အခန်း (၁၁၂)

မျက်ကန်းဖြစ်ခြင်းအတွက် သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ သို့သော် ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် သူ၏ပဉ္စမမြောက်ညီကို အနည်းငယ်မျှ ချစ်ခင်မှုကို မမြင်နိုင်ပေ။

မျက်စိမြင်သူတိုင်း ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက ဝမ်မိသားစုနှင့် လက်ထပ်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ဝမ်မိသားစု၏ နောက်ခံကြောင့်ဖြစ်သည်ကို မြင်နိုင်သည်။

မဟုတ်ရင် ဝမ်ရှင်းရှန်ရဲ့ အိပ်ရာခင်း အာလူး စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ ဘယ်အမျိုးသမီးက သူ့ကို လက်ထပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိမှာလဲ?

ဝမ်ရွှေရှန်က အသံပျောက်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ စကားပြန်ပြောသည်။ "ပဉ္စမမြောက်ခယ်မက ပဉ္စမမြောက် ညီငယ်အပေါ် ခံစားချက်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတော့ မင်း သူ့ကို သတင်းမပို့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောလား?"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက ပြန်ဖြေသည်။ "သူ့အတွက် ခံစားချက်ရှိတာနဲ့ သူ ကျွန်မကို အမှားလုပ်မိတာက မတူညီတဲ့ အရာနှစ်ခုပဲ။ ကျွန်မဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ရပြီး သူ့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခွင့်လွှတ်ရင် နောက်တစ်ကြိမ်မှာ သူကျွန်မကို ဒီလိုရိုက်လိမ့်မယ်!"

ဝမ်ရွှေရှန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သူ မလုပ်ဘူး။ ငါ မင်းကို ကတိပေးတယ်"

ဝမ်ရှင်းရှန်ကို စစ်တပ်ဆီ ပို့မည့်ကိစ္စအား ဖန်ရှောင်ကျွမ်းကို ပြောရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူပြောပြီးလျှင် တစ်ခုခုဖြစ်မည်ကို ကြောက်သည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် နှစ်ဘဝနေထိုင်ခဲ့သော်လည်း စိတ်မရှည်သူတစ်ယောက်ဖြစ်နေဆဲပင်။ သူမက တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကို ရှင်းရှင်းပဲ ပြောမယ်။ ကျွန်မကို သတင်းမပို့စေချင်ရင် ဝမ်မိသားစုက ကျွန်မကို ယွမ်တစ်ထောင် လျော်ကြေးပေးရမယ်!"

ပိုက်ဆံထက် လက်တွေ့ကျတာ ဘယ်အရာမှ မရှိဘူး။

သူမသည် ဝမ်ရှင်းရှန်နှင့် ကောင်းမွန်သောဘဝသို့ ပြန်သွားကာ သူ့နှလုံးသားကို အနိုင်ယူရန် စီစဉ်ထားသည်။

သို့သော် ၎င်းက အဆင်မပြေလျှင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီးနောက် စီးပွားရေးလုပ်ရန် ပိုက်ဆံသုံးမည်။

သူမသည် ဘဝအပိုရလာသောကြောင့် ငွေရှာနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ဝမ်ရွှေရှန်က သူမစကားကို ကြားသောအခါ ခုန်ပေါက်လုမတတ်ပင်။ " ယွမ်တစ်ထောင်၊ မင်း သွားလုလိုက်တော့။ ဒါဆိုလည်း သွား​တိုင်လို့ရတယ်"

သို့သော် သူက လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်သွားသည်။ "ပဉ္စမခယ်မ မင်းက ခြင်္သေ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်တာပဲ။ ငါတို့ဝမ်မိသားစုက ယွမ်တစ်ထောင် မထုတ်နိုင်ဘူး!"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက မယုံပေ။ "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မကို မလိမ်နဲ့။ တတိယအစ်ကိုက စစ်တပ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အရာရှိလုပ်တယ်။ တစ်နှစ်ကို ပြန်ပို့တဲ့ငွေက ယွမ်သုံးလေးရာ။ နှစ်တွေဒီလောက်အများကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ယွမ်တစ်ထောင် မရှိမှာလဲ?"

ဝမ်ရွှေရှန်၏ မျက်နှာက ပို၍ပင် ရုပ်ဆိုးသွားသည်။ "ဝမ်မိသားစုမှာ လူတွေ အများကြီးပဲ။ အိမ်ဆောက်တယ်၊ လက်ထပ်ပြီး ကလေးမွေးတယ်။ ပိုက်ဆံ မလိုဘူးလား? ဒီယွမ်တစ်ထောင်ကို တကယ်စုလို့မရဘူး"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် မယုံပေ။ သူမက အလွန် မတင်းကျပ်ချင်ပေ။ အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက ပြောသည်။

"ရှင်းရှန်ကြောင့် ကျွန်မက နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်မယ်။ ယွမ်ရှစ်ရာ၊ လျှော့လို့မရဘူး။ ကျွန်မကလေးရဲ့အသက်ကို ဝယ်ဖို့ ယွမ်ရှစ်ရာယူမယ်။ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်မက ပိုက်ဆံရလိုက်တာနဲ့ ရှင်းရှန်နဲ့ ဘဝကို ကောင်းကောင်း ဖြတ်သန်းမယ်။ ပြီးတော့ ပညာတတ် မိန်းကလေးကို ခက်ခဲအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

စိတ်ချပြီး အနားယူရမယ်။

ဒီလို သဘောကောင်းသည့် ဝမ်ရွှေရှန်က သူမစကားကြားသောအခါ ကျိန်ဆိုချင်သည်။

ဝမ်မိသားစုကို ကိုယ်ဝန်ဗိုက်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ ယခု သူမသည် ဝမ်မိသားစုကို ကလေးသေဖြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

လမ်းခွဲပြီး ပိုက်ဆံတောင်းလျှင် ပိုကောင်းသည်။ သို့သော် သူမသည် ဝမ်ရှင်းရှန်နှင့် မှန်ကန်စွာ နေထိုင်ချင်နေသေးသည်။

အန်ချင်တယ်!

ဤလူသည် ကောင်းခြင်း နိမိတ်ကို ကိုင်ဆောင်လာသူ မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ရွှေရှန်သည် အလွန်စက်ဆုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ "ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အဖြေမပေးနိုင်ဘူး။ အိမ်ပြန်ပြီး မိဘတွေနဲ့ ဆွေးနွေးရမယ်" ​​ဟု မျက်နှာမည်းနှင့် ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး"

...

"အန်ပင်း၊ အမေကြည့်ဖို့ သားရဲ့ စာမေးပွဲစာရွက်ကို ဖထုတ်လိုက်။ ဆရာမက သားနဲ့ သာ့ချောင်ရဲ့ စာမေးပွဲစာရွက်ကို မှားခဲ့တာလား?"

သာ့ချောင်သည် နှစ်ဆ 100 စာမေးပွဲစာရွက်ဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့ကြောင်း ဝမ်ချွမ်ကျီက သိသည်။ သားဖြစ်သူသည် ဘဲဥနှစ်ထပ်ဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို သူမ မယုံနိုင်ပေ။

အားလုံးက ဆွံ့အသွားသည်။ "..."

ချောင်တုန်းယင်က မျက်လုံးလှိမ့်လိုက်သည်။ "အမေ၊ အန်းပင်းက တတိယတန်း၊ သာ့ချောင်က ဒုတိယတန်းပါ။ ဆရာမ ဘယ်လောက်ပဲ မျက်စိကန်းနေပါစေ၊ သူတို့ရဲ့ စာမေးပွဲစာရွက်တွေကို သူတို့ ဘယ်တော့မှ အမှားလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သမီးဖြစ်သူကြောင့် နင်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာက နီရဲပြီး ဖြူလာသည်။ "သောက်ကောင်မလေး၊ ပြန်ပြောဖို့ပဲ သိတယ်! ငါ နင်ကို စာသင်ဖို့ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး သုံးခဲ့တယ်။ ဒီလို ရမှတ်တွေ ပြန်ယူလာတယ်။ နင့်အမေ ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေချင်တာလား?"

ချောင်တုန်းယင်က မျက်လုံးလှိမ့်လိုက်သည်။ "အမေ၊ ကျောင်းတက်ဖို့ ပိုက်ဆံက အဘိုးအဘွားတွေဆီက ဆိုတာ သတိရစေချင်တယ်"

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး ခြေထောက်ကို နင်းချင်နေသည်။ "သာ့ချောင်က စာမေးပွဲမှာ 100% ရတယ်။ နင်တို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရတာလဲ?"

သူမသားက ဘဲဥနှစ်ထပ်ရသည့်အတွက် စိတ်ဆိုးနေသော်လည်း သူ့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းရန် ဝန်လေးနေသည်။ ထို့ကြောင့် သမီးနှစ်ယောက်ကို ကြိမ်းမောင်းသည်။

ချောင်တုန်းယင်က မတုံ့ပြန်ခင် အန်းပင်းက သူ့အဖေလို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါက အမေ့အပြစ်ပဲ အမေ။ သားတို့က အမေနဲ့တူလို့ ဉာဏ်မမီဘူး၊ မဟုတ်ဘူးလား?"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

ဒါက သူမကို စိတ်ဆိုးစေတယ်။

ချောင်ကျန်းကော်က ရယ်သည်။ "သားမှန်တယ်။ နင်တို့က စာမေးပွဲမှာ 100% မဖြေနိုင်ဘူးဆိုတာ မင်းတို့အမေနဲ့ တူလို့ပဲ။ မင်းတို့ကို ပြောပြမယ်။ မင်းတို့အမေက စာတတ်​ဖို့ ကျောင်းမတက်ချင်ဘူး။ သူမက နားမလည်လို့တဲ့!"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

......

တစ်ခန်းလုံးနှင့် တစ်တန်းလုံးတွင် ပထမဆုရခဲ့သော သာ့ချောင်အား ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် ချောင်မိသားစုသည် ယနေ့ညတွင် ပွဲလုပ်သည်။

ချောင်အိမ်လေး၌ ရှိသည့်လူတိုင်းကိုလည်း ခေါ်သည်။

ရွှယ်ချွမ်သည် သူ့မြေးအတွက် ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်သည်။ ဟင်းပွဲများက အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ငါးပေါင်း၊ ကြက်ဥနှင့် ဝက်ခြေထောက်ချက်၊ သုံးမျိုးမွှကြော်၊ ပုဇွန်ခြောက်နှင့် တရုတ်ဂေါ်ဖီထုပ်ဟင်းချို အိုးကြီးတို့ ပါဝင်သည်။

ချောင်မိသားစု၏ လက်ညိုးလေးများက မြင်ကွင်းကြောင့် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သွားရည်ကျသံများက တယောက်ပြီး တယောက် ထွက်လာသည်။

အန်းပင်းက သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှ သွားရည် သုတ်လိုက်သည်။ "ညီမသာ့ချောင်၊ ငါမှားသွားပြီ။ မင်းကို မတားသင့်ဘူး!"

ကံကောင်းထောက်မစွာ ညီမလေးသာ့ချောင်က သူ့စကားကိုနားမထောင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူမသည် စာမေးပွဲရမှတ်ကို ဖုံးကွယ်ထားမည်ဆိုပါက သူသည် လက်ရှိကောင်းချီးကို ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ချောင်တုန်းယင်က သူ့ကို ရိုက်လိုက်သည်။ "နင်ပြောဖို့ သတ္တိရှိသေးတယ်ပေ့ါ။ နောက်တစ်ခါ ဘဲဥ အမှတ်ရရင် အမေလို ထမင်းရည်နဲ့ သက်သတ်လွတ် ဟင်းလျာတွေ စားရမယ်!"

အန်းပင်းက ငိုသည်။ "ဒုတိယအစ်မ၊ ငါ့ကို သနားပါ။ နောက်တစ်ကြိမ် စာမေးပွဲကို သေချာ လုပ်မယ်!"

အသားအတွက် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ပြန်လာရန် ကြိုးစားမည်။

ထမင်းရည်ဖြူကို တူဖြင့်မွှေနေသည့် ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သူ့သမီး၏ ဓားဖြင့်ထိုးခြင်းကို ခံရပြီး သွေးအန်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"သောက်ကောင်မလေး၊ နင့်မောင်ကို ဘာလို့ ထပ်ရိုက်တာလဲ? ယောက်ျားတွေကို ခေါင်းရိုက်တာ မ​ကောင်းဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား?"

ဝမ်ချွမ်ကျီ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ရောင်ရမ်းမှုက မသက်သာသေးပေ။ ငါးနှင့်ပုစွန်လျှော့စားရန် ဆရာဝန်က ပြောထားသည်။ ကျန်သည့် ဝက်ခြေထောက်ကမူ အနံ့မခံနိုင်ပေ။

တစ်နည်းဆိုရသော် သူမသည် အစားအသောက် စားပွဲကြီးကြီးမှ သက်သတ်လွတ် အကြော်သုံးပန်းကန်သာ ရရှိနိုင်သည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီက သူမ အရမ်းသနားစရာကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ ကြားသူ၊ မြင်သူတိုင်း ငိုရလောက်အောင် သနားစရာကောင်းသည်။

ချောင်ရှို့ကျီက မျက်လုံးပင့်ပြီး သူ့အကြီးဆုံးချွေးမကို အေးဆေး ကြည့်လိုက်သည်။ "တုန်းယင်း ပြောတာ မှန်တယ်။ အန်းပင်းက စာမေးပွဲမှာ သုညထပ်ရခဲ့ရင် သူက အသားမစားရုံတင်မကဘူး၊ ကျောင်းလည်း သွားစရာမလိုတော့ဘူး!"

ကျောက်ခဲတစ်လုံးသည် လှိုင်းပေါင်းတစ်ထောင်ကို ဖန်တီးသည်။

ဤစကားများသည် ဒယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသော ရေနှင့်တူသည်။ လူတိုင်းက သူတို့၏ လက်ချောင်းကို ရပ်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လာသည်။ "အမေ၊ အန်းပင်း ဘာလို့ ကျောင်းမတက်ရတော့မလဲ?"

အန်းပင်းက ​​ကျောင်းမတက်နိုင်လျှင် လယ်ကွင်း၌သာ အလုပ်ပြန်လုပ်နိုင်သည်။ ညစ်ပတ်ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အလုပ်ကို သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသောသားကို မလုပ်ခိုင်းရက်ပေ။

အန်းပင်းလည်း အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ ရုတ်တရက် သူ့ပါးစပ်ထဲက အသားက မမွှေးတော့ပေ။

ချောင်ရှို့ကျီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောခဲ့သည်။ "ဘယ်သူမှ ပိုက်ဆံက လေတိုက်လို့ မရလာဘူး။ ကျောင်းမတက်ချင်ရင် ပိုက်ဆံကို မဖြုန်းတီးနဲ့။ အလုပ်ရမှတ်ရဖို့ လယ်ထဲကို သွား!"

အန်းပင်းသည် ဝက်ချေးကျုံးနေသော ဟော်ချီကို တွေးမိပြီး "အဖွား၊ ကျောင်းတက်ချင်တယ်" ဟု မဝံ့မရဲ ပြန်ဖြေသည်။

ချောင်ရှို့ကျီက သူ့ကို ဝိုးတဝါးပြောရန် အခွင့်မပေးပေ။ "ဒါဆို နောက်တစ်ခါ မင်းဘယ်ရမှတ် ရနိုင်မယ်ထင်လဲ?"

အန်းပင်းက ​​အခုလေးတင် စဉ်းစားထားသည့် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို စဥ်းစားပြီး အထ်ထစ်အငေ့ါငေ့ါ ပြောလိုက်သည်။ "သုံး... လေးဆယ်"

"ဖွီ..."

ချောင်ကျန်းမင်က တံတွေးနင်ပြီး သေလုနီးပါးပင်။ "ငါပြောမယ် အန်းပင်း၊ မင်း ဒီထက်ပိုပြီး အလားအလာ မရှိနိုင်တော့ဘူးလား? 60 ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ စာမေးပွဲကို အောင်အောင်လုပ်မယ်ဆိုပြီးတော့!"

ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ မျက်လုံးများက ဓားမြှောင်ပစ်လိုက်သည်။ "ပဉ္စမမောင်လေး၊ စာမေးပွဲအောင်ဖို့က အရမ်းလွယ်တယ်လို့ မင်းထင်လား?"

ချောင်ကျန်းမင်က ပါးစပ်ထောင့်ကို ​ကော့လိုက်ပြီး စကားရပ်လိုက်သည်။

ချောင်ရှို့ကျီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ပန်းတိုင်လေးတစ်ခု အရင်ထားလိုက်။ နောက်စာမေးပွဲမှာ 40 ရာခိုင်နှုန်းရလိမ့်မယ်။ မင်းမလုပ်နိုင်ရင် မင်းကျောင်းတက်စရာမလိုဘူး!"

အန်းပင်း - "...ကောင်းပြီ။"

ပြစ်ဒဏ် ရှိလျှင် ဆုလည်းရှိသည်။

ချောင်ရှို့ကျီက စကားပြီးသောအခါ သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ တစ်ယွမ်ကို ထုတ်ကာ သာ့ချောင်အား ပေးသည်။ "ဒါက သမီးရဲ့ 100 ရာခိုင်နှုန်းဆုလာဘ်ပဲ!"

သာ့ချောင်သည် များပြားသော ယွမ်ငွေကို လက်ခံလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာငယ်လေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် နီမြန်းနေသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖွား၊ စာမေးပွဲမှာ 100 ရာခိုင်နှုန်းရအောင် သမီး ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါ့မယ်!"

ချောင်ကျန်းကျွင်းနှင့် လင်းဟွေ့တို့သည် ကလေးအား ဂုဏ်ယူကျေနပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

တုန်းလင်လေးက ယိမင်လေးကို သွားလေးတွေ သွားနှစ်ချောင်းပြပြီး ပြောသည်။ "ငါ့အစ်မက အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ!"

ယိမင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ "အဲဒါ ငါတို့အစ်မ၊ ငါတို့ပဲ!"

တုန်းလင်းလေးက လူကြီးလေးတစ်ယောက်လို သက်ပြင်းချကာ ပြောခဲဘသည်။ "ကောင်းပြီ၊ အဲဒါ မင်းနဲ့ငါ ပိုင်တယ်"

ထိုမှပင် ယိမင်က ကျေနပ်သွားသည်။ သူက ခေါင်းကို မော့ပြီး ပြုံးကာပြောသည်။ "အစ်မသာ့ချောင်၊ အစ်မက အရမ်းတော်တယ်။ ယိမင်က အစ်မလိုပဲ အနာဂတ်မှာ 100 ရာခိုင်နှုန်း ယူလာမယ်!"

တုန်းလင်းသည် ကြွားဝါချင်သည်။ "မောင်လေးလည်း 100 ရာခိုင်နှုန်း ပြန်ယူလာမယ်!"

ကလေးနှစ်ယောက်၏ အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုကို လူတိုင်းက ရယ်လိုက်ကြသည်။

ချောင်ရှို့ကျီက ကြေညာလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဘယ်သူပဲဖြစ်ပါစေ စာမေးပွဲမှာ 100% ရသရွေ့ ဆုချီးမြှင့်ခံရမယ်!"

ချောင်တုန်းဟယ်က တိတ်တဆိတ် စိတ်ထဲ၌ ထားပြီး စာမေးပွဲမှာ 100% ရရန် မျှော်လင့်သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ သူမကို ခေါ်လိုက်သည်။

"တုန်းဟယ်၊ နင်အခု ငါးတန်းရောက်နေပြီ။ မူလတန်းကျောင်းက နှစ်လအတွင်း ပြီးတော့မယ်။ အလယ်တန်းကျောင်းတက်ဖို့ ယုံကြည်မှုရှိလား?" ချောင်ရှို့ကျီက သူမကိုကြည့်ကာ မေးသည်။

ယခုက ၁၉၇၃ ခုနှစ်ဖြစ်သည်။ "ငါး-လေး" ကျောင်းစနစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ မူလတန်းကျောင်းအတွက် ငါးနှစ်၊ အလယ်တန်းနှစ်နှစ်နှင့် အထက်တန်းနှစ်နှစ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ချောင်တုန်းဟယ်သည် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ သူမကို ကြည့်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် လျင်မြန်စွာ နီရဲလာသည်။ သို့တိုင် သူမသည် သတ္တိကိုစုဆောင်းပြီး "ပြဿနာမရှိဘူး" ဟု ခေါင်းညိတ်သည်။

ချောင်တုန်းဟယ်သည် အလွန်လေးနက်ပြီး အလုပ်ကြိုးစားသူများထဲတွင် ပါဝင်သော်လည်း IQ သည် အလွန်မြင့်မားခြင်းမရှိပေ။ သူမ၏ ပညာရေး စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်ဝန်းကျင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ချောင်တုန်းယင်သည် အန်းပင်းနှင့် ဆင်တူပြီး နှစ်ယောက်စလုံး စာကျက်ခြင်းကို မကြိုက်ပေ။

ချောင်တုန်းယင်သည် အန်းပင်းထက် သာလွန်သည်။ အချိန်တိုင်း သူမ၏ 60 ရာခိုင်နှုန်းကို ထိန်းထားနိုင်သည်။

တစ်မှတ်မလျော့၊ တစ်မှတ်မပိုပေ။ ချောင်တုန်းယင်သည် ကျောင်းစတက်ကတည်းက 60 ရာခိုင်နှုန်းရှိခဲ့သည်။ သူမက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့သည်ဟု လူများက သံသယ ဖြစ်ကြသည်။