← Chapters

အခန်း (၁၂၇)

Vol. 10 Ch. 127

အခန်း (၁၂၇)

Vol. 10 Ch. 127

ချောင်ဟုန်းမေ၏ မိသားစုသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မစားဘဲ ထွက်သွားကြသည်။

ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့မှ မထွက်ခွာမီတွင် ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် သူမဆီသို့ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချောင်ဟုန်းမေကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဟုန်းမေ...နင်လား?"

အခြားသူကို ချက်ချင်း မမှတ်မိသည့်အတွက် သူမကို အပြစ်မတင်နိုင်ပေ။ ချောင်ဟုန်းမေသည် မြစ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျပြီး ယခင်ဘဝ၏ ဒုတိယနှစ်ဝက်တွင် ရေနစ်သေဆုံးခဲ့သည်။ မတွေ့ရသည်မှာ အနှစ် ၂၀ ကျော်ပြီ။

ပြောရလျှင် ချောင်ဟုန်းမေက ကံမကောင်းသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ မြို့ပေါ်ရှိ ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ သနားစရာပင်။

သူမသေဆုံးပြီး တစ်နှစ်ခွဲအကြာတွင် သူမ၏ အမျိုးသားသည် မြို့တွင်းရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် ချန်မိသားစုအတွက် သားနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် သမီးလေးယောက်က အဆင်မပြေပေ။

သို့သော် ချောင်ရှို့ကျီသည် ပါဝင်သည်။ အရင်ဘဝတွင် သူမသည် သမီးလေးယောက်လုံးကို ပျိုးထောင်ရန်အတွက် အိမ်သို့ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုသမီးလေးယောက်က သူတို့၏ အမေ ချောင်ဟုန်းမေနှင့် တူသည်။ သူတို့အားလုံးသည် အသိစိတ်မရှိသော မျက်လုံးဖြူဝံပုလွေများဖြစ်ကြသည်!

"နင်က ဖန်ရှောင်ကျွမ်းပဲ။ နင့်ရဲ့ယောက်ျားက မကြာခင်က ဆုံးသွားတာကို ငါကြားလိုက်တယ်။ နင်က သိပ်ဝမ်းနည်းပုံမပေါ်ဘူး"

ချောင်ဟုန်းမေသည် ချောင်မိသားစုနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးမရှိပေ။ ချောင်မိသားစု၏ ချွေးမနှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးက ပို၍ပင် ဆိုးလာသည်။ ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက သူမကို အစပြုပြီး နှုတ်ဆက်ရန် မမျှော်လင့်ထားပေ။

သို့သော် အခု သူမက စိတ်တိုနေသည်။ သူမ၏ စကားက ဆူးလိုပင်။ ဘယ်သူက သူမနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခိုင်းတာလဲ?

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော် တစ်နှစ်ခွဲလောက်သာ ကျန်တော့သည့် တစ်ဖက်လူကို တွေးမိပြီး သူမက ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"ဝမ်းနည်းနေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နင်နဲ့ဘာဆိုင်လဲ? နင်ကတော့ မျက်ခုံးကြားက အမှတ်က ညိုမှိုင်းနေပုံပဲ။ နင်တော့ ကံဆိုးမှုကြီးနဲ့ ကြုံတော့မယ်"

ချောင်ဟုန်းမေသည် ချောင်အိမ်တွင်ကတည်းက ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နေလေသည်။ ယခု ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက သူမကို ကျိန်ဆဲသည်အား ကြားသောအခါ မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။

သူမက ခုန်ထကာ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းသည်။ "ခွေးမ၊ ငါ့ကို ကျိန်ဆဲနေတာလား? ငါကျိန်စာသင့်ရင် နင့်ပါးစပ်ကို ဘယ်လိုဆွဲဖြဲမလဲဆိုတာ ကြည့်နေ"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် သူမက ရုတ်တရက် လက်ပါမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူမ၏ မျက်နှာကို ခြစ်မိသွားပြီး အလူးအလဲ နာကျင်ရသည်။

သူမက ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ "နင် ရုပ်ဆိုးတဲ့ သုံးလက်မ ကောင်မ။ ငါ နင့်ကို ပြမယ်!"

​

သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဖန်ရှောင်ကျွမ်းသည် ချီလီထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူမသေဆုံးမီ နှစ်ရက်အလိုတွင် သူမသည် အိမ်နီးချင်းများနှင့် ရန်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်သည့်အခါ သူမက တိုက်ခိုက်ရေးသမားပင်။

သူမက ခုန်တက်လာပြီး ချောင်ဟုန်းမေ၏ ဆံပင်များကို ဆွဲယူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးအပြိမ်တုန်းက ဝမ်မိသားစုနှင့် ရန်ပွဲသည် သုံးယောက်နှင့် တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံရသည်။ သူမက ဘယ်လောက်ပင် အစွမ်းထက်နေပါစေ အနိုင်မယူနိုင်ပေ။

အခုက? ဟဟ၊ အားနည်းတဲ့ ကြက်တစ်ကောင်က သူမရှေ့မှာ ထပြရဲတယ်ပေ့ါ။

ချောင်ဟုန်းမေက အော်ဟစ်သည်အထိ အရိုက်ခံရသည်။

သမီးနှစ်ယောက်က ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ချန်ကျောက်တိပင်။ သူမက ငိုပြီး တောင်းပန်နေသည်။ "ဒုတိယအဒေါ်၊ သမီးအမေကို မရိုက်ပါနဲ့!"

ချန်လိုင်တိသည် ပို၍ ရဲရင့်သည်။ သူမသည် ဘေးနားက ကျောက်တုံးလေးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ဖန်ရှောင်ကျွမ်းကို ပေါက်သည်။ "ခွေးမ၊ ငါ့အမေကို လွှတ်လိုက်။ ငါ့အမေကို မြန်မြန်လွှတ်!"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက ခုန်ပျံသွားပြီး ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ချန်ကျောက်တိသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပတ်လည်ကာ ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဦးခေါင်းသည် ကျောက်တုံးနှင့်ထိမှန်ကာ ရွှေရောင်ကြယ်ပွင့်များက မျက်လုံးရှေ့တွင် လင်းလက်သွားသည်။

သတိလစ်မသွားခင် သူမက ဘယ်လောက်သနားစရာကောင်းလိုက်လဲဟု ပြန်တွေးလိုက်မိသည်။ ဒုတိယအဒေါ်ကို မအော်ခဲ့ပေ။ သူမကိုဘာလို့ရိုက်တာလဲ?

ချန်လိုင်တိက အရိုကိခံရပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် မလှုပ်ရှားရဲတော့ပေ။

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက လှည့်လိုက်ပြီး ထလာသည့် ချောင်ဟုန်းမေကို ရိုက်နှက်သည်။ "ရုပ်ဆိုးတဲ့ မိန်းမ။ နသ်က တော်တော်ရုပ်ဆိုးတာပဲ။ နင့်ယောက်ျားက နင့်ကို အထင်သေးနေတာ မထူးဆန်းပါဘူး။ နင့်ယောက်ျားက အပြင်မှာ တခြားမိန်းမရှိနေတယ်ဆိုတာ နင်မသိဘူးလား?!"

ချန်ရှင်းသည် သူမ၏ အရင်ဘဝတွင် ဖောက်ပြန်ခြင်းရှိ၊ မရှိနှင့် ပတ်သက်၍ ဖန်ရှောင်ကျွမ်းတွင် သက်သေ မရှိပေ။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် မခိုးစားတတ်သော ယောကျ်ားမရှိဟု သူမခံစားမိသည်။ ချန်းရှင်းသည် အရင်ဘဝက သူမကို မြင်တိုင်း မက်မောသော မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို ကြည့်နေတတ်သည်။

အရင်တုန်းကဆိုလျှင် ချောင်ဟုန်းမေက ၎င်းကို ယုံမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အခုအချိန်တွင် သူမယောက်ျားက သူမကို မထိသည် သုံးလရှိပြီ။ သူမ၏ နှလုံးသားသည် နစ်မြုပ်သွားသည်။

သူမက သံသယရှိနေသော်လည်း အပြင်လူများရှေ့တွင် ၎င်းကို ဘယ်တော့မှ မဖော်ပြပေ။ "ဖန်ရှောင်ကျွမ်း၊ နင် ဖိနပ်ပြတ်မိန်းမ၊ နင် ထပ်ပြီး မဟုတ်တာတွေ ပြောရဲရင် နင့်ပါးစပ်ကို ဖြဲပစ်မယ်!"

"ငါ မဟုတ်တာပြောနေလား မပြောဘူးလားဆိုတာ နင်ပြန်သွားပြီး စုံစမ်းတဲ့အခါ သိလိမ့်မယ်။ နင် ငါ့ဆီပြန်လာမယ်လို့ ကတိပေးရဲတယ်!"

ဖန်ရှောင်ကျွမ်းက လုံလောက်ပြီ။ သူမသည် သူမကိုယ်သူမ အထင်ကြီးသော အမူအရာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

ချောင်ဟုန်းမေသည် ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များနှင့် မသေချာမရေရာသော မျက်နှာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲနေသည်။

...

သာ့ချောင်သည် မကြာသေးမီက သူမအဖိုးထံမှ ပိုက်ဆံအိတ်ပြုလုပ်နည်းကို သင်ယူခဲ့သည်။

ပိုက်ဆံအိတ်လုပ်နည်းက မခက်ပေ။ ချည်ထိုးသည်က ပိုခက်သည်။ ပိုခက်သည်မှာ သူမက အများကြီး ပြုလုပ်ရမည်။

သူမ၏အဘိုး၊ အဖွား၊ အဖေ၊ အမေ၊ မွေးစားမိခင်မိသားစုနှင့် သူမ၏ဝမ်းကွဲများအပြင် သူမ၏ညီငယ်နှစ်ယောက်။ တစ်ယောက် တစ်ခုစီရရမည်။

သူမ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှိသည်။

ထိုနေ့ ကျောင်းမှ ပြန်လာသောအခါ အစ်ကိုဟော်ချီထံ စာမေးပွဲစာရွက်နှစ်စောင် ပေးပို့ရန် ဝက်ခြံသို့ သွားသည်။

ဟော်ချီ၏ အဖိုးက ကျန်းမာရေးကောင်းလာသောကြောင့် ပစ္စည်းများကို ထပ်မပို့ရန် ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အစားအသောက်ကို ရံဖန်ရံခါသာ ပို့ပေးသည်။

ဟော်ချီက သူမပို့လိုက်သည့် စာမေးပွဲစာရွက်ကို လက်ခံပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူက အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။ 'ကျေးဇူးတင်တယ်' ဟူသော စကားက မလုံလောက်ပုံပေါ်သည်။

မိသားစုက ဒီကျေးဇူးတရားကို သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သိမ်းထားသည်။ အနာဂတ်၌ အခွင့်ရေးရှိလျှင် နှစ်ဆပြန်ပေးမည်မှာ သေချာသည်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်၌ စာမေးပွဲစာရွက်ကို ဝှက်လိုက်သည်။ ခေါင်းငုံ့လိုက်စဉ် သူမ၏ ကျောင်းလွယ်အိတ်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကောက်ရိုးကြက်မတစ်ကောင်က သူ့မျက်လုံးများကို ဖမ်းစားသွားသည်။ သူ့ပါးစပ်ထောင့်က ကွေးသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒီလိုဆွဲထားတာလဲ?"

သာ့ချောင်က သူ့အကြည့်နောက်ကို လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောသည်။ "ညီမလေးက အစ်ကိုကြီးဟော်ချီပေးတဲ့ ကောက်ရိုးကြက်မကို အရမ်းကြိုက်တယ်။ ညီမတို့ မိသားစုရဲ့ ကူးကူနဲ့တူတယ်!"

ဟော်ချီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် အထက်သို့ အနည်းငယ် ကွေးသွားသည်။ သို့သော် ဂရုမစိုက်သည့် အမူအရာနှင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါက သိပ်မကောင်းဘူး။ မင်းတကယ်ကြိုက်ရင် နောက်တစ်ခါ မင်းအတွက် ကောင်းကောင်းလုပ်ပေးမယ်"

သာ့ချောင်က လခြမ်းကွေးမျက်လုံးနှင့် ပြုံးပြီး ပြောသည်။ "ဒါဆို အစ်ကိုကြီးဟော်ချီကို အရင်ကျေးဇူးတင်ပါ့မယ်!"

နွေရာသီ ရောက်လာပြီ။ အရွက်များက စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသည်။ တောက်ပသော နေရောင်ခြည်သည် ထူထပ်သော သစ်ရွက်များကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ​အစက်အပြောက်များ ဖြစ်နေသည်။

ဟော်ချီသည် ဂရုမစိုက်ဟန်ပြုကာ သစ်ကိုင်းပေါ်ရှိ သစ်ရွက်များကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ "ရပါတယ်။ ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေးပဲ"

သူ့အသံဆုံးသွားသည်နှင့် ဝက်ခြံဆီမှ ဝက်အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိတ်လန့်နေပုံ ပေါ်သည်။

သာ့ချောင်က သိချင်စိတ်အပြည့်နှင့် မေးလိုက်သည်။ "ဝက်က ဘာလို့ အကျယ်ကြီး အော်နေတာလဲ? အထဲမှာ ဘယ်သူလဲ?"

ဟော်ချီက ထိုနေရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာ"

သာ့ချောင်သည် ၎င်းက ပိုပြီး ထူးဆန်းသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ "တစ်ယောက်တည်းလား? သူမက အစ်ကို့ကို ထပ်ပြီး မောင်းထုတ်တာလား?"

ဟော်ချီက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် သူပြောသည်။ "မင်းရဲ့အဒေါ်ကြီးက တကယ့်ကို ဒုက္ခပေးတဲ့သူပဲ!"

သာ့ချောင်၏ အဒေါ်ကြီးရောက်လာပြီးကတည်းက ဝက်ခြံ၏ အေးချမ်းသောနေ့ရက်များ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် သူတို့ကို မကြာခဏ ခိုင်းသည်။ မကြာသေးမီက သူမသည် သူတို့ကို မောင်းထုတ်သည်။ ထိုထဲမှာ သူမတစ်ယောက်တည်း ဘာလုပ်နေလဲ မသိပေ!

သူမ ပြဿနာရှာတိုင်း ဝနေသည့် ဝက်များက ထိတ်လန့်ပြီး အစာစားချင်စိတ် ပျောက်သွားသည်။ တစ်ကောင် သို့မဟုတ် နှစ်ကောင်လောက်သည် ဝမ်းလျှောသည်အထိ နှိပ်စက်ခံရသည်။

သာ့ချောင်၏ မျက်နှာကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူတို့က ထုတ်လုပ်ရေး ခေါင်းဆောင်ဆီသွားပြီး သတင်းပို့ကြလိမ့်မည်။

ထိုမှတ်ချက်ကို ကြားသောအခါ သူမသည် အစာကောက်နေသော ကြက်ကလေးလို ခေါင်းညိတ်သည်။ "အစ်ကိုပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အဒေါ်ကြီးက တကယ်ကို ဒုက္ခပေးတယ်!"

ဟော်ချီက ဘာမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် အထဲမှ ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ "လူဆိုးတွေ၊ လူဆိုး သုံးယောက်၊ ငါ့ဆီကို မြန်မြန်လာ!"

ဟော်ချီ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားပြီး သာ့ချောင်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဝင်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ မြန်မြန်သွားတော့။ မင်းရဲ့အဒေါ်ကြီးက မင်းကို မတွေ့စေနဲ့!"

သာ့ချောင်က သူ့ကို စာနာစိတ်နှင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ညီမလေး သွားတော့မယ်။ နောက်တစ်ခါ အစ်ကို့ကို အရသာရှိတာ တစ်ခုခု ယူလာပေးမယ်"

ဟော်မိသားစုသည် နေ့တိုင်း အဒေါ်ကြီး၏ ဆူခြင်းကို ခံနေရသောကြောင့် သူမသည် သူတို့ ချက်ပြုတ်ရန်အတွက် အစားအသောက်များ ယူလာချင်သည်။

ဟော်ချီက သူမကို ပြုံးပြပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူဝင်လိုက်သည်နှင့် ဝက်ချေးပုံပေါ်တွင် ထိုင်နေကာ ဝက်ချေးများဖုံးနေသည့် ဝမ်ချွမ်ကျီကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဟော်ဟွားချင်းနှင့် သိုက်ရှူဖန်တို့သည် တယောက်ပြီးတယောက် ရောက်လာကြသည်။ ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သုံးယောက်သား အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဒီမိန်းမ ဘာလုပ်နေတာလဲ?

သူမသည် ဝက်ချေးတွင်း၌ စက်ဝိုင်းပုံ လူးနေတာလား?

ဒါမှမဟုတ်ရင် သူမကိုယ်သူမ ဒီလိုပုံစံဖြစ်အောင် ဖန်တီးထားတယ်ဆိုတာ တကယ်မသိနိုင်ဘူး!

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူမသည် ရွှေချောင်းများကို ရှာဖွေရန် ဝက်ခြံတွင် အလုပ်လုပ်ရန် လာခဲ့သည်။ သို့သော် ရက်ပေါင်းများစွာ လိုက်ရှာပြီးနောက် ဘာသဲလွန်စမှ မရခဲ့ပေ!

ဝက်ချေးများ စုပုံသည့် တွင်းမှလွဲ၍ ဝက်ခြံ ထောင့်တိုင်းနီးပါးကို လိုက်ရှာခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ၎င်းထဲတွင် ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လူဆိုးသုံးကောင်ကို နှင်ထုတ်ပြီး ရွှေချောင်းများကိုရှာဖွေရန် ဝက်ချေးကို ဂေါ်ပြားဖြင့် တူးထုတ်သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ချော်လဲပြီး တွင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကျသွားသည်။သူမသည် ဝက်ချေးကြောင့် အသက်ရှူကျပ်လုနီးပါး ဖြစ်ရသည်။

"နင်တို့တွေ ဘာကြောင်ကြည့်နေတာလဲ? ငါ့ကို မကူညီသေးဘူးလား?" ဝမ်ချွမ်ကျီက ဆူပူကြိမ်းမောင်းသည်။

သိုက်ရှုဖန်က သွားတော့မည့်အချိန်တွင် ဟော်ချီက ပြောလိုက်သည်။ "အမေ၊ သူ့ကို ကူညီစရာ မလိုဘူး!"

ဝက်ချေးတွင်းက မနက်ပေ။ အကယ် သူမသည် ဤကဲ့သို့ ပြုတ်ကျခဲ့လျှင် အချိန်ကြာမြင့်စွာကပင် အသက်ရှုကြပ်ပြီး သေဆုံးပေလိမ့်မည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် သူမကိုယ်တိုင် မတ်တတ်ရပ်နိုင်သည်။

သူ့အမေကို ထိုကဲ့သို့ ညွှန်ကြားပြီး သူတို့မိသားစုသုံးယောက်ကို ကျွန်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဒေါသတကြီးနှင့် အံကြိတ်လိုက်သည်။ "သောက်ကောင်လေး၊ နင်ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ? မလာသေးဘူးလား? ငါ နင့်ကို ထုတ်လုပ်ရေးခေါင်းဆောင်ကို အကြောင်းကြားပြီး နင်အလုပ်မလုပ်ဘူးလို့ ပြောမယ်!"

ဟော်ချီက မဲမှောင်သော မျက်နှာဖြင့် ပြန်တုံ့ပြန်သည်။ "အဒေါ့်မှာ အရည်အချင်းရှိရင် သွားလို့ရတယ်။ အဒေါ်မသွားဘူးရင် ကျွန်တော်တို့သွားမယ်။ အဒေါ့်ရဲ့လတ်တလော ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူတွေအကြောင်း ထုတ်လုပ်ရေးခေါင်းဆောင်ကို သွားပြောမယ်။ ခေါင်းဆောင်က အဒေါ့်ဘက်က ရပ်တည်နေသေးလားဆိုတာ ကျွန်တော်ကြည့်ချင်တယ်"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "သောက်ကလေး၊ နင်သွားရဲရင် နင့်ကို အသေရိုက်မယ်"

သိုက်ရှုဖန်က ဟော်ချီ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပြီး ဝမ်ချွမ်ကျီကို ပြောလိုက်သည်။ "ချီအာက ဒေါသနဲ့ ပြောလိုက်တာပါ။ အစ်မကိုယ်တိုင် ထသင့်တယ်။ ကျွန်မတို့ကို သတင်းပို့မယ်ဆိုရင် အစ်မအဲဒီကို မသွားတာ ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။ ပြဿနာတက်လာရင် ကျွန်မတို့က ဒုက္ခရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမသည် သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့သည့် ချောင်မိသားစုကို အလွန်ကျေးဇူးတင်သည်။ မဟုတ်ပါက သူမသည် ဤကာလအတွင်း ဝမ်ချွမ်ကျီကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူမက ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ စရိုက်ကိုလည်း နားလည်သည်။

သူမက အင်အားမရှိသူကိုအနိုင်ကျင့်ပြီး အင်အားကြီးသူကို ကြောက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ကြောက်သလို ပြုမူပါက သူမသည် တစ်လက်မလောက်ယူပြီး ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာလိမ့်မည်။

ဒီလိုလူများအတွက် သင်သူ့ကို ကြောက်အောင်လုပ်ရမည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းက မကြီးမားသည့်အတွက်​ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သတိထားရမည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော် ဒီလူဆိုးမိသားစုက တကယ်သတင်းပို့မည်ကိုလည်း သူမကြောက်သည်။

All Chapters