ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း

ပိုးသားစံအိမ်တော်သည် အင်အားကြီးမားသော ဂိုဏ်းတစ်ခုအနေနှင့်၊ ယုံမင်အင်ပါယာရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကို သဘာဝအားဖြင့် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ယူရှီချင်သည် ဤစံအိမ်တော်မှ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအဖြစ် တက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူအများစုသည် ၎င်းတို့၏ စံအိမ်သခင်များနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြပြီး၊ ယုံမင်အင်ပါယာမှ ဖိတ်ကြားထားသည့်အတွက်၊ စံအိမ်သခင်တစ်ဦးမျှ မလာရောက်ရဲသူ မရှိသလောက်ပင်။

ယုံမင်အင်ပါယာ၏ ဖိတ်ကြားမှုသည် ဧကရာဇ်များဆိုလျှင်တော့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ရန် မလိုအပ်သော်လည်း၊ စံအိမ်သခင်များကမူ မဖြစ်မနေ တက်ရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စံအိမ်သခင်မရှိသည့်ဂိုဏ်းဖြစ်နေမည်ဆိုပါက၊ ထိုကိစ္စမှာ သီးခြားကိစ္စဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်မျှ အကြည့်လွှဲကြည့်လိုက်ရာ၊ ဤနေရာတွင် အင်အားကြီးသူများစွာ စုဝေးနေကြောင်း တွေ့ရသည်။ လူအများစုသည် စိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုအဆင့်ရှိသူများဖြစ်ပြီး၊ အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလှသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုအဆင့် ရှိသူများကိုမူ ပို၍ပင် များပြားလှသည်။ အကယ်၍ ဤလူအုပ်ကို စုစည်းပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းနိုင်မည်ဆိုပါက၊ ကောင်းကင်နယ်မြေကုန်းမြေကြီးတွင် ပြိုင်စံရှားသော ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော်၊ ဤအဆင့်နှင့် ဆင်တူသော ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် ယခုအခါ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အင်ပါယာပင်ဖြစ်သည်။ အင်ပါယာများတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့် အင်အားကြီးသူများသည် အနည်းဆုံး ဆယ်ဂဏန်းမှ စတင်ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုအဆင့်ရှိသူများမှာ ပို၍ပင် အံ့ဩဖွယ်ရာ များပြားလှသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ၎င်းတို့သည် အင်ပါယာအဖြစ် ကိုယ်ကိုကိုယ် သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အင်ပါယာတစ်ခုသည် ကောင်းကင်နယ်မြေကုန်းမြေကြီးတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် အနိုင်ယူနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အင်အားပင်ဖြစ်သည်။

“ယီ သခင်လေး၊ မင်းလာပြီလား” ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုသည် ဘေးဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လျှောက်လာသူမှာ အကြီးအကဲယွမ်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ အကြီးအကဲယွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်လာရောက်သည်ကို အနည်းငယ် အံ့ဩဟန်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်မလာခဲ့လျှင် အလွန်နစ်နာမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောရန် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် အင်အားကြီးသူများစွာ ရှိနေပြီး၊ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့နှင့် ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ သူ့အတွက် အကျိုးကြီးမားမည်ဖြစ်သည်။

မထင်မှတ်ထားစွာပင် ယီထျန်းယွမ်သည် ရောက်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ပြီး၊ အခြားဂိုဏ်းတစ်ခုနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲယွမ်၊ ခင်ဗျားလည်း ရောက်နှင့်ပြီလား” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။ ကြယ်တာရာဂေဟာနှင့်ပတ်သက်လျှင် သူသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့မိသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကန်မှ အရင်းအမြစ်များကို အကုန်လုံး စုပ်ယူခဲ့ပြီး၊ တစ်ပြားမှပင် မပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့လည်း ရောက်တာ မကြာသေးဘူး။ လီဂိုဏ်းသခင်က မင်းဘာလို့မလာတာလဲလို့ ပြောနေတုန်းပဲ၊ နည်းနည်းတော့ နစ်နာမှာပဲလို့ ထင်နေတယ်” အကြီးအကဲယွမ်သည် အကြီးအကဲများဘက်သို့ အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ “မထင်မှတ်ထားဘူး၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်နဲ့အတူ လာမယ်လို့။ ယီ သခင်လေးက အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှာ ပါဝင်ပြီးပြီလား”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှာ ပါဝင်ပြီးပါပြီ။ အကြီးအကဲယွမ်ကို ဆက်လက်အားပေးကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ဘာမှဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိပေ။ ယခုအခါ သူသည် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်နှင့် အတူရပ်တည်ရန် ရွေးချယ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ သူသည် ၎င်းတို့နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။

“ဒါဆို ယီ သခင်လေးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်” အကြီးအကဲယွမ်သည် ပါးစပ်က ဂုဏ်ပြုစကားဆိုသော်လည်း၊ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အရည်အချင်းများနှင့်ဆိုလျှင်၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်သို့ ပါဝင်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြုန်းတီးရာရောက်သည်ဟု သူထင်မြင်မိသည်။

အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်သည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာနေပြီး၊ အရင်းအမြစ်များကိုပင် သေချာထောက်ပံ့ပေးနိုင်ဖွယ်မရှိပေ။ အကြီးအကဲယွမ်အနေနှင့် မည်သို့မျှ စိတ်ပျက်မှုမဖြစ်နိုင်ပေမည်လား။ သို့သော်၊ သူသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် သိပ်မရင်းနှီးသဖြင့်၊ ဘာမှဆွဲဆောင်ပြောဆိုရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဤနေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို အနည်းငယ် အံ့ဩသွားစေသည်။ လာရောက်သူသည် ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ၊ ယခင်က သူ့လက်ချက်ဖြင့် အနိုင်ယူခံရပြီး ထွက်ပြေးသွားရသူ ကျာဖိန်ဖြစ်သည်။ ဤသူသည် သာမန်အဆင့်သာရှိသော၊ လုံးဝမထင်ရှားသည့် အသေးအဖွဲ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာခြင်းက ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့ဩသွားစေသည်။

“အကြီးအကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်…” ကျာဖိန်သည် လျှောက်လာပြီး အကြီးအကဲအား ရွဲ့သလို နှုတ်ဆက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘဲ၊ လုံးဝမာန်တက်နေသည့် ဟန်ပန်ဖြင့် ပြောဆိုသည်။

သူက ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ “အို့၊ မင်းလည်း ဒီမှာ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲလာလုပ်ဖို့ ရောက်လာတာလား။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်က မင်းကို တော်တော်လေး အလေးထားပုံရတယ်ပဲ”

ကျာဖိန်သည် ယီထျန်းယွမ်သည် စံအိမ်သခင်ဖြစ်ကြောင်း ယခုထိ မသိရှိသေးပေ။ ဤကိစ္စသည် ပြင်ပကမ္ဘာသို့ ထုတ်ဖော်ကြေညာထားခြင်းမရှိသဖြင့် လူအများစုက ယီထျန်းယွမ်သည် အမှန်တကယ်စံအိမ်သခင်ဖြစ်ကြောင်း မသိကြပေ။ အတွင်းပိုင်းမှ ယုံကြည်စိတ်ချရသော တာဝန်ခံများသာ ယီထျန်းယွမ်သည် စံအိမ်သခင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားကြသည်။

အစပိုင်းတွင် ဤတာဝန်ခံများသည် ဤသတင်းကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကို သိရှိပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့အားလုံး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဂုဏ်သိက္ခာအရ အနည်းငယ်လိုအပ်နေသော်လည်း၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ ယီထျန်းယွမ်သည် လုံလောက်သည်ထက်ပိုသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

“ဟမ်၊ မင်းက နတ်ဘုရားအင်းဂိုဏ်းက ကျာဖိန်မဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာလဲ” အကြီးအကဲသည် မျက်ခုံးတွန့်လျက် မေးလိုက်သည်။ ကောင်းကင်အင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို သူသိထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် ကျာဖိန်သည် အဆင့်မြင့်တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့်၊ ၎င်း၏အမည်ကို တိတိကျကျ ပြောနိုင်သည်။

“ကျွန်တော်က ဘာလို့ ဒီကိုမလာနိုင်ရမှာလဲ…” ကျာဖိန်သည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး မာန်တက်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် ဒါက ကျွန်တော်နောက်ဆုံးအကြိမ် ခင်ဗျားကို အကြီးအကဲလို့ ခေါ်တာပါ။ ဒီနောက်ပိုင်း ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်ရဲ့လူဖြစ်ပါပြီ။ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ထဲက လူတော်တော်များများက နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်မှာ ပါဝင်ပြီးပြီ။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှာ ဆက်မနေတော့ပါဘူး”

“ဘာပြောတယ်” အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး၊ ဒေါသထွက်လျက် ပြောသည်။ “ဂိုဏ်းကနေ သစ္စာဖောက်ပြီး ထွက်သွားတာက ဘယ်လိုပြစ်ဒဏ်ခံရမယ်ဆိုတာ မင်းသိလား”

“သိတာပေါ့။ ဂိုဏ်းကနေ တမင်တကာ သစ္စာဖောက်ပြီး ထွက်သွားရင်၊ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးခံရမှာပေါ့…” ကျာဖိန်သည် ပြုံးလျက်ပြောသည်။

“ဒါပေမယ့် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှာ ဖျက်ဆီးစရာ ဘာကောင်းတာများ ရှိလို့လဲ။ အမှိုက်နတ်ဘုရားအင်းတွေ၊ အမှိုက်သိုင်းပညာတွေပဲ ရှိတာ။ ဒါတွေကို ကျင့်ကြံလို့ ဘာမှထူးထူးခြားခြား မခံစားရဘူး။ နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်မှာကျတော့ အရင်းအမြစ်တွေက ပိုကောင်းတယ်… ခင်ဗျားတို့က သိပ်ညံ့ဖျင်းလွန်းတယ်”

“မင်း” အကြီးအကဲသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး၊ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရိုက်ချလိုက်ချင်သည့်ဟန်ဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သည်။

ကျာဖိန်သည် အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ၊ ပို၍ပင် ရဲရင့်စွာ ပြောသည်။ “နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်က ကျွန်တော့ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ရှိတယ်။ ကျွန်တော်က အခု နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်ရဲ့လူဖြစ်နေပြီ။ ကျွန်တော့ကို ရိုက်ရင် နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းချတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါကို သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ အကယ်၍ ဂိုဏ်းနှစ်ခုရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထိခိုက်သွားရင်…”

“ဖြန်း”

လက်ဖဝါးတစ်ချက်သည် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလာပြီး၊ ကျာဖိန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသည်။ ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် သူသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ကြည်လင်သော ရိုက်သံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများစွာ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ လူများသည် အံ့ဩစွာ ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လာကြသည်။ ဤညစာစားပွဲတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်က လက်ရုံးရည်စမ်းရဲသည်ကို မထင်မှတ်ထားကြပေ။

ရိုက်ချသူသည် အခြားသူမဟုတ်၊ ယီထျန်းယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။ မှန်ပေသည်... ယီထျန်းယွမ်းက သိပ်ပြီး စိတ်ရှည်တတ်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ကျာဖိန်လို ဘာမဟုတ်ဘဲ ဂုဏ်မောက်နေတတ်တဲ့ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်အတွက် ပို၍ပင် စိတ်မရှည်နိုင်ပေ။ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အချိုးမကျသည့် ကျာဖိန်ကို သူက ရုတ်ချည်းပင် ဆုံးမလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဘယ်လောက်ပဲ အမှိုက်ဖြစ်နေပါစေ၊ မင်းလို အမှိုက်ထက်တောင် ညံ့တဲ့ သစ္စာဖောက်ထက်တော့ အဆပေါင်းများစွာ သာတယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်ပြီး၊ အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ပြောသည်။

လွင့်ထွက်သွားသော ကျာဖိန်သည် သွားများပင် မည်မျှပြုတ်ကျသွားသည်မသိရဘဲ၊ ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးများပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ သနားစရာပင်ဖြစ်သည်။

“မင်း၊ မင်း ငါ့ကို တကယ်ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့” ကျာဖိန်သည် ပလုံးပထွေးပြောရင်း ထလာသည်။ သူကံကောင်းသည်မှာ ယခုတော့ ထပြီးရပ်နိုင်သေးသည်။ အမှန်တော့ ယီထျန်းယွမ်၏လက်က စွမ်းအားအပြည့်မသုံးဘဲ သက်ညှာထားခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် ထပြီးရပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ” ထိုအချိန်တွင် လူငယ်တစ်ဦးသည် လျှောက်လာပြီး၊ ၎င်း၏အဝတ်အစားပေါ်တွင် “နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်” ဟူသော စာလုံးသုံးလုံး ထိုးထားသည်ကို မြင်ရသဖြင့်၊ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်မှလူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ရှန်တာဝန်ခံ… သူ၊ သူက ကျွန်တော့ကို ရိုက်တယ်။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကလူက ကျွန်တော့ကို ရိုက်တယ်” ကျာဖိန်သည် ရှန်တာဝန်ခံကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်၊ အသက်ကယ် လက်နက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှန်တာဝန်ခံသည် ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်နှင့်၊ ချက်ချင်း မျက်နှာမည်းမှောင်သွားပြီး၊ ဤဘက်သို့ လျှောက်လာကာ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောသည်။ “အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကလူတွေက ငါတို့လူကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့”

ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဤသူများသည် သူသည် နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်မှ လူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း မသိရှိသေးသည်လား။ သိသာထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းတို့သည် အဖွဲ့ခွဲပြီး ရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရှန်တာဝန်ခံဦးဆောင်သော ဤအဖွဲ့သည် ကျာဖိန်ကဲ့သို့ လူများကို အတွေ့အကြုံရစေရန် ဦးစွာခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လင်ဖုန်းနှင့် မပူးပေါင်းရသေးသလို၊ ထိုဖြစ်ရပ်ကို မသိရှိသေးခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

“ကျွန်တော်က အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ရဲ့ သစ္စာဖောက်တစ်ဦးကို အရေးယူလိုက်တာပါ။ ဒါက ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“သူက အခု ငါတို့ နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်ရဲ့လူဖြစ်နေပြီ၊ နားလည်လား၊ နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်” ရှန်တာဝန်ခံသည် “နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်” ဆိုသည့် စကားလုံးသုံးလုံးကို အလေးပေးပြောဆိုပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အထင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက မဆိုးဘူး။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှာ ဆက်နေမယ်ဆိုရင် သိပ်နစ်နာလွန်းတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး သူတို့က ငါတို့လူတွေပဲ။ မင်းမှာ အဲဒီသတ္တိရှိရင် သူ့ကို ထပ်ထိကြည့်ပါဦး။ သူ့ကို ထိတာက ငါတို့ နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်ကို ထိတာနဲ့ အတူတူပဲ”

ကျာဖိန်သည် ဘေးတွင် အလွန်မာန်တက်နေပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နောက်ကွယ်တွင် အားကိုးရာရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိသည် ပိုမိုထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်က အခု နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်ရဲ့လူဖြစ်နေပြီ။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး မင်းက အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့အမှားတွေအတွက် တောင်းပန်ရမယ်။ အနည်းဆုံး ငါ့ကို လက်ဖဝါးနှစ်ချက်ပြန်ရိုက်ခံပြီး ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စကို ဒီမှာ...”

“ဖုန်း”

ကျာဖိန်က စကားပင် ဆုံးအောင် မပြောလိုက်ရပေ ယီထျန်းယွမ်၏ ဒေါသက လက်ဦးမှုယူသွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဤအကြိမ်တွင် ယီထျန်းယွမ်က ခြေထောက်တစ်ချက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့တစ်ဦးမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ကျာဖိန်သည် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ရှန်တာဝန်ခံ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဤသို့ ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းတွေရှိတယ်။ မင်းတို့က ဒီအမှိုက်ကို ခေါ်သွားချင်တယ်ဆိုရင်၊ ရတယ် အခုချက်ချင်း ခေါ်သွားလို့ရပြီ” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ဖြင့် ဖိတ်ကြားသည့်အမူအရာပြုလုပ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော့ရဲ့ အနှစ်သာရစိတ်ဝိညာဉ်က... ကျွန်တော့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု…” အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့်ပြောရင်း ကျာဖိန်သည် ထပြီးရပ်လိုက်ရာ၊ မျက်နှာသည် သေဆုံးသွားသူတစ်ဦးလို ဖြူဖျော့နေသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး၊ ယခုအခါ သူသည် အပြည့်အဝ အသုံးမကျသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။