← Chapters

ဆေးဖော်စပ်ခြင်း

Vol. 15 Ch. 223

ဆေးဖော်စပ်ခြင်း

Vol. 15 Ch. 223

ယီထျန်းယွမ်သည် စံအိမ်တော်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အဆိပ်ကို ပျောက်ကင်းစေရန်အတွက် လိုအပ်သည့် ဆေးကို ဖော်စပ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အကြောင်းမှာ ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းရည်သည် မည်မျှထူးချွန်သည်ကို ၎င်းတို့ နားမလည်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အင်းဆရာ တစ်ဦးသည် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးဖော်စပ်သူ ဆေးဆရာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ဒါဟာ သိပ်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။

ယီထျန်းယွမ်သည် စံအိမ်တော်သခင်သည် ဆက်လက်ခံနိုင်ရည်မရှိတော့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဖော်စပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ရန် ရူးသွပ်မှုမုဒ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ရူးသွပ်မှုမုဒ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက်၊ ယီထျန်းယွမ်သည် ဖော်စပ်ချိန်သည် တစ်နာရီမှ ရှစ်မိနစ်သို့ သိသာစွာ လျော့ကျသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

ရှစ်မိနစ်အကြာတွင်၊ ယီထျန်းယွမ်က “ဖော်စပ်ပြီးပြီ” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

ဤအရာသည် လူတိုင်းကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဆေးပြားတစ်ခုကို ဖော်စပ်ရန်သည် ဤမျှလျင်မြန်နိုင်သည်ဟု မထင်မှတ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူဖော်စပ်ပြီးစီးသည့် ဆေးပြားကို စံအိမ်တော်သခင်အား ချက်ချင်း ကျွေးလိုက်သည်။ အာနိသင်သည် ချက်ချင်းပြသလာခဲ့သည်။ စံအိမ်တော်သခင်၏ မျက်လုံးအောက်ရှိ မည်းနက်နေသော မျက်ကွင်းများ၊ လည်ချောင်းနှင့် နှာခေါင်းများသည် လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်လာသည်။

“မြန်မြန်၊ စံအိမ်တော်သခင်ကို ပြန်လည်သက်သာစေတဲ့ ဆေးပြားပေးလိုက်။ အခု ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ဘူး” ယီထျန်းယွမ်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲသည် ရှေ့သို့ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး ဟယ်ချီးချန်ပေးထားသည့် ပြန်လည်သက်သာစေသည့် ဆေးပြားကို စံအိမ်တော်သခင်အား ကျွေးလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ပြန်လည်သက်သာစေသည့် ဆေးပြားအပေါ် ငြင်းဆန်မှု လက္ခဏာမရှိခဲ့ဘဲ၊ စံအိမ်တော်သခင်၏ မျက်နှာအရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများလည်း ပိတ်သွားသည်။

ဤတိုးတက်မှုသည် လူတိုင်းအတွက် စိတ်သက်သာရာရစေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ စံအိမ်တော်သခင်သည် သူ၏ အန္တရာယ်ရှိသည့် အခြေအနေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“သူ့ရဲ့ အခြေအနေက အခုအတွက် တည်ငြိမ်သွားပြီ။ အခု သူ့ကို သူ့အခန်းထဲ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ဖို့ လိုမယ်ထင်တယ်” ယီထျန်းယွမ်က အနည်းငယ်ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြရင်း၊ စံအိမ်တော်သခင်ကို အပေါ်ထပ်သို့ ဂရုတစိုက် သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ညီလေး” စံအိမ်တော်သခင်က ယီထျန်းယွမ်ကို အလေးအနက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ စံအိမ်တော်သခင်။ ဒါကလည်း ကျွန်တော်ရဲ့ တာဝန်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါ” ယီထျန်းယွမ်က နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။

စံအိမ်တော်သခင်သည် သူ၏အန္တရာယ်ရှိသည့် အခြေအနေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ လုံးဝပြန်လည်သက်သာလာရန် အချိန်အတော်ကြာမည်ကို လူတိုင်းသိရှိထားသည်။

ထို့ပြင်၊ နောက်ထပ်ပြဿနာတစ်ခုရှိသေးသည်။ သူ လုံးဝပြန်လည်သက်သာလာခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းသော ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ သူကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည်ရရှိရန် ခက်ခဲပြီး အချိန်ကြာရှည် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် စံအိမ်တော်သခင်၏ အိပ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ စံအိမ်တော်သခင်ကို သူ၏ ကုတင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း တင်ပေးလိုက်သည်။

“စံအိမ်တော်သခင်ရဲ့ လက်နှင့်ခြေထောက်များ ဖြတ်တောက်ခံထားရတာကို ပျောက်ကင်းအောင် ကုသနည်းရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ အရိုးကျိုးသက်သာဆေးမှုန့် လိုအပ်တယ်။ ဒါကို မင်းတို့မှာ မရှိရင်၊ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ရှိရင် ကျွန်တော် ဖော်စပ်ပေးနိုင်တယ်” ယီထျန်းယွမ်က အနည်းငယ်ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီဆေးကို စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးသာ ဖော်စပ်နိုင်တယ်။ မင်း တကယ်ဖော်စပ်နိုင်မှာသေချာလား” အကြီးအကဲက ယီထျန်းယွမ်၏ ဆေးဖက်ဝင်ဆေးဖော်စပ်မှု အဆင့်ကို အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် နားလည်သဘောပေါက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ ငယ်ရွယ်သည့်အသက်အရွယ်နှင့် ဤမျှစွမ်းရည်ရှိသည်ကို မည်သူမဆို လက်ခံရန် ခက်ခဲမည်ကို သူသိရှိထားသည်။

“အိုကေ၊ ရှီယန်အာက မင်းကို ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းသိုလှောင်ရုံဆီ လမ်းပြပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒီမှာ မင်းလိုအပ်တဲ့အရာအားလုံးကို တွေ့မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်” အကြီးအကဲက မုရှီယန်အာကို ယီထျန်းယွမ်ကို ကူညီရန် အချက်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မကူညီပေးမယ်နော်” မုရှီယန်အာက အကြီးအကဲကို ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဟယ်ချီးချန်သည် စံအိမ်တော်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးများကို ဆက်လက်သုတ်ပေးနေပြီး၊ သူသည် ကုတင်ပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာရှိစေရန် ဂရုစိုက်ပေးနေသည်။

“ဒီဘက်ကိုပါ၊ ယီသခင်လေး” မုရှီယန်အာက ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသောအခါ၊ ယီထျန်းယွမ်သည် မုရှီယန်အာကို ချက်ချင်း နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

“ရုတ်တရက်ကြီး ဘာလို့ ယဉ်ကျေးနေတာလဲ၊ စုန်းမလေး။ ဒါထက် မင်းခေါ်နေတဲ့ ‘သခင်လေး’ ဆိုတာ ဘာလဲ။ ငါဟာ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး မဟုတ်သေးဘူးဆိုတာ မင်းသိတယ်မဟုတ်လား” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မုရှီယန်အာ၏ မျက်နှာသည် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။

သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ကို အစောပိုင်းတွင် နောက်ပြောင်ကျီစယ်ခဲ့စဉ်က ၎င်းအကြောင်း ဘာမှ မသိခဲ့ပေ။

ယခုတွင်၊ ယီထျန်းယွမ်သည် သူမထင်မြင်နိုင်သည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ စွမ်းရည်ထူးချွန်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက်၊ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စော်ကားမိမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

“ကောင်းပြီ မင်း ဒီလိုတွေ ပြုမူနေတာကို ရပ်လိုက်တော့။ ဒီထက် ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်မဟုတ်လား။ မြေအောက်အင်ပါယာရဲ့ မျက်စိတွေ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့အတွက်၊ သူတို့က မင်းတို့ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ အနှောင့်အယှက်ပေးနေမှာပဲ” ယီထျန်းယွမ်က မုရှီယန်အာသည် သူ့အပေါ် ယဉ်ကျေးလွန်းနေသည်ကို စိတ်မရှည်ဖြစ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒါဟာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သစ္စာဖောက်သူများ အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ မြေအောက်အင်ပါယာသည် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် နောက်ထပ်နည်းလမ်းများ ရှာဖွေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့လိုချင်သည့် ရွံထျန်နတ်ဘုရားကျမ်း ကို မရရှိမချင်း ရပ်တန့်မည် မဟုတ်ပေ။

မုရှီယန်အာသည် နားလည်သဘောပေါက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း၊ ယီထျန်းယွမ်သည် သူမမျက်လုံးထဲတွင် ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့သည့် ရွှင်မြူးတက်ကြွသော စုန်းမလေး၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးပေ။

အခန်း(၂၂၃) ပြီးပါပြီ။

All Chapters