ကြယ်တာရာဂေဟာရှင်

ယီထျန်းယွမ်ထွက်သွားပြီးနောက် တာဝန်ခံ လျူက ကျူးထျန်ဟုန်ကို ဘာကြောင့် သူတို့ကို ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်တာလဲဆိုပြီး ရင်ဆိုင်မေးမြန်းလိုက်သည်။ “ကျူးမိသားစုရှင်၊ သူက စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဘုရားအင်းပညာရှင်ပါ။ ဘာကြောင့် သူတို့ကို ဒီလိုပဲ ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်ရတာလဲ” သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ကျူးထျန်ဟုန်က သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လိုက်သည်။ ဒီလိုနဲ့ သူ့သွားတချို့ ကျိုးသွားခဲ့သည်။

“မင်း အရှက်မရှိဘူးလား။ မင်းရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ အမှားကြောင့် မဟုတ်ရင် အခုဆို သူက ငါတို့ရဲ့ တရားဝင်ဧည့်သည်တော်ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ သူ့ကို အတင်းအကြပ်လုပ်စရာလား။ သူက ငယ်ရွယ်တဲ့ စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဘုရားအင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တာ မင်း မသိဘူးလား။ သူ့ရဲ့ နောက်ခံက ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိရသေးဘူး၊ ဒီလောက်ပါရမီရှင်ဖြစ်နေတာကို ကြည့်ရင် သိသာပါတယ်။ သူတို့က အပြာရောင်အိမ်တော်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့ကို ပိုပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးနိုင်မှာပဲ။ မင်း ဒီလောက်သေချင်နေတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ မိုက်မဲတဲ့ တွေးပုံတွေနဲ့ ငါ့ကို အတူမဆွဲသွားနဲ့” ကျူးထျန်ဟုန်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

တာဝန်ခံ လျူက သူလုပ်ခဲ့တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အမှားကို နောက်ဆုံးမှာ သဘောပေါက်သွားပြီး ကျူးထျန်ဟုန်ရှေ့မှာ ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဆိုတော့ ထိခိုက်မှုက သိပ်မကြီးမားလောက်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ နောင်အနာဂတ်မှာ သူနဲ့ ထပ်ပြီး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော်ရဲ့ အရည်အချင်းမပြည့်မီမှုကြောင့်ပဲ သူ့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာပါ” ကျူးထျန်ဟုန်က ပြောပြီး တာဝန်ခံ လျူနဲ့အတူ ထိုနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကျူးထျန်ဟုန်ရပ်နေခဲ့တဲ့ နေရာရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာကနေ အရိပ်တစ်ခုပေါ်ထွက်လာသည်။ အရိပ်တွေဟာ လျင်မြန်စွာ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူဟာ ကျူးထျန်ဟုန်ရဲ့ စကားကို နားထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာဖြစ်သည်။ အနာဂတ်မှာ သူနဲ့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်မဖြစ်ကို သိချင်ခဲ့တာပဲ။

သူနားထောင်ခဲ့တဲ့ စကားဝိုင်းအရ ကျူးထျန်ဟုန်ဟာ သူထင်ထားသလို ဖြောင့်မတ်တဲ့သူဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်က ကျူးမိသားစုဟာ နောက်ထပ် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်မလာတော့ဘူးဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။

‘[နတ်ဘုရားအင်းပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရပါ။ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ပါ] မစ်ရှင်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခဲ့ပါပြီ။’

‘ဆုလာဘ် - အတွေ့အကြုံအမှတ် ၁,၀၀၀,၀၀၀၊ အဆင့်မြှင့်ထားသော ထီလက်မှတ် ၁ ခု၊ နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှု ၅,၀၀၀ မှတ်၊ ကျူးယွီဝေနဲ့ ကျူးယွှချန်အတွက် နှစ်သက်မှု ၁၀၀ မှတ်’

‘ဂုဏ်ယူပါတယ် ကစားသမား၊ အလယ်အဆင့် နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှုကို အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှုအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပါပြီ။’

နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှုဟာ အဆင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်ဟာ ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန် သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှုကို တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့တာကြောင့် ပီတိဖြစ်ပြီး အော်ဟစ်မထွက်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းထားရသည်။

နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှုကို ထပ်မံအဆင့်တက်ဖို့ဆိုရင် နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ လိုအပ်မှာဖြစ်ပြီး ဒါဟာ အကောင်အထည်ဖော်ရတာ အတော်လေး ခက်ခဲနိုင်မှာဖြစ်သည်။ သူဟာ ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး ကျူးညီအစ်မနှစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ဆက်လက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ခဏလောက် လျှောက်ပြီးနောက် ဟဲချန်ဟန်နဲ့ တိုက်မိသွားသည်။

“သခင်လေး၊ အရင်တုန်းက ကျွန်မရဲ့ နတ်ဘုရားအင်းကို ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့တာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မက ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်က ဟဲချန်ဟန်ပါ၊ အရင်တုန်းက ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ မိတ်ဆက်ဖို့ မေ့သွားခဲ့ပါတယ်။ သခင်လေးရဲ့ နာမည်ကို သိလို့ရမလား” ဟဲချန်ဟန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းက ယီထျန်းယွမ်ပါ” ယီထျန်းယွမ်က ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ဘာမှ ချီးကျူးခံရစရာ မထိုက်တန်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်ပဲ ဖြစ်နိုင်ခဲ့တာ၊ ကျွန်တော်ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မက သခင်လေး ယီကို ကျေးဇူးတင်စကားတော့ ပြောရမှာပါ။ ဒုတိယအဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုမှာ မင်းလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရှိမယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ မင်း အားလပ်ချိန်ရှိတဲ့အခါ ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်ကို လာလည်ပါ၊ မင်းရောက်လာရင် ကျွန်မတို့ ဧည့်ခံပွဲတစ်ခု ကျင်းပပေးမယ်” ဟဲချန်ဟန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ရပါတယ်၊ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော် လာလည်ပါ့မယ်။ အခုတော့ ကျွန်တော် လုပ်စရာတစ်ခုရှိသေးတယ်” ယီထျန်းယွမ်က ဟဲချန်ဟန်ရဲ့ စကားကို သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို ကျွန်မက ကောင်းကင်ထိပ်အိမ်တော်မှာ မင်းကို စောင့်နေမယ်နော်” ဟဲချန်ဟန်က ရွှင်မြူးစွာ ပြောရင်း ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ညီအစ်မနှစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ သူ့ရဲ့ နေရာထိုင်ခင်းဆီ ဆက်လက်ပြန်သွားခဲ့သည်။ ရောက်ရှိတဲ့အခါ ညီအစ်မနှစ်ယောက်က သူ့ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိရှိ ကြည့်နေတာကို မြင်ပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာကြောင့် မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ကို ဒီလိုကြည့်နေတာလဲ” ယီထျန်းယွမ်က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး၊ ယီအကြီးအကဲ။ ကျွန်မတို့က ကျွန်မတို့ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်အကြောင်း ပြောလို့ရမလားလို့ တွေးနေတာပါ” ကျူးယွီဝေက အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့က ကျူးမိသားစုက မွေးစားခံရတဲ့ မိဘမဲ့တွေပါ။ အခု သူတို့ဆီကနေ လွတ်မြောက်လာပြီဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ဆက်မသုံးချင်တော့ပါဘူး” ကျူးယွှချန်က အလေးအနက်မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက မမျှော်လင့်ထားတာပဲ။ ရပါတယ် ထင်တယ်။ မင်းတို့ မျိုးရိုးနာမည်ပြောင်းတာ ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ပါဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“ပြဿနာမရှိဘူးဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ကျွန်မကို ယီယွီဝေလို့ ခေါ်ချင်ပါတယ်” ယွီဝေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်မက ယီယွှချန်လို့ ခေါ်မယ်” ယွှချန်က သူမရဲ့ အစ်မလိုပဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံး ယီအကြီးအကဲရဲ့ အမိန့်ကို နားထောင်မှာပါ၊ ကျွန်မတို့မှာ ရှိတာတွေကလည်း ယီအကြီးအကဲအတွက်ပါပဲ” သူတို့နှစ်ယောက်က တပြိုင်နက် အားအင်ရှိရှိ ပြောလိုက်ကြသည်။

“အိုကေ အိုကေ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် စိတ်အေးအေးထားကြဦး” ယီထျန်းယွမ်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို အားအင်ရှိရှိနဲ့ သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ခုန်ပေါက်နေတာကို မတတ်နိုင်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ညီအစ်မနှစ်ယောက်အတွက် အခြေအနေတွေကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ ကြယ်တာရာဂေဟာအမှတ်အသားကို ထုတ်ယူပြီး သူ့ရဲ့ ဆုလာဘ်ကို ထုတ်ယူဖို့ ပင်မကြယ်တာရာဂေဟာဆီ ဆက်သွားခဲ့သည်။

ပင်မကြယ်တာရာဂေဟာကို ရောက်တဲ့အခါ ထိုနေရာရဲ့ အလှဆင်ထားမှုကို သူ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒီနေရာကို ကျူးမိသားစုနေရာမှာရှိတဲ့ ကြယ်တာရာဂေဟာဌာနခွဲနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားနေသည်။

ပင်မကြယ်တာရာဂေဟာအတွင်းမှာ ကြယ်မြို့လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာတစ်ခုရှိသည်။ ဒီနေရာဟာ ကြယ်တာရာဂေဟာရဲ့ တရားဝင်ဧည့်သည်တော်တွေရဲ့ မိသားစုနဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ မိသားစုတွေအတွက် တည်ဆောက်ထားတာဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ကြယ်တာရာဂေဟာအမှတ်အသားကို အစောင့်တွေကို ပြသရင်း ပင်မအဆောက်အအုံဆီ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ အစောင့်တွေက သူ့ရဲ့ အမှတ်အသားကို မြင်တဲ့အခါ ချက်ချင်း ယီထျန်းယွမ်ကို လမ်းပြဖို့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေလိုက်ကြသည်။

ကြယ်တာရာဂေဟာရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာပြီး သူလာရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က နတ်ဘုရားအင်းပြိုင်ပွဲကနေ သူ့ရဲ့ ဆုလာဘ်ကို ထုတ်ယူချင်တယ်လို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေလိုက်သည်။

အကြီးအကဲက အံ့သြသွားပုံရပြီး တခြားလူတွေလိုပဲ အနိုင်ရသူက ဒီလောက်ငယ်ရွယ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ကြည့်ရတာ ဒီအကြီးအကဲဟာ တခြားလူတွေလိုပဲ ပြိုင်ပွဲကို မလာခဲ့တာကို ယီထျန်းယွမ်က သိလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က ပထမနေရာရရှိသူပါ၊ ကောင်းကင်ကျောက်စိမ်းရေကန်ကို သုံးဖို့ ဆုလာဘ်ထုတ်ယူဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပါ” ယီထျန်းယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ သခင်လေး၊ အနိုင်ရသူက ဒီလောက်ငယ်ရွယ်မယ်လို့ သိလိုက်ရတာ အံ့သြသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ သခင်လေး၊ ရေကန်ဆီကို လမ်းပြပေးပါ့မယ်” အကြီးအကဲက လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အကြီးအကဲနောက်ကို လိုက်သွားခဲ့သည်။ ဒီလောကကြီးဟာ တကယ်ပဲ အင်အားကို အခြေခံပြီး လည်ပတ်နေတာပဲလို့ သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က အင်အားမရှိဘူးဆိုရင် သူတို့ဟာ လျစ်လျူရှုခံရပြီး အဆိုးဆုံး အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရမှာဖြစ်သည်။