အားလုံးကို ကန်ထုတ်ပစ်မယ်
Vol. 16 Ch. 229
လီဟွမ်သည် လှေကားပေါ်မှ လိမ့်ကျသွားပြီးနောက်၊ အောက်ဘက်မှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “လူယုတ်မာ၊ ငါ့ကို တိုက်မိရဲတယ်ပေါ့”
လီဟွမ်သည် ဒေါသအမျက်ထွက်ဖြင့် အောက်မှ အပြေးတက်လာပြီး၊ သူ့နောက်တွင် လိုက်ပါလာသော တပည့်ငယ်များကလည်း ယီထျန်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ “ဟေ့ကောင်၊ မင်း ငါ့ကို တိုက်မိရဲတယ်ပေါ့ ငါက ဘယ်သူလဲ သိလား”
“သိပ်မသိဘူး။ မင်းက ငါ့ကို စောစောက တိုက်မိတယ်ဆိုတာပဲ သိတယ်” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောသည်
“အာ… သေချင်နေလိုက်လေ” လီဟွမ်သည် လက်ဖဝါးတစ်ချက် ပုတ်လိုက်ရာ၊ ဓားသွားတစ်ချောင်းနှင့်တူသော ပြင်းထန်သော လေဖြတ်ချက်သည် ဤဘက်သို့ ထိုးဖောက်လာသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့်သုံးအဆင့်ဖြင့်၊ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဤလက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ခံလိုက်ရပါက၊ သေချာပေါက် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်ဆာတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်သွားပြီး၊ ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ကန်ထည့်လိုက်သည်။ “ဒုန်း” ဆိုသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ လီဟွမ်သည် ထပ်မံလွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သူ့အဖော်များနှင့်အတူ တိုက်မိကာ၊ လှေကားပေါ်မှ ထပ်မံလိမ့်ကျသွားသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို ဧည့်သည်များစွာက လှည့်ကြည့်လာကြပြီး၊ အချို့မှာ အခန်းများထဲမှ ထွက်လာကာ၊ ဤဘက်သို့ ကြည့်ရှုလာကြသည်။ ဤနေရာသည် ဤမျှလောက် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသဖြင့်၊ မည်သည့်အရာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိရှိကြပေ။
“စံအိမ်သခင်” အကြီးအကဲ၏ အသံသည် နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူနှင့်အတူ မုံရှီယန်လည်း ထွက်လာသည်။
ဤမျှလောက် ဆူညံသော အသံများကို ကြားသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် တံခါးဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ကြည့်လာရာ၊ စံအိမ်သခင်ဖြစ်သူ ယီထျန်းယွမ်ကို အပြင်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ” အကြီးအကဲတို့သည် ထွက်လာကြပြီး၊ မုံရှီယန်အပြင် တာဝန်ခံနှစ်ဦးလည်း ပါလာသည်။ ၎င်းတို့ခေါ်ဆောင်လာသော လူဦးရေမှာ မများပြားပေ။ ချီးတာဝန်ခံကို မခေါ်ဆောင်လာဘဲ၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်တွင် အရင်စံအိမ်သခင်ကို ပြုစုရန် ထားခဲ့သည်။
“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ပြဿနာရှာလာတဲ့ အောက်တန်းစားလူတစ်စုပဲ” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်
“ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်” လီဟွမ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ထပ်မံတက်လာသည့် အသံများနှင့်အတူ၊ အားနည်းသော အသံတစ်ခုလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ “သခင်လေး…”
ထို့နောက် တစ်ဦးသည် အောက်မှ တက်လာသည်။ ယပ်တောင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လှပချောမောသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ယပ်တောင်ယမ်းရင်း တက်လာသည်။ သူ၏ ရုပ်ရည်သည် ချောမောပြီး၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည့် အမူအရာများဖြင့်၊ သိသာထင်ရှားစွာ အင်အားကြီးဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ အငွေ့အသက်မှပင် အခြားသူများထက် သိသာစွာ သာလွန်နေသည်။
လီဟွမ်သည် သူ့နောက်တွင် ရိုသေစွာ လိုက်ပါလာပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဒေါသများ တဖွားဖွား ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို ဖျစ်ညှစ်ပစ်ချင်သည့် အမူအရာဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ယခုအခါ၊ သူသည် ဝမ်းဗိုက်ကို ဖိထားရင်း ခပ်ကျုံ့ကျုံ့ လှမ်းလာရသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ထိုကန်ချက်သည် သိပ်ပြင်းထန်မနေသော်လည်း၊ ပေါ့ပါးလှသည်လည်း မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့၊ သူ၏ နံရိုးများကို အနည်းငယ် ကျိုးသွားစေခဲ့သည်။
“မင်းတို့က အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကလား” လင်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ အကဲဖြတ်ကြည့်ရှုသည်။
“ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဘာမှပြဿနာမရှိဘူး။ အမှိုက်ဂိုဏ်းတစ်ခုက ဒီမှာ ဒီလောက်မာန်တက်နေပြီး၊ ငါ့လူကိုပါ ရိုက်နှက်ရဲတယ်ပေါ့။ ခွေးကို ရိုက်ချင်ရင်တောင် သခင်ကို ကြည့်ရမယ်ဆိုတာ မင်း နားမလည်ဘူးလား” လင်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ “လီဟွမ်၊ စောစောက မင်းကို ရိုက်တာ ဘယ်သူလဲ”
“သူ… သူပဲ” လီဟွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောသည်။
“အင်း၊ မင်းရဲ့လက်တစ်ဖက်ကို ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဖျက်ဆီးလိုက်၊ ပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေယူပြီး အောက်ကို လှိမ့်ဆင်းသွား။ ဒါဆို မင်းတို့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ရဲ့ ကိစ္စကို ငါ မစုံစမ်းတော့ဘူး… အို့၊ မဟုတ်သေးဘူး၊ အထွဋ်အထိပ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စပေါ့” လင်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
သူသည် “အထွဋ်အထိပ်ဂိုဏ်း” ဟူသည့် စကားလုံးကို အထူးဖိပြောလိုက်ပြီး၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်သည် လုံးဝဆုတ်ယုတ်သွားပြီး၊ အဆင့်နှစ်ဂိုဏ်းအဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားကာ၊ သာမန်အဆင့်နှစ်ဂိုဏ်းထက်ပင် ညံ့ဖျင်းနေပြီဟု ပြစ်တင်ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ အဆင့်သုံးဂိုဏ်းများ၏ အမြင်တွင်၊ အဆင့်နှစ်ဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ အမှိုက်နှင့် ဘာမှမခြားနားဘဲ၊ လိုသလို ပြုပြင်နိုင်သည်ဟု ယူဆထားသည်။
“အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ရဲ့ ကိစ္စကို မစုံစမ်းဘူးတဲ့လား” အကြီးအကဲသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “တော်တော်ကို လေကျယ်တာပဲ သူတို့က အရင်မတိုက်မိရင်၊ ငါတို့ဘက်ကလူတွေ လက်မလှုပ်ဘူးဆိုတာ သိထားပါ”
အကြီးအကဲသည် ယီထျန်းယွမ်ကို “စံအိမ်သခင်” ဟု မဖော်ပြခဲ့ပေ။ ဤကိစ္စကို ယာယီလျှို့ဝှက်ထားရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊ ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်သော စံအိမ်သခင်တစ်ဦးသည် သိပ်ပြီး ထင်ပေါ်လွန်းလှသည်။
“နောက်ဆုံးအကြိမ်ပြောမယ်။ လက်တစ်ဖက်ကို ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဖျက်ဆီးလိုက်။ မဟုတ်ရင် လက်တစ်ဖက်ဖျက်ဆီးရမယ့်ကိစ္စလောက်နဲ့ ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး” လင်ဖုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သိပ်မြင့်မားမနေဘဲ၊ စိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုနယ်ပယ် အဆင့်ငါးသာရှိသော်လည်း၊ သူ့ဘေးရှိ ကာကွယ်ရေးသမားတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်အမြုတေအဆင့် အဆင့်ခြောက်အထိ ရှိသည်။ ၎င်းသည် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်၏ အကြီးအကဲ၏ ကျင့်ကြံမှုထက် အဆင့်တစ်ဆင့် သာလွန်နေသည်။
အကြီးအကဲသည် မျက်ခုံးများကို တွန့်လိုက်သည်။ ဤလူများသည် အကျိုးအကြောင်းမဆွေးနွေးကြပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် အကြောင်းမရှိဘဲ လက်မလှုပ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ သေချာပေါက်၊ ထိုဘက်က ပြဿနာရှာလာခြင်းဖြစ်ရမည်။
အကျိုးအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ အင်အားကြီးဂိုဏ်းများအတွက် ၎င်းတို့သည်ပင် အကျိုးအကြောင်းဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ “ငါလည်း နောက်ဆုံးအကြိမ်ပြောမယ်။ ငါ့မျက်စိအောက်ကနေ အခုချက်ချင်း လှိမ့်ဆင်းသွားလိုက်၊ မဟုတ်ရင် ငါကိုယ်တိုင် ကန်ထုတ်ပစ်မယ်...”
လင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများသည် မည်းမှောင်သွားပြီး၊ အေးစက်မှုအပြည့်ဖြည့်လျက်၊ ဤကောင်လေးက သူ့ကို ပြန်လှန်ပြောဆိုရဲသည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် လက်တစ်ဖက်မြှောက်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ညွှန်ပြရင်း အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှာ ဘာအင်အားမှ မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီလောက်မာန်တက်နေရဲတယ်ပေါ့… သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်”
ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်အမြုတေအဆင့် အင်အားကြီးသူသည် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ ဘေးရှိ အကြီးအကဲသည် အလျင်အမြန် ကာဆီးရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်အတွက် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ပေးရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော်၊ ယီထျန်းယွမ်၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။ ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ကန်ထည့်လိုက်သည်။
“ဖုန်း”
‘ဖုန်း’ကနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အမြုတေအဆင့် အင်အားကြီးသူသည် ဤစင်္ကြံမှ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် စုတ်ပျက်သွားပြီး၊ ဤကန်ချက်၏ အားပြင်းမှုသည် ပေါ့ပါးမနေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။
“အခု မင်းအလှည့်ရောက်ပြီ” ယီထျန်းယွမ်သည် လင်ဖုန်းဘက်သို့ လှမ်းလာသည်။
လင်ဖုန်းတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အမြုတေအဆင့် အင်အားကြီးသူတစ်ဦးကို တစ်ကန်တည်းဖြင့် လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်သည်တဲ့လား။
“မင်း… မင်း ငါ့ကို ထိရဲတယ်ပေါ့ ငါ… ငါက နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်ကလူပဲ” လင်ဖုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်လျက်၊ ဤအင်အားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။
“အောက်ကို လှိမ့်ဆင်းသွားစမ်း” ယီထျန်းယွမ်သည် အားပြင်းပြင်းဖြင့် တစ်ချက်ကန်ထည့်လိုက်ပြန်သည်။ လင်ဖုန်းသည် အလျင်အမြန် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ဤအင်အားပြင်းထန်သော ကန်ချက်ကို မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ သူသည် စင်္ကြံမှ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။
“ဖုန်း” ဆိုသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ သူ၏ အသက်ရှူသံသည် လုံးဝရပ်တန့်သွားသည်။
လင်ဖုန်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံ ၂၃၀၀၀ အမှတ်၊ အရူးအမူးအမှတ် ၂၄၀၀ အမှတ်၊ အပြစ်မှတ် ၃၀ အမှတ်၊ နတ်ဘုရားအင်းကျွမ်းကျင်မှု ၅၀၀ အမှတ်ရရှိသည်။ ကောင်းကင်သို့တက်ခြင်းအတတ်၊ နေနတ်ဘုရားအတတ်ရရှိသည်။ လက်နက်အနေဖြင့် ခရမ်းရောင်ရွှေယပ်တောင်ရရှိသည်။
“အင်း၊ သေသွားပြီလား” ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လင်ဖုန်းသည် ဤမျှလောက် အားနည်းချည့်နဲ့မည်ဖြစ်ကြောင်း မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ် သင်ခန်းစာပေးရုံသာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ လင်ဖုန်းသည် အားနည်းလွန်းသဖြင့်၊ တတိယထပ်မှ ပြုတ်ကျရုံဖြင့် သေဆုံးသွားသည်။
သို့သော်၊ ဤကိစ္စကို သူ လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။
ထို့နောက်၊ သူသည် ထပ်မံကန်ချက်များဖြင့် လီဟွမ်တို့ကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ၊ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားသည်။ သို့သော်၊ ၎င်းတို့၏ ကံကောင်းမှုကြောင့် သေဆုံးခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။
ဤလူအုပ်သည် ဧည့်ခန်းမအတွင်း၌ နာကျင်စွာ ညည်းညူနေကြပြီး၊ ဤပြုတ်ကျမှုသည် ပေါ့ပါးမနေခဲ့ပေ။
ထိုအင်အားကြီးသူသည် တစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ထလာပြီး၊ လင်ဖုန်း၏ ရုပ်အလောင်းကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသများ ရောယှက်နေသော အကြည့်ဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်ပြီး၊ လင်ဖုန်း၏ ရုပ်အလောင်းကို ယူကာ ထွက်သွားသည်။ တစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် စကားမပြောနိုင်သူဖြစ်နိုင်သလို၊ ပြောရန် မလိုလားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
“စံအိမ်သခင်၊ ဒါ… ဒါ နည်းနည်းများသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား” အကြီးအကဲသည် ဤကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသော နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်၏ တပည့်များကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်
ဘေးရှိ မုံရှီယန်လည်း ထိုနည်းတူပင် အံ့အားသင့်နေသည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်၏ သန်မာမှုကို မြင်ဖူးပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ဤမျှလောက် သန်မာမှုကို မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ရိုက်မည်ဟုပြောလျှင်၊ ချက်ချင်း ရိုက်ပစ်သည်။ ထိုသူများသည် နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်မှ ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်သုံးဂိုဏ်းဖြစ်ကာ၊ ၎င်းတို့ထက် များစွာ အင်အားကြီးမားသည်။
“အမြဲတမ်း သည်းခံလွန်းနေရင်၊ ငါတို့ကို အားနည်းတယ်လို့ ပိုပြီး ထင်လာကြပြီး၊ လူတကာက အနိုင်ကျင့်လာလိမ့်မယ်” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်ဆာတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည် “ငါက စံအိမ်သခင်အနေနဲ့၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်အတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးရမယ်။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရမယ်”
များများသည်းခံလေလေ၊ ပို၍ အနိုင်ကျင့်ခံရလေလေဖြစ်သည်။
ယခင်က ထျန်ရွှမ်ဂိုဏ်းသည် ဤသို့ပင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အမြဲတမ်း သည်းခံမှုကြောင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။