စုချင်းယင်၊ မြေနဲ့သစ်သားဝိညာဉ်အမြစ်

ခဏကြာတော့၊ နောက်ဆုံးမှာ ယုရွှယ်လန်က ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်လေးခုကို မစုပ်ယူနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ အဖြူ၊ အနက်၊ နဲ့ အစိမ်းရောင်တွေ ပေါ်လာတယ်၊ ဒါက သတ္တု၊ ရေ၊ နဲ့ သစ်သား ဝိညာဉ်အမြစ်သုံးမျိုးကို ကိုယ်စားပြုတယ်။

"နှမြောစရာပဲ။" ချီမင်က ပြောတယ်၊ "ဒါက တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်သုံးမျိုးပဲရှိတယ်။ စတုတ္ထအဆင့်ကို မရောက်ဘူး။"

"ဒါတောင် တော်တော်ကောင်းနေပါပြီ။" လုချင်းယန်နဲ့ တခြားသူတွေက ပြောကြတယ်၊ "နောက်ထပ်စစ်ဆေးမှုတွေမှာ သူက စံရလဒ်တစ်ခုရသရွေ့၊ အနည်းဆုံးတော့ အတွင်းစည်းတပည့်တောင် တိုက်ရိုက်ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ချီမင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အပေါ်က ကျယ်ပြန့်တဲ့ ဗလာကြေးမုံထဲက ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့အာရုံက ချက်ချင်းဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့ဩတဲ့အမူအရာတစ်ခု မထိန်းနိုင်ဘဲ ပေါ်လာတယ်။

"ဂျူနီယာမောင်လေး ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

လုချင်းယန်က ခံစားမိပြီး စူးစမ်းသလို မေးလိုက်တယ်။ သူက ချီမင်ရဲ့အကြည့်နောက်လိုက်ပြီးဗလာကြေးမုံကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့မျက်စိရှေ့ရောက်လာတဲ့ မြင်ကွင်းက သူ့ကို ထပ်ပြီး တုန်လှုပ်သွားစေတယ်။

ပိုပြီးတောင် တုန်လှုပ်စရာကောင်းသေးတယ်။

"အဲ့ဒါက..."

"လေးခု! သူက ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်လေးခုကို စုပ်ယူလိုက်တယ်!"

"တစ်ယောက်ယောက်က ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်လေးခုကို စုပ်ယူလိုက်ပြီ!"

"..."

သူတို့ တုန်လှုပ်သွားကြတယ်။

ချီမင်နဲ့ လုချင်းယန်တင်မကဘူး။ တခြားတောင်ထွတ်ဆယ့်တစ်တောင်က အတွင်းစည်းဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေလည်းဗလာကြေးမုံကနေပြသနေတဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ကြတယ်။

ဒါက အစေခံယူနီဖောင်းဝတ်ထားတဲ့ သေးငယ်တဲ့ကောင်မလေးတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။ တောအုပ်ထဲမှာ ခရီးအရှည်ကြီးသွားခဲ့ရလို့ သူ့အဝတ်အစားတွေက စုတ်ပြဲနေပြီး သူ့ရဲ့ဖြူဖွေးတဲ့အသားအရေကို မြင်နေရတယ်။ သူ့ဆံပင်တွေလည်း ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတယ်။ သေချာမကြည့်ရင်၊ သူက တော်တော်လေးမထင်မရှားပုံပေါက်ပြီး သိပ်ပြီးတည်ရှိမှုမရှိသလိုဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့၊ ဒီလိုသေးငယ်ပြီး မထင်မရှားကောင်မလေးက တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်လေးခုကို စုပ်ယူလိုက်တယ်!

တစ်ခုသိထားရမှာက၊ ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ဆန်းကြယ်ဘုံထဲမှာ ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်လေးခုကို စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာက သူ့ရဲ့အရည်အချင်းက ယုရွှယ်လန်ထက်သာလွန်ပြီး စတုတ္ထအဆင့် ဓာတ်နှစ်မျိုးဝိညာဉ်အမြစ်ကို ရောက်သွားပြီဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲဖြစ်တယ်။

ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးနဲ့ဆိုရင်၊ သူက အမွေခံတပည့်ဖြစ်နိုင်တဲ့ အလားအလာရှိနေပြီ။

"ဂျူနီယာမောင်လေး။" လုချင်းယန်က ချက်ချင်းပြောလိုက်တယ်၊ "မြန်မြန်၊ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းပြကြေးမုံကိုယ်ပွားကိုသုံးပြီး ဒီကောင်မလေးရဲ့အကြောင်း နဲ့ နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းလိုက်စမ်း။"

"ဟုတ်ကဲ့။" ချီမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

ဗြိန်း!

ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းပြကြေးမုံကိုယ်ပွားရဲ့အကူအညီနဲ့၊ ချီမင်က ဒီကောင်မလေးရဲ့‌အကြောင်း နဲ့ နောက်ကြောင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သိလိုက်ရတယ်။ အရမ်းရှင်းလင်းနေတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူက သာမန်သေမျိုးတစ်ယောက်ပဲဖြစ်တယ်။

"သူ့နာမည်က စုချင်းယင် တဲ့။"

ချီမင်က ပြောတယ်၊ "သူက ဒီနှစ်မှ ၁၆ နှစ်ပဲရှိသေးတယ်။ သူကတိမ်စိမ်းတောင်ထွတ်ရဲ့ အာဏာစက်အောက်က ယွမ်ရှန်းအင်ပါယာရဲ့ နဝမမင်းသမီး ယွမ်ဖုန်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်အ‌စေခံပဲ။ သူက စုမိသားစုကျေးရွှာမှာ နေတဲ့သာမန်လယ်သမားမလေးတစ်ယောက်ပဲ။"

"သူ့မိဘတွေက အသက်ရှင်လျက်ရှိသေးတယ်။"

"ဒါက တိမ်စိမ်းတောင်ထွတ်ရဲ့ အာဏာစက်အောက်မှာ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ။"

လုချင်းယန်က အံ့ဩတကြီးပြောတယ်၊ "ယုရွှယ်လန်က အန်းရှီတိုင်းပြည်က။ ဒီစုချင်းယင်က ယွမ်ရှန်းအင်ပါယာက။တိမ်စိမ်းတောင်ထွတ်ရဲ့ကံက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်ကောင်းသွားတာလဲ?"

"‌ဂျူနီယာမောင်လေး။" လုချင်းယန်က ပြောတယ်၊ "နောက်ဆက်ပြီးမင်းက ယုရွှယ်လန်နဲ့ စုချင်းယင်ကို ပိုပြီးအာရုံစိုက်ရလိမ့်မယ်။"

"ကောင်းပါပြီ စီနီယာအစ်မ။" ချီမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ဆန်းကြယ်ဘုံထဲမှာ။

"ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်လေးခု။"

ယုရွှယ်လန်ကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အခြေအနေနဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိလိုက်တယ်။ သူက အဝေးကိုလှမ်းကြည့်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်တယ်၊ "ဒီကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းစု‌ဝေးပွဲမှာ တကယ့်စစ်မှန်တဲ့နဂါးပေါ်လာတာလား?"

"ဟူး..."

ယုရွှယ်လန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှုလိုက်တယ်။ သူ့မျက်လုံးအိမ်ထဲမှာ၊ သွေးကြာပန်းပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု‌ပေါ်သလိုဖြစ်သွားတယ်။ သူက လေသံတိုးတိုးနဲ့ပြောလိုက်တယ်၊ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းကို ဝင်ကိုဝင်ရမယ်။"

ယုရွှယ်လန်က သွေးကြာပန်းနတ်ဆိုးမပဲ။ နတ်သမီးဖန်ရှီးရဲ့အကူအညီနဲ့၊ သူက သူ့ရဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကိုးထပ်အနီရောင်ကြာပန်းကိုသုံးပြီး သူ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။

ဒါ့အပြင်၊ အသင်္ချေနတ်ဆိုးဂူရဲ့အကူအညီနဲ့၊ သူက အန်းရှီတိုင်းပြည်ရဲ့ ယုမြို့စားစံအိမ်ထဲကို ခိုးဝင်ပြီး သူ့သမီးဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အခု မိသားစုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့၊ သူ့ရဲ့‌ အကြောင်းကို မေးခွန်းထုတ်စရာမရှိတော့ဘူး။

သွေးကြာပန်းနတ်ဆိုးမက သူ့ရဲ့အတိတ်ကို လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ။ သူက သွေးကြာပန်းနတ်ဆိုးမမဟုတ်တော့ဘူး၊ အန်းရှီတိုင်းပြည် ယုမြို့စားရဲ့သမီးပဲ။ သူ့ရဲ့နောက်ကြောင်းက ဖြူစင်တယ်။

ဗြိန်း!

ချက်ချင်းပဲ၊ ယုရွှယ်လန်က ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းတံဆိပ်ကနေတစ်ဆင့် ဒုတိယစစ်ဆေးမှုနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ရရှိလိုက်တယ်။ ဒုတိယစစ်ဆေးမှုကို ဒုတိယဆန်းကြယ်ဘုံဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဉာဏ်အလင်းဆန်းကြယ်ဘုံမှာ ပြုလုပ်မှာဖြစ်တယ်။

သေချာတာကပါဝင်သူအားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းတံဆိပ်ထဲက အချက်အလက်တွေအတိုင်း ဝိညာဉ်ဉာဏ်အလင်းဆန်းကြယ်ဘုံဆီ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သွားကြရမှာ။ လမ်းမှာ ဘယ်လိုအန္တရာယ်မျိုး ကြုံတွေ့ရမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။

သူတို့ သေသွားနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့၊ သူတို့က အခွင့်အရေးတချို့ ရနိုင်ကောင်းရနိုင်တယ်။

ဒါ့အပြင်၊ ဝိညာဉ်ဉာဏ်အလင်းဆန်းကြယ်ဘုံကို အဓိကအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုကို စမ်းသပ်ဖို့ သုံးတယ်။

"သွားကြစို့။"

ဗြိန်း!

စိတ်ကူးလိုက်ရုံနဲ့၊ ယုရွှယ်လန်က ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းတံဆိပ်ကနေတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ဆန်းကြယ်ဘုံအပြင်ဘက်ကို ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရတယ်။ တည်နေရာကို အတည်ပြုပြီးတော့၊ သူက သူ့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုသိုင်းကွက်ကိုသုံးပြီး ထွက်ခွာသွားတယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ၊ ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ဆန်းကြယ်ဘုံထဲမှာ၊ စုချင်းယင်ကို ပါဝင်သူအများအပြားက ဝိုင်းထားကြတယ်။

သူတို့က စုချင်းယင်က စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်လေးခုကို စုပ်ယူလိုက်တာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်ပြီး အရမ်းတုန်လှုပ်သွားကြတယ်။ ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်တစ်ခုတောင် မစုပ်ယူနိုင်တဲ့ ပါဝင်သူတွေက သူတို့မှာ ဘာဝိညာဉ်အမြစ်မှမရှိဘဲ ကျင့်ကြံဖို့ ကံမပါဘူးဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်တယ်။

"ချင်း... ချင်းယင်၊ နင်... နင်..."

ယွမ်ဖုန်းက သူ့ရဲ့နီထွေးနေတဲ့နှုတ်ခမ်းကို လက်နဲ့အုပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့မျက်နှာအမူအရာက မယုံနိုင်မှုနဲ့ တုန်လှုပ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ သူ့ရဲ့လှပတဲ့မျက်လုံးတွေက အလင်းတွေနဲ့ တောက်ပနေတယ်။ သူ့အဝတ်အစားတွေက ခမ်းနားပြီး၊ သူ့ရုပ်ရည်က ပိုပြီးတောင် ထူးခြားနေသေးတယ်။

စုချင်းယင်က ယွမ်ဖုန်းရဲ့ဘေးမှာ အစေခံတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရပ်နေခဲ့ဖူးတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့၊ လုံးဝကွဲပြားသွားပြီ။

စုချင်းယင်က ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်လေးခုကို စုပ်ယူလိုက်တယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ တုန်ခါသွားပြီး၊ အလင်းနှစ်မျိုးပေါ်လာတယ်။ အဲ့ဒါတွေက အနက်ရောင်နဲ့ အစိမ်းရောင်၊ မြေနဲ့သစ်သား ဓာတ်နှစ်မျိုးဝိညာဉ်အမြစ်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတယ်။

ဒါက လူအများရဲ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်တယ်။

သူက အာရုံစိုက်မှုရဲ့ဗဟိုချက် ဖြစ်နေပြီ။

"မင်း... မင်းသမီး၊ ကျွန်မ... ကျွန်မ..."

စုချင်းယင်လည်း အရမ်းအံ့ဩနေတယ်။ ဘာလို့ဒီလိုဖြစ်သွားမှန်း သူလုံးဝမသိဘူး။ သူက မင်းသမီးနဲ့အတူလိုက်ပါလာတဲ့ အစေခံမလေးတစ်ယောက်ပဲဖြစ်ပြီး၊ အန္တရာယ်ကြုံလာရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်စတေးရမယ့်သူဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့၊ သူက ဘယ်သူမှမမျှော်လင့်ထားတဲ့ ပါရမီတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်တယ်။

မြေနဲ့သစ်သား ဓာတ်နှစ်မျိုးဝိညာဉ်အမြစ်။

စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီ။

သူ့ကို အမွေခံမျိုးစေ့လို့တောင် ခေါ်နိုင်တယ်။

တခြားတစ်ဖက်မှာတော့၊ ယွမ်ဖုန်းက သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ နဲ့ မြေ ဆိုတဲ့ ဒြပ်စင်လေးမျိုးဝိညာဉ်အမြစ်ပဲရှိပြီး၊ ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီပဲရှိတယ်။ စုချင်းယင်ရဲ့ဘေးမှာရပ်နေတော့၊ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်အမြစ်အလင်းရောင်က အရမ်းမှေးမှိန်နေတယ်။

လုံးဝနှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။

"ချင်းယင်။" ယွမ်ဖုန်းက စိတ်တည်ငြိမ်အောင်လုပ်လိုက်တယ်။ သူက မနာလိုဖြစ်ပြီး နည်းနည်းတော့ဝန်တိုသွားပေမယ့်၊ ဒီကိစ္စကြောင့် သူ့ရဲ့အသိဉာဏ်ကို မဆုံးရှုံးသွားဘူး။ အဲဒီအစား၊ သူက စုချင်းယင်ကို ညင်သာစွာပြုံးပြပြီး ပြောတယ်၊ "နင်က ငါးနှစ်သမီးကတည်းက နန်းတော်ထဲဝင်လာပြီး ငါနဲ့အတူကြီးပြင်းလာတာ။ နင်က ငါ့ရဲ့အစေခံမလေးဖြစ်ပေမယ့်၊ ငါက နင့်ကို ငါ့ရဲ့ညီမလေးလိုပဲ အမြဲဆက်ဆံခဲ့တယ်။"

"နင်က ဒီလောက်ပါရမီရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါတကယ်မထင်ထားခဲ့ဘူး။ နင့်ရဲ့အစ်မတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ ငါ နင့်အတွက်တကယ်ဝမ်းသာတယ်။ ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ချင်းယင်။"

"မင်း... မင်းသမီး၊ ကျွန်မ... ကျွန်မ..."

စုချင်းယင်က စကားထစ်နေတယ်။ သူက ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေပုံပဲ၊ သူ့ရဲ့သေးငယ်တဲ့ ဘဲဥပုံမျက်နှာလေးက ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတဲ့အမူအရာနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

သူက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမှမကြုံဖူးဘူး။

"ချင်းယင်။" ယွမ်ဖုန်းက ပြောတယ်၊ "ငါ့ကို မင်းသမီးလို့မခေါ်နဲ့တော့။ နင်က ငါ့ကို နင့်အစ်မအဖြစ် အသိအမှတ်မပြုချင်လို့လား? ငါက မင်းသမီးမဟုတ်တော့ဘူး။ ငါက ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ ပါဝင်သူတစ်ယောက်ပဲ။ ငါက နင်နဲ့အတူတူပဲ။"

"နင် ငါ့ကို ယွမ်ဖုန်း ဒါမှမဟုတ် အစ်မယွမ်လို့ ခေါ်နိုင်တယ်။"

"အစ်မ... အစ်မယွမ်။" စုချင်းယင်က အားနည်းစွာပြောလိုက်တယ်။

"ကောင်းပြီ။" ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးပြီးပြောတယ်၊ "ငါက နင့်ကို ငါ့ညီမလေးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုချင်နေတာ ကြာပြီ။ အခွင့်အရေးမရခဲ့လို့ပါ။"

"ညီမလေးချင်းယင်။" ယွမ်ဖုန်းက ဆက်ပြောတယ်၊ "ငါတို့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက မကောင်းဘူး။ နင့်ရဲ့ပါရမီက အရမ်းမြင့်မားတယ်၊ ပြီးတော့ နင်က ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ဆန်းကြယ်ဘုံစမ်းသပ်မှုမှာ ကျရှုံးသွားတဲ့ ပါဝင်သူတွေရဲ့ မုန်းတီးမှုကို နှိုးဆွပြီးသွားပြီ။"

"ဒီပါဝင်သူတွေမှာ ဝိညာဉ်အမြစ် လုံးဝမရှိဘူး။ သူတို့က သူတို့ဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ ကျင့်ကြံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ နှစ်တစ်ရာကြာရင်၊ သူတို့က မြူမှုန်တွေအဖြစ် ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့..."

"ဒီထုတ်ပယ်ခံရတဲ့ ပါဝင်သူတွေထဲမှာ၊ မနာလိုစိတ်ကြောင့် နင့်ကိုမုန်းတီးမယ့်သူတွေ အများကြီးရှိမှာသေချာတယ်။ သူတို့က နင့်ကို ချောင်းမြောင်းပြီး သတ်ဖြတ်ကောင်းသတ်ဖြတ်လိမ့်မယ်။ ဒီလူတွေထဲမှာ သိုင်းသမားတွေ အများကြီးပါတယ်။"

"သူတို့က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ နင့်ကို ကျိန်းသေကာကွယ်ပေးမှာပါ။"

"အစ်မယွမ်၊ ကျွန်မ... ဒါတွေအားလုံး ကျွန်မအမှားပါ..." စုချင်းယင်က ခေါင်းအနည်းငယ်ငုံ့လိုက်တယ်။

ရှု!

ရုတ်တရက်၊ လူအုပ်ထဲမှာ၊ ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်လက်နက်မြားတစ်စင်းကိုပစ်လိုက်တယ်။ ဒါက အရမ်းမြန်ပြီး စုချင်းယင်ရဲ့ခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ထားတယ်။

"သတိထား!"

ကလန်!

ယွမ်ဖုန်းရဲ့မျက်ဆံတွေ ကျုံ့သွားတယ်။ သူ့ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့၊ မြားတစ်စင်း ပျံထွက်လာပြီး တခြားတစ်ဖက်ကမြားကို တားဆီးလိုက်တယ်။

"ဘယ်သူလဲ?"

"မင်းသမီးကိုတောင် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်?"

"မင်း သေချင်နေတာလား!"

ယွမ်ဖုန်းနဲ့အတူလိုက်ပါလာတဲ့ လူငယ်အစောင့်တွေလည်း ရှိတယ်။ အရေအတွက်မများဘူး၊ သုံးယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက ပြီးပြည့်စုံမှုမွေးပြီးစအဆင့်မှာရှိပြီး၊ မွေးရာပါအဆင့်နဲ့ တစ်လှမ်းပဲကွာတော့တယ်။

သူတို့က အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်ခံပါရမီရှင်တွေဖြစ်တယ်။

"တိုက်!"

"သေစမ်း!"

"ဒီလောက်မြင့်မားတဲ့ပါရမီရှိရဲတယ်?"

"သူ့ကိုသတ်!"

"..."

ပါဝင်သူအများအပြား ပေါက်ကွဲထွက်လာကြတယ်။ သူတို့က အရေအတွက်များပြားပြီး၊ အနည်းဆုံး ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့သူတွေက စုချင်းယင်၊ ယွမ်ဖုန်း၊ နဲ့ တခြားသူတွေကို ဝိုင်းထားကြတယ်။

ယွမ်ဖုန်းနဲ့ တခြားသူတွေက ဒီပါဝင်သူတွေရဲ့ မနာလိုမှုနဲ့ မုန်းတီးမှုကို လျှော့တွက်မိသွားကြတယ်။

စည်းမျဉ်းတွေမရှိတော့တဲ့အခါ၊ သူတို့က သူတို့ရဲ့ရက်စက်တဲ့မျက်နှာတွေနဲ့အစွယ်တွေကို ထုတ်ပြကြတယ်။

"ပြေး!"

ယွမ်ဖုန်းက စုချင်းယင်ရဲ့လက်ကို ဆွဲလိုက်တယ်။

"!!!"

စုချင်းယင်က အံကြိတ်ပြီး ထွက်ပြေးတယ်။

အစောင့်သုံးယောက်ရဲ့အကူအညီနဲ့၊ သူတို့က ဝိုင်းရံမှုကနေ လုံခြုံစွာထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြတယ်။

"အား!!!"

ဒါပေမဲ့၊ အစောင့်သုံးယောက်က ဒီပါဝင်သူတွေရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရသွားပြီး၊ သူတို့က နာကျင်စွာအော်ဟစ်လိုက်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပါဝင်သူအများအပြားကလည်း အစောင့်သုံးယောက်ရဲ့လက်ချက်နဲ့ တိုက်ရိုက်အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။

"မြန်မြန်!" ယွမ်ဖုန်းက အော်လိုက်တယ်၊ "ငါတို့ ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ဆန်းကြယ်ဘုံကနေ ချက်ချင်းထွက်ခွာမယ်။"

"ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့။" စုချင်းယင်က မြန်မြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

ဗြိန်း! ဗြိန်း!

သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းတံဆိပ်နဲ့ မြန်မြန်ဆက်သွယ်လိုက်ကြတယ်။ သူတို့ကိုယ်ပေါ်မှာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတွေ လက်သွားပြီး၊ သူတို့က ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ဆန်းကြယ်ဘုံအပြင်ဘက်ကို ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရတယ်။ အပြင်ဘက်ကိုပြန်ရောက်ပြီးတော့၊ သူတို့ရရှိထားတဲ့အချက်အလက်တွေအတိုင်း ဒုတိယဆန်းကြယ်ဘုံဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဉာဏ်အလင်းဆန်းကြယ်ဘုံဆီကို မြန်မြန်ပြေးထွက်သွားကြတယ်။

"သူ့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်က မဆိုးပါဘူး။" လုချင်းယန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပုံရိပ်ထဲက စုချင်းယင်နဲ့ ယွမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်းပြောတယ်၊ "သူတို့သာ အချင်းချင်းအပြန်အလှန်ကူညီပြီး ဒီလမ်းကို ဆက်လျှောက်နိုင်ရင်၊ သူတို့ရဲ့အနာဂတ်က တောက်ပပါတယ်။"

"ဒီစုချင်းယင်က တကယ့်အမွေခံတပည့်မျိုးစေ့အစစ်ပဲ။"

ချီမင်က ပြောတယ်၊ "အစပိုင်းမှာ၊ သူက ရုတ်တရက်အခြေအနေတွေနဲ့ နည်းနည်းအသားမကျသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက မြန်မြန်စိတ်တည်ငြိမ်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့တုံ့ပြန်မှုက တကယ်မဆိုးပါဘူး။ သူ့ကို မျက်နှာသာနည်းနည်း ပေးနိုင်တယ်။"

"ပြီးတော့၊ အဲ့ဒီယုရွှယ်လန်လည်းပါတယ်။" ထန်ချန်လင်းက ပြောတယ်၊ "လောလောဆယ်တော့၊ ဒီနှစ်ယောက်ပဲ ပြောပလောက်အောင်ရှိသေးတယ်။"