ကျွန်တော်က စံအိမ်သခင်ပါ

အချို့ဂိုဏ်းများသည် ယုံမင်အင်ပါယာအပေါ် မူလကတည်းက သိပ်အထင်ကြီးမှုမရှိကြပေ။ ယခုအခါ လက်ဆောင်ပေးအပ်ရမည်ဆိုသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့တွင် အနည်းငယ်စိတ်မသက်မသာဖြစ်လာသည်။ သို့သော် မည်မျှပင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေစေကာမူ၊ ၎င်းတို့သည် လက်ဆောင်ပေးအပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဆိုးရွားသောအကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရမည့်သူများမှာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

တစ်ဖက်သူမှာ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ ဝန်ကြီးဖြစ်နေသည်မဟုတ်ပါလား။ ယုံမင်အင်ပါယာတွင် အာဏာအလွန်ကြီးမားသူဖြစ်ပြီး၊ အစပိုင်းတွင်ပင် ပြင်းထန်သော အရိပ်အမြွက်ပြမှုတစ်ခုကို ပေးခဲ့သည်။ နာခံမှုမရှိပါက၊ ယခင်က အင်အားစုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်၊ ကောင်းကင်နယ်မြေကုန်းမြေကြီးမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားရလိမ့်မည်။

“စံအိမ်သခင်၊ ဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ…… လက်ဆောင်အဖြစ် ထုတ်ပြလို့ရမယ့်ပစ္စည်းက သိပ်မရှိဘူးဗျ” အကြီးအကဲသည် ရှက်ရွံ့စွာပြောသည်။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်သည် လုံးဝဆင်းရဲတွင်းနက်နေသည်မဟုတ်သော်လည်း တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများမှာ အနည်းငယ်သာရှိတော့သည်။

လက်ဆောင်ပေးအပ်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်လျှင်၊ တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုမိုထူးချွန်နေသည်။ အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မဟုတ်ပါက တစ်ဖက်သူက လုံးဝဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။ ပြဿနာမှာ ၎င်းတို့တွင် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်ပင် မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များတော့ အနည်းငယ်ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို ထုတ်ပြရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ရပါတယ် ကျွန်တော့မှာ ပစ္စည်းအနည်းငယ်တော့ ရှိပါသေးတယ်”

အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်များကို သူတကယ်ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ယခင်က ဝိညာဉ်အနှစ်သာရအဆင့် အင်အားကြီးသူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်က၊ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်အချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။ အချို့ကို ရောင်းချခဲ့ပြီး၊ အချို့ကိုမူ မရောင်းချခဲ့ပေ။ အကောင်းဆုံးများကို သိမ်းဆည်းထားပြီး၊ ကောင်းကင်ထိပ်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ၊ ဤလက်နက်များကို ၎င်းတို့အတွက် အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားသည်။

အကြီးအကဲတို့သည် အံ့ဩသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ကို ပို၍ပင် ရှက်ရွံ့စေသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ စံအိမ်သခင်ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ့ကို အကူအညီတောင်းရသည်မှာ အမှန်ပင် ရှက်စရာပင်ဖြစ်သည်။

“အခုပြန်တွေးကြည့်ရင် တကယ်ကို ဒေါသထွက်မိတယ်…… ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စံအိမ်သခင်ဟောင်းက ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်ခံရပြီး၊ အခုတော့ ယုံမင်အင်ပါယာကို လက်ဆောင်ပေးရသေးတယ်…… ကျွန်တော် အရမ်းမုန်းတယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားနည်းလွန်းတယ်၊ သေးငယ်လွန်းတယ်လို့ မုန်းတယ်” အကြီးအကဲသည် နှလုံးသားထဲတွင် သွေးယိုစီးနေသလို ခံစားရသည်။ ဤသည်မှာ လူတစ်ယောက်က လက်ဖဝါးနှစ်ချက်ရိုက်ပြီး၊ ပြုံးရယ်ရင်း ရင်ဆိုင်ရသည့်အလားပင်။ အမှန်ပင် သိမ်ဖျင်းလှသည်။

“စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်က သူ့ကို အနည်းငယ်တော့ ပေးဆပ်စေမှာပါ” ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့တွင်ရှိသော ချန်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“စံအိမ်သခင်၊ အလျင်မလိုပါနဲ့ဗျာ” အကြီးအကဲသည် နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လုံလောက်စွာ ရဲရင့်သူဖြစ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း၊ ဤသူမှာ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ ဝန်ကြီးဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ လက်နက်ကိုင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်သည် ဧကန်မုချ ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်။

“စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်က အဲဒီလောက် အလျင်မလိုပါဘူး” ယီထျန်းယွမ်သည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ သူ့ရန်သူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သူသိသည်။ အကယ်၍ သူတစ်ဦးတည်းသာဖြစ်နေပါက၊ ပြဿနာရှာရန် တကယ်မကြောက်ရွံ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူ့နောက်တွင် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ရှိနေသည့်အတွက်၊ ထင်ရှားစွာ တစ်စုံတစ်ရာကို လုပ်ဆောင်လို့မရပေ။

၎င်းတို့သည် ထပ်မံဆွေးနွေးလိုသောအခါ၊ နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့လျှောက်လှမ်းလာပြီး၊ ကျောက်သေတ္တာတစ်လုံးကို ပေးအပ်ကာ ရိုသေစွာပြောသည်။ “ချန်ဝန်ကြီး၊ ဒါက အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်ပါ…… ထို့ပြင် အဆင့်ငါးဆင့်နတ်ဘုရားအင်းပုံစံဖြင့် ထွင်းထုထားတာပါ။ ဝန်ကြီးကျေနပ်မှာ သေချာပါတယ်”

ထို့နောက် သူသည် ကျောက်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ၊ ကြည်လင်ဖြူဖျော့သော ရှည်လျားသည့်ဓားတစ်ချောင်းကို မြင်ရသည်။ ၎င်းသည် ချန်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများကို တောက်ပသွားစေသည်။ သူသည် ဓားကို ထုတ်ယူကြည့်ရှုပြီး၊ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “တော်တော်ကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ပဲ။ ဒီအဆင့်ငါးဆင့်နတ်ဘုရားအင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ထိခိုက်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးတာမဟုတ်လား”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ထိခိုက်မှုကို နှစ်ဆင့်တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဝန်ကြီးကျေနပ်မှာ သေချာပါတယ်” နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြုံးလျက်ပြောသည်။ သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်နာကျင်နေသည်။ ဤဓားသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ ချန်ဖုန်းထံ ပေးအပ်လိုက်ရသည်မှာ နာကျင်မှုမရှိဘဲ နေနိုင်ပါမည်လား။

အဓိကအကြောင်းမှာ ဤသည်က သိပ်ရုတ်တရက်ဖြစ်လွန်းသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မည်သူကမျှ လက်ဆောင်တစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လူအများစုသည် သူတို့နှင့်အတူ ယူဆောင်လာသည့် လက်နက်များ သို့မဟုတ် အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားသည့် ဝိညာဉ်ဆေးများကို ပေးအပ်လိုက်ကြသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရယ်နေသော်လည်း၊ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်စိတ်မကျေနပ်နေကြသည်။

“အင်း၊ မဆိုးဘူး။ နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်က နတ်ဘုရားအင်းစီရင်မှုမှာ အဆင့်အတန်းမြင့်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်။ အခုကြည့်ရတာ တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ” ချန်ဖုန်းသည် ပြုံးလျက်ပြောသည်။ “ဒါနဲ့၊ မကြာသေးခင်က ဧကရာဇ်မြို့မှာ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က အင်အားကြီးသူတစ်ဦးရှိနေတယ်။ အချိန်ရရင်၊ ကျွန်တော် သူတို့နဲ့ ဆွေးနွေးဖလှယ်ဖို့ ညွှန်ကြားပေးမယ်လေ”

“ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်က အင်အားကြီးသူ……” နန်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး၊ ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။ “ချန်ဝန်ကြီးကို ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်”

ဤသည်မှာ တန်ဖိုးရှိသည့်အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ လူအများက မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ နတ်ဘုရားအင်းစံအိမ်တော်တွင် အလိုအပ်ဆုံးမှာ နတ်ဘုရားအင်းများဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် ဤနယ်ပယ်တွင် ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသည်။ အကယ်၍ ဆွေးနွေးဖလှယ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ရှားပါးသော နတ်ဘုရားအင်းများကို ရရှိနိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းလှည့်ကာ ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ကြည့်ပြီး ပြုံးလျက်ပြောသည်။ “အခုဆို အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ရဲ့ လက်ဆောင်ပေးရမယ့်အလှည့်ရောက်ပြီထင်တယ်။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်က ဘယ်လိုလက်ဆောင်ပေးမလဲ မသိဘူး။ မကြာသေးခင်က ကြားဖူးတာက အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်က အရင်းအမြစ်တွေ သိပ်မရှိတော့ဘူးတဲ့။ တပည့်တွေလည်း အရင်းအမြစ်နည်းလွန်းလို့ ထွက်သွားကြတာများတယ်ဆို။ အင်း…… အရင်းအမြစ်နည်းရင် လူတွေကို ထိန်းထားဖို့ ခက်တာပေါ့... ကျွတ်...ကျွတ်...ကျွတ်...”

နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤလှောင်ပြောင်ရန် အခွင့်အရေးကို လုံးဝလက်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ မကောင်းမှုတန်ဖိုးမြင့်မားနေသည်ကို သိထားပြီး၊ ၎င်းသည် ဤမိုက်မဲသူများ၏ ရန်ငြိုးကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်၊ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။ လူအားလုံး၏ အကြည့်များသည် သူ့ထံသို့ စုဝေးလာကြသည်။ အကြီးအကဲမဟုတ်ဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင် လက်ဆောင်ပေးအပ်ရန် ထွက်လာခြင်းကို လူအများက ထူးဆန်းသလို ခံစားရသည်။ စံအိမ်သခင်ပင်မလာသည်က ရိုသေမှုမရှိသည့်လုပ်ရပ်ဖြစ်နေပြီး၊ ယခုအခါ တပည့်တစ်ဦးက လက်ဆောင်ပေးအပ်ရန် ထွက်လာသည်မှာ၊ လူအများက အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်သည် ပြီးဆုံးတော့မည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။

ချန်ဖုန်းအနေဖြင့် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်၏ အခြေအနေကို မသိဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။ စံအိမ်သခင်ဟောင်းသည် သေလုမျောပါးဖြစ်အောင် ညှဉ်းပန်းခံခဲ့ရသည်မှာ၊ သူလာရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။

“ရဲရင့်လွန်းတဲ့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ပဲ” နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်က လက်ဆောင်ပေးအပ်ရန် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ အေးစက်စွာပြောသည်။ “စံအိမ်သခင်မလာတာက ချန်ဝန်ကြီးကို မရိုသေတာနဲ့ တူတယ်။ အခုတော့ အကြီးအကဲတောင် လက်ဆောင်ပေးဖို့ မလိုလားဘူး။ ဒါက ဘယ်လိုသဘောလဲ”

နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ချန်ဖုန်း၏ လက်ထောက်တစ်ယောက်လို ဘေးတွင်ရပ်ကာ ဒေါသတကြီး စွပ်စွဲပြောဆိုနေသည်။

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာသည်လည်း သိပ်မကောင်းလှပေ။ သူသည် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်၏ အခြေအနေကို သိထားသော်လည်း၊ ယီထျန်းယွမ်က လက်ဆောင်ပေးအပ်ရန် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ အလွန်စိတ်မကျေနပ်ဖြစ်သွားသည်။

“ဘာသဘောမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က စံအိမ်သခင်ပါ။ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤပွဲအခါသမယတွင် သူ၏ရာထူးကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားသည် လူအားလုံးကို အံ့ဩသွားစေသည်။ အကြီးအကဲတို့ပင်လျှင်၊ ယီထျန်းယွမ်က ဤနေရာတွင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။

“ဘာပြောတယ်၊ မင်းက စံအိမ်သခင်တဲ့လား” နန်ယွမ်ဖုန်းသည် အံ့ဩသွားပြီး၊ အကြီးအကဲဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးသည်။ “အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ရဲ့ အကြီးအကဲ၊ သူက တကယ်ပဲ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စံအိမ်သခင်လား”

“ဟုတ်ပါတယ်၊ သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စံအိမ်သခင်ပါ” အကြီးအကဲသည် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းကို ရှက်စရာဟု လုံးဝမခံစားရပေ။

ဤအတည်ပြုချက်သည် မိုးကြိုးပစ်သံတစ်ခုလို ဤနေရာတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ လူအားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။ အကြီးအကဲတို့ပင် ထွက်မလာသည်မှာ၊ ဤလူငယ်လေးသည် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်၏ စံအိမ်သခင်ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်...။

နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ “အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ဆိုတာ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ပဲ။ တကယ်ကို ကျဆင်းနေတာပဲ။ မိုက်မဲတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ကိုတောင် စံအိမ်သခင်အဖြစ် ခန့်အပ်ရဲတယ်။ ဒါက အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှာ လူမရှိတော့ဘူးလို့ပဲ ပြောရတော့မယ်”

“လူရှိမရှိက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် နန်ယွမ်ဖုန်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ၊ နန်ယွမ်ဖုန်းကို ဒေါသထွက်သွားစေသည်။ သူသည် လက်နက်ကိုင်လုပ်ဆောင်ချင်သော်လည်း၊ ချန်ဖုန်းရှေ့မှာ ရှိနေသည့်အတွက် မည်သို့မျှ လှုပ်ရှားမရဲပေ။

ထို့နောက် သူသည် ချန်ဖုန်းရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး၊ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှ အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ရှင်းပြသည်။ “ဒါက ရေခဲနတ်ဘုရားဓားပါ။ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်ပြီး၊ ချန်ဝန်ကြီး လက်ခံပေးပါဦး”

ဤဓားသည် ပုံပန်းအရ မဆိုးလှပေ။ အဓိကအချက်မှာ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်စံအိမ်တော်သည် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ထုတ်ပေးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကောလာဟလထက် သိပ်ကျဆင်းနေသည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသသည်။

“မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။ ဒီလက်နက်က တော်တော်ကောင်းတယ်။ နန်စံအိမ်သခင်ပေးတဲ့ လက်ဆောင်နဲ့ယှဉ်ရင် လုံးဝမနိမ့်ဘူး။ ဒါကို ကျွန်တော် လက်ခံလိုက်ပါတယ်……” ချန်ဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ မျက်လုံးကို မှေးကာ ပြောသည်။ “ဒီလောက်ငယ်ရွယ်ပြီး စံအိမ်သခင်ဖြစ်နိုင်တာ၊ အနာဂတ်မှာ အလားအလာ ကောင်းမယ်ထင်တယ်……”

“ချန်ဝန်ကြီးရဲ့ ချီးမွမ်းမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအခါတွင် သူ၏လက်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သေးငယ်သော အလင်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ချက်ချင်း ချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် လူအားလုံး၊ ချန်ဖုန်းပင်လျှင် ၎င်းကို မမြင်ရပေ။

သူလွှတ်ထုတ်လိုက်သည့်အရာမှာ မကောင်းသောအရာမဟုတ်ဘဲ၊ ယခင်ကရရှိထားသည့် ကံဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သူမသိသော်လည်း၊ ယခုအခါ ၎င်းကို အသုံးပြုရန် အခွင့်ကောင်းဖြစ်သည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုက မည်သည့်အဆင့်ထိ ရောက်ရှိမည်ကို မသိရသေးပေ။

ဤအရာသည် စားသုံးရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် လုံးဝသတိမထားမိစေဘဲ ချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို မသိရသေးပေ။