အတင်းအကြပ်ခိုင်းစေခြင်း

အဆုံးသတ်စကားပြောပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်ဟာ ရန်ကျိရို့ကို အရင်က စောင့်ခိုင်းထားတဲ့ ဝါးတောဆီသို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။ ရေကန်ငယ်ဆီသို့ ရောက်တဲ့အခါ ရေကန်ဘေးမှာ သတိလစ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတာကြောင့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့သည်။ သူဟာ ရန်ကျိရို့ကို ဒီနေရာမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာကို ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

သူမက ပခုံးတွန့်ရင်း သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်ခဲ့ရုံပဲလို့ ပြောလိုက်သည်။ ဘာကြောင့်ဆို ဒီလူတွေက သူမကို တစ်နေရာကို ဆွဲခေါ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူမက ယီထျန်းယွမ် ပြန်လာတာကို စောင့်ရမယ်လို့ ပြောထားပြီးသားဖြစ်သည်။

“ဒီလူတွေက ဓားပြတွေပဲ။ မင်း ဘာမှ မမှားခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခါဆို သူတို့ကို ချည်နှောင်ထားရုံနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်” ယီထျန်းယွမ်က ရန်ကျိရို့ကို ပြောလိုက်သည်။ ဒါကို ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်ပေ၊ ရန်ကျိရို့ဟာ ပဉ္စမအဆင့် အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုအဆင့်မှာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ပြန်ကြစို့” ယီထျန်းယွမ်က ရန်ကျိရို့ရဲ့ လက်ကို ဆွဲရင်း ယီယူဝေ့ နေထိုင်တဲ့ နေရာဆီ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ယီညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို သူ ကြယ်တာရာဂေဟာကို သွားပြီး ဆုလာဘ်ယူမယ်လို့ ရှင်းပြထားပြီးဖြစ်ပြီး ယခုတော့ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး ပြန်လာတာအတွက် ကောင်းတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

သူတို့ ယီယူဝေ့ရဲ့ အိမ်ဆီ လျှောက်လာရင်း ယီထျန်းယွမ်က ရန်ကျိရို့ဟာ တစ်ခုခုကို တွေးနေတာကို သတိပြုမိသွားသည်။

“ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ” ယီထျန်းယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်မ မှတ်မိနေတဲ့ တစ်ခုခုရှိပေမယ့် အတိအကျ မသိသေးဘူး” ရန်ကျိရို့က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ရပါတယ်၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း တွေးပါ။ မင်းခေါင်းကို ထပ်နာကျင်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ရန်ကျိရို့ကို ဆုံးမရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ အိမ်ကို ရောက်တဲ့အခါ ယီထျန်းယွမ်က တစ်ခုခု မမှန်တာကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အိမ်နားမှာ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ဘယ်နေရာမှာ မခံစားရပေ။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်တဲ့အခါ အခန်းတွေထဲမှာ ရုန်းကန်မှုရဲ့ အမှတ်အသားတွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူဟာ ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားပြီး ဘယ်သူက သူ့နေရာကို တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့လူတွေကို ခေါ်သွားရဲတာလဲ။

သူဟာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူ့ဆီ ရေးထားတဲ့ စာတစ်စောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို မိုးဂေဟာဆီ ခေါ်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို ကယ်ဖို့ တစ်ယောက်တည်း လာရမယ်လို့ ရေးထားသည်။ ဒါကို ဘယ်သူလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ လက်မှတ်မရှိပေမယ့် သူ တွေးမိတာက လင်းလီ ဒါမှမဟုတ် ဝမ်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်မိသည်။ သူ တွေးမိတာက သူတို့ပဲ ဖြစ်နိုင်သည်။

“သူတို့မိန်းကလေးတွေ အနည်းငယ်ပဲ ထိခိုက်သွားရင်တောင် မင်းတို့အားလုံးကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်” ယီထျန်းယွမ်က သူ့မျက်လုံးတွေ မုန်းတီးမှုနဲ့ တောက်လောင်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကို၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ရန်ကျိရို့က အိမ်ထဲသို့ နောက်ဆုံးဝင်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်တယ်။ လိုက်မလား” ယီထျန်းယွမ်က ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပြီလေ၊ အစ်ကို။ မင်း သွားဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ကျွန်မ လိုက်မယ်” ရန်ကျိရို့က ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရန်ကျိရို့ကို ပွေ့ချီရင်း ဖီးနစ်အတောင်ကို အသုံးပြုပြီး မိုးဂေဟာဆီ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ သူဟာ ဒါကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ချင်သည်။

သူဟာ မိုးဂေဟာရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ဖီးနစ်အတောင်ကို ဖယ်ထားလိုက်သည်။ ယီယူဝေ့နဲ့ ယီယူရွှမ့်ကို ဒေါသတကြီး ရှာဖွေရင်း တောင်တစ်ခုလုံးကို သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အရောင်ဝါနဲ့ ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ရှိတဲ့နေရာနဲ့ ဖမ်းဆီးထားသူတွေကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ဖမ်းဆီးသူတွေထဲက တစ်ယောက်က သူ ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်း လင်းလီဖြစ်နေတာကို သတိပြုမိသွားသည်။

သူဟာ အချိန်မဖြုန်းချင်တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ တည်နေရာဆီ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ တည်နေရာနီးကပ်လာတဲ့အခါ ဂူထဲက ညီအစ်မတွေထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ ကျယ်လောင်တဲ့ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ရပ်လိုက်၊ ငါတို့ ဒီကလေးမတွေကို အဲဒီကောင်လေးအတွက် လိုအပ်နေသေးတယ်” လင်းလီက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ။ ကျွန်တော် သူတို့ကို တကယ်ထိချင်တယ်” ဝမ်ရွှေ့က လင်းလီကြောင့် မကျေနပ်ဖြစ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“လင်းသခင်လေး၊ မင်းကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း အဲဒီကောင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အားနည်းတယ်။ ဘာကြောင့် သူ့ကို အထင်ကြီးနေရတာလဲ” ဝမ်ချင်းက မထီမဲ့မြင်ပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ထင်တာက အဲဒီကောင်လေးမှာ ကူညီပေးတဲ့သူ ရှိနေတယ်။ ဘယ်လိုမှ သူ ဒီလိုအဆင့်ကို တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” လင်းလီက ပြန်ပြီး ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီမှာ ရပ်နေတာနဲ့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။ သူ လာမှာ မဟုတ်ဘူး” ဝမ်ရွှေ့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ ယီကို ဘာလုပ်ချင်တာလဲ” ယူဝေ့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်သူက မင်းကို စကားပြောခွင့်ပေးလို့လဲ” လင်းလီက ယီယူဝေ့ရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီကောင်လေးက မျက်လုံးကောင်းတယ်၊ ဒီမိန်းကလေးတွေက ကျူမိသားစုရဲ့ ပန်းတွေပဲ” ဝမ်ချင်းက ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမယ့် ငါတို့က ကျူမိသားစုနဲ့ ဆက်နွှယ်မှု မရှိတော့ဘူး။ ငါတို့ အဲဒီမိသားစုကိုစွန့်လွှတ်ပြီး ယီမိသားစုထဲ ဝင်လိုက်ပြီ။ အကြီးအကဲ ယီ ရောက်လာရင် မင်းတို့အားလုံး သေမှာပဲ” ယူဝေ့က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပြီလေ၊ သူ မလာရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ခံစားမယ်” လင်းလီက ပြောလိုက်သည်။

“လုပ်ကြည့်လေ။ မင်း အသက်ရှင်နေသေးတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်လိုခံစားမလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်တယ်” ယီထျန်းယွမ်က ဂူအဝမှာ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုက အခန်းထဲက လူအားလုံးကို အံ့သြသွားစေခဲ့ပြီး ဘယ်သူမှ သူ ရောက်လာတာကို မခံစားမိခဲ့ပေ။

“အကြီးအကဲ ယီ” ယီယူဝေ့က ယီထျန်းယွမ်ကို ကယ်ဖို့ ရောက်လာတာကို မြင်ရတာကြောင့် စိတ်သက်သာရာရစွာ အော်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် ဒီသုံးယောက်က ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မြင့်တာကြောင့် ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ဘေးကင်းမှုအတွက် စိုးရိမ်မှုကို မငြင်းနိုင်ခဲ့ပေ။

“မင်း တကယ်မြန်မြန်ရောက်လာတာပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ လိုက်လာတာလား။ လိုက်လာတယ်ဆိုရင် ဒီပန်းနှစ်ပွင့်ကို သတ်လိုက်မှာမို့ ငါတို့ကို အပြစ်မတင်နဲ့” ဝမ်ရွှေ့က ယုတ်မာစွာ ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ကို မင်း နည်းနည်းလေး ထိရဲရင် ထိကြည့်စမ်း၊ ထိခိုက်အောင် လုပ်လိုက်တာနဲ့ မင်းတို့အားလုံး အသတ်ရှင်ဖို့ မမျှော်လင့်နဲ့တော့...” ယီထျန်းယွမ်က သူ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အခန်း ၁၉၆ ပြီးပါပြီ။