အခန်း (၃၀)

ဒေမီယန်သည် ယခင်တစ်ခါ သူသွားခဲ့သော ဧည့်ကြိုကောင်တာသို့ တိုက်ရိုက် တယ်လီပို့လိုက်သောကြောင့် လီနာဟု အမည်ရသော ဧည့်ကြိုမိန်းကလေးသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒေမီယန် ရုတ်တရက် ထွက်သွားပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်နေခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သူမတွေ့ဆုံခဲ့သော ထူးဆန်းသော စွန့်စားသူအသစ်အကြောင်းကိုသာ တွေးတောနေခဲ့သည်။ သို့သော် နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် လေထဲမှ ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားမည်နည်း။

သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ လီနာသည် သူမ၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မျက်နှာကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။ “ဟယ်လို ဆရာ ဒီနေ့ ဘာများ ကူညီပေးရမလဲရှင့်”

ဒေမီယန်သည် သူတို့၏ နောက်ဆုံးအပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုကို ပြန်လုပ်နေသကဲ့သို့ ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သားရဲကောင်တွေရဲ့ အလောင်းတွေကို ရောင်းချင်လို့ပါ”

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့် မိုက်မဲသောသူမျှ သူ့စိတ်ရှည်မှုကို စမ်းသပ်လိုခြင်း မရှိပေ။ သွေးစွန်းထင်းမှုများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ထားသော်လည်း ယခင်တစ်ခါက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို လူတိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်တွင် စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သည်။

လီနာသည် တစ်ဖန် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူမ၏ အရောင်းအဝယ်ကို ဆက်လုပ်ခဲ့သည်။ “အိုကေ၊ အရေအတွက်ကို ခန့်မှန်းခြေ ပြောနိုင်မလားရှင့်”

ဒေမီယန်သည် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ၏ အလောင်းအရေအတွက် စုစုပေါင်းသည် တစ်ထောင်နီးပါးရှိသော်လည်း သူတို့ကို ဤနေရာတွင် အားလုံးထုတ်ပြရန် မသင့်တော်ဟု သူထင်သည်။ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချပြီးနောက် သူပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “၂၀၀ လောက်တော့ ရှိမယ်”

လီနာသည် ခဏတာ ကြောက်လန့်သွားသည်။ “ဆရာ၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်အတွင်းမှာ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အရောင်းအဝယ်မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်ကွယ်က အခန်းကို ခဏလိုက်ခဲ့ပြီး တခြားတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံပေးပါ့မယ်”

ဒေမီယန်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ လီနာနောက်မှ တကောက်ကောက်လိုက်ပြီး အဆောက်အအုံ၏ ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်သွားသည်။ ဒုတိယထပ်သည် ပထမထပ်နှင့် များစွာမကွာခြားဘဲ၊ စွန့်စားသူများသာ ပထမထပ်မှသူများထက် များစွာ သန်မာကြသည်။ ဒေမီယန်နှင့် ကောင်းစွာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်ဟု သူခံစားရသော လူတစ်ဦးနှစ်ဦးပင် အခန်းထဲတွင် ရှိနေသည်။

ဒေမီယန်နှင့် လီနာတို့သည် သီးခြားအခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လီနာသည် သူမ၏ အထက်အရာရှိကို ဖုန်းဆက်ရန် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝင်သွားကြသည်။ ဒေမီယန်သည် သူလိုချင်သော လက်နက်အကြောင်းကို မစဉ်းစားမီ အခန်းကို ခဏတာမျှ ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒေမီယန်သည် သူဖတ်ခဲ့ရာမှ သိရှိခဲ့သည့်အတိုင်း မာနာကို အသုံးပြု၍ သို့မဟုတ် မာနာအသုံးပြုရန်အတွက် တည်ဆောက်ထားသော လက်နက်များ၊ သံချပ်ကာများနှင့် အခြားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို အာတီဖက်တ်များဟု ခေါ်သည်။

အာတီဖက်တ်များကို သူတို့၏ ခွန်အားအပေါ်မူတည်၍ အမျိုးအစားများစွာ ခွဲခြားထားသည်။ အာတီဖက်တ်အများစုသည် စွန့်စားသူစနစ်ကဲ့သို့ပင် F အဆင့်မှ SSS အဆင့်အထိ ရှိသည်။

အဆင့်တစ်ခုစီတွင် အနိမ့်၊ အလတ်နှင့် အမြင့်ဆုံးကို ကိုယ်စားပြုသော အာတီဖက်တ် ၃ မျိုးစီ ရှိသည်။ F မှ D အဆင့် အာတီဖက်တ်များသည် ပထမအဆင့်၊ C မှ A အဆင့်သည် ဒုတိယအဆင့်၊ S မှ SSS အဆင့်များသည် တတိယအဆင့်ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအဆင့် အာတီဖက်တ်များကို Chaos အဆင့်ဟု ခေါ်သော်လည်း သူတို့ကို ဖန်တီးနိုင်သော သက်ရှိ လက်မှုပညာရှင် တစ်ဦးသာ Apeiron တွင် ရှိသောကြောင့် အလွန်အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။ Demigod များ၏ ကောလာဟလများကဲ့သို့ပင် Demigod အဆင့် အာတီဖက်တ်များသည် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူအထက် အဆင့်အတွက်မူ Apeiron ၏ ပြည်သူများသည် ခန့်မှန်းနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

သူသည် အတွေးနယ်ချဲ့နေစဉ် ဒေမီယန်သည် တံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ပြီးနောက် သူတစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် အရပ် ၁.၇ မီတာခန့်ရှိပြီး ရွှေရောင်ဆံပင်ရှည်နှင့် အစိမ်းရောင်မျက်လုံးများ ရှိသည်။ သို့သော် အထင်ရှားဆုံးအချက်မှာ သူမ၏ ချွန်ထွက်နေသော နားရွက်များဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ဧလ်ဖ်တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။

“မင်္ဂလာပါ မစ္စတာ Void။ ကျွန်မ နာမည်က Edea Qihorn ပါ။ ဒီနေ့ သင့်ရဲ့ အရောင်းအဝယ်ကို ကျွန်မ တာဝန်ယူပါ့မယ်” သူမသည် အကြီးတန်း အဖွဲ့ဝင်ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်သင့်သလောက် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကျသည်။

ဒေမီယန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အလှနှင့် သူမသည် သူ့အား အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သောအခါ ပေါ်လာသော ရင်သားအနည်းငယ်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

“ဒီနေ့ ရောင်းဖို့ သားရဲကောင် အလောင်းတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အများစုက ပထမအဆင့်ပဲရှိပေမယ့် ဒုတိယအဆင့် အနည်းငယ်လည်း ရောနေတယ်”

သူစကားပြောနေစဉ် ဒေမီယန်သည် ပထမအဆင့် သားရဲကောင် အလောင်း ၁၃၅ လုံးကို အခန်းတစ်ဖက်တွင် ပုံလိုက်ပြီး ကျန် ၂၀၀ ကို ဒုတိယအဆင့်များနှင့် ဖြည့်လိုက်သည်။

Edea သည် ဒေမီယန်အပေါ် ချက်ချင်းပင် အကောင်းမြင်စိတ်ထား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမသည် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို အသုံးပြု၍ အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးအနည်းငယ်ကိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေကာ ပိုမိုအကျိုးအမြတ်များသော အရောင်းအဝယ်များ ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း ယနေ့၏ အရောင်းအဝယ်သည် တိုက်ရိုက် အရောင်းအဝယ်မျိုး ဖြစ်ပုံရသည်။

အခြေအနေကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး Edea သည် အခန်းထဲရှိ သားရဲကောင် အလောင်းပုံကြီးများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရွှေရောင်အနည်းငယ် သန်းနေသည်။ သူသည် သူမကြည့်ရှုသော ပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးကို မြင်နိုင်သော သူမ၏ အထူးကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမသည် အစအဆုံး စစ်မှန်သော စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဤကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြုခြင်းသည် သူမအား ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စေသည်။ အလောင်းများတွင်ရှိသော မာနာပမာဏသည် အလွန်များပြားပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်သော နည်းလမ်းသည် သန့်ရှင်းပြီး ရက်စက်သည်။ ဒုတိယအဆင့် သားရဲများကိုပင် အသုံးမဝင်သော သွေးထွက်သံယိုမှုများ မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ထားသည်။

Edea သည် သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် အလျင်အမြန် တွက်ချက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ပေးလိုက်သည်။ “ပထမအဆင့် အလောင်းတွေအတွက်တင် ရွှေ ၅၀ ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒုတိယအဆင့်တွေအတွက်တော့ ရွှေ ၆၀၀ ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုထင်လဲ”

ဒေမီယန်သည် ကမ္ဘာ၏ ငွေကြေးစနစ်အကြောင်း သူသိထားသည်များကို ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ပထမအဆင့် အလောင်းအများစုသည် ငွေ ၄၀ မှ ၇၅ အထိ ရောင်းရသည်ဟု ယူဆရသောကြောင့် သူတို့အတွက် ရရှိမည့် ရွှေပမာဏ အနည်းငယ်နှင့် သူကျေနပ်သည်။ ဒုတိယအဆင့် အလောင်းများသည် သူတို့၏ မာနာအဆင့်နှင့် အခြားအချက်များပေါ် မူတည်၍ ရွှေ ၁ မှ ၂၀ ကြား ရောင်းရလေ့ရှိသည်။

သူသည် စွန့်စားသူတစ်ဦးဖြစ်လာခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးအမြတ်များသော အလုပ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ထိုမျှ မြင့်မားသော ကိန်းဂဏန်းများကို သူမြင်တွေ့ရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် အများအပြား ရောင်းချနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်းလည်း သူသိရှိခဲ့သည်။

အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ကောင်းသော ဈေးနှုန်းဖြစ်ကြောင်း သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် ထိုအချိန်တွင် ထိုငွေကို သူအသုံးပြုရန် မလိုသေးပေ။ သူ၏ ဓားအသစ်အတွက် အားလုံးသုံးစွဲရလျှင်ပင် သူအဆင်ပြေလိမ့်မည်။ သူ၏ သိုလှောင်ခန်းတွင် အများစုမှာ ပထမအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း အလောင်း ၆၀၀ ခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

“ကဲ ဒါကို မြန်မြန်ပြီးအောင် လုပ်ရအောင်။ နောက်တစ်ပတ် အရည်အချင်းစစ် မစ်ရှင်မတိုင်ခင် လုပ်စရာတွေ ရှိသေးလို့”

Edea သည် ခေါင်းညိတ်ကာ သူမ၏ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲသို့ အလောင်းအားလုံးကို ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ငွေများပါသော အခြားလက်စွပ်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဒေမီယန်သည် လက်စွပ်ကိုယူကာ သူ၏ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သူ၏ သိုလှောင်ခန်းထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

Apeiron တွင် အရောင်းအဝယ်များသည် ဤသို့သောပုံစံဖြင့် လုပ်ဆောင်ကြသည်။ သူတို့သည် အသုံးများသော်လည်း လူများက နေရာလွတ်လက်စွပ်များကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးကမ်းလိုလောက်အောင် မလုံလောက်ပေ။ ရူပဗေဒဆိုင်ရာ အသိပညာခိုင်မာသော ကျွမ်းကျင်သော လက်မှုပညာရှင်များက သူတို့ကို ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပြီး ပိုမိုကြီးမားသော သိုလှောင်မှုအတွက် ပိုမိုကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သည်။

ဒေမီယန်၏ သိုလှောင်ခန်းနှင့် တူညီသော နေရာပမာဏကို သယ်ဆောင်နိုင်သော နေရာလွတ်လက်စွပ်သည် သက်ဆိုင်ရာနိုင်ငံများ၏ ဧကရာဇ်များအတွက်သာ သီးသန့်ထားရှိမည်ဖြစ်သည်။

မထွက်ခွာမီ ဒေမီယန်သည် Edea ၏ အကြံပြုချက်ကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ “ဒီမြို့မှာ အကောင်းဆုံး လက်မှုပညာရှင်က ဘယ်သူလဲ”

Edea သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဆရာ Vormec ဖြစ်ရမယ်။ သူက ဒီမြို့မှာ တတိယအဆင့် အာတီဖက်တ်တွေကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လက်မှုပညာရှင်ပဲ။ သူ့ဆိုင်က အဖွဲ့အစည်းနဲ့ မနီးမဝေးမှာပဲ ရှိတာကြောင့် ရှာရတာ အခက်အခဲရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”

သူမအား ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ ဒေမီယန်သည် အဖွဲ့အစည်းအပြင်သို့ တယ်လီပို့လိုက်သည်။

ဒေမီယန် ရပ်နေခဲ့သော နေရာကို ကြည့်ရင်း Edea သည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်မတို့ရဲ့ အင်အားစုထဲမှာ နောက်ထပ် အလားအလာရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ရှိပုံရတယ်။ အဲဒီလူက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး”

ဒေမီယန်သည် လမ်းမအလယ်တွင် ပေါ်လာသောအခါ သူသည် တိကျသော လမ်းညွှန်ချက်များ သို့မဟုတ် ဆိုင်၏အမည်ကိုပင် မေးမြန်းခဲ့ခြင်းမရှိကြောင်း သိရှိလိုက်သော်လည်း ပြန်သွားမေးရန် ရှက်ရွံ့နေသောကြောင့် သူသည် ဆိုင်ကိုရှာဖွေရန် လမ်းများတစ်လျှောက် ခဏကြာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် ဒေမီယန်သည် ဆိုင်ကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့လိုက်သည်။ Edea သည် ဆိုင်၏အမည်ကို အတိအကျ မပြောခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဆိုင်အမည်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပုံရသည်။ သူသည် မီးခိုးနံ့ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထွက်နေသော အမည်မရှိသော ဆိုင်ခန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဒေမီယန်သည် လမ်းဘေးဈေးသည်တစ်ဦးကို မေးမြန်းမှသာ ဤအကြောင်းကို သိရှိခဲ့သည်။

ဤ Vormec သည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းပြီး ကျော်ကြားမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ လက်မှုပညာကိုသာ ဂရုစိုက်ပုံရသည်။ သူသည် သတ္တုများများဝယ်ရန်နှင့် ပုံသွင်းခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာများများ ရှာဖွေရန် ငွေလိုအပ်သောကြောင့်သာ အာတီဖက်တ်များကို ရောင်းချရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဆိုင်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသော ဒေမီယန်သည် သူ၏ လက်နက်အသစ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ထိန်းချုပ်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။