အခန်း (၂၀၂)

ရွှယ်ချွမ်သည် ချောင်မိသားစုတွင် လက်ထပ်ခဲ့သည်။

သူ့အထောက်အထားနဲ့ဆိုရင် သူသည် အရင်က ချောင်မိသားစုမှာ အိမ်ထောင်မပြုခဲ့ဘူးဆိုရင် ဇနီးတစ်‌ယောက်ရှိဖို့ မေ့သွားနိုင်သည်။ သူ့ကို ဆိုးသွမ်းသူလို့ တံဆိပ်ကပ်ပြီး လယ်ကွင်းထဲ ကန်ထုတ်ခံရတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ့ယောက္ခမသည် ပြင်းထန်သော ဝေဖန်မှုများ ခံခဲ့ရသော နှစ်များ အတွင်း အနီရောင် စစ်တပ်ကို တစ်ကြိမ် ကယ်တင် ခဲ့ဖူးသည်။ ချောင်မိသားစုက အခက်အခဲတွေ ရင်ဆိုင်နေရတာကြောင့် သူ့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ ဒါကြောင့် သူတို့လက်ထပ်ပြီးတဲ့အခါ သူ့မိန်းမက သူတို့ရဲ့ ကလေးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်လောက်ကို သူ့မျိုးရိုးအမည်ပေးချင်ပေမယ့် သူကငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သူ့၏မျိုးရိုးအမည်ကို လိုက်နာခြင်းသည် ဘိုးဘေးများ၏ အထောက်အထားကို အမွေဆက်ခံခြင်းဟု ဆိုလိုသည်။ အဲဒါက ကလေးရဲ့ အနာဂတ်အတွက် မကောင်းဘူး။ အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် သူတို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာပါက ကလေးကို လူဆိုးဟု တံဆိပ်ကပ်ကာ လယ်ကွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ဒုတိယသား ချောင်ကျန်းကျွင်းက သူ၏မြေးအငယ်ဆုံး ချောင်အန်းရှု့၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ရွှယ်သို့ပြောင်းရန် အဆိုပြုတာကို ကြားသောအခါ သူသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများ စိုစွတ်လာသည်။

ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး သူသည် အဲ့တာကို လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပေ။

သူ့အမေဆုံးခါနီးတုန်းက သူမသည် သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှယ်မိသားစုကို မျိုးဆက်ထားခဲ့ဖို့ ပြောခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် အခြေအနေက သူ့ကို ခွင့်မပြုဘဲနဲ့ ဒါကို မစဉ်းစားရဲအောင် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

အခုအခြေအနေက တနေ့တခြား ပိုကောင်းလာသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ချောင်မိသားစု၏ မျိုးဆက်များဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းက လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ဒီအချိန်မှာ သူသည် အဲ့တာကို ပြောလိုက်ရင် သူက သူ့မိန်းမကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံ ဖြစ်သွားမည်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ တုန်လှုပ်သွားသော တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး ချောင်ရှို့ကျီက သူမကိုယ်သူမ အပြစ်တင်နေမိသည်။

နှစ်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမပတ်ဝန်းကျင်မှာ အဖြစ်အပျက်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေတာကြောင့် ဒီကိစ္စကို သူမ မေ့သွားခဲ့သည်။ ဒီကိစ္စကို သူမသည် အစတည်းက စဉ်းစားခဲ့သင့်သည်။

ရွှယ်ချွမ်သည် သူ့ဇနီး၏အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး သူမကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူသည် ဘယ်တုန်းကမှ သူမကို အပြစ်မတင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ နှစ်အတော်ကြာသည်အထိ သူတို့လင်မယားသည် တစ်သားတည်းဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူအလိုရှိလျှင် သူမသည် ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်မပြုဘဲ နေမှာလဲ။

သာ့ချောင်က လမ်းလျှောက်လာပြီး သူ့အဘိုးကို မှီကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုး သမီးလည်း ရွှယ်ဆိုတဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ဘယ်လိုပြောင်းရမလဲ?"

မျိုးရိုးအမည်တစ်ခုသည် သူမ၏ အဘိုးကို အလွန်ထိမိစေနိုင်သည်ကို သူမ မသိခဲ့ပါ။

ရွှယ်ချွမ်သည် မဖြေခင်မှာ အန်းပင်းက ခေါင်းကုတ်ပြီး "ညီမလေး သာ့ချောင် မင်းရဲ့မျိုးရိုးနာမည်ကို ရွှယ်လို့ပြောင်းရင် ငါတို့က သာ့ရွှယ်၊ ညီမလေး သာ့ရွှယ် နဲ့ အစ်မ သာ့ရွှယ် အဲ့လို့ ခေါ်ရမယ်။ ဟားဟား၊ အဲ့တာက အရမ်းဆိုးတာပဲ!"

သာ့ရွှယ်? ?

ဘွတ်ဖိနပ်ကြီးလား? ?

ဒီနာမည်ကို လူတိုင်းကြားတဲ့အခါ သူတို့သည် သူတို့ပါးစပ်ကို မလှုပ်ယမ်းဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

အန်းပင်း၏ ရယ်မောသံသည် အနိုင်ယူမှု တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သာ့ချောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ပို၍ သဘောကျနေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လူတိုင်းသည် ဤအမည်ကို သဘောကျကြသည်။

အန်းပင်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေစဉ် ရုတ်တရက် အနက်ရောင် အသားလုံးသေးသေးလေးသည် ခုန်တက်လာပြီး သူ့ပေါင်ကို ထိုးလိုက်သည်။ "မင်းကို ငါ့အစ်မကို အနိုင်ကျင့်ခွင့် မပေးဘူး!"

အန်းပင်း - ? ? ?

ချက်ခြင်းပဲ ချောမောလှတဲ့ ဖက်ထုပ်လေး နှစ်လုံးက ပြေးတက်လာသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်စီသည် အန်းပင်းကို လက်သီးနဲ့ ထိုးကြသည်။ "မင်း ငါတို့ အစ်မကို အနိုင်ကျင့်ခွင့် မပြုဘူး!"

အန်းပင်း QaQ - အခု ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို အနိုင်ကျင့်နေတာလဲ? သူသည် တစ်ကြောင်းတည်းပြောပြီး သုံးကြိမ်အရိုက်ခံရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မနာကျင်ပေမယ့် သူ့နှလုံးသားက နာကျင်နေသည်။

အန်းပင်းက သူ့ကို အရင်ဆုံးရိုက်ခဲ့တဲ့ တုန်းယွင်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး “တုန်းယွင်လေး နင် တကယ်ပဲ ရိုက်တာလား! နင်က ငါ့ရဲ့ ညီမအရင်းကော ဟုတ်ရဲ့လား?”

တုန်းယွင်လေးက သူမနှာခေါင်းမှ နှာမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး "ကျဲကျဲ၊ ရှု့ရှု့နဲ့ ညီမလေးက သုံးမွှာပူးလို့ ညီမလေး ခံစားရတယ်။ ညီမလေးက အစ်မ သာ့ချောင်ရဲ့ ညီမ ဖြစ်သင့်တာ။ ကြည့်စမ်း၊ ညီမလေးတို့ မောင်နှမ လေးယောက်က အတူတူပဲ။ ဒါပေမယ့် ညီမလေးက အကြီးဆုံးရဲ့ ကလေးလို့ အားလုံးက ပြောကြတယ်။ ညီမလေး စိတ်မချမ်းမသာ ‌ဖြစ်စေတယ်။"

လူတိုင်း - "..."

အန်းပင်းသည် သူ့ညီမသည် ရုပ်ဆိုးရုံသာမက ယခုအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများပင် မကောင်းတော့ဟု ခံစားလာရသည်။

သူမ၏ အမည်းရောင် ကျောက်မီးသွေးအရေခွံနှင့် ညီမလေး သာ့ချောင်နှင့် သူမ၏ မွေးချင်းများကဲ့သို့ လုံးဝတူနေတယ်ဆိုပြီး ပြောဖို့ သူမက ဘယ်လိုလုပ် ယုံကြည်မှုတွေ ရှိနေရတာလဲ?

ရွှယ်ချွမ်ကို ကလေးများက ရွှင်မြူးစေသည်။ သူက လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး သာ့ချောင်ရဲ့ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ " မလိုပါဘူး။ မင်း ကျောင်းတက်ပြီးသွားပြီ။ မင်းရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို အခုပြောင်းရတာ တော်တော် ဒုက္ခရောက်မှာ။ ဒါကြောင့် တစ်ခုလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။ "

ကျောင်းတက်ပြီးသော ကလေးသည် သူတို့၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ပြောင်းလဲလိုပါက စည်းကမ်းလိုက်နာရန် ကျောင်းသို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲဖြေနေတဲ့ ချောင်တုန်းဟယ် ဖြစ်သည်။ သူမ၏အမည်ကို ပြောင်းလဲပါက သူမ၏ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲသည် တရားမဝင်ဟု ဆိုလိုသည်။

ထို့ကြောင့် မျိုးရိုးအမည်ကိစ္စသည် ပြေလည်သွားသည်။ အငယ်ဆုံးအမွှာ ချောင်အန်းရှု့ကို ရွှယ်အန်းရှု့အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ဖက်ထုပ်‌လေးသည် မျိုးရိုးအမည် နှစ်ခုကြား ကွာခြားချက်ကို နားမလည်သောကြောင့် သူ့၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပေ။ သူ့နာမည်က ရှု့ရှု့ ဖြစ်နေတုန်းဟုသာ သူနားလည်သည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီမှလွဲ၍ လူတိုင်းသည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ သူမသည် လူတိုင်းရှေ့မှာ အဲ့တာကို မပြရဲပေ။

အိပ်ရာဝင်ချိန်ရောက်သောအခါတွင် သူမသည် သူမ ယောင်္ကျားကို နိုးအောင်လုပ်ပြီး “ကျန်းကော် ဒုတိယမြောက်က သူ့ကလေးရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ရုတ်တရက် ပြောင်းဖို့ ဘာလို့ ကမ်းလှမ်းတာလို့ ရှင်ထင်လဲ?”

ဒုတိယမြောက် ချောင်ရဲ့ စရိုက်က တုတ်ဆယ်ချောင်းနဲ့ ထိုးလိုက်ရင်တောင် ဘာအမူအရာမှ မပြပေ။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် မျိုးရိုးအမည်ပြောင်းခြင်းကိစ္စအား တင်ပြပါက ပိုကောင်းသည်။ ဒါပေမယ့် သူနဲ့တော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းပုံရသည်။

ချောင်ကျန်း‌ကော်က သမ်းဝေပြီး ‌ပြန်ပြောသည်။ "ဘာထူးဆန်းလို့လဲ? ငါ့အဖေလည်း သူ့မျိုးရိုးနဲ့ မျိုးဆက် ရှိဖို့လိုတယ်လေ!"

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဒီကိစ္စက မရိုးဘူးလို့ ခံစားရသည်။ “ကျန်း‌ကော် အဖေနဲ့ အမေက ဒုတိယမြောက်ကို တစ်ခုခု ပြောခဲ့တာလို့ ထင်လား? ဥပမာ မျိုးရိုးကို ပြောင်းပြီးရင် အဖေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဒုတိယမြောက်ရဲ့ ကလေးအတွက် ချန်ခဲ့လိမ့်မယ်လို့။”

ချောင်ကျန်း‌ကော်က သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အဲ့လိုဆိုရင်တောင် အဲ့တာက ဒုတိယမြောက်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ မင်းရဲ့အမှားပဲ။ မင်းသာ အမွှာမွေးရင် ငါက ငါတို့သားကို သူ့မျိုးရိုးနာမည် ပြောင်းလို့ရပြီ။”

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ဒေါသထွက်နေသည် - “...”

ကလေးမွေးတာက သူတစ်ယောက်တည်း ကိစ္စမဟုတ်ဘူး ဒါဆို ဘာကြောင့် သူ့အပြစ်ဖြစ်တာလဲ?

“ကျန်း‌ကော် ငါတို့ ယွင်ယွင်ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို ရွှယ်လို့ ပြောင်းရင်ကော ဘယ်လိုလဲ?” အဲဒါကို တွေးပြီးတော့ သူမသည် ဒုတိယမြောက် တစ်ယောက်တည်း အကျိုးခံစားခွင့် ရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူမ ခံစားမိနေတုန်းပင်။

စကားတွေ ထွက်လာပြီး အတန်ကြာတော့ သူမ ဘေးနားက လူသည် ဘာမှ ပြန်မဖြေဘူး။

“ကျန်းကော် ကျန်းကော် ကျွန်မ ပြောတာကို ရှင်ကြားလား?”

“ခေါ…ခေါ.....”

ချောင်ကျန်း‌ကော်သည် အိပ်မက်မြေသို့ သွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ဟောက်သံသည် မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက်နှင့် အလွန်စည်းချက်ညီသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် တောက်လောင်နေသည်။

ချောင်မိသားစုသည် အမွှာတစ်ယောက်၏ အမည်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ရွာသားများကို ဆွေးနွေးရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။ မကြာခင်မှာ သူတို့သည် အဲ့တာကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။

အမွှာတစ်ယောက်၏ အမည်ကို ပြောင်းလဲခြင်းအပြင် လင်းဟွေ့သည် သူမ၏ သားအကြီးဆုံး တုန်းလင်ကို ချောင်လို့ မျိုးရိုးနာမည်တရားဝင် ပြောင်းသည့် အခွင့်အရေးရလာသည်။

သူမသည် လက်ထပ်ကာစက သူမရဲ့သား၏ မျိုးရိုးနာမည်ကို မပြောင်းချင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ချောင်မိသားစုကို အခွင့်ကောင်းယူချင်တယ်လို့ လူတစ်ချို့က ထင်သွားမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီတုန်းက ချောင်မိသားစုတွင် မြေး အန်းပင်း တစ်ဦးသာရှိတော့သည်။

ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ ကွဲပြားသွားပြီ။ သူမသည် ချောင်မိသားစုအတွက် သားနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွားခဲ့ပြီး ချောင်ကျန်းကျွင်းနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်မှာ ငါးနှစ်နီးပါးရှိပြီဖြစ်သည်။ ချောင်မိသားစုသာမက ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့မှ ရွာသားများကလည်း သူမ၏ အပြုအမူကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမသားဖြစ်သူ၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ပြောင်းလဲခြင်းသည် ရိုင်းစိုင်းသော မည်သည့်မှတ်ချက်ကိုမှ ဖြစ်ပေါ်စေမည်မဟုတ်ပေ။ တုန်းလင်ကို ဒါက သူ့၏ ကိုယ်ပိုင်မိသားစုလို့ ခံစားရစေမည်ဖြစ်သည်။

သေချာတာကတော့ ဒီလိုပင်။ တုန်းလင်သည် သူ၏မျိုးရိုးအမည်ကို ချောင်သို့ ပြောင်းလိုက်ကြောင်း သိသောအခါတွင်တော့ သူသည် အပြင်ပိုင်းတွင် ဘာမှပြန်မပြောသော်လည်း သူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ မသိတာကြောင့် အဆင်ပြေသည်။ ဒါပေမယ့် သူကြီးပြင်းလာတာနဲ့အမျှ သူက ချောင်မိသားစုဝင် မဟုတ်မှန်း သူသိလိုက်ရသည်။ သူ့အဖေနဲ့ အစ်မက သူ့ကို မိသားစုလို ဆက်ဆံပေမယ့် သူ့စိတ်အတွင်းထဲမှာ မလုံခြုံသလို ခံစားရသည်။

အခုက မတူတော့ဘူး။ သူ၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ပြောင်းပြီးနောက် သူသည် ချောင်မိသားစုဝင် ဖြစ်လာပြီ။

သာ့ချောင်က သူ့မောင်လေး အိမ်ထောင်စုစာရင်းစာအုပ်ကို တောက်ပတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတာကို မြင်တော့ သူမက လက်လှမ်းလိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည် "မင်းနောင်ကျ စာကြိုးစားရမယ်။ ငါတို့ ချောင်မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်စေနဲ့။"

ဒါကိုကြားတော့ တုန်းလင်သည် ချက်ချင်းပင် နှင်းခဲနေသော ခရမ်းသီးကဲ့သို့ ညှိုးသွားသည်။

သူနှင့် အစ်ကိုကြီး အန်းပင်းတို့သည် တူညီသော အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်သည်။ နှစ်ယောက်လုံးသည် စာလေ့လာရတာကို မကြိုက်ကြပေ။

ကျောင်းစာအုပ်ထဲက စကားလုံးတွေကို မြင်တိုင်း သူ့ခေါင်းနဲ့ မျက်လုံးတွေ ကိုက်လာသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အဆင်မပြေမှုတွေ ဖြစ်လာသည်။

မောင်လေးရဲ့တုံ့ပြန်မှုကိုမြင်တော့ သာ့ချောင်က ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ "ပြောပါ မင်းငယ်ငယ်က သင်ယူတာ တော်ပါတယ်။ ငါ ပြန်လာတိုင်း ဘယ်လို ရေတွက်ရမလဲ သင်ပေးဖို့ မင်း ငါ့ကို တောင်းဆိုခဲ့တာ။ မင်းအခု ကြီးလာတော့ ဘယ်လောက်တောင် မင်း ချစ်ဖို့မကောင်းတော့တာလဲ?"

တုန်းလင်က ခေါင်းကုတ်ပြီး ပြန်ပြောသည်။ "အစ်မ၊ သားက စာကျက်ရတာ မကြိုက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သားက အစ်မရဲ့ တော်တဲ့ မောင်လေးပဲ!”

ဒါကိုကြားတော့ သာ့ချောင်က သူနဲ့ မောင်လေး ယိမင်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းက သူတို့ဘယ်လောက်တော်လဲ မျက်နှာသာရဖို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို ပြန်အမှတ်ရရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

မောင်လေး ယိမင်နှင့် တတိယ အဒေါ်သည် စစ်တပ်ထဲတွင် လေးနှစ်ကျော် နေခဲ့သည်ကို သတိရမိသည်။ သူသည် စာတွေမကြာခဏရေးပြီး ဓာတ်ပုံတွေပြန်ပို့ပေမယ့် အဲ့တာက တကယ့်လူကို တွေ့တာနဲ့ မတူပေ။

သူမသည် တကယ်ပဲ သူတို့ကို လွမ်းသည်။

အစ်ကို ဟော်ချီလည်း ပါသည်။ သူက ဘာနဲ့တူနေပြီလဲ တွေးမိသည်။

——

ပြင်ပလေထုက တကယ်ကို ပိုပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာသည်။ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့တွင် အိမ်ထောင်စုတိုင်းသည် ကြက်တစ်ကောင်တည်းကိုသာ မွေးမြူရန် ကန့်သတ်ထားခြင်းမရှိတော့ပေ။ အခုဆို ထိန်းချုပ်မှု မရှိပဲ ကြက်များများမွေးနိုင်ပြီ။ ဒါပေါ့၊ ကြက်ခြံကို လည်ပတ်ရတာ အားလုံး အဆင်မပြေပါဘူး။

မြို့တွင်းရှိလူများအား သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစတင်ရန် တွန်းအားပေးမခံရသော်လည်း မှောင်ခိုဈေးကွက်ကို နှိပ်ကွပ်မှုမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြင်းထန်ခြင်းမရှိပေ။ အကယ်၍ သူတို့သည် မတော်တဆ ဖမ်းမိပါက ထပ်ပြီး အကျဉ်းချခံရ ဝေဖန်ခံရတော့မည် မဟုတ်ပါ။ အများစုမှာ သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းခဲ့ကြသည်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ထက်ထက်မြက်မြက် ရှိသူ တော်တော်များများသည် မတူညီတဲ့စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းတွေကို ခံစားသိရှိခဲ့ကြသည်။ ချောင်ကျန်းမင်က သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပင်။

နှစ်သစ်ကူး အားလပ်ရက်မှာ ချောင်ကျန်းမင်က သူ့မိဘတွေကို အခြေအ‌နေအကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ “အဖေ၊ အမေ၊ ဒီလိုမျိုး ဆက်ဖြစ်ရင် တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက်အတွင်း ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး လုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်!”

ချောင်ရှို့ကျီ - "ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ?"

ချောင်ရှို့ကျီသည် ကျေးလက်တွင် တစ်သက်လုံးနေထိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏အမြင်မှာ သာမန်ကျေးလက်အမျိုးသမီးများထက် အမြဲမြင့်မားနေခဲ့သည်။ သူမ သားအငယ်က သူတို့အတွက် အရာတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတဲ့အခါ အဲ့တာက အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူးလို့ သူမ မထင်ခဲ့မိပါ။

သူ့အမေက သူ့ကို အပြစ်မတင်ဘဲ စိတ်ဝင်စားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ချောင်ကျန်းမင်က ပိုတက်ကြွလာပြီး “အမေ တိုင်းပြည်စီးပွားရေး အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာရင် မြို့ကြီးတွေက အရင်ဖွံ့ဖြိုးလာမယ်။ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ပိုဖွံ့ဖြိုးလာလေလေ ပိုမိုကောင်းမွန်လာလေပဲ။ ကျွန်တော်တို့လိုပဲ ထုတ်လုပ်မှုအဖွဲ့တွေက နောက်ကျကျန်နေလိမ့်မယ်။”

ရွှယ်ချွမ်က ပြောသည်။ "မင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ မြို့ကြီးကို သွားချင်နေတာလား?"

ချောင်ကျန်းမင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “မြို့ကြီးက ကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ အဲ့မှာ ဆွေမျိုးမရှိဘူး။ ဒါ့ပြင် ရန်ပုံငွေက မလုံလောက်ဘူး။ လက်ရှိ မဖွံ့ဖြိုးသေးတဲ့ ဒေသတွေကို အသုံးချတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ မြို့မှာ နောက်ထပ် အိမ်တစ်လုံး သို့မဟုတ် နှစ်လုံးလောက် ဝယ်မလား?

ဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို သွားရတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေမဲ့ လက်ရှိမူဝါဒကတော့ မရှင်းလင်းသေးပေ။ လက်ထဲမှာလည်း ရန်ပုံငွေက မလုံလောက်ချေ။ အရေးကြီးဆုံးက သူ့မှာ မိသားစုရှိသည်။ သူ့မှာ သမီးတစ်ယောက်မရှိရင် သူတစ်ယောက်တည်း မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို သွားနိုင်ပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကိုတောင် ချဲ့ထွင်နိုင်ပါသည်။ ဒါပေမယ့် သူ့မှာ သမီးတစ်ယောက်ရှိသည်။ ဒါကြောင့် သူသည် အဝေးကြီးကို မထွက်ဖို့ ကြံစီခဲ့သည်။

သူသည် မြို့ကြီးတွေကို မသွားနိုင်ပေမယ့် မြို့တွေ ခရိုင်တွေကို သွားနိုင်သည်။ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတာနဲ့ ဒီနေရာ နှစ်ခုက အရင် ဖွံ့ဖြိုးလာမည်။ အတိုချုံးပြောရရင် သူတို့သည် ကျေးလက်မှာပဲ နေလို့မရပေ။

ရွှယ်ချွမ် - "သစ်ပင်က လှုပ်ရင် သေတယ်။ လူတွေက လှုပ်ရင် အသက်ရှင်တယ်။ ဒါကြောင့် ပဉ္စမမြောက် ပြောတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။"

သူ့ခင်ပွန်းက သားအငယ်ဆုံးလေးနှင့် သဘောတူတာကိုမြင်တော့ ချောင်ရှို့ကျီက ခေါင်းညိတ်ပြီး "မြို့ကိုသွားကြည့်ရအောင်။ သင့်တော်တဲ့အိမ်ရှိရင် ငါတို့ဝယ်မယ်။"

ချောင်ကျန်းမင်က သူ့မိဘတွေ ဒီလောက်လွယ်လွယ် ဆွယ်လို့ရမယ်လို့ သူသည် မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူ့ကို ခံစားချက်တွေ လွှမ်းနေသည်။

ဒါက သူ့မိဘတွေရဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုကြောင့်ပင်။ တခြားသူရဲ့ မိသားစုဖြစ်ခဲ့ရင် ဒါက တကယ် မလွယ်ဘူး။