အခန်း (၃၉)

မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော လူငယ်အများအပြားသည် လာမည့် Nexus Event အတွက် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေကြသောကြောင့် ၂ ပတ်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ထိပ်ဆုံး ၅၀ စာရင်းဝင်ကာ ဆုလာဘ်များ မရရှိခဲ့လျှင်ပင် ယင်းပွဲအတွင်း အသိအမှတ်ပြုမှု ရရှိရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသေးသည်။

အင်ပါယာများနှင့် ဂီလ်များသည် အဓိက အင်အားကြီးများ ဖြစ်သော်လည်း ယင်းဧရာမကြီးများ၏ လက်အောက်ခံ အင်အားငယ်များစွာသည် ယင်းပွဲကို လူသစ်စုဆောင်းရန်အတွက် အသုံးပြုကြသည်။

ပြိုင်ပွဲတွင် အောင်မြင်မှုရရှိခြင်းသည် အမြဲတမ်း အကျိုးအမြတ်များ ရရှိစေပြီး စုဆောင်းခြင်း မခံရသူများပင် အင်အားကြီးမားသော လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် သူတို့၏ တိုးတက်မှုကို အားပေးမည့် အတွေ့အကြုံများကို ရရှိကြသည်။

ဤ ၂ ပတ်တာကာလအတွင်း ဒေမီယန်အတွက် ထူးခြားသော အဖြစ်အပျက်များ မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဇာရာ၏ ကျောပေါ်တွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး ဇာရာ အနားယူလိုသည့်အခါမှသာ ရပ်နားခဲ့သည်။ ဤအချိန်အတွင်း သူသည် သူ၏ Vector Control ကို မည်သို့ တိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်ရမည်နှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပုံဖော်လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် Vector များဆိုင်ရာ သုတေသနသည်လည်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယင်းဖြင့် သူသည် သူ၏ အလွန်မြန်ဆန်သော ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်နှုန်းကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီး သူ၏ အရှိန်ကို သဘာဝအတိုင်း တိုးမြှင့်နိုင်ကာ မာနာများစွာ အသုံးမပြုဘဲ အခြားအရာများစွာကိုလည်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ၂ ပတ်တာကာလ၏ အဆုံးတွင် ဒေမီယန်သည် အဝေးမှ မြို့တစ်မြို့ကို တွေ့မြင်လိုက်သည်။

ဤမြို့သည် အော်ရိုရာလောက် မကြီးမားသော်လည်း အာ့ခ်ဒေးလ်ထက် ကြီးမားသောကြောင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အကယ်ဒမီ၏ တိုးချဲ့နယ်မြေဖြစ်သော ဇီနစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ ဤမြို့၏ လူဦးရေသည် အကယ်ဒမီတွင် တက်ရောက်နေသော ကျောင်းသားများသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ပိုမိုနီးကပ်လာသောအခါ ဒေမီယန်သည် ကျန်ခရီးကို လမ်းလျှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အကယ်ဒမီသို့ သင်ယူရန် သို့မဟုတ် တိုးတက်ရန်အတွက် ရောက်ရှိလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၆ လအတွင်း ကျင်းပမည့် Nexus Event အတွက် လိုအပ်သော အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရန်အတွက်သာ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်ဒမီတွင် နှစ်စဉ် ကျောင်းသားများ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ကျင်းပသည့် ကာလရှိသော်လည်း ထိုအချိန်သည် ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် Nexus Event ၏ ရက်စွဲကို ကြေညာသည့်အခါတိုင်း သီးခြား စာမေးပွဲကာလတစ်ခု ရှိသည်။

ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် မြို့၏ အစွန်းတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ပါဝင်လိုသော ကျောင်းသားများကို စစ်ဆေးရန်အတွက် အသုံးပြုသည့် ကြီးမားသော အဆောက်အအုံ ၂ လုံးရှိသည်။

ဒေမီယန်ရှေ့ရှိ ဤအဆောက်အအုံပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်သည် အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ မြင်းအဖြစ် အသုံးပြုနေသည့် အမျိုးမျိုးသော ယဉ်ပါးသော သတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြေပြင်သည် လူအများအပြား၏ ပင်လယ်ပြင်အောက်တွင် မမြင်နိုင်တော့ပေ။

ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုသည် ဒေမီယန်ကို အံ့အားသင့်စေပြီး အဆောက်အအုံနှစ်ခုစလုံးတွင် ထိုကဲ့သို့ လူအများအပြား စီးဝင်နေခြင်း ရှိမရှိ သူ စဉ်းစားမိသည်။ ဤပွဲနှင့်အတူ ပါလာသော လူအများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သူ လျှော့တွက်ခဲ့ပုံရသည်။

ဇာရာသည် သူ၏ အရိပ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ဒေမီယန်သည် စိတ်ရှည်ရှည်ထားကာ တန်းစီစောင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤအရာသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခွဲအတွင်း အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေခဲ့သော သူ့အတွက် အထူးပင် ပင်ပန်းခက်ခဲသော အရာဖြစ်သည်။

စိတ်ရှည်ခြင်းသည် သူနှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီသော အရည်အချင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အချိန်ကုန်လွန်စေရန်အတွက် သူ၌ လေ့ကျင့်ရန် ပုံဖော်မှုများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဒေမီယန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စဉ်းစားရင်း တန်းစီအတိုင်း လိုက်ပါသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာသည် တုန်ခါကာ ကွေးကောက်သွားပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများက သူ့ကို ဝေးဝေးရှောင်သွားကြသည်။

ဩဇာရှိသော မိသားစုမှ လူငယ်သခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ၀တ်စားဆင်ယင်ထားသူတစ်ဦးသည် အဘယ့်ကြောင့် ကောင်းကင်အစား ဤနေရာတွင် တန်းစီစောင့်နေရသနည်းဟု သူတို့ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသော်လည်း သူတို့သည် မေးခွန်းထုတ်ရန် မရဲဝံ့ကြပေ။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာသည် တုန်ခါနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဒေမီယန်သည် သူ၏ အကွာအဝေးကို ချဲ့ထွင်ရန် ကြိုးစားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ Vector Control ကို အများအားဖြင့် ခုခံကာကွယ်ရာတွင်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် တိုက်ရိုက် ကိုယ်ထိလက်ရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုသည့်အခါ ရန်သူ၏ Vector များကို ထိန်းချုပ်ရန် အကွာအဝေး မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပုံပျက်နေသော နေရာသည် သူ၏ အားထုတ်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားများ ပြန့်ကျဲကာ စုစည်းလာခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။

နာရီ ၆ နာရီခန့် ကြာပြီးမှ ဒေမီယန်၏ အလှည့် ရောက်လာခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် စစ်ဆေးရေးအဆောက်အအုံသည် တစ်နေ့လျှင် ၂၄ နာရီ ဖွင့်လှစ်ထားသောကြောင့် လူအများအပြား စီးဝင်လာသည်ကို ထိရောက်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

အဆောက်အအုံကိုယ်တိုင်သည် ၅ ထပ်ခွဲထားပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် လူ ၁၀ ဦးစီ စစ်ဆေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော သီးသန့်အခန်းများစွာ ပါဝင်သည်။ သူသည် တစ်ကြိမ်လျှင် စစ်ဆေးခံသူ ၅၀ ခန့်အထိ ရှိသည်။ ဒေမီယန်သည် ဤအရေအတွက်ဖြင့်ပင် အလှည့်ရရန် ၆ နာရီကြာခဲ့ခြင်းက ပါဝင်သူအရေအတွက်သည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် များပြားကြောင်း ပြသနေသည်။

အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ သူသည် ဂရုမစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော အခြားလူ ၉ ဦးကို တွေ့လိုက်သည်။ ဒေမီယန်သည် ဤကိစ္စတွင် တစ်ယူသန်ဆန်သူဖြစ်သည်။ သူသည် Apeiron တွင် ၄ လကြာနေထိုင်ခဲ့စဉ်အတွင်း အစေခံမဟုတ်သော လူများနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှု နည်းပါးခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လူတိုင်းရောက်ရှိပြီးနောက် အလယ်အလတ်အရွယ်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး စိတ်မပါသော မျက်လုံးများဖြင့် စစ်ဆေးခံသူများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သောကြောင့် သူတို့သည် လေးစားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းပြီ၊ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှလွဲ၍ အားလုံးပင်။ သို့သော် ထိုအမျိုးသားသည် ဂရုမစိုက်လှပေ။ သူသည် မာနထောင်လွှားမှုများကို အသားကျနေပြီး ထိုကလေးသည် မကြာမီ သူ၏နေရာကို ပြသခံရလိမ့်မည်။

“ကဲ၊ မင်းတို့ အားလုံး။ တစ်တန်းစီ တန်းစီပြီး ရှေ့ကို လာကြ” ဟု ထိုအမျိုးသားက ပြောပြီး သူ၏ Spatial Ring ထဲမှ ကျောက်တုံး ၂ လုံးကို ထုတ်ကာ သူ၏ ရှေ့စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

“ဒါတွေက စစ်ဆေးတဲ့ လက်ရာပစ္စည်းတွေပဲ။ ဘယ်ဘက်ကဟာက မင်းရဲ့ အသက်ကို ပြပြီး ညာဘက်ကဟာက မင်းရဲ့ အဆင့်ကို ပြမယ်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒီကျောက်တုံးတွေပေါ် လက်တင်ပြီး မင်းတို့ နာမည်တွေကို ပြောကြ။ ကျန်တာတွေက နောက်မှ လာလိမ့်မယ်”

စစ်ဆေးခံသူများသည် သူ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာကြပြီး အခန်းထဲသို့ နောက်ဆုံးမှ ဝင်လာသော ဒေမီယန်သည် တန်း၏ အဆုံးသို့ သွားလိုက်သည်။ မကြာမီ ပထမဆုံးလူ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

“ဆရာကြီး… ကျွန်တော့် နာမည်က အဲလက်စ် ဟေးလ်ပါ” ဟု ထိုကလေးက ပြောပြီး ပထမ လက်ရာပစ္စည်းပေါ်တွင် သူ၏ လက်ကို တင်လိုက်သည်။ လျင်မြန်စွာပင် သူသည် တောက်ပလာပြီး ကျောက်တုံးပေါ်တွင် နံပါတ် ၃၀ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် နံပါတ် ၅၀ ကို ပြသသော ဒုတိယ လက်ရာပစ္စည်းပေါ်တွင် သူ၏ လက်ကို တင်လိုက်သည်။

“အဲလက်စ် ဟေးလ် အသက် ၃၀ အဆင့် ၅၀။ ကောင်းပြီ၊ နောက်မှာ သွားရပ်ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကို စောင့်” ထိုအမျိုးသားသည် ရလဒ်များကို အထင်ကြီးပုံ မရပေ။ ထိုကလေးသည် ပျမ်းမျှအထက်တွင် ရှိသော်လည်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးနှင့် နီးစပ်ခြင်း မရှိပေ။ “နောက်တစ်ယောက်!”

“အေဗာ ထရန့်စ် အသက် ၂၅ အဆင့် ၅၁”

“ဝမ်ဒယ်လ် ရေး အသက် ၃၄ အဆင့် ၄၃”

“အယ်လန် ရိုက် အသက် ၂၂ အဆင့် ၅၇”

အခန်းထဲရှိ ကျန် ၉ ဦးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း သူတို့၏ အလှည့်များ ပြီးဆုံးသွားကြသည်။ ဒေမီယန်သည် ဤလူများ၏ အသက်နှင့် အဆင့်များကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်ခဲ့သည်။ သူတို့အနက် ၂ ဦးသည် ပွဲအတွက် အရည်အချင်းမပြည့်မီသော အသက်အရွယ်နှင့် နီးကပ်နေသော်လည်း ပထမအဆင့်တွင်ပင် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ဒေမီယန်ကဲ့သို့ လူတိုင်း အဆင့်တက်နိုင်သည်မဟုတ်။ သူ၏ အဆင့်တက်နှုန်းကိုပင် မထည့်တွက်ဘဲ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များ တိုးတက်နှုန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် စိန်ခေါ်နိုင်လောက်သည်။ လူအများစုသည် သူ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်မည်မှာ သဘာဝကျသည်။

ကက်သရင်းကဲ့သို့သော အလွန်ထူးချွန်သူများသည်ပင် ငယ်စဉ်ကတည်းက လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ ဒေမီယန်သည် ၂ နှစ်အတွင်း သူ၏ လက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း မည်သူမဆို သိရှိပါက ရှက်ရွံ့မှုဖြင့်ပင် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေချင်စိတ် ပေါက်သွားနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဒေမီယန်၏ အလှည့် ရောက်လာသည်။ စစ်ဆေးသူသည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ထံမှ များစွာ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူသည် အခန်းထဲရှိ လူများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ဤလူငယ်သည် ပထမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူများကိုပင် အံ့အားသင့်နေပုံရသည်။

စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ စစ်ဆေးသူသည် သူ့ကို အလျင်စလို ပြုလုပ်ခိုင်းသည်။ “ကဲ မြန်မြန် မင်းနာမည်ပြောတော့၊ ဒါမှ ငါတို့ ဒါကို အပြီးသတ်နိုင်မယ်”

ဒေမီယန်သည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး စွန့်စားမှုများ လုပ်ဆောင်စဉ်ကကဲ့သို့ မျိုးရိုးအမည်ကိုသာ ပြောသင့်သလားဟု စဉ်းစားမိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ ဤသည်မှာ ကျောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် အမည်ဝှက်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ထူးဆန်းလိမ့်မည်။ ဒုတိယအချက်မှာ သူသည် ဂရုမစိုက်တော့ခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် အာ့ခ်ဒေးလ်သို့ မရောက်ရှိမီ သူ့အကြောင်း မည်သူမျှ သတင်းအချက်အလက် ရှာတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့် စိုးရိမ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

“ဒေမီယန် ဗွိုက်” ဟု သူက ပထမကျောက်တုံးပေါ်တွင် လက်တင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လျင်မြန်စွာပင် နံပါတ် ၁၉ သည် သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်။ သူသည် သူတို့အားလုံးတွင် အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုသည် မပြီးဆုံးသေးပေ။

ပထမကျောက်တုံးနှင့် အပြီးသတ်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ဒုတိယကျောက်တုံးနှင့်လည်း အလားတူ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အခြားသူများအတွက် ပေါ်လာသည့် လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုအစား ကျောက်တုံးသည် သူ၏ အဆင့်ကို မပြသနိုင်မီ ခဏမျှ တုန်ခါသွားသည်။

သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ပြင်ပစွမ်းအင်တစ်ခုကို ခံစားနိုင်ပြီး သူသည် လက်ရာပစ္စည်းသည် သူ၏ အဆင့်ကို တိုင်းတာရန် အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် သူကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ စားသုံးလိုက်သည်။ ဒေမီယန်သည် ဤအထူးအရည်အသွေးအကြောင်းကို လုံးဝမေ့လုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ယခုအချိန်တွင် ရှားရှားပါးပါးသာ ပေါ်လာတော့သည်။

သူသည် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သားရဲများစွာကို စားသုံးခဲ့ပြီး သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆက်မပြတ် စွမ်းအင်ရရှိနေစေသည်။ သို့သော် ဤစွမ်းအင်၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုသည် သူကို လှုံ့ဆော်ပေးပုံရသည်။

ကျောက်တုံးသည် တောက်ပလာသော်လည်း မကြာမီ သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ စတင်ပေါ်လာသည်။ ဒေမီယန်သည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသည်။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ဖူးသလို ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် နည်းလမ်းကိုလည်း မတွေ့ရှိခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဆူညံသံများ ငြိမ်သက်သွားပြီး ကျောက်တုံးသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် တောက်ပလာသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပြည့်ဝသွားပုံရသည်။

အခြား စစ်ဆေးခံသူများသည် သူ၏ အသက် သို့မဟုတ် သူသည် ကျောက်တုံးကို ထိတွေ့သောအခါ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်ကြောင့် အံ့အားသင့်ခဲ့ကြလျှင်ပင် သူသည် ပြသသော နံပါတ်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး မူးမေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။

စစ်ဆေးသူ၏ မျက်လုံးများပင် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး စကားလုံးများ ထွက်လာရန်ပင် ရုန်းကန်နေရသည်။

“ဒါ-ဒေမီယန် ဗွိုက် အသက် ၁၉ အဆင့် ၇၅”

ဒေမီယန်သည် တတိယအဆင့်သို့ တစ်ဝက်နီးပါး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။