လူအုပ်ကြီး

ကျာဖိန်နှင့် ယီထျန်းယွမ်တို့၏ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲသည် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိုးလေးတကျော် ဆူညံပွက်လောရိုက် ကုန်ကြသည်။ တာဝန်ခံများပင် ဤယှဉ်ပြိုင်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။

“အစ်ကိုကြီးက တကယ်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ မယုံနိုင်စရာပဲ” ယန်ယုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် အခြားသူများသည် ယန်ယုကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမရှိကြပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် မာန်မာနထောင်လွှားလွန်းသည်ဟု ၎င်းတို့ထင်မှတ်ထားကြသည်။ အသစ်ရောက်လာသူတစ်ဦးသည် ကျာဖိန်ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်တပည့်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟူ၍ မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆထားကြသည်။

“ဒီမှာ အနိုင်ရမယ့်သူကို လောင်းလို့ရတယ်။ ယီထျန်းယွမ်ကို လောင်းမလား၊ ကျာဖိန်ကို လောင်းမလား” ဝင်ပေါက်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ထိုအသံလာရာသို့ ချက်ချင်းစုဝေးသွားကြပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် သေချာပေါက် ရှုံးမည်ဟု ယူဆကာ ကျာဖိန်အပေါ် အလောင်းအစားများ ထည့်လိုက်ကြသည်။

ဤလောင်းကစားကို စီစဉ်သူ ဇွမ်ဂျာသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လောင်းကစားသည် တစ်ဖက်သတ်ဖြစ်နေမည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ကျာဖိန်တကယ်အနိုင်ရပါက သူ ဒေဝါလီခံသွားရပေလိမ့်မည်။

“ဟေ့၊ ဒီကလေးကိုလည်း လောင်းကြပါဦး။ သူက ဝင်္ကပါထဲမှာ စံချိန်တင်ခဲ့တာလေ” ဇွမ်ဂျာက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လူအုပ်က သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ကြပြီး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ထင်မြင်ချက်အရ ဝင်္ကပါကို အံ့အားသင့်ဖွယ် အမြန်ဖြတ်သန်းနိုင်မှုသည် ဤနေရာတွင် အရေးမကြီးဟု ယူဆထားကြသည်။

“ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီး ယီထျန်းယွမ်အတွက် ရွှေ ၆,၀၀၀ လောင်းမယ်” ယန်ယုက သူ၏ လောင်းကစားပမာဏကို ဇွမ်ဂျာထံ လှမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ယန်ယု၊ မင်းက အရမ်းကြင်နာလွန်းတယ်။ ဒီလို လောင်းကစားလုပ်လို့မရဘူး။ ရှုံးမယ့်ဘက်ကို လောင်းလို့မဖြစ်ဘူးလေ” လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ကျွန်တော့်ရွှေပဲ။ ကျွန်တော် ဘယ်လိုသုံးသုံး ပြဿနာရှိလို့လား” ယန်ယုက မထီမဲ့မြင်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လူအုပ်က ခေါင်းသာ ခါလိုက်ကြပြီး ယန်ယုသည် ကလေးတစ်ယောက်အပေါ် လောင်းသည့် မိုက်မဲသူဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။

အပြင်တွင် လူများသည် လောင်းကစားကို အလျင်စလို လုပ်ဆောင်နေကြချိန်၊ အတွင်းတွင် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ကျာဖိန်တို့သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေကြသည်။

ကျာဖိန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ကျင့်ကြံနေပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကမူ မျက်လုံးမမှိတ်ဘဲ နံရံပေါ်တွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော နတ်ဘုရားအင်းများကို စေ့စပ်စွာ ကြည့်ရှုရင်း တစ်ချိန်တည်းမျာ ကျင့်ကြံနေသည်။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ တစ်ရက်လုံး ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး ပုံမှန်ပင် ကျင့်ကြံနေကြသေး၏။ ဒုတိယရက်တွင် ကျာဖိန်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူလျော့လာသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကမူ အရင်အတိုင်း မပြောင်းလဲပေ။

တတိယရက်တွင် ကျာဖိန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုန်းကန်နေရသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ရှားလာသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ကမူ ယခင်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှကြာရှည်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။

စတုတ္ထရက်တွင် ကျာဖိန်သည် ထလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျက်သရေဖြည့်ကိရိယာသည် အလင်းရောင်ပျောက်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏အချိန်ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ သူသည် လေးရက်သာ တောင်းထားခဲ့သဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စုစည်းနိုင်သည့် ကိရိယာ၏စွမ်းရည်သည် လေးရက်အကြာတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တာဝန်ခံဟွမ်ထံ အလျင်အမြန်သွားကာ အချိန်တိုးမြှင့်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

တာဝန်ခံ ဝမ်သည် ကျာဖိန်ကို အနည်းငယ် စူးစိုက်ကြည့်ရှုပြီး ကျာဖိန်သည် ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သတိပြုမိသည်။

“လူငယ်လေး၊ မင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို သိထားရမယ်။ ဒီအခန်းထဲမှာ နောက်ထပ် တစ်နာရီတောင် မခံနိုင်တော့ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ မင်းဒီမှာ ဖြုန်းတဲ့အချိန်တွေက အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မယ်” တာဝန်ခံ ဝမ်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ကိုယ့်ကန့်သတ်ချက်ကို သိပါတယ်။ နောက်ထပ် ငါးရက် ထပ်ပေးပါ” ကျာဖိန်က အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

တာဝန်ခံ ဝမ်သည် ပခုံးတွန့်ရုံသာ တွန့်လိုက်ပြီး ကျာဖိန်လိုချင်သည့်အတိုင်း နောက်ထပ် ငါးရက်ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကျက်သရေဖြည့်ကိရိယာ ရရှိပြီးနောက် ကျာဖိန်သည် ပဉ္စမထပ်ရှိ အခန်းသို့ ချက်ချင်းပြန်လာပြီး ထပ်မံကျင့်ကြံလိုက်သည်။ ရက်များကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ကျာဖိန်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ ဖြူလျော့လာသည်။

ပဉ္စမရက်တွင် သူသည် အခန်း၏ ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ချောင်းဆိုးကာ သွေးအန်လာပြီး မကြာမီ သတိလစ်သွားသည်။ သူသည် ပြန်လည်သန်စွမ်းရန် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအခန်းသို့ ချက်ချင်းပို့ဆောင်ခံရသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်အတွက်ကမူ ဘာမှမပြောင်းလဲပေ။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အရင်အတိုင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအရောင်သည်လည်း မပြောင်းလဲပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လူတိုင်းသည် ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးသည့် အချက်တစ်ခုကို သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ယီထျန်းယွမ်၏ အောင်မြင်မှုပင်ဖြစ်သည်။

လူများစွာသည် လောင်းကစားတွင် မထင်မှတ်ဘဲ ရွှေများဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျကာ ထွက်သွားကြသည်။

သို့သော် ဇွမ်ဂျာသည် ယန်ယု၏ ရွှေမှလွဲ၍ လူတိုင်း၏ ရွှေများကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ကာ အကြီးအကျယ် ပိုက်ဆံရလာသည်။ ယန်ယုကမူ ၎င်း၏ လောင်းကစားပမာဏ၏ သုံးဆပြန်ရရှိသော ဆုငွေကို လက်ခံရရှိသည်။

ကျာဖိန်၏ နာမည်သည် ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းသည် ၎င်း၏ ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် စိတ်ပျက်လျက်ရှိသည်။ ယန်ရှီရွှေ့ကိုယ်တိုင်လည်း ဤသတင်းကြားသိရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင်ကမူ အခန်းထဲတွင် ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေဆဲဖြစ်ပြီး မလှုပ်မယှက်ရှိနေသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အဆက်မပြတ်လှုပ်ရှားမှုမရှိခဲ့ပါက လူတိုင်းသည် သူသည် ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံမှုမလုပ်ဟု ထင်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။ သူသည် အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရသွားပြီဖြစ်ကြောင်းပင် မသိခဲ့ပေ။

အခန်း ၂၁၁ ပြီးပါပြီ။