ထူးချွန်သူ
Vol. 15 Ch. 212
ဆဋ္ဌမရက်မြောက်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကျာဖိန်သည် အခန်းထဲတွင် မရှိတော့ကြောင်း သတိပြုမိသည်။
ယန်ရှီရွှေ့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေမှုကို ချက်ချင်းသတိပြုမိပြီး သူသည် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံနေမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။
ယီထျန်းယွမ်၏ ဤလုပ်ရပ်သည် လူတိုင်းကို အံ့ဩစွာ တွေးတောစေခဲ့သည်။ အနိုင်ရပြီးသည့်နောက်တွင်ပင် ယီထျန်းယွမ်သည် ဆယ်ရက်ကန့်သတ်ချိန်အထိ ဆက်လက်ခံနိုင်မည်လား။
သတ္တမရက်တွင် ကျာဖိန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်လည်ရလာပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့်ပတ်သက်၍ ချက်ချင်းမေးမြန်းလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ယခုထိ ကျင့်ကြံနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ရန်စခဲ့မှုအတွက် ယခုမှ ရှက်သွားရသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤယှဉ်ပြိုင်ပွဲကို လုံးဝဂရုမစိုက်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အဋ္ဌမရက်ကုန်ဆုံးသွားသည်။ လူတိုင်းသည် ယီထျန်းယွမ်သည် ယခုချိန်တွင် သတိလစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားကြသော်လည်း ထိုသို့မဖြစ်ခဲ့ပေ။
နဝမရက်ကုန်ဆုံးသောအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် အခန်းထဲတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော နတ်ဘုရားအင်းစာများကို ပြီးစီးစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးဖြစ်ကာ ဤအခန်းထဲတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခြင်းသည် အကျိုးမရှိတော့ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ အခန်းထဲမှ ထွက်လာသောအခါ အပြင်တွင် လူအုပ်ကြီးရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူထွက်သွားရင်း လူအုပ်ကြီးသည် လက်ခုပ်တီးကာ ဆီးကြိုလိုက်ကြသည်။ ဤအခြင်းအရာသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ လူအုပ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် အမှန်တကယ် ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျာဖိန်ကမူ ယီထျန်းယွမ်ကို မကျေမချမ်းအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ထက် အားနည်းကြောင်း လက်တွေ့ဘဝကို လက်မခံနိုင်သေးသော်လည်း ဤရလဒ်နှင့်ပတ်သက်၍ သူဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။
“မင်းအနိုင်ရတယ်။ ဒီနတ်ဘုရားအင်းတံဆိပ်ကို မင်းကို ပေးမယ်။ ဒါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ ဒီလက်ဆောင်နဲ့ ငါတို့ကြားမှာ ရန်ငြှိုးမရှိတော့ဘူးလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်” ကျာဖိန်က သတိထားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်ထံမှ ပါးရိုက်ခံရပါက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မလိုလားပေ။
ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းသည် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှအဆင့်မြင့်ပစ္စည်းကို ရရှိသည့်အတွက် မနာလိုဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ မနာလိုမှုသည် အချည်းနှီးဖြစ်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ကျာဖိန်ကို ပြင်းထန်စွာ ပါးရိုက်လိုက်သည်။
ကျာဖိန်သည် တစ်ချက်ရိုက်ချက်ဖြင့် ပေအနည်းငယ်အကွာသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ သွားအချို့ပင် ကျိုးသွားလေသည်။
“ဘာ၊ ဘာလဲ။ ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့” ကျာဖိန်သည် သူ၏ ကျေးဇူးကို ပါးရိုက်ချက်ဖြင့် ပြန်လည်ဆပ်ပေးခံရသည်ကို မယုံနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကတိဆိုတာ ကတိပဲ။ ငါအနိုင်ရရင် မင်းကို ရိုက်မယ်လို့ ငါပြောခဲ့တယ်။ ဒီ ဘာမဟုတ်တဲ့ နတ်ဘုရားအင်းတံဆိပ်က မင်းကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်နေလား” ယီထျန်းယွမ်က မထီမဲ့မြင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်ကို လူတိုင်းသည် အံ့အားသင့်စွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်၏ နာမည်သည် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်၏ တပည့်များနှင့် တာဝန်ခံများအကြား မြင့်တက်သွားသည်။ လူတိုင်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အမှန်သည် မည်သည်ဖြစ်မည်ကို တွေးတောမိကြသည်။
အဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် သူ့အတွက် တရားမျှတမှုမပေးနိုင်ပုံရသည်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် အမျိုးမျိုးသော အချက်များဖြင့် တိုးတက်နိုင်သော်လည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ပြန်လည်အကဲဖြတ်ရန် လစဉ်ပြုလုပ်ပြီး နောက်အကဲဖြတ်မှုအထိ အချိန်အနည်းငယ်ကြာဦးမည်ဖြစ်သည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ မင်းက အရမ်းမိုက်တယ်။ ကျာဖိန်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ အနိုင်ယူလိုက်တာ” ယန်ယုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ရွှေ ၉,၀၀၀ ကို ယီထျန်းယွမ်ထံ ချက်ချင်းလှမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဒါကို လက်ခံလိုက်ပါ၊ အစ်ကိုကြီး။ ဒါက မင်းကို လောင်းပြီး ကျွန်တော်ရခဲ့တဲ့ ဆုငွေရဲ့ မင်းရထိုက်တဲ့ အပိုင်းပဲ” ယန်ယုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“အိတ်ထဲမှာ ရွှေ ၆,၀၀၀ ပဲ ရှိခဲ့တာကို နည်းနည်းဝမ်းနည်းမိတယ်” ယန်ယုက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ဒင်္ဂါးများကို ယန်ယုထံ ပြန်တွန်းပေးလိုက်သည်။
“မလိုဘူး၊ ဒါက မင်းရဲ့ပိုက်ဆံပဲ။ တစ်ခုခုအသုံးဝင်တဲ့အရာအတွက် သုံးလိုက်” ယီထျန်းယွမ်က ဒင်္ဂါးများကို ယန်ယုထံ ပြန်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကြီး၊ မင်းက အရမ်းကြင်နာလွန်းတယ်။ မင်းမရှိရင် ကျွန်တော် ဒီဆုငွေကို မရခဲ့ဘူး။ ဒီငွေကို မင်းမလက်ခံချင်လည်း အင်း၊ ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခါ မင်းအတွက် ထမင်းတစ်နပ်တော့ ကျွန်တော်ဝယ်ကျွေးမယ်” ယန်ယုက ယီထျန်းယွမ်ကို ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။ ယန်ယုသည် ဤငွေကို အမှန်တကယ် ထိုက်တန်စွာ ရရှိခဲ့သည်။ ယန်ယုသည် ၎င်းကို အလဟဿဖြုန်းတီးမည်မဟုတ်ကြောင်း ယီထျန်းယွမ်သိထားသည်။
“အိုကေ၊ နောက်ကျရင် ထမင်းတစ်နပ်ကို မင်းဝယ်ပေးရမယ်။ တစ်ပွဲလောက်ဆို လုံလောက်မလားမသိဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ကျီစယ်သလိုပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဟား၊ မင်းက တကယ်ရယ်ရတယ်။ အခုတော့ ငွေထပ်မရှိတာကို တကယ်နောင်တရမိတယ်” ယန်ယုက ဖျော့ဖျော့ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
ယန်ယုသည် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း ဤငွေဖြင့် ဆေးပြားအချို့ဝယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဆင့်မြင့်ဆေးပြားမဟုတ်သည့်တိုင် အကူအညီဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။
အခန်း ၂၁၂ ပြီးပါပြီ။