အခန်း (၃၃)

သို့သော် ထိုနှစ်ဦးသည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် တိုက်ပွဲကို မစတင်နိုင်မီ မြင်းရထားပေါ်မှ အဘိုးအိုတစ်ဦး ဆင်းလာသည်။

“အားလုံး မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော့်နာမည် ဒေါက်ဂလပ်စ်ပါ။ ဒီနေ့ မင်းတို့ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် လိုက်ပါရမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်မလေးပါပဲ။ မြို့တော်ကို သွားတဲ့ခရီးမှာ အားလုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ဒေမီယန်၏ သွေးဆာမှုသည် အလျင်အမြန် လျော့ပါးသွားပြီး သူသည် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် ထိုအမျိုးသမီးနှင့် နောက်မှ ရင်းနှီးသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲနိုင်သေးသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။ ထိုမိန်းကလေးသည်လည်း အလားတူ ခံစားချက်ကို ခံစားရပြီး အကြည့်လွှဲကာ သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ ကက်သရင်း ဟတ်ပါ။ အားလုံးနဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်” သူမ၏ တိုတောင်းသော အပြုအမူနှင့် ဂရုမစိုက်သော သဘောထားသည် စွန့်စားသူအချို့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော်လည်း ယနေ့ သူတို့သည် အဆင့်အတန်းမြင့်မားသူတစ်ဦးကို အစောင့်အရှောက်အဖြစ် လိုက်ပါနေကြောင်း သိသောကြောင့် သူတို့၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ကို ဖိနှိပ်ကာ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆက်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဒေမီယန်ကိုတော့ ချန်ထားခဲ့သည်။

သူ့အလှည့်ရောက်သောအခါ သူသည် ကက်သရင်း၏ အကြည့်ကို တုံ့ပြန်ကာ “Void” ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောလိုက်ပြီး သူ့ကိစ္စနှင့်သူ ပြန်နေလိုက်သည်။

ဒေမီယန်၏ အဆင့်အတန်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်သော အပြုအမူသည် လူအချို့ကို တစ်ဖန် ဒေါသထွက်စေသော်လည်း သူတို့သည် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ သူ့ကို အပြစ်ပေးရန် သူတို့၏ အခွင့်အရေး မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့၏ အံ့အားသင့်စရာမှာ ကက်သရင်းသည် ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။

“မြို့တော်ကို ရောက်ဖို့ အနည်းဆုံး တစ်လလောက် ကြာလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ အနားယူချင်တဲ့အခါတိုင်း အနားယူလို့ရအောင် သီးခြား မြင်းရထားတစ်စီး ရှိတယ်”

ထိုစကားများဖြင့် သူမသည် သူမ၏ မြင်းရထားထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ဒေါက်ဂလပ်စ်သည် သူမနောက်သို့ လိုက်ဝင်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဒေမီယန်က မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

“ဟေ့၊ မင်းတို့ရဲ့ မြင်းရထားခေါင်မိုးပေါ်မှာ ကျွန်တော် ထိုင်နေရင် အဆင်ပြေမလား? ကျွန်တော် သိပ်မလှုပ်ရှားပါဘူး၊ ဒါကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှာ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး”

ဒေါက်ဂလပ်စ်သည် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း မြင်းရထားအတွင်းမှ အပြုသဘောဆောင်သော တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိသောကြောင့် နှောင့်နှေးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒေမီယန်သည် အသံမကြားဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြင်းရထားပေါ်တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

အခြားစွန့်စားသူများကို ကြည့်ရင်း ဒေမီယန်က ဆက်ပြောသည်။ “ကျွန်တော် တစ်ချိန်လုံး ဒီမှာပဲ နေမှာမို့ မင်းတို့ အားလုံး ကျန်တာတွေကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စီစဉ်နိုင်တယ်”

ဒေမီယန်သည် လူတိုင်းကို လျစ်လျူရှုရန် ပြန်သွားသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် သူ၏ အပြုအမူကြောင့် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည်။ သူ၏ စကားပြောဆိုမှုစွမ်းရည်သည် ဤမျှ နိမ့်ကျလိမ့်မည်ဟု သူထင်မထားပေ။ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားတိုင်းသည် ကြမ်းတမ်းပြီး ဂရုမစိုက်သော အသံထွက်နေသည်။ သို့သော် ဤအရာသည် မျှော်လင့်ထားနိုင်သောအရာဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိစဉ်က ဒေမီယန်သည် ၆ နှစ်ကြာ အဆက်မပြတ် အထင်သေးခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဇာရာမှလွဲ၍ မည်သူနှင့်မျှ စကားမပြောခဲ့သော မြေအောက်ခန်းတစ်ခုတွင် ၂ နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူသည်ပင် နောက်ဆုံး ၆ လအတွင်းသာ ဖြစ်သည်။

အမှန်ပြောရလျှင် သူသည် ဘယ်သောအခါမျှ စကားပြောကောင်းသူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ထက်မြက်သော အပိုင်းသည် အယ်လီနာ သို့မဟုတ် ဇာရာနှင့် ရှိနေချိန်တွင်သာ ပေါ်လာပြီး အခြားသူများကို သူသည် အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဤအပြုအမူသည် ပို၍ပင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ လူများက သူ့ကို အထင်လွဲမည်ဟု သူသိသော်လည်း သူဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ တည်ငြိမ်ပြီး ဂရုမစိုက်သော မျက်နှာဖုံးကို လက်ခံကာ သူကို သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူအကြိုက်ဆုံး ဇာတ်ကောင်များစွာသည် တည်ငြိမ်ပြီး ဂရုမစိုက်သောသူများဖြစ်ကာ သူတို့ကို အတုယူခြင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် သူသိသော တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ခရီးစဉ်၏ ပထမအပတ်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ ဤအချိန်အတွင်း အဓိက အနှောင့်အယှက်များ မရှိခဲ့ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံ ဓားပြအဖွဲ့များသည် မြင်းရထားကို တိုက်ခိုက်သော်လည်း သူတို့သည် ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

မြင်းရထားကိုယ်တိုင်တွင် ဒုတိယအဆင့် နှစ်ယောက်ပါဝင်ပြီး နောက်ထပ် ဒုတိယအဆင့် ၁၀ ယောက်က စောင့်ကြပ်နေသည်။ ဒေမီယန်အပါအဝင် စွန့်စားသူ ၅ ဦးသာ ရှိသော်လည်း သူက အခြားနည်း သိသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် မည်သည့် ဖုံးကွယ်မှု သို့မဟုတ် အယောင်ပြမှုဖြင့်မျှ လှည့်စားခံရမည်မဟုတ်ပေ။ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းနေသော အစောင့် ၅ ဦးကို သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ ဂရုမစိုက်သောကြောင့် သူတို့ကို ဖော်ပြရန် သူလျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဤဓားပြတိုက်ခိုက်မှုများသည် သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်လေ့ကျင့်မှုများဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အမြဲတမ်း သူတို့အဖွဲ့ကို ဝန်းရံကာ အဝေးမှ ကျွမ်းကျင်မှုများနှင့် တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် စတင်တိုက်ခိုက်သောကြောင့် ဒေမီယန်သည် သူ၏ လမ်းကြောင်းထိန်းချုပ်မှုကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။

ဤတစ်ပတ်အတွင်း သူတို့သည် ၅ ကြိမ်တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး ဤဓားပြများ၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုမျှ သူထိုင်နေသော မြင်းရထားကို မထိနိုင်ခဲ့ပေ၊ သူတို့အထဲတွင် ဒုတိယအဆင့် တစ်ယောက် ပါဝင်နေသော်လည်း။ လွန်ခဲ့သော တစ်ပတ်သည် သူဒုတိယအဆင့် ရရှိပြီးကတည်းက တစ်လပြည့်ခဲ့ပြီး သူ၏ အဆင့်မတက်သေးသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားသည် များစွာ တိုးတက်ခဲ့သည်။

သူသည် ယခု အခြေခံအဖြစ် မရေမတွက်နိုင်သော လမ်းကြောင်းများကို အသုံးပြု၍ လမ်းကြောင်းလွှဲပြောင်းနိုင်သော အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အချက်အားလုံးကို လုံးဝထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

သူသည် ဤတစ်ခုတည်းသောအချက်အတွင်း အက်တမ်များကို တိုက်မိစေကာ သဘာဝနျူကလီးယားဗုံးကို သီအိုရီအရ ဖန်တီးနိုင်သည်ဟု သူတွေးတောမိသော်လည်း သူသည် သူ့ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ အကွာအဝေး မတိုးလာမချင်း ဤအရာကို ကြိုးစားရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

သူအာရုံစိုက်နေသော နောက်ထပ်အချက်တစ်ခုမှာ ဆွဲငင်အားထိန်းချုပ်မှုဖြစ်သည်။ ဆွဲငင်အားသည် အာကာသနှင့် အခြေခံအားဖြင့် ဆက်စပ်နေပြီး အချို့သော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များတွင် အာကာသကွေးညွှတ်ခြင်းဟုပင် ယူဆနိုင်သည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် ဒေမီယန်သည် ဆွဲငင်အားကို အမြဲတမ်း အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ပုံပျက်ယွင်းစေသော နည်းပညာကို ပထမဆုံး ဖန်တီးခဲ့စဉ်ကပင် မသိစိတ်ဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူသည် ဒုတိယအဆင့် ရရှိပြီးမှသာ သူကို သတိရှိရှိ အာရုံစိုက်ရန် စတင်ခဲ့သည်။

လမ်းကြောင်းများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းသည် ဆွဲငင်အားကို သက်ရောက်စေရန် ပိုမိုရှင်းလင်းသော နည်းလမ်းကို သူ့အား ပေးခဲ့သည်။

သူ၏ မစ်ရှင်စတင်ပြီး ၁၀ ရက်မြောက်နေ့တွင် ဒေမီယန်သည် မြင်းရထားပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ အပန်းဖြေနေစဉ် သူ၏ အရိပ်ထဲမှ အတော်ကြာ မထွက်သေးသော ဇာရာနှင့် စကားပြောနေသည်။ သူမသည် မြို့ထဲတွင် သို့မဟုတ် သူတို့ နှစ်ဦးတည်းရှိနေချိန်တွင် အဆင်ပြေသော်လည်း ယခု သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ဦးကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ရှိသောကြောင့် ဇာရာသည် လုံခြုံရေးအတွက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

သူမသည် သူမကိုယ်သူမ ဒေမီယန်၏ အသာစီးရသော လက်နက်အဖြစ် ယူဆလိုသည်။ ရန်သူများ အာရုံလွဲနေချိန်တွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့်သူမှာ သူမဖြစ်သည်။ သူမသည် တိုက်ရိုက်တိုက်ပွဲများကို ဘယ်သောအခါမျှ မနှစ်သက်သူဖြစ်သည်။

ဇာရာသည် ယခု အဆင့် ၇၀ ဝန်းကျင်ရှိသူနှင့် တူညီသော်လည်း သူမတွင် စနစ်ဝင်းဒိုးများကို မြင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သားရဲများသည် အင်အားကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်လာသော သတ္တဝါများဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို မွေးရာပါ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး သူတို့ကို နားလည်နိုင်စွမ်းပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

အစား သူတို့သည် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ လူသားပုံစံများ ရရှိသောအခါ ဤစွမ်းရည်ကို ရရှိကြသည်။ ထိုမတိုင်မီ သားရဲများသည် သူတို့၏ စွမ်းအားအဆင့်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများကို အလိုလို သိကြသည်။ သူတို့သည် အလားတူအဆင့်ရှိ လူသားနှင့်တူသော မျိုးစိတ်အများစုထက် သဘာဝအားဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းသောကြောင့် သူသည် တစ်မျိုးသော ချိန်ခွင်လျှာစနစ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် စနစ်ကို မမြင်နိုင်ခြင်းသည် သူတို့၏ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို မထိခိုက်စေဘဲ လူသားနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုရှိပြီး သဘာဝအားဖြင့် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော ဇာရာကဲ့သို့ သားရဲတစ်ကောင်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် သူမပေးပို့သော စိတ်ခံစားချက်များသည် အပြည့်အဝ အတွေးများသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီး သူမသည် စကားပြောတတ်ရန် သင်ယူရန် မဝေးတော့ပုံရသည်။

ဒေမီယန်သည် ဤအလားအလာကို သဘာဝကျကျ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ဇာရာသည် သူ၏ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းကဲ့သို့ဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ဆက်သွယ်နိုင်စွမ်းကို ရရှိရန် သူဘာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမည်မဟုတ်သနည်း။

သူသည် ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ထိုပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမအား တတိယအဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိအောင် ကူညီသင့်သည်ဟု သူတွေးတောမိသည်။ သူဤသို့ တွေးနေစဉ် ဒေမီယန်၏ အန္တရာယ်အာရုံသည် ရူးသွပ်စွာ မြည်လာသည်။

နောက်ထပ် မစဉ်းစားဘဲ သူသည် မြင်းရထားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တစ်ကီလိုမီတာအကွာသို့ တယ်လီပို့လိုက်သည်။ တုန်ခါမှုများနှင့် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားမိသောကြောင့် မြင်းရထားအတွင်းရှိ နှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် ထွက်လာကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ဒေမီယန်ကို မေးခွန်းမထုတ်နိုင်မီ မြင်းရထားရပ်နေခဲ့သော နေရာသည် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဖုန်မှုန့်များ တက်လာပြီး မြေပြင်သည် အက်ကွဲကာ တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမားသော မှိုတိမ်တိုက်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်။ ပျက်စီးမှုအလယ်တွင် လူတစ်ဦးတည်း ရပ်နေသည်။ သူသည် အရပ် ၁.၈ မီတာခန့်ရှိပြီး မျက်နှာမှလွဲ၍ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်ထားပြီး မျက်နှာကို အနက်ရောင် ဦးချိုပါသော မျက်နှာဖုံးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

သစ်တောမှ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသော ပုံရိပ် ၃၀ ပေါ်လာသည်။ သူတို့နှင့် ထိုလူ၏ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ သူတို့၏ မျက်နှာဖုံးတွင် ဦးချိုမပါခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုလူ၏ လွှမ်းမိုးသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသော စွန့်စားသူတစ်ဦးသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “တ… တ… တတိယအဆင့်”

ထိုလူသည် ထိုလျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းက စေလွှတ်ခဲ့သော အေဒီယန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လက်ပါးစေအားလုံးသည် ဒုတိယအဆင့်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။

“ကောင်းပြီလေ” ဟု သူက ရူးသွပ်သောအပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီ မိန်းကလေးကို မင်းတို့လက်ထဲကနေ ငါတို့ သိမ်းယူလိုက်မယ်”