်လုပ် သူမက လက်ခံရမယ်။ သူမ ရှိတုန်းက ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး။ ခုတော့ သူသေသွားပြီ၊ ငါတို့ကိစ္စမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ နင်တို့တွေကို မလိုဘူး"
စုန့်ချွမ်ဟွားက သူမကို လှောင်ပြောင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို နင်တို့ သားအမိက နင်တို့ရဲ့ချွေးမကို ရိုက်နှက်တယ်ဆိုတာ ဝန်ခံနေတာလား?"
ထိုမှသာလျှင် အဘွားကြီးဖန်သည် လျှာချော်သွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဘာမှ မပြောဘူး။ ကျွန်မ ဘာမှ မပြောဘူး။ ဆင်းရဲသား လယ်သမားတွေကို မစွတ်စွဲနဲ့!"
သူတို့ဖန်မိသားစုသည် ဆင်းရဲသားတောင်သူ လယ်သမားများ၏ ဆယ့်ရှစ်မျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူက သူတို့ကို ထိရဲမှာလဲ?
စုန့်ချွမ်ဟွားက လူတိုင်းကို မေးလိုက်သည်။ "နင်တို့အားလုံး ကြားပြီးကြပြီ မဟုတ်လား? ငါပြောမယ်။ နင်တို့ အမှန်အတိုင်းပြောရင် ပိုကောင်းမယ်။ ဒီပြည်သူ့စစ်တွေကို တွေ့လား။ ဖုံးကွယ်ရဲရင် နင်တို့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းမယ်!"
လူတိုင်းသည် ဖန်မိသားစုအပေါ် ကောင်းသော သဘောထားမရှိကြပေ။ ထို့အပြင် သူတို့သည် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားသော ဖန်ဖူကွေ့၏ ဇနီးကိုလည်း စာနာကြသည်။ ယခု သူတို့အတွက် ဘယ်လိုလုပ် ပြောပေးရဲမှာလဲ?
"အဲ့ဒီအဘွားကြီးဖန်က သူ့ချွေးမကို ရိုက်နှက်တယ်လို့ ဝန်ခံခဲ့တာကြားတယ်"
"ငါလည်းကြားတယ်!"
"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့အားလုံး သက်သေခံနိုင်တယ်!"
အဘွားကြီးဖန်က ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး သွေးအန်လုနီးပါးပင်။ "ဖီ! ခွေးတွေက သင့်တော်တဲ့ သွားတွေကို ထွေးလို့ မရဘူး။ ဒီလို မဟုတ်တဲ့ စကားတွေ ပြောရင် မိုးကြိုးပစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား?"
အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ချက်ချင်းပြန်ပြန်ပြောသည်။ "ကောင်းကင်မှာ မျက်စိရှိရင် နင်တို့ သားအမိက ဟိုးအရင်ကတည်းက မိုးကြိုးပစ်ခံနေရပြီ!"
"အမှန်ပဲ။ အရမ်းရက်စက်တယ်။ ဖန်မိသားစုရဲ့ ကံဆိုးမှုက ဒီကာလမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး။ ဒါက ဝဋ်လည်တာလို့ ငါထင်တယ်"
အဘွားကြီးဖန်က ဘယ်လောက်ပဲ ပေါက်ကွဲနေပါစေ လူတိုင်းကို ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။
စုန့်ချွမ်ဟွားသည် အချိန်ဖြုန်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူမလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "မြန်မြန်သွား၊ လူကို ခေါ်သွား!"
ပြည်သူ့စစ်ထဲကို ဝင်နိုင်သည့်သူအားလုံးက အရပ်ရှည်သည့် လူငယ်များ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကိုဝိုင်းပြီး မကြာခင် သားအမိနှစ်ယောက်ကို မြေကြီးပေါ် ဖိချလိုက်သည်။
အဘွားကြီးဖန်က ဝက်သတ်သကဲ့သို့ အော်နေသည်။
"အိုက်ယား! မတရားဘူး၊ လူသတ်နေတယ်!"
စုန့်ချွမ်ဟွားသည် ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့၏အဖွဲ့ဝင်များကို ပညာပေးရန် အခွင့်အရေးယူသည်။ "နင်တို့အားလုံး မြင်ပြီနော်။ အနာဂတ်မှာ ဇနီးသည်ကို ရိုက်နှက်ရဲတဲ့သူက ဒီအတိုင်းပဲ အဆုံးသတ်သွားမယ်"
လူအုပ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အော်ပြောသည်။ "ဇနီးသည်က မနာခံရင် ဘာကြောင့် မရိုက်ဘဲ နေရမှာလဲ?"
စုန့်ချွမ်ဟွားက ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။ "သူမက မင်းရဲ့ ဇနီးမဖြစ်ခင်က ပထမဆုံး နိုင်ငံသားဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည်ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ခံယူခဲ့တယ်။ မင်းက သူ့ကို နာကျင်စေတယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ လုပ်အားနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ထိခိုက်စေတယ်! အရိုးရှင်းဆုံးပြောရရင် ဖန်ဖူကွေ့သေတာက ငါတို့ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့မှာ လုပ်သားအင်အားတစ်ယောက် နည်းသွားစေတယ်။ ဒါကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုအဖွဲ့ရဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေတယ်။ ဒီလို အရာတွေ ပိုများလာရင် ငါတို့နိုင်ငံက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်ပ့ါမလား?"
လူတိုင်းကြားသောအခါ လက်ခံကြသည်။
ချီလီရွာပဲဖြစ်စေ၊ အခြားထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့များပဲဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ ဇနီးမယားကို ရိုက်နှက်သည့်သူ အများကြီးရှိသည်။ ယောက်ျားဖြစ်ဖြစ်၊ မိန်းမဖြစ်ဖြစ် စိတ်ထဲ မထားကြပေ။
သို့သော် ယခု သူတို့ကြားလိုက်သည်မှာ ဇနီးမယားကို ရိုက်နှက်ခြင်း၏ ကြီးမားသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သိလိုက်ရသည်။
ထို့အပြင် ၎င်းသည် တရားမဝင်ဖြစ်ပြီး ဝေဖန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ လူအချို့၏ နှလုံးသားသည် ချက်ချင်းပင် သူရဲဘောကြောင်ပြီး အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ဇနီးကို ရိုက်နှက်ခြင်းအား ရပ်တန့်ရန် ကြံစည်ကြသည်။
စုန့်ချွမ်ဟွားသည် ချီလီရွာတွင် သားအမိကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချပြီးနောက် ဖန်ဖူကွေ့သည် အခြားထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့များသို့ သွားပြီး ရှုတ်ချပွဲကျင်းပရန် ခေါ်သွားသည်။
အဘွားကြီးဖန်ကို လွတ်ပေးခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဘွားကြီးဖန်သည် ပထမဆုံးဝေဖန်ပွဲအပြီးမီတွင် မူးလဲသွားသည်။
သူမလည်း သေရမည်ကို ကြောက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဖန်ဖူကွေ့ကိုသာ ခေါ်သွားသည်။
အဘွားအိုဖန်က ဝေဖန်ခံစရာမလိုသည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ပြီး သားဖြစ်သူအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်။ "စုန့်ချွမ်ဟွား၊ ငါ့သားကို ဘယ်တော့ပြန်လာခွင့်ပေးမှာလဲ?"
စုန့်ချွမ်ဟွား "ငါတို့အစုမှာ စုစုပေါင်း ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ 18 ခုရှိတယ်။ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့တစ်ခုစီကို လည်ပတ်ဖို့ လိုအပ်နေတယ်။ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့တွေ အများကြီးရှိတဲ့အတွက် တစ်ရက်တည်းနဲ့ ပြီးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ခရီးပြီးတဲ့အခါ နင့်သားက ပြန်လာမှာပါ!"
အဘွားကြီးဖန်သည် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး နှလုံးတုန်သွားသည်။ "ငါ့သားလေး..."
ဖန်ဖူကွေ့ကို လက်နှစ်ဖက်၌ ကြိုးချည်ပြီး ပါးစပ်ထဲ၌ အထည်တစ်ထည်ထည့်ကာ နောက်ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ဆီ ခေါ်သွားသည်။
ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ ဆယ့်ရှစ်ခု။ စုစုပေါင်း ဆယ်ရက်လောက် ကြာမယ်။
ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက် ဖန်ဖူကွေ့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် အလွန်ပိန်လှီပြီး ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ပျက်ယွင်းနေသည်။
ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရပ်ရွာအတွင်း ဇနီးမယားကို ရိုက်နှက်သည့် အရေအတွက် သိသာစွာ ကျဆင်းသွားသည်။
အဆုံးသတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံး အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
သူမ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုကြောင့် စုန့်ချွမ်ဟွားသည် ရပ်ရွာအမျိုးသမီးအသင်းတွင် ရာထူးတစ်ခုရခဲ့သည်။ ရပ်ရွာအမျိုးသမီးများအသင်း၏ အကြီးအကဲက ရပ်ရွာအမျိုးသမီးအသင်းတွင် အလုပ်လုပ်ရန် စုန့်ချွမ်ဟွားအား အဆိုပြုခဲ့သည်။
စုန့်ချွမ်ဟွားသည် ပျော်ရွှင်နေသည်။ ဝမ်းသာလွန်းပြီး ငိုသည်။
သို့သော် စုန့်ချွမ်ဟွားက ထွက်သွားပြီးသည်နှင့် ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့၏ အမျိုးသမီးအသင်းခေါင်းဆောင်ရာထူးက လစ်လပ်နေသည်။
အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် စုန့်ချွမ်ဟွားသည် လူတစ်ဦး၏အမည်ကို အကြံပြုခဲ့သည်။ ထိုလူက... ချောင်ရှို့ကျီ ဖြစ်သည်။