ဆက်လက်အဆင့်မြှင့်တင်ပါ
Vol. 16 Ch. 226
သူတို့လက်ထဲက ဖိတ်စာမှာ ဘာအကြောင်းအရာမှ အတိအကျ ရေးမထားဘူး။ ရွှေရောင်စာလုံးနဲ့ “ယုံမင်အင်ပါယာ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးလုံးပဲ ရေးထားတယ်။ ကျန်တာကတော့ နေရာတည်နေရာကို ဖော်ပြထားပြီး၊ တခြားဘာမှ မပါဘူး။ ဘယ်သူ့ကို ဖိတ်တယ်ဆိုတာတောင် ရေးမထားဘူး။ ဒီအတိုင်းပဲ ပို့လိုက်တာ...
ဒါပေမယ့် ဒီလောက်နဲ့တင် လုံလောက်ပြီ။ ဖိတ်စာရထားပြီး မသွားရဲတဲ့သူဆိုရင် ဘယ်လိုအကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ စိတ်ကူးနဲ့တင် သိနိုင်သည်။
ယီထျန်းယွမ် အခုချိန်မှာ အင်ပါယာတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ မရဲသေးဘူး။ သာမန် အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့် သန်မာသူတွေနဲ့တော့ သူ တိုက်ခိုက်နိုင်ပေမယ့်၊ အတုအယောင်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်လို ပိုမြင့်တဲ့သူတွေနဲ့ဆိုရင် ဖိနှိပ်ခံရဖို့သာ ရှိတယ်။ ဒါမဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့စရိုက်အရ၊ တစ်နေ့က ဝမ်ကျီရဲ့ မာန်ထောင်လွှားတဲ့ အပြုအမူကို မြင်ရတော့ ပါးရိုက်ပြစ်လိုက်မှာ သေချာသည်။
ဒီလောက်မာန်ကြီးနေတာ၊ ဘာလို့ ကောင်းကင်ပေါ် မတက်သွားတာလဲ...
ဒါပေမယ့် ဝမ်ကျီက ကောင်းကင်ပေါ်တက်လို့ မရဘူး။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်ကို မကျော်လွန်သေးဘဲ၊ ရိုးရိုး စိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။
“ဒီလာတဲ့သူတွေက ရည်ရွယ်ချက်မကောင်းဘူးထင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို ဖိတ်တာ၊ သူတို့လက်အောက်ခံအဖြစ် ခေါ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်” ယီထျန်းယွမ်က ဖိတ်စာကို ကြည့်ရင်း ပြောတယ်။ လက်ထဲက ဖိတ်စာက မီးခဲတစ်ခုလို အရမ်းပူနေသလို ခံစားရတယ်။
“ဟုတ်တယ်။ အရိပ်စောင့်တွေ အများကြီး သေသွားတော့၊ ဒီဘက်မှာ သန်မာတဲ့သူတွေ ရှိသေးတယ်လို့ သူတို့ထင်နေမှာ။ သစ္စာဖောက်တွေလည်း သေသွားပြီဆိုတော့၊ ကျန်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက သူတို့လက်အောက်ခံအဖြစ် ခေါ်ဖို့ပဲ” အကြီးအကဲက ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောတယ်။ ဒါပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူထင်တယ်။
ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းလိုက်တယ်။ သူက အခုလိုမျိုး သွားဖို့ စိတ်ကူးထားပြီးသားပဲ။ ဒါပေမယ့်ကြယ်တာရာဂေဟာနဲ့အတူ သွားမယ်လို့ စဉ်းစားထားတာ။ အခု အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကိုယ်စား သွားရတော့မှာ။ ဒီလိုဆိုရင် အဓိပ္ပါယ်က လုံးဝမတူတော့ဘူး။ ကြယ်တာရာဂေဟာက နောက်ပိုင်း ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် သူဂရုမစိုက်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါ သူ့ဂိုဏ်းမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကတော့ မတူဘူး။ သူက အခု စံအိမ်တော်သခင်အဖြစ် တာဝန်ယူပြီးသလောက်ဖြစ်နေပြီ။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကို သူပဲ ထိန်းသိမ်းရတော့မယ်။ သာမန်လက်အောက်ခံအဖြစ် ခေါ်တာဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိဘူး။ ဟန်ဆောင်ပြီး လိုက်လျောလိုက်လို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် အကြမ်းဖက်ပြီး လက်အောက်ခံအဖြစ် အတင်းသွတ်သွင်းပြီး၊ လူတွေကို တစ်လှည့်စီ စေလွှတ်ပြီး စီမံခန့်ခွဲမယ်ဆိုရင် ဒါက တော်တော်ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စဖြစ်လာလိမ့်မယ်။
“အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ အခုဆိုရင် ထွက်လို့ရလောက်ပြီ” ယီထျန်းယွမ်က ဖိတ်စာပေါ်က အချိန်ကြည့်ရင်း ပြောတယ်။ အများဆုံးဆိုရင် နှစ်ပတ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။
နေရာကတော့ကြယ်တာရာဂေဟာနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ စုန်းနဂါးမြို့မှာ သတ်မှတ်ထားတယ်။ စုန်းနဂါးမြို့က ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ နယ်မြေထဲကို ဝင်ရမှာဖြစ်ပြီး၊ ဒါက သိပ်မကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။
“ဟုတ်တယ်။ ထွက်ဖို့ အချိန်တန်နေပြီ။ ဒီဘက်မှာ နည်းနည်းပြင်ဆင်ပြီးရင် ထွက်လို့ရပြီ” အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်။ သင်တို့က အရင်သွားပြီး စုန်းနဂါးမြို့မှာ ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေကြပါ။ ကျွန်တော် တစ်နေရာကို အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်။ နောက်မှ အဲဒီမှာ လာပြီး ဆုံမယ်” ယီထျန်းယွမ်က ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောသည်။
“ကောင်းပြီ။ စုန်းနဂါးမြို့က ထျန်းယွမ်တည်းခိုဆောင်မှာ မင်းကို စောင့်နေမယ်။ အဲဒီတည်းခိုဆောင်က တော်တော်နာမည်ကြီးတယ်” အကြီးအကဲက အဲဒီနေရာကို သွားဖူးပုံရပြီး၊ တည်းခိုဆောင်နာမည်ကို ပြောပြတယ်။
ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။ အကြီးအကဲက ဘယ်ကိုသွားမလဲဆိုတာ တစ်ခွန်းမှ မမေးဘူး။ အကြောင်းကတော့ ရိုးရှင်းတယ်။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူ လေးစားတယ်။ ပြောချင်ရင် သူ့ဘာသာပြောမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ဘာကြောင့်ဆိုတာ ထပ်မေးစရာ မလိုဘူး။
ယီထျန်းယွမ်သွားတဲ့ နေရာကကြယ်တာရာဂေဟာပဲ။ ဒါပေမယ့် နှုတ်ဆက်ဖို့ သွားတာမဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းရေကန်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူဖို့ သွားတာ။ ကြယ်တာရာဂေဟာကို နည်းနည်းတော့ အားနာမိပေမယ့်၊ အခုအချိန်မှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အမြန်မြှင့်တင်ချင်ရင် ဒီနေရာကပဲ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်တယ်။
“ဗွမ်း” ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ၊ သူ ရေကန်ထဲကို ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး၊ အောက်ခြေက လှိုဏ်ခေါင်းကနေ အဆောင်လျှို့ဝှက်ခန်းထဲကို ဝင်သွားတယ်။ အရင်တုန်းကလို ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။ ဒီနေရာကို ဘယ်သူမှ ဝင်မလာဘူး။
ဒီနေရာကို ပြန်ရောက်လာတော့၊ သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ နေရာတစ်ခုမှာ ထိုင်ရင်း ကျင့်ကြံဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်
“ကောင်းကင်ဝါးမျိုနဂါးအဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည် ဖွင့်လိုက်”
“ကြယ်တံခွန် စုပ်ယူမှုအဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည် ဖွင့်လိုက်”
“အမှောင်နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖွင့်လိုက်”
အကုန်ဖွင့်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်၊ အလွန်အားပြင်းတဲ့ စုပ်ယူမှုစွမ်းအားက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အရူးအမူး စုပ်ယူလိုက်ပြီး၊ အဲဒါတွေကို များအပြားသော အတွေ့အကြုံအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။ သူ ဒီနေရာမှာ တွေ့ဆုံပွဲစတင်တဲ့အထိ ကျင့်ကြံဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် အဆင့်နှစ်ဆင့်လောက် မြှင့်တင်နိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်။
ရက်တွေ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားတာနဲ့အမျှ၊ ဝိညာဉ်အရည်တွေက ပိုပြီး ပါးလျလာတယ်။ ပိုပြီး ကြည်လင်လာပြီး၊ ရေကဲ့သို့ ဖြစ်လာတယ်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းနဲ့ ဆောက်ထားတဲ့ အဆောင်လျှို့ဝှက်ခန်းတောင် တဖြည်းဖြည်း ဖောက်ထွင်းမြင်ရလောက်အောင် ဖြစ်လာတယ်။
ဒီအဆောင်လျှို့ဝှက်ခန်းက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းရေကန်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာ ထင်ရှားတယ်။ အဲဒီဘက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ကုန်သွားရင်၊ ဒီဘက်က စွမ်းအင်တွေကို ပို့လွှတ်ပေးရတယ်။ ဒီလို အကြာကြီး ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် အကုန်ကုန်ခမ်းသွားမှာပဲ။
ဒီအခြေအနေကိုကြယ်တာရာဂေဟာက မကြာခင် သတိထားမိသွားတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စုပ်ယူဖို့ ဝင်လာပြီး၊ ချက်ချင်း ပြန်ထွက်လာပြီး မကျေနပ်စွာ ပြောတယ်။
“ဒါ ဘာလဲ။ ဒီကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းရေကန်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဆိုလို့ ဘာမှမရှိတော့ဘူး။ ဒီမှာ စုပ်ယူဖို့လား။ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ ပြန်ပေးစမ်း”
ဒီကျင့်ကြံသူက ဒီမှာ ဝင်ဖို့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ အများကြီးပေးပြီး လာခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် ဝင်လာတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရဲ့ သိပ်သည်းဆက အနည်းငယ်ပဲ ရှိတော့တယ်။ အပြင်ကထက် နည်းနည်းလေး သာနေရုံပဲ။ ဒါက သူ့အတွက် ဘာအဓိပ္ပါယ်မှ မရှိဘူး။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက သိပ်သည်းဆ တော်တော်များသေးတယ်။ ဘယ်လိုလုပ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိတော့မှာလဲ”
ယွမ်အကြီးအကဲက မျက်မှောင်ကျုံ့ရင်း ဝင်လာတယ်။ သူမြင်လိုက်ရတာက အရင်ကလို သိပ်သည်းတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မဟုတ်တော့ဘူး။ အရမ်းပါးလျတဲ့ စွမ်းအင်ပဲ ရှိတော့တယ်။ အရင်ကထက် အများကြီး ကွာခြားနေတယ်။
“တကယ်... တကယ်ပဲ...” ယွမ်အကြီးအကဲက ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားရတာလဲ။ သူ အနားက အစောင့်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး တည်ကြည်စွာ မေးတယ်။
“ဒါ ဘာကိစ္စလဲ။ ဒီအတောအတွင်း တစ်ယောက်ယောက် ဝင်လာခဲ့လား”
“မရှိပါဘူး ဒီနေရာကို ခဏကြာကတည်းက ပိတ်ထားတာပါ။ ဘယ်သူမှ ဝင်မလာခဲ့ပါဘူး” အစောင့်တွေက လိမ်မပြောဘူး။ သူတို့လည်း ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး ထိတ်လန့်နေကြတယ်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းသွားပြီး၊ ရေကြည်တစ်ကန်ပဲ ကျန်နေတာ။
ဒီကျင့်ကြံသူတွေ ဆင်းသွားလို့ရပေမယ့်၊ ရေချိုးဖို့ပဲ အသုံးပြု၍ ရတော့မည်။
“ဘယ်သူမှ မဝင်လာခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒါ ထူးဆန်းလှချည်လား...” ယွမ်အကြီးအကဲက မျက်မှောင်ကျုံ့ရင်း ပြောတယ်။ ဒီပြဿနာက တော်တော်ကြီးတယ်။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မစုံစမ်းရင်၊ အရမ်းဒုက္ခရောက်မှာပဲ။
“ယွမ်အကြီးအကဲ၊ အခု ကျွန်တော့်ကိစ္စကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲ” ဒီကျင့်ကြံသူက မကျေမနပ်နဲ့ မေးတယ်။
“ဒီအတွက် အရမ်းတောင်းပန်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို အကုန်ပြန်အမ်းပေးပါမယ်။ ဒီလိုအခြေအနေ ဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော်တို့လည်း မထင်ထားခဲ့ဘူး” ယွမ်အကြီးအကဲက အလျင်အမြန် တောင်းပန်တယ်။
“အေးပါ၊ တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ။ အချိန်ဖြုန်းရတာပဲ” ဒီကျင့်ကြံသူက မကျေမနပ်နဲ့ ဟောက်ပြီး ထွက်သွားတယ်။ ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံဖို့ အနည်းငယ်ခက်ခက်ခဲခဲ လာခဲ့တာ။ ခုတော့ ရေချိုးဖို့ပဲ ရောက်လာရတော့ ဘယ်လိုလုပ် ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မလဲ။ ဒီနေရာကို ကျင့်ကြံဖို့ လာတဲ့သူတွေက အများအားဖြင့် ဂိုဏ်းကြီးတွေက တပည့်တွေပဲ။ ဝေးလံခက်ခဲပြီး ရောက်လာပေမယ့် စုပ်ယူလို့ မရတော့တာကို တွေ့ရတော့၊ ဘယ်သူမဆို မကျေနပ်ဖြစ်မှာပဲ။
ဒီကျင့်ကြံသူကို ပြန်လွှတ်ပြီးတဲ့နောက်၊ ယွမ်အကြီးအကဲက တည်ကြည်စွာ ပြောတယ်
“ဒီနေရာက ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်သွားလဲ စတင်စစ်ဆေးပါ။ ဘယ်နားမှာ ပြဿနာဖြစ်လဲ သေချာကြည့်ကြစို့”
လူတစ်အုပ်လုံး ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းရေကန်ထဲကို ဝင်လာပြီး၊ ဘယ်နားမှာ ပြဿနာဖြစ်လဲဆိုတာကို စတင်စစ်ဆေးကြတယ်။
အပြင်မှာ ရှုပ်ထွေးနေပေမယ့်၊ အဆောင်လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ယီထျန်းယွမ်ကတော့ စိတ်ကျေနပ်စွာ စုပ်ယူနေတယ်။ အတွေ့အကြုံတွေက ရေစီးကြမ်းလို ဝင်လာပြီး၊ သူ့ရဲ့ အဆင့်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနေတယ်။
“ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် စိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့်ကိုးဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါပြီ”
ဒါပေမယ့် သူ ဒီလောက်နဲ့ မကျေနပ်ဘူး။ ဆက်လက်ပြီး အရူးအမူး စုပ်ယူနေတယ်။ အခုသူစဉ်းစားနေတာက တစ်ခုတည်းပဲ။ ဝိညာဉ်စိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ စုပ်ယူပြီး၊ အဆင့်မြှင့်ကတ်ကို သုံးပြီး တစ်ခါတည်း အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ပဲ။ လုံလောက်တဲ့ သန်မာတဲ့ စွမ်းအားရှိမှ၊ ရန်သူ့ အင်အားတွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်။ အင်ပါယာတစ်ခုကိုတောင် ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်။
ဒါပေမယ့် သူ အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တောင်၊ အင်ပါယာတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ တော့ သူထင်မထားနိုင်ချေ။
**ပြီးပါပြီ**