အခန်း (၁၄၉)

ထိုနေ့တွင် ဝမ်ယန်ရှန်ပြန်ရောက်သောအခါ သူက သူ့မိသားစုကို ချောင်ဟုန်းရှနှင့် စေ့စပ်လိုကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ဒါက အပူပေးထားသော အကြော်အိုးထဲကို ရေတစ်စက်ထည့်လိုက်သလိုပင်။ ဒယ်အိုးတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဘာလဲ?

တတိယချောင်က လက်ထပ်ချင်တာလား?

အဲဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ?

သူတို့ကြားတာ မှားတာလား?

ဝမ်မိသားစု၏ ချွေးမများက ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

တတိယဝမ်သည် အလွန်ကောင်းသော အခြေအနေရှိသည်။ သူသည် ငယ်ငယ်ကတည်းက တပ်မတော်မှာ ဗိုလ်မှူးကြီးဖြစ်လာသည်။ သူ၏အနာဂတ်သည် အကန့်အသတ်မရှိပေ။ မရီးအနည်းငယ်က သူတို့ဝမ်းကွဲညီမတွေကို သူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်နေတာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ ယောက္ခမသည် မကြာသေးမီက ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် ဒီအချိန်မှာ ယူဖို့ခက်ခဲသည်။

ဒုတိယအနေနဲ့ တတိယဝမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အိမ်မှာ ခဲယဉ်းစွာ နေရသည်။ နေ့တိုင်း သူ့ကို အစောင့်အကြပ်လုပ်ဖို့ မလာနိုင်ပေ။

တတိယအနေနဲ့ တတိယဝမ်သည် သူ့ကိုယ်ပိုင် အကြံဥာဏ်များ ရှိသည်။ သူ၏ ရောင်ဝါသည် ဒေါသနှင့် မောက်မာခြင်း မရှိသော်လည်း သူ့ကိုမြင်သောအခါတွင် သူတို့သည် သူ့ကို ကြောက်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူတို့စကားမပြောဖြစ်ကြပေ။

မထင်မှတ်ပဲ သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

အဘိုးအိုဝမ်သည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ပါးစပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ချောင်ဟုန်းရှ? ကလေးရှိပြီး ချောင်မိသားစုမှာ ကွာရှင်းထားတဲ့ အမျိုးသမီး?”

ဝမ်ယန်ရှန်က သူ့အဖေရဲ့ စကားကိုကြားတော့ နည်းနည်း စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ "အဲဒါ သူမပဲ။ အဖေဘယ်လိုထင်လဲ ကျွန်တော်သိတယ်။ သူ ကွာရှင်းခဲ့တာကို ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူ့မှာ ကလေးရှိတာကိုလည်း ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကျွန်တော် သူ့ကို လက်ထပ်ချင်တယ်။ အဖေသဘောတူသည်ဖြစ်စေ မတူသည်ဖြစ်စေ ကျွန်တော်သူ့ကိုလက်ထပ်ရမယ်!"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ဝမ်မိသားစုသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ဘယ်တုန်းက ဆုံကြတာလဲ?

ဘာလို့ သူတို့ လုံးဝသတိမထားမိတာလဲ?

အကြီးအကဲဝမ်က ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ယူလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်း ငါ့ကို တစ်ခုတော့ ကတိပေးရမယ်။”

ဝမ်ယန်ရှန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "ဘာလဲ?"

အဘိုးအိုဝမ် - "မင်းရဲ့ ပဉ္စမမြောက် ညီရဲ့သား ချုန်းအာကို အိမ်ခေါ်လာပြီး မင်းနာမည်အောက်မှာ စာရင်းသွင်းရမယ်။ ပြီးရင် ငါခွင့်ပြုမယ်။"

ကျန်ဝမ်မိသားစုက ဒီစကားကိုကြားသောအခါ မယုံနိုင်ကြပေ။

ဝမ်ရှင်းရှန်နှင့် သူ၏ဇနီးဟောင်းသည် လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က သားလေးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဇနီးဟောင်းက သွေးထွက်လွန်ပြီး သေဆုံးသွားသည်။ သားဖြစ်သူကို ဇနီးဟောင်း၏ မိသားစုမှ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သမီးက အိမ်ထောင်ကျပြီး တစ်နှစ်အတွင်း သေဆုံးသွားသည်ဟု သူတို့က ပြောကြသည်။ သူတို့၏ မြေးကို ပြန်ယူခွင့်မပေးလျှင် ဝမ်ရှင်းရှန်ကို သတင်းပို့ကြမည်။

ဇနီးဟောင်း၏ မိသားစုတွင် အရင်က သားတစ်ယောက်ရှိသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် လွန်ခဲ့သော ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်ခန့်က ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သွားသည်။ လျိုမိသားစုသည် ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ကလေးကို ပြန်ယူသွားကြသည်။

သူတို့သည် ကလေး၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး သူတို့၏ မြေးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာစေသည်။ ယခု သူတို့သည် ငါးနှစ်ကြာအောင် စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ နောက်မှ ကလေးကို ပြန်ယူလျှင် တစ်ဖက်က ဝမ်မိသားစုနှင့် ရန်ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ယန်ရှန်၏ သွေးသားလည်း မဟုတ်ပေ။ သူ့ပဉ္စမမြောက်ညီ၏ သားကို ထောက်ပံ့ရန်က အနည်းငယ် လွန်လွန်းသည်။

ဝမ်ယန်ရှန်က သေချာပေါက် ငြင်းမည်ဟု လူတိုင်းက ထင်နေကြသည်။ သို့သော် သူက ပြောလိုက်သည်။ "အိုကေ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး!"

၎င်းကို ကြားပြီး အားလုံးက အံ့ဩသွားပြန်သည်။

တတိယဝမ်က အဆင်ပြေရဲ့လား?

သဘောတူသည်က လွယ်လွန်းသည်။ ပုံမှန် တတိယဝမ်သည် ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

အဘိုးအိုဝမ်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ဆေးတံသောက်ရန်ပင် မေ့သွားသည်။ သူသည် သူ၏ တတိယသားကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း တကယ် သဘောတူတာလား?"

ဝမ်ယန်ရှန် အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုက လူတိုင်းကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။ "အဖေက သဘောမတူစေချင်ဘူးလား? ကျွန်တော်ငြင်းရင် အဖေက စစ်တပ်ကိုသွားပြီး သားသမီးဝတ် မကျေပွန်ဘူးလို့ ကျွန်တော့်ကို သတင်းပို့မှာ မဟုတ်ဘူးလား?"

အဘိုးအိုဝမ်၏ မျက်နှာသည် အပြစ်ရှိကြောင်း အရိပ်အမြွက်ပြနေသည်။ "တတိယသား၊ မင်းမကြိုက်ဘူးဆိုတာကို အဖေသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ပဉ္စမမြောက်ညီမှာ ဒီသွေးသားပဲ ကျန်တော့တယ်။ သူ့ကို အပြင်မှာကြီးပြင်းစေလို့ မရဘူး"

ယောင်အာသည် သူ့မျှော်လင့်ချက်အတိုင်း မကြီးပြင်းခဲ့သော်လည်း ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် သူ့ကို အလိုလိုက်ခဲ့သည်။ အခု ဆံပင်ဖြူက ဆံပင်အနက်ကို လိုက်ပို့ရသည်။ ယခုရက်ပိုင်းတွင် နေ့တိုင်း ယောင်အာ၏ အလောင်းကို အိပ်မက်မက်သည်။ ယောင်အာက သူ့သားအတွက် အလွန်စိုးရိမ်ကြောင်း ပြောပြပြီး သူ့သားကို ဘိုးဘေးများကို အသိအမှတ်ပြုပြီး မျိုးနွယ်စုကို ပြန်သွားစေလိုသည်မှာ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်တွင် သူနှင့် သူ့ဇနီးသည် ချုန်းအာအကြောင်း စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သူ့မိန်းမနှင့် သူ့အငယ်ဆုံး ထွက်သွားကတည်းက သူ့အချိန်များ ကုန်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ မသေခင်တွင် ကလေးကို ပြန်ရချင်ပြီး တတိယ၏ နာမည်အောက်တွင် စာရင်းသွင်းချင်သည်။

တတိယသားတွင် အရည်အချင်းရှိသည်။ သူ့နာမည်အောက်တွင် ထည့်ထားလျှင် ချုန်းအာကို အခြားသူများက အနိုင်ကျင့်မည် မဟုတ်ပေ။ အနာဂတ်တွင် လမ်းမှာမည်ကိုလည်း သူ မ​စိုးရိမ်ပေ။

၎င်းက တတိယသားအတွက် မတရားမှန်း သူသိသည်။ သို့သော် သူ့ထံတွင် ရွေးချယ်​စရာမရှိ​တော့ဘူးပေ။ ထို့အပြင် တတိယ​သားသည် အခြားသူများ၏ သားကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဆန္ဒရှိသောကြောင့် သူ၏ တူကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းသည် ပို၍သင့်လျော်သည် မဟုတ်လော။

တတိယသားက မကျေမနပ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အစာငတ်ခံပြီး ခြိမ်းခြောက်မည်။

မငြင်းဘဲ သဘောတူသည်ကို မထင်ထားပေ။ ဤအရာက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

ဝမ်ယန်ရှန်၏ ပါးစပ်ထောင့်က တွန့်သွားသည်။ "အဖေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ချုန်းအာကို ဂရုစိုက်ပါ့မယ်။ သူ့ရဲ့အနာဂတ်အတွက် လမ်းခင်းပေးပါ့မယ်"

၎င်းကိုကြားပြီး ဒုတိယဝမ် ဇနီးနှင့် စတုတ္ထဝမ် ဇနီး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။ တတိယက စကားပြောရသည်မှာ အရမ်းလွယ်သည့်အတွက် နောင်တချိန်တွင် အခြားတူလေးများကို ကူညီရန် သူ့အတွက် ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အဘိုးအိုဝမ်က ပိုပြီး စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ မကြာခင်မှာ သူဘာကြောင့် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေလဲဆိုသည်အား သိလိုက်ရသည်။

ဝမ်ယန်ရှန်က စကားကို ဆက်ပြောသည်။ "သူက လုပ်ပိုင်တတ်ရင် ကျွန်တော်က အနားယူပြီး ဘဝကို သက်တောင့်သက်တာနဲ့ ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်မှာ။ သူ့လစဉ်လစာကို ကျွန်တော့်ဆီ လွှဲပေးရမယ်။ ကျွန်တော့်သားအတွက် အိမ်တစ်လုံးနဲ့ ကားတစ်စီး ဝယ်ခိုင်းမယ်။ ကျွန်တော့်သား လက်ထပ်ဖို့ ပိုက်ဆံရှာခိုင်းမယ်။ ကျွန်တော် အသက်ကြီးလာလို့ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ရင် ဝတ်ကြီး ဝတ်ငယ် ပြုခိုင်းမယ်။ သူက မလုပ်ပေးချင်ရင် သူ့အလုပ်ခွင်ကို သွားအကြောင်းကြားမယ်။ သူက ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့ကောင်လို့ ပြောမယ်"

ဝမ်ယန်ရှန်က ခေတ္တရပ်ပြီး သူ့အဖေကို စူးရှသည့် မျက်လုံးနှင့် ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "အဖေ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့အနာဂတ်ကောင်းဖို့အတွက် ပဉ္စမမြောက်ညီငယ်ရဲ့သားကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပါ့မယ်!"

အဘိုးကြီးဝမ် - "..."

ကျန်ဝမ်မိသားစုဝင်များ - "..."

ဒီအကွက်က အရမ်းရက်စက်တယ်။

တတိယက တတိယသားပဲ။ အခုမှ သူနှင့် စကားပြောရသည်မှာ ဘာကြောင့် ဒီလောက်လွယ်ရတာလဲဟု သူတို့က အံ့သြနေကြသည်။ ဤအပြောင်းအရွေ့သည် ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဘိုးအိုဝမ်က ဒေါသတကြီးနှင့် တုန်ယင်သွားသည်။ "မင်း... မင်း သားမိုက်!"

ဝမ်ယန်ရှန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "အဖေ့စကားအတိုင်း ကျွန်တော် အကုန်လုပ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က ဘယ်နားက နားမထောင်လို့လဲ? ဒီနေ့ထက် ပိုကောင်းတဲ့နေ့မရှိဘူး။ ချုန်းအာကို ပြန်ခေါ်ဖို့ ဒီနေ့ပဲ လျိုအိမ်ကို သွားကြရအောင်။ ကျွန်တော် စစ်တပ်ထဲ ပြန်သွားရဦးမယ်။ အိမ်ထောင်စုစာရင်း လွှဲပြီးတာနဲ့ သူ့ကို စစ်တပ်ထဲ ခေါ်သွားမယ်။ ဒီနည်းနဲ့ သူက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်တယ်"

ငါးနှစ်သားကလေးကို တပ်မတော်စစ်ရေး လေ့ကျင့်ဖို့ ခေါ်သွားမှာလား?

သူ့ကို တိုက်ရိုက်သတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။

အဘိုးအိုဝမ်သည် ဒေါသထွက်ကာ ရင်ဘတ်မှာ နာကျင်သွားသည်။ အသက်ရှုသွင်းသော်လည်း မရပေ။ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည့် မြင်ကွင်းပင်။

ဝမ်ရွှေရှန်က သူ့အဖေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ "တတိယညီငယ်၊ လျှော့ပြောပါ"

အဘိုးအိုဝမ်က သူ့သားကြီး၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "အကြီးဆုံး၊ မင်းရဲ့ တတိယညီလေးကို ကောင်းကောင်းပြောပေးပါ။ မင်းရဲ့ ပဉ္စမမြောက်ညီလေး သေသွားတာ အရမ်းဝမ်းနည်းစရာကောင်းတယ်။ ကူညီနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ အစ်ကိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာလို့ ဆန္ဒမရှိတာလဲ? တစ်​ကိုယ်​​ကောင်းမဆန်​​ပါနဲ့!"

ဝမ်ရွှေရှန်က သူ့ကို မဆွဲဆောင်ပေ။ ယင်းအစား သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အဖေ၊ တကယ်ပဲ ချုန်းအာအတွက် အကောင်းဆုံးလို့ထင်ရင် လျိုအိမ်မှာနေခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ သူတစ်ခုခုကြုံလာရင် ကျွန်တော်တို့တွေက သူ့ကို လျစ်လျူရှုမှာမဟုတ်ဘူး။ အခုက အဖေ သူ့ကို ကူညီတာ မဟုတ်ဘဲ ထိခိုက်စေတာပဲ!"

ချုန်းအာသည် လျိုမိသားစုတွင် ကောင်းမွန်စွာ ကြီးပြင်းလာသည်။ လျိုမိသားစု၏ သက်ကြီးရွယ်အိုများက သူ့ကို မြေးအဖြစ် သဘောထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာရန် မလိုပေ။

သူ၏ တတိယညီငယ်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ မဟုတ်ပေ။ ကူညီနိုင်လျှင် ကူညီမည်။ သို့သော် သူ့အဖေက သူ့ကို ဒီလို အတင်းအကျပ် ခိုင်းလျှင် အမုန်းပွားစေနိုင်သည်။ တတိယကို အခုချိန်တွင် ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း တစ်သက်လုံး သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အဘိုးအိုဝမ်သည် အကြီးဆုံးသားကို ကြည့်ပြီးနောက် တတိယသားကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဆုံးတွင် သူသည် သူ့လက်ကို နှိမ့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါက အသက်ကြီးပြီး အသုံးမကျတော့ဘူး။ မင်းလုပ်ချင်တာ လုပ်နိုင်တယ်"

အဘိုးအိုဝမ်သည် လုံး၀ ဗြောင်းဆန်သွားသည်မဟုတ်ပေ။ သူ့ထံတွင် ရက်အများကြီး မကျန်တော့မှန်း သူသိသည်။ တတိယသားက မကျေမနပ်ဖြစ်နေလျှင် သူသေသွားပါက ကလေးကို ဘယ်လိုဆက်ဆံမည်ဆိုသည်အား ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။

မေ့လိုက်ပါ။ လျိုအိမ်မှာပဲ နေပါစေ။

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် သတ်သေခဲ့သည့် ယောင်အာအကြောင်းကို တွေးသည့်အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ်များ နစ်မြုပ်နေသည်။

အကိုင်းအခက် အနည်းငယ် ပြန့်ကျဲသွားသည်။ ဝမ်ရွှေရှန်က ပြောသည်။ "တတိယညီငယ်၊ စေ့စပ်ပွဲ ပြင်ဆင်ဖို့အတွက် မင်းရဲ့အကြီးဆုံးခယ်မကို ကူညီခိုင်းလိုက်မယ်"

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ယန်ရှန်က မငြင်းပေ။ "ဒါဆို ကျွန်တော်က အကြီးဆုံးခယ်မကို ဒုက္ခပေးရတော့မယ်"

လျိုချွေ့ဟွားက ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောသည်။ "ငါတို့အားလုံးက မိသားစုပဲ။ အားနာနေစရာ မလိုဘူး။ ဒီစေ့စပ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်စရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ မင်းက ပြန်ဖို့ နှစ်ရက်ပဲ လိုတော့လို့ ပြင်ဆင်မှုတွေ မြန်မြန်လုပ်ရမယ်။ အခုပဲ အောင်သွယ်ကို ဆက်သွယ်လိုက်မယ်!"

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် အမြန်ထွက်ခွာသွားသည်။

လျိုချွေ့ဟွားသည် တတိယဝမ်သည် ချောင်ဟုန်းရှကို လက်ထပ်လိုသောကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ တတိယဝမ်သည် သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း သူမ နားလည်ခဲ့သည်။ သူလိုချင်တာ မဟုတ်လျှင် ဘယ်သူမှ အတင်းအကြပ်မလုပ်နိုင်ပေ။

သူမ၏ ဝမ်းကွဲညီမငယ်သည် ရုပ်ရည်ချောမောလှပပြီး သူမ၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် အသိပညာမှာ ခြစ်ရာမရှိပေ။ တတိယ​ကို လက်ထပ်ခိုင်းရန် အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း အနာဂတ်တွင် လိုက်လျောညီထွေ နေထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါဆို သူမကို ဘာလို့ ဒီရွှံ့ရေထဲ ဝင်ရမှာလဲ? တတိယကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ကူညီသည်က ပိုကောင်းပြီး အနာဂတ်တွင်လည်း သူမ၏ ကောင်းသည့်အချက်ကို သူက မှတ်မိနေနိုင်သည်။

သက်ပြင်းချပြီးနောက် ကျန်ခယ်မများက ယင်းကို မေ့ပစ်လိုက်ကြသည်။

များမကြာမီ လျိုချွေ့ဟွားနှင့် အောင်သွယ်ဟွမ်တို့သည် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းရန် ချောင်အိမ်သို့ သွားကြသည်။

ချောင်ဟုန်းရှက ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူမ၏ မိဘများကို အခြေအနေ ပြောပြသည်။ အခြားသူများက ကြားပြီး အံ့သြသွားကြသည်။ တုန်လှုပ်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံး သူမအတွက် ပျော်ရွှင်ကြသည်။

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် မိသားစုဝင်များကို ကောင်းစွာသိကြသည်။ ဘာမျှမဆွေးနွေးဘဲ ချောင်မိသားစုက အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဝမ်ယန်ရှန်သည် နှစ်ရက်အတွင်း စစ်တပ်သို့ ပြန်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လျိုချွေ့ဟွားသည် ချောင်အိမ်သို့ အောင်သွယ်ဟွမ်ကိုခေါ်လာသည်။ ဒီမြင်ကွင်းက စိတ်ဝင်စားသူများ၏ မျက်လုံးထဲကို ရောက်သွားသည်။ လူတိုင်းက အရမ်းသိချင်နေကြသည်။

သူမက ရွှင်မြူးစွာ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အသားနံ့ရသည့် ယင်ကောင်လို သူမကို ဝိုင်းထားကြသည်။

"ချွေ့ဟွား၊ နင်နဲ့ အောင်သွယ်ဟွမ်က ချောင်အိမ်ကို ဘာလို့ သွားတာလဲ? နင့်ရဲ့မိခင်မိသားစုက ချောင်မိသားစုနဲ့ ဆွေမျိုးဖြစ်ချင်တာလား?"

ချောင်မိသားစုတွင် လက်ထပ်နိုင်သူမှာ ချောင်ဟုန်းရှသာ ကျန်တော့သည်။ ကွာရှင်းပြတ်စဲခဲ့သော်လည်း ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော အခြေအနေရှိသူ သို့မဟုတ် မုဆိုးဖိုသည် စိတ်ထဲမထားပေ။

ထိုအကြောင်းကို ပြောရာတွင် လျိုချွေ့ဟွားသည် လျင်မြန်သည်။ ချောင်မိသားစုသည် ဒုရဲမှူး၏ မိသားစုကို ဆွေမျိုးများအဖြစ် ရရှိခဲ့သည်ကို မြင်လျှင် သူတို့သည် ချောင်ဟုန်းရှကို ချက်ချင်းပင် မျက်စိကျကြသည်။ ကျွတ်စ် ကျွတ်စ် ကျွတ်စ်။ ဒါကို ဘာကြောင့် မစဉ်းစားခဲ့ကြတာလဲ?

လျိုချွေ့ဟွားက ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်မရဲ့ မိခင်မိသားစုက ချောင်မိသားစုနဲ့ ဆွေမျိုးဖြစ်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါ ကျွန်မတို့ ဝမ်မိသားစုပဲ!"

ဝမ်မိသားစုလား?

၎င်းကိုကြားပြီး လူတိုင်းက အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။