အခန်း (၂၁၃)

ဖွင့်ပွဲနေ့တွင် ချောင်မိသားစုသည် မီးရှူးမီးပန်းများကို တမင်တကာ ဝယ်ခဲ့ကြသည်။

လမ်းသွားလမ်းလာများက မီးရှူးမီးပန်းသံကို ကြားရပြီး မီးရှူးမီးပန်းသံများက သူတို့ကို ဆွဲဆောင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လာပြီးမေးသောအခါ ဒီမှာ ကုန်စုံဆိုင် အသစ်ဖွင့်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စတင်ဖွင့်လှစ်သည့် နေ့ဖြစ်သောကြောင့် ချောင်မိသားစုသည် ဖောက်သည်များကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် ပစ္စည်းအားလုံးအပေါ် ၁၀ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေးပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

၁၀ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေးက သိပ်တော့မဆိုးပေ။  သို့သော် ပစ္စည်းအများအပြားဝယ်သောအခါ သူတို့သည် ယွမ်အနည်းငယ်ကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်ကို သတိပြုမိနိုင်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ အရင်က အခြားနေရာတွင် လျှော့စျေးမရှိခဲ့ပါ။ ဒါက လူတွေသည် အကျိုးရှိစေရုံသာမက ဆန်းသစ်တဲ့အချက်လည်း ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်သည် ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ ရောင်းသူနဲ့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေး အေဂျင်စီ ဒါမှမဟုတ် ကုန်တိုက်တစ်ခုကို သွားတဲ့အခါ အရောင်းသမားရဲ့ သဘောထားကြောင့် မေးခွန်းတွေကို ထပ်မမေးရဘူးဆိုတာ သိထားရမည်။  မဟုတ်ရင် သူတို့သည် အချိန်မရွေး ကြိမ်းမောင်းခံရနိုင်သည်။ လျှော့ဈေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ လိုချင်တယ်လို့ဆိုတဲ့ စကားကို ဘယ်သူမှ မပြောရဲကြပေ။

ချောင်မိသားစုသည် နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများကို ရောင်းချသောကြောင့် ယခုမသုံးနိုင်သော်လည်း နောင်တွင် အဲ့တာတွေကို အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် လျှော့စျေးနဲ့ ဝယ်ဖို့ လူတော်တော်များများ လာကြသည်။

ဒီလူတွေက ဝယ်ပြီးတာနဲ့ အိမ်နီးနားချင်းတွေကို ကြော်ငြာဖို့ ပြန်သွားကြသည်။ စျေးရောင်းသံကြားတော့ အဒေါ်ကြီးအုပ်စုသည် လှိုင်းလုံးကြီးလို ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချောင်မိသားစုသည် မရပ်မနား အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။

မူလက သူတို့သည် ဘယ်သူမှ လာမဝယ်မှာကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ အံ့သြစရာကောင်းတာက ပထမနေ့မှာတင် လုပ်ငန်းက အရမ်းကောင်းခဲ့သည်။

လူတိုင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေပေမယ့် အားလုံးက ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်တက်တက်ကြွကြွ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ချွမ်ကျီပင်လျှင် လှောင်ပြောင်သော စကားမျိုး မပြောခဲ့ပေ။

ညနေပိုင်းတွင် ချောင်မိသားစုသည် ကုန်စုံဆိုင်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ကုန်ပစ္စည်းကို ရေတွက်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်ကို နုတ်ယူပြီးနောက် ယွမ် ၃၀ ရှာနိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် လုံးဝ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။  သူမ၏ ပန်ကိတ်မျက်နှာသည် နီမြန်းသွားသည်။ "အရှင်ဘုရား၊ တစ်နေ့ ယွမ်သုံးဆယ်။ နောက်ပြီး တစ်လ... ဘယ်လောက်လဲ? ငါ မတွက်နိုင်တော့ဘူး!"

ချောင်ကျန်းကော်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ပြောခဲ့သည်။ "မိန်းမရေ ကြည့်။ မင်းကို ငါ စာတတ်မြောက်ရေး အတန်းကို သွားဖို့ မပြောခဲ့ဘူးလား? အခုတော့ မင်း အရှက်ကွဲပြီ။"

ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ မျက်နှာသည် နီမြန်းလာခဲ့သည်။ "ရှင် အရမ်း တော်တယ်ဆို ရှင်တွက်ပြလေ။ တစ်လကို ဘယ်လောက်ရလဲ ကျွန်မကို ပြောစမ်း!"

ချောင်ကျန်း‌ကော် - "သုံးနဲ့သုံးပေါင်းတော့ ခြောက်။ တစ်ရက်ကို ယွမ်သုံးဆယ်ဆိုတော့ တစ်လ... ယွမ် ခြောက်ရာ!"

"တစ်နေ့ကို သုံးဆယ်၊ တစ်လကိုးရာ၊ ဒါက ပထမနေ့ပဲ။ လျှော့ဈေးကြောင့် ရောင်းအားအရမ်းများတာ။ ဒီနေ့လောက် စီးပွားရေးက သေချာပေါက် မကောင်းနိုင်ဘူး။ မင်း စိတ်ကို ပြင်ဆင်ထားရမယ်။"

ချောင်ရှို့ကျီက မျက်နှာကျက်ကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီတုံးအတဲ့ လင်မယားကို သူမ တကယ်ကို မကြည့်နိုင်တော့ဘူး!

နောင်တွင် သူတို့သည် အများကြီး မရှာနိုင်တော့ကြောင်း သူမကြားသောအခါ ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ချက်ချင်းပင် ညှိုးငယ်သွားသည်။

ချောင်ရှို့ကျီက သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက် စာရေးတာနဲ့ ရေတွက်တာကို စလေ့လာကြရမယ်!”

ဒီနေ့ ဝယ်သူတစ်ယောက်က တစ်ခုခုဝယ်လာတဲ့အခါ ဝမ်ချွမ်ကျီက ဝယ်သူကို အချိန်တိုင်း ငွေပိုတောင်းခဲ့သည်။  သူတို့ ကြည့်မနေရင် သူတို့သည် ဝယ်သူကို စော်ကားမိမှာ သေချာသည်။

ချောင်ကျန်းကော်သည် သူ့မိန်းမထက် အနည်းငယ်သာလွန်သော်လည်း အရမ်းကြီး ကောင်းနေတာမဟုတ်ပေ။ ဇနီးဖြစ်သူက ငွေပိုတောင်းပြီး သူက ငွေပို‌လျော့တောင်းခဲ့သည်။ ဆိုင်ကို သူ့အား စောင့်ရှောက်ခိုင်းရင် သူတို့သည် တစ်လအတွင်း အရှုံးပေါ်လိမ့်မည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သူ့ယောက္ခမ၏ စကားကိုကြားသောအခါတွင် သူမ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။ "အမေ၊ ကျွန်မ စာမလုပ်လို့မရဘူးလား?"

သူမ ဒီအရွယ်ရောက်နေပြီ  စာဖတ်ဖို့၊ ရေတွက်ဖို့ သင်ယူရမှာဦးလား!  အဲ့တာသာ ပျံ့နှံ့သွားတဲ့အခါ လူတွေက မလှောင်ကြဘူးလား?

အရေးကြီးဆုံးကတော့ စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုကြည့်ရင်း မူးဝေပြီး အိပ်ချင်လာသည်။ ငယ်ငယ်က စာတတ်မြောက်ရေးသင်တန်းကို တစ်ခါနှစ်ခါ တက်ခဲ့ဖူးသည်။ သူမ ဝင်လိုက်တိုင်း နှစ်မိနစ်အတွင်း အိမ်မက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမသည် အိမ်မှာထက် ပိုအိပ်ခဲ့သည်။

ချောင်ကျန်းကော်က တကယ်မသင်ယူချင်ပေ။ "အမေ၊ ကျွန်တော့်ပညာက လုံလောက်ပြီထင်တယ်!"

ချောင်ရှို့ကျီ - "မင်း မလေ့လာချင်ဘူးဆိုရင် ကိစ္စမရှိဘူး။ မနက်ဖြန် ရွာကိုပြန်ပြီး လယ်ကွင်းထဲသွားတော့။ ပြီးရင် ရေတွက်စရာ မလိုတော့ဘူး!"

ချောင်ကျန်းကော်က ဒါကိုကြားတော့ သူက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "အမေ၊ ကျွန်တော် နားထောင်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော် ဒီည စာသင်မယ်!"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သူမ၏ ယောင်္ကျား ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ၊ သူမသည် ဝမ်းနည်းစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ "ဒါဆို... ဒီည ကျွန်မလည်း စလေ့လာမယ်။"

ထိုညတွင် ညစာစားပြီးနောက် ချောင်ကျန်းကော်နှင့် ဝမ်ချွမ်ကျီတို့သည် စားပွဲခုံတွင်ထိုင်ကာ နာကျင်စွာဖြင့် သင်ကြားရေး လမ်းကြောင်းကို စတင်ခဲ့ကြသည်။

အကြင်လင်မယားသည် အမှန်အကန်ကို တူကြသည်။  ချောင်တုန်းယင်က သူတို့ကို သင်ခန်းစာကို ပေးရင်း ဆယ်မိနစ်မပြည့်ခင်မှာဘဲ နှစ်ယောက်လုံး အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

တခြားသူဆိုရင် ကောင်းလိမ့်မည်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ရှေ့မှာ ချောင်သံမဏိမျက်နှာနှင့် တုန်းယင် ဖြစ်သည်။

ချောင်တုန်းယင်၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်သည် သူမ၏ လက်ထဲမှ တုတ်သည် သူ့မိဘများ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို 'ဖက်' ကနဲ ရိုက်လိုက်သည်။ "အာရုံစိုက်!"

 “...” ဝမ်ချွမ်ကျီက သူ့အင်္ကျီလက်ကို လှန်လိုက်ပြီး သူ့လက်မောင်းမှာ ဒဏ်ရာတွေကို သတိပြုမိပြီး "ကောင်မစုတ်လေး ငါက မင်းအမေပါ။ မင်းဘာလို့ ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ရတာလဲ"

ချောင်တုန်းယင်က မျက်နှာတည်ဖြင့်ပင်။ “စစ်မြေပြင်မှာ မိဘနဲ့ ကလေး မရှိဘူး။ စာသင်ခန်းထဲမှာ အမေနဲ့ သမီး မရှိဘူး။ အခု သမီးက အမေ့ရဲ့ ဆရာ ချောင်ပဲ။ အမေ ထပ်အိပ်ရဲရင် သမီး အမေ့ကို ရိုက်မယ်!” 

ဝမ်ချွမ်ကျီ - “………”

ချောင်ကျန်းကော်က အရိုက်ခံရတာကို စိတ်မဆိုးဘူး။ အဲဒီအစား သူက ရယ်ပြီး "ဆရာ ချောင် မင်းအမေ အိပ်ရဲရင် သူ့ကို နာနာ ရိုက်!"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

သူမသည် စိတ်ဆိုးသွားသည်။ ဒီအရူးက ဘာလို့ သူ့ကိုယ်သူကျ မပြောတာလဲ?

ချောင်တုန်းယင်သည် မျက်နှာကျက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကာ အတန်းကို ဆက်သင်သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးသည် အရမ်းတုံးအသည်။

ဘယ်လောက်ပဲ သူတို့သည် ခက်ခဲပါစေ ပင်ပန်းနေပါစေ ချောင်ရှို့ကျီက ရပ်လို့မပြောသည်မထိ သူတို့သည် ဆက်သင်ရမည်။

သာ့ချောင်၏ အဆင့်များသည် ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် လူသိများသည်။ ခရိုင်နဲ့မြို့ မှာ စာမေးပွဲဖြေတိုင်း သူမသည် ခရိုင်ထဲမှာ ပထမနေရာဖြင့် ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်ခဲ့သည်။

ခရိုင်ရှိ အလယ်တန်းကျောင်း အနည်းငယ်က သူမကို ခရိုင်မှာ ကျောင်းတက်စေချင်ပေမယ့် သာ့ချောင်က ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

သူမသည် အိမ်မှ ထွက်မသွားချင်ပေ။ ထို့အပြင် သူမ၏ လက်ရှိတိုးတက်မှုမှာ အများအားဖြင့် ကိုယ်တိုင်လေ့လာခြင်းမှ ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူမဘယ်သွားသွား အတူတူပင်။

လွန်ခဲ့သည့် လဝက်က သူမသည် မြို့တော်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်မှုအကြောင်း ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မြို့တော်ရှိ ထွန်းကားသော ဆွဲဆောင်မှုများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။

သူမသည် အဲ့တာကို လက်ရှိဖြစ်ရပ်များနှင့်လည်း ပေါင်းစပ်ထားသည်။ နိုင်ငံ၏ ပညာရေးကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာစေရန်နှင့် ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကို ဆက်လက်ဖြေဆိုစေရန် ဖြစ်သည်။ ဒါ့ပြင် စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကလည်း အားရစရာပင်။ သူမသည် အမိနိုင်ငံတော်၏ အနာဂတ်သည် ပိုမိုကောင်းမွန်လာမည်ဟု ယုံကြည်သည်။

သူမ၏ စာစီစာကုံးတွင် မြို့တော်ရှိ ရှုခင်းများကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရေးသားထားသောကြောင့် အဲ့တာကို ဖတ်ပြီးနောက် စာဖတ်သူကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ ခရီးထွက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဒါ့အပြင် သူမသည် တိုင်းပြည်ရဲ့ အနာဂတ်ကို ဘယ်လိုမျှော်လင့်ထားလဲ ဆိုတာကိုလည်း ပြောပြခဲ့သည်။ အဲဒါက ဤစာစီစာကုံးကို အဆင့်အသစ်သို့ မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဤစာစီစာကုံးကို မှတ်တမ်းတစ်ခုနှင့် ခရီးသွားအတွေ့အကြုံတစ်ခု ထက်မက ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

စာစီစာကုံးကို ပြန်လည်သုံးသပ်သော ဆရာသည် ၎င်းကိုဖတ်ပြီးနောက် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စာစီစာကုံးသည် ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသား အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားသည်ဟု သူမ ခံစားမိခဲ့သည်။

သူမသည် အတန်းထဲတွင် သာ့ချောင်၏ စာစီစာကုံးကို ဖတ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမက သာ့ချောင်၏ စာစီစာကုံးကို မြို့၏ နေ့စဉ်သတင်းစာတွင် အလုပ်လုပ်သော သူမ၏ ဆွေမျိုးများထံ အကြံပြုခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ဆွေမျိုးများက ဤစာစီစာကုံးသည် အထူးကောင်းမွန်သည်ဟု ခံစားရသည်။  သတင်းစာမှာ ထုတ်ဝေဖို့ ကောင်းကောင်း လုံလောက်ခဲ့သည်။

သတင်းစာမှာ ထုတ်ဝေဖို့ ဆိုတော့ ဒီကိစ္စကို စာရေးသူက အတည်ပြုရမည်။ ထို့ကြောင့် စာပေဆရာက သာ့ချောင်ကို ရုံးကို ခေါ်ပြီး မေးခဲ့သည်။

ဒီမေးခွန်းထွက်လာတာနဲ့ ရုံးမှာရှိတဲ့ တခြားဆရာတွေလည်း သိသွားခဲ့သည်။  ထို့နောက် မကြာမီမှာ ကျောင်းအုပ်ကြီးက လိုက်လာခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက တုန်လှုပ်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ "ဆရာမလင်း၊ မင်း အမှန်အတိုင်းပြောနေတာလား? မြို့ရဲ့နေ့စဉ်သတင်းစာက ချောင်နျန်နျန်ရဲ့ စာစီစာကုံးကို ထုတ်ဝေမှာလား?"

အဲ့တာကို ထုတ်ဝေလိုက်လျှင် သူတို့၏ ကျောင်းသည်လည်း နာမည်ကြီးလာလိမ့်မည်။  ဒါက တစ်သက်မှာ တစ်ကြိမ်သာရတဲ့ အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။

ဆရာမလင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ချောင်နျန်နျန်ရဲ့ စာစီစာကုံးက အရမ်းဆန်းသစ်ပြီး လှပတယ်လို့ ကျွန်မရဲ့ ဆွေမျိုးက ပြောတယ်။ သူသဘောတူရင် နောက်အပတ် သတင်းစာမှာ အဲ့တာကို ထုတ်ဝေမှာပါ။ ချောင်နျန်နျန် ဆရာမပြောတာ နားလည်လား? "

အားလုံး၏မျက်လုံးများသည် သာ့ချောင်ကို ချက်ချင်း စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သာ့ချောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "နားလည်ပါတယ်။ အဲဒါကို ထုတ်ဝေဖို့ သမီး သဘောတူပါတယ်။"

သာ့ချောင်၏ တုံ့ပြန်သံကိုကြားတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။  ပြီးတော့ သူက ထပ်ပြီး ဂုဏ်ယူလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီလို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို ကြေငြာရမယ်!"

မြို့တွင်းပညာရေးအဆင့်က ခရိုင်ကျောင်းတွေလောက် မကောင်းပေ။ ဒါက နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျက်စီးနေခဲ့သည်။  ဒါပေမယ့် ချောင်နျန်နျန် ရောက်လာပြီးကတည်းက သူတို့ကျောင်းက တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ချောင်နျန်နျန်ကို သူပေးခဲ့တဲ့ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို သူသည် အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ခံစားခဲ့ရသည်။

တစ်ပတ်အကြာတွင် သာ့ချောင်၏ စာစီစာကုံးကို သတင်းစာတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမကို အခကြေးငွေ ခြောက်ယွမ် ပေးဆောင်ခဲ့သည်။

စာစီစာကုံးကြေးက သိပ်မများပေမယ့် အရေးကြီးတာက ဂုဏ်ယူစရာပင်။

အဲ့တာက သတင်းစာဆိုတာ သိထားရမည်။  သူမသည် ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသူဖြစ်သည်ကို မပြောရင်တောင် ကျောင်း၏ ဆရာများနှင့် ကျောင်းအုပ်များပင် ဤကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုမျိုး မရရှိခဲ့ပေ။ အခု သူက အလယ်တန်းကျောင်းသူပင်။

ခဏကြာတော့ တစ်ကျောင်းလုံး သိသွားကြသည်။  အခြားအတန်းများမှ လူတိုင်းသည် အတန်းတစ်တွင် သာ့ချောင်ကို လာကြည့်ကြသည်။

သာ့ချောင်သည် ကျောင်းတွင် နာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။  ဒီအချိန်မှာ လူတိုင်းက လာမကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

ယနေ့ခေတ်မှာ အလုပ်ခွင်တော်တော်များများက သတင်းစာတွေကို စာရင်းသွင်းကြသည်။ အလုပ်ရထားတဲ့ မိသားစုဝင်တွေက သူတို့ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဒီကိစ္စကို ပြောပြကြလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အဲဒီနေ့တွင် အိမ်ရှိမိဘများစွာသည် သားသမီးများကို ချောင်နျန်နျန်၏ စာစီစာကုံးကို သတင်းစာတွင် ထုတ်ဝေနိုင်သည်ဟု ဆိုကာ သူတို့ကကော ဘာကြောင့် မလုပ်နိုင်တာလဲဆိုပြီး အော်ဟစ်ဆူပူခဲ့ကြသည်။

ထိုနေ့တွင် ကလေးများစွာသည် ထိုမိသားစု၏ ကလေး သာ့ချောင်ကို တိတ်တဆိတ် မုန်းတီးခဲ့ကြသည်။

—

နွေရာသီအားလပ်ရက်အတွင်း ချောင်မိသားစု၏ ဆိုင်လေးသည် ပိုပိုပြီး ကောင်းလာသည်။

ချောင်၏ ကုန်စုံဆိုင်တွင် အမျိုးစားအများကြီးရှိပြီး ဈေးသင့်ကာ ရိုးသားသောကြောင့် လူတိုင်းသည် ထိုဆိုင်ကို ကြိုက်ကြသည်။

ဤနည်းဖြင့် ချောင်မိသားစုသည် မြို့တွင်း၌ အခိုင်အမာ ခြေကုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဟော်မိသားစုက သာ့ချောင်ကို အရမ်းလွမ်း‌နေကြသည်။ အားလပ်ရက်မတိုင်မီ သူတို့သည် အားလပ်ရက်စတာနဲ့ ကစားဖို့ သာ့ချောင်ကို မြို့တော်ကို လာနိုင်မလားဆိုပြီး စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။

အစကတော့ သာ့ချောင်က မသွားချင်ခဲ့ပေ။ အားလပ်ရက်၏ ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် ဟော်ချီသည် ချောင်အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"အစ်ကို ဟော်ချီ၊ အစ်ကို ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ?" အစ်ကို ဟော်ချီ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် သာ့ချောင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ဟော်ချီက လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး သူမ ခေါင်းကို ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို ကြိုဖို့ လာခဲ့တာ။ ငါ လူကိုယ်တိုင် မလာဘူးဆိုရင် မင်းက သွားချင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ထို့အပြင် ရထားဖြင့် သွားလာရန် ရက်များစွာ ကြာလိမ့်မည်။ သူမကို တစ်ယောက်တည်း လွှတ်ထားဖို့ စိတ်မချပါ။ ထို့ကြောင့် သူ အားလပ်ရက်စသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ရထား စီးလာခဲ့သည်။

သာ့ချောင်က အနည်းငယ် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး "ညီမဆံပင်ကို မဖွနဲ့။ ညီမ ကျစ်ဆံမြီးတွေက အခုမှ ဖြီးလာတာ။"

ငယ်ငယ်က သူမသည် ဆံပင်ပုံစံပြောင်းတိုင်း သူမ ကြည့်ကောင်းလားလို့ မေးတတ်တယ်ဆိုတာ ဟော်ချီက ပြန်မှတ်မိသွားသည်  သူ့၏ ပါးစပ်ထောင့်များသည်။ တွန့်ကွေးမသွားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သာ့ချောင်သည် သူ့၏ ရွှင်မြူးမှုကြောင့် အံ့ဩသွားသည် “အစ်ကို ဟော်ချီ၊ အစ်ကို ဘာရယ်တာလဲ?”

ဟော််ချီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ ငါတွေးနေတာ... မင်းက ရုပ်ဆိုးတယ်လို့။"

သာ့ချောင်၏ မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်သွားသည်။ သူမက ထိတ်လန့်သွားပြီး "အစ်ကို ဟော်ချီ၊ အစ်ကိုက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာပဲ။ ညီမက သိသိသာသာကို အရမ်းလှတာပါ!"

အနက်ရောင် မီးသွေးဖက်ထုပ်လေးက ပြေးလာသောအခါ ဟော်ချီက ပြန်ဖြေဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။

သူမ ခုန်တက်လာပြီး ဟော်ချီ၏ ဒူးကို လက်သီးဖြင့်ထိုးသည်။ "အစ်ကိုကြီးက ကြည့်ရတာ အရမ်းကြည့်ကောင်းပေမယ့် အစ်ကိုကြီးရဲ့မျက်လုံးတွေက မကောင်းဘူးပဲ။ ညီမ အစ်မက ညီမလိုပဲ သိသိသာသာကို ကြည့်ကောင်းတာ!"

ဟော်ချီသည် ကြားလိုက်တာနဲ့ အဲ့တာကို ဘယ်သူပြောတာလဲဆိုတာ သိဖို့ ကြည့်စရာ မလိုပေ။

မှန်သည်!  ချောင်မိသားစုမှ ယုံကြည်ချက်ရှိသော ရုပ်ဆိုးသော ဘဲကလေး တုန်းယွင် ဖြစ်သည်။

နောက်တော့ အမွှာတွေလည်း ထွက်လာသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်စီက သူ့ကို လက်သီးထိုးကြသည်။

ရွှယ်အန်းရှု့ရဲ့ ကလေးအသံလေး ထွက်လာခဲ့သည်။ "ငါ့အစ်မက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံးပဲ!"

ချောင်အန်းကျဲက ကြက်ကလေးလို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းနီနီလေးကို စူပြကာ "ဟုတ်တယ် အစ်မက အလှဆုံးပဲ"

ဟော်ချီ - အင်း၊ သူမှားသွားပြီ။  သူက ချောင်နျန်နျန်ကို အနိုင်မကျင့်ခဲ့သင့်ဘူး။

သာ့ချောင်သည် သူမ၏ အကာအကွယ်ပေးသော မောင်နှမများကို ကြည့်ပြီး အစ်ကို ဟော်ချီကို ဂုဏ်ယူစွာ မှိတ်ပြလိုက်သည်။ နောက်တော့ သူမက နှုတ်ခမ်း တွန့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဟော်ချီသည် သာ့ချောင်ကိုမြို့တော်သို့မခေါ်မီ သူသည် ချောင်အိမ်တွင် သုံးရက်ကြာနေထိုင်ခဲ့သည်။

သာ့ချောင်က သူမ စားသောက်ဖို့ မြို့တော်ကို သွားနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမသည် ကလေးဘဝကတည်းက အလဲအလှယ်ခံခဲ့ရသော သူမ၏ စတုတ္ထအဒေါ်ကို သူမ တွေ့ရှိခဲ့သည်။