အခန်း (၆၆၂)

အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းနှင့် အငွေ့အသက်က မီးရှူးမီးပန်းများပမာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ပင်ကျင်းမြို့ အပြင်ဘက် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော သခင်ကြီးချောင်၊ ချောင်ဖေးယွဲ့နှင့် တခြားသော သိုင်းသခင်များအားလုံးက သူတို့ လှည့်စားခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြ၏။ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသထွက်မှုကြောင့် သူတို့က မြေနတ်သမီးရေကန်ဆီကို သိုင်းသခင်တစ်ယောက် အမြန်စေလွှတ်ပြီး ရေခဲမျက်လုံးကို ထိန်းချုပ်၍ ရတနာများကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ချုံဟယ်က သူ၏ကောင်းကင်လမ်းညွှန်ချက် (၇) သွယ်ကြောင့် သူတို့ကို ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးနိုင်မည်လော။ သူက ဝင်္ကပါ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်၊ မြေအင်မော်တယ် ရုပ်အလောင်းနှင့် သိုင်းသခင်များ၏ ပူးပေါင်းစွမ်းအားကို ချိုးဖျက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ဘိုးဘေးလင်းပေါင်ကဲ့သို့သော ဓမ္မကာရအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်က သူတို့ကို ယာယီတားဆီးထားရန်တော့ ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

သခင်ကြီးချောင်က သူ၏ဓားသိုင်းပညာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ငြိမ်မှုတစ်ခုက လေထဲတွင် ပျံဝဲလာခဲ့သည်။ သူက မြေအင်မော်တယ်ရုပ်အလောင်း၏ အကူအညီနှင့် ဘိုးဘေးလင်းပေါင်ကို ခုခံ၍ မရစေရန် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်သည်။

ပင်ကျင်းမြို့ထဲတွင် ရတနာပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့နေရသော ဝေ့ကျင်းအဆင့် ပညာရှင်များစွာ ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံးက ဝင်္ကပါထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့်အတွက် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုက အလွန်သိသာနေကြ၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင် အနီးအနား မြို့ငယ်လေးများ၌ နေထိုင်နေသော ပညာရှင်များက အလင်းတန်းများအဖြစ် ပျံသန်းပြီး မြေနတ်သမီးရေကန်ရှိရာကို ပျံသန်းလာခဲ့ကြသည်။

ထိုအရာကို မြင်သည့်အခါ ကျန်းကျိဝေက မြေပုံကို သိမ်းလိုက်ပြီး ရေခဲမီးတောက် တောင်ကြားထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။ သူမက ထိုသူများကို တားဆီးရန် ရေကန်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

"ဂျိမ်း..."

သိန်းပေါင်းများစွာသော မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဆန်းကြယ်လိပ်က လေထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီရောင်မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအရာက လျှပ်စီးကြောင်းများကို ချုပ်ငြိမ်းသွားစေနိုင်သော မိုးရေများအဖြစ် လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာခဲ့၏။ သူတို့က အချင်းချင်း ချုပ်နှောင်ပြီး ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကျဆင်းလာသည့်အရာများကလည်း ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည့်အတွက် အနက်ရောင်ရေများ၏ အလင်းတန်းက ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆန်းကြယ်လိပ်နှင့် မြွေပျံတို့၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျန်းဝူ ခန်းမကဲ့သို့ အကာအကွယ် မှော်အစွမ်းနှင့် တားဆီးထားခြင်း မရှိသည့်အတွက် ထိုတိုက်ခိုက်မှုက မိုင် (၁၀၀)အတွင်း ရှိနေသော အရာအားလုံးကို အမှုန့်များအဖြစ် ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအလံကို ကိုင်ထားရင်း မုန့်ချီကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသော စွမ်းအင်များအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားသလို ခံစားနေရသည်။ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာနေသော လှိုင်းလုံးများက သူ့ကို အပေါ်ဘက်တွင် လွင့်သွားစေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်လမ်းညွှန်ချက် (၇) သွယ်၏ ပဉ္စမသိုင်းကွက် ရှိနေသော သစ်ပင်ငယ်လေးကို ကျော်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် သူက သစ်ပင်နောက်တွင် ရှိနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

ထိုအရာက မုန့်ချီ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် ဖြစ်၏။ သူက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအလံကို စွမ်းအားကုန်ဆုံးသွားစေမည်ဆိုလျှင်ပင် အခွင့်အရေးကို ယာယီအရယူချင်နေခဲ့သည်။ သက်ရောက်မှု၏ တန်ပြန်စွမ်းအားကို အသုံးချပြီး သူက သစ်ပင်အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့၏။

အစိမ်းရောင် သစ်ရွက်လေးများက အလွန်နီးကပ်နေသည်ကို မြင်သည့်အခါ မုန့်ချီက ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ပြီး သဘာဝချုပ်နှောင်ခြင်းအစွမ်းကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူက ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကို မြှင့်တင်ပြီး အကာအကွယ်စွမ်းအင် ရရှိရန် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆန္ဒကို ငှားရမ်းအသုံးပြုချင်နေခဲ့သည်။

မြေအင်မော်တယ်ရုပ်အလောင်းကတော့ လျှပ်စီးကြောင်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာနေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှမရှိချေ။ သူက တစ်ယောက်တည်း တီးတိုးရေရွတ်နေခဲ့၏။

"တံခါးပွင့်လာပြီ … တံခါးပွင့်လာပြီ…"

မုန့်ချီက အနက်ရောင်ရေများနှင့် အနီရောင်မြူခိုးများ၏ တိုက်စားလောင်ကျွမ်းမှုကို သည်းခံပြီး ရပ်တန့်နေခြင်း မရှိဘဲ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ငယ်လေးဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူက ဘယ်လက်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ တစ်ပြိုင်နက်တည်းဆိုသလိုပင် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုက ရတနာ (၆)မျိုးလုံးကို ယူဆောင်သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သည့်အခါ မုန့်ချီက ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေခဲ့၏။ သူက နောက်ကို ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး သဘာဝချုပ်နှောင်ခြင်းအစွမ်းကို မသုံးသေးပေ။ မြေအင်မော်တယ်ရုပ်အလောင်းက ရတနာများ ယူဆောင်နေသည်ကိုသာ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ကောင်းကင်မြစ်ဓား ပါဝင်နေသော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာက မြေအင်မော်တယ် ရုပ်အလောင်းနှင့် အနီးဆုံး ဖြစ်သည်။ မျက်စိတမှိတ်အတွင်း ထိုအရာက ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်း၏ ဆွဲယူခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ အရာအားလုံးက အလွန်လျင်မြန်နေသည့်အတွက် သူက ဖမ်းနိုင်ရုံသာ ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ၏အပေါ်ဘက်မှ အနက်ရောင်အငွေ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများကို အငွေ့ပျံသွားစေခဲ့သည်။ ထိုအရာက မြေအင်မော်တယ် ရုပ်အလောင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့၏။

"အား..."

မြေအင်မော်တယ်ရုပ်အလောင်းက ကြောက်စရာကောင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်အငွေ့များက သူ့ကို လောင်ကျွမ်းနေခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံး၊ နားနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အပေါက်တိုင်းမှနေ၍ အစိမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာနေခဲ့၏။ သူတို့က အနက်ရောင်အငွေ့များကို ဖျက်ဆီးပစ်နေခဲ့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးက ညီမျှနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် တခြားသော ပစ္စည်း (၅)ခုဆီမှ လှုပ်ရှားမှုများ စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့က လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော အညစ်အကြေးများကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေပြီး ကျိန်စာတစ်ခုကဲ့သို့ မမြင်ရပေ။ မိုးကြိုးစပါးအုံးမြွေ၏ နောက်ကို လိုက်ပြီး သူတို့က မြေအင်မော်တယ်ရုပ်အလောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"အား..."

အနက်ရောင်အငွေ့များက မြေအင်မော်တယ်အရုပ်အလောင်းထဲတွင် ဝင်ချည်ထွက်ချည် ဖြစ်နေပြီး ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများကို စုပ်ယူထုတ်လွှတ်နေသည့်အတွက် သူ၏မျက်လုံးများက လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်လာနေခဲ့သည်။ သူက အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည့်အလား အော်သံများလည်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာနေခဲ့၏။

ထိုအရာကို မြင်သည့်အခါ မုန့်ချီက ရုပ်အလောင်း၏ ဒဏ်ရာများကို တွေးမိသွားသည့် အတွက် မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ရှုံ့မဲ့သွားမိခဲ့သည်။ ထိုအရာများက မုန့်ချီအတွက် ကျန်းဝူအင်ပါယာ ချန်ထားခဲ့သော ရတနာများ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဝူအင်ပါယာက တခြားလူများကို ထိုအရာများ ရယူရန် တားဆီးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူအင်ပါယာ၏ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်က သူ့ကို သတိမပေးလျှင်ပင် မုန့်ချီကတော့ ထိုရတနာများကို စစ်ဆေးပြီး သေချာခွဲခြမ်းကြည့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူက စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်း အလျင်စလို လုပ်ဆောင်ခြင်းထက် အချိန်ကြာကြာ စစ်ဆေးမိမည်သာ ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လောဘကြောင့် သေဆုံးသွားရသော လူပေါင်းများစွာ ရှိနေတတ်သည်။ မည်သည့်ထောင်ချောက် ဖြစ်စေကာမူ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး ရတနာများ၏အပေါ်တွင် ကျိန်စာများ ရှိနေနိုင်သည်။ အတွင်းထဲတွင် အရှင်သခင်၏ဝိညာဉ်တစ်ခုပင် ကိန်းအောင်းနေနိုင်၏။ ထိုအရာက ရတနာများကို ယူဆောင်သည့်အချိန်တွင် သိရမည့် လက္ခဏာများ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာက သေဆုံးသွားလျှင် အစမှ ပြန်စ၍ ရနိုင်သော ကစားပွဲတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ အလွန်စွမ်းအားကြီးမားပြီး ရှေးကျသော ရတနာသိုက်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အချိန်တွင် ဘာကြောင့် ထိုအရာကို တိုက်ရိုက်ယူဆောင်ရမည်နည်း။ ထိုအရာက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်ရှာနေခြင်းပင် မဟုတ်ပေလော။

မုန့်ချီက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားကြည့်ပြီး ဘာမျှမဖြစ်လျှင်ပင် သတိလွတ်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုပစ္စည်းက သူ့အသက်ကို သက်ရောက်စေနိုင်ခြင်း မရှိလျှင်ပင် သူကတော့ မဆင်မခြင်လုပ်မည့်အစား လက်လျှော့လိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင် အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်တိုင်းက ထိုလုပ်ငန်းစဉ်များကို သေချာပေါက် နားလည်မည်သာ ဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့်က ပစ္စည်းကို စစ်ဆေးပြီး အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် သုံးသပ်ရန် ဖြစ်၏။ ထိုအရာက ပစ္စည်းအတုအစစ် ဟုတ်မဟုတ်ကို လျစ်လျူရှုမိခြင်းမှ တားဆီးနိုင်သည်။

ဒုတိယအဆင့်ကတော့ ထောင်ချောက်များကို စစ်ဆေးရန် ဖြစ်၏။ မည်သည့်အရာမျှမရှိလျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း ထိုအရာကို အဝေးမှနေ၍ အသက်သွင်းကြည့်ရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။ တတိယအဆင့်ကတော့ ရတနာကို အာရုံခံရန် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် အတွင်းထဲတွင် လျှို့ဝှက်ကျိန်စာများ၊ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုများရှိမရှိ သေတ္တာကို စစ်ဆေးခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအဆင့်ကတော့ ရတနာထဲတွင် ထောင်ချောက်များ၊ ဝိညာဉ်များရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤအဆင့်တွင်တော့ ပိတ်လှောင်ထားသော အန္တရာယ်များက အလွန်သိုသိပ်လွန်းသည်။ ထိုအရာက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မီးရှူးမီးပန်းများ ထွက်လာနိုင်သည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ကနဦး စစ်ဆေးအတည်ပြုပြီးသွားမှာသာ ပစ္စည်းများကို ဂရုတစိုက် ယူဆောင်သင့်သည်။ တခြားသော စိုးရိမ်မှုများကိုတော့ နောက်ပိုင်းတွင်မှ ကာကွယ်ရမည် ဖြစ်၏။

ကျိကျန်းဓားစံအိမ်နှင့် ကျန်းဝူဂိုဏ်းမှ ဘိုးဘေးများကလည်း ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု မုန့်ချီက ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး ပင်မလမ်းညွှန်ချက်ကို ရယူခဲ့ခြင်းက မုန့်ချီကို သင်ခန်းစာတစ်ခုပေးခဲ့ပြီး သူက သတိမထားမိဘဲ အလေးမဲ့ဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သူက ကံကောင်းသော်လည်း တွေဝေနေမိခဲ့၏။

ရတနာဟူသည်မှာ ရသည်နှင့် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး ထွက်ပြေးရမည်သာ ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုအရာများ အားလုံးမတိုင်ခင် ရတနာကို တခြားလူတစ်ယောက်ယောက်က ယူမသွားရန် လိုအပ်ပြီး ရတနာက အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်။

မုန့်ချီက ရတနာများကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ထောင့်နေရာ၌ ရပ်နေပြီး လောဘက သူ့ကို ဖုံးကွယ်သွားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူက အတွေ့အကြုံများအရသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူက ထူးထူးခြားခြားကို ဂရုစိုက်နေပြီး မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ရတနာများကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိနေခဲ့၏။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ဝတ္ထုတွေ အများကြီးဖတ်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ သေမင်းလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ အဆိပ်တွေ ပြည့်နေတဲ့ရတနာတွေကို တွေ့ရတတ်တယ်။ နောက်ဆုံး လောဘကြီးတဲ့ သိုက်တူးသမားတွေက ရူးပြီး သေဆုံးသွားကြတာပဲ။ ဒီလိုရှေးဟောင်းစွမ်းအားတွေ ၊ နတ်ဘုရားတွေ ၊ ဗုဒ္ဓတွေ၊ အင်မော်တယ်တွေနဲ့ သူတော်စင်တွေ ပြည့်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုမှာ ကျိန်စာမျိုးစုံရှိနေနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား…"

မုန့်ချီကတော့ အလွန်ဆိုးရွားသော အင်မော်တယ်ရုပ်အလောင်း၏ အခြေအနေကို စိုက်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထိုအချိန်ခဏတွင် အနက်ရောင်အငွေ့များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ကျိန်စာများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အချိန်တွင် မြေအင်မော်တယ်၏ ရုပ်အလောင်းက ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ မျက်နှာအပ်၍ လဲကျသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးကျန်နေသော သူ၏စွဲလမ်းမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိခိုက်မှုအနည်းငယ်သာ ကျန်နေတော့၏။

"ဒီအလောင်းမှာ ခွန်အားပဲရှိတာ ကံကောင်းသွားတယ်။ ဦးနှောက်က သေပြီး သူ့ရဲ့စွဲလမ်းမှုအရပဲ လုပ်ဆောင်နေခဲ့တာ..."

မုန့်ချီက တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူက ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားအနည်းငယ်ကို သုံးလိုက်ပြီး ရှေ့ကို လမ်းလျှောက်၍ သစ်ပင်လေးကို ယူဆောင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ မြေအင်မော်တယ်ရုပ်အလောင်းဆီ၌ အသိဉာဏ် ရှိနေသေးလျှင် သူက ရတနာကို မည်သို့ ယူဆောင်နိုင်မည်နည်း။ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုက သူ့ကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။

အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ယှဉ်ပြိုင်သူကို ရှင်းလင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် ရတနာကို စစ်ဆေးရန် အချိန်မြောက်များစွာ ရနိုင်သည်။ သစ်ပင်ငယ်လေးကို သူ၏လေဟာနယ်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် မုန့်ချီက ချက်ချင်းပင် အမြန်ပြေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ကျန်းဝူအင်ပါယာပေးခဲ့သော သဲလွန်စများကို အခြေခံ၍ ကျိန်စာများကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဝူအင်ပါယာ၏ ဝိညာဉ်က ရတနာ၏တည်နေရာကို မည်သို့ ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့ကိုဖွင့်ရန် လက်သင်္ကေတကို မည်သို့သုံးရမည်ဖြစ်ကြောင်း ၊ ကျိန်စာကို မည်သို့ဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်ကြောင်း ၊ နည်းလမ်းနှင့် အကာအကွယ်စွမ်းရည် အသက်သွင်းသည့် နည်းလမ်းများကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုဝိညာဉ်က ခန်းမထဲတွင် ရတနာမည်မျှနှင့် ကျိန်စာမည်မျှရှိနေကြောင်း မပြောခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည့်အချိန်တွင် အရင်ဆုံး သူလုပ်ခဲ့သည့်အရာက ရတနာများ၏စစ်မှန်မှုနှင့် ကျိန်စာရှိမရှိ အတည်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

သစ်ပင်စိမ်းလေးကလွဲလျှင် တခြားရတနာများထဲ၌ လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်များ သယ်ဆောင်ထားကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် မြေအင်မော်တယ် ရုပ်အလောင်းက သူ့နောက်ကို လိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်လည်း မုန့်ချီက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအလံကိုသုံးပြီး သက်ရောက်မှုကိုသုံး၍ သစ်ပင်စိမ်းလေး၏ အနားသို့ ကပ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြေအနေမကောင်းလျှင် သူက သဘာဝချုပ်နှောင်ခြင်းအစွမ်းကို အသုံးပြုရန် စဉ်းစားထားခဲ့၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက အကာအကွယ်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာများနှင့် ထွက်ပြေးသွား၍ ရနိုင်၏။

ထို့နောက် စွဲလမ်းမှုပြင်းထန်သော မြေအင်မော်တယ် ရုပ်အလောင်းက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရတနာများကို တိုက်ရိုက်ယူဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက မလှုပ်ရှားတော့ပဲ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

တံဆိပ်မှော်အစွမ်းကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ အသက်သွင်းလိုက်သည့်အချိန်တွင် ရတနာ (၆)ခုဆီမှ နောက်ထပ် အနက်ရောင်အငွေ့များ ထွက်မလာတော့ပေ။ သူတို့အားလုံးကို မြေအင်မော်တယ်၏ ရုပ်အလောင်းက ယူဆောင်သွားခဲ့၏။

နေမင်းကြီးရဲ့နှလုံးသား၊ ရေခဲမျက်လုံးသလင်းကျောက်၊ ကောင်းကင်မြစ်ဓား၊ ဆန်းကြယ်လိပ်ဓား၊ ရှေးဟောင်းလေဟာနယ် ထိုးဖောက်ရေးအဆောင်၊ အမှောင်ကံကြမ္မာဆေးရည်တစ်လုံး…

မုန့်ချီက ရတနာများကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများကတော့ အလွန်တောက်ပနေသည့်အတွက် ချူချန်းနင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏။

"ဒါက တော်တော်လေးကို အကျိုးအမြတ်များတယ်…"

အကယ်၍ မြေအင်မော်တယ် ရုပ်အလောင်းကသာ သူ့ကို စွမ်းအားကုန်ဆုံးသွားအောင် မလုပ်ခဲ့လျှင် အရာအားလုံးက ပြည့်စုံသွားပါလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုရာတွင် သူကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဟု သံသယဝင်နေသော သစ်ပင်ငယ်လေးအကြောင်းကို စဉ်းစားမိသည့်အခါ ထိုခံစားချက်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ အရင်းအနှီးမရှိလျှင် အကျိုးအမြတ်လည်း မရှိချေ။

ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကျင့်စဉ်မှ သင်ခန်းစာကို သင်ယူပြီး သူက နောက်ထပ် အချိန်ဆွဲနေခြင်း မရှိချေ။ သူက မြေအင်မော်တယ် ရုပ်အလောင်းကို ကြည့်နေခြင်း မရှိတော့ဘဲ သစ်ပင်ငယ်လေးရှိရာကို ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

မြေအင်မော်တယ် ရုပ်အလောင်းက ဆွဲဆောင်မှု ကြီးမားသော်လည်း ချောင်ရှန်းကျိက အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူတို့က သေချာပေါက် တွေ့ရဦးမည် ဖြစ်၏။ မုန့်ချီက ဤနေရာတွင် ရှိနေသော ရတနာများအားလုံးကို ယူဆောင်သွားသည့်အပြင် ရုပ်အလောင်းကိုပါယူဆောင်သွားမည်ဆိုလျှင် အလွန်များလှသည်။ ဓားပြတိုက်သည့်အချိန်တွင်လည်း တရားမျှတမှု ရှိသင့်သေး၏။

"ဟမ်..."

မုန့်ချီက ထိုရုပ်အလောင်း၏ နောက်ကျောကို သတိထားမိသည့်အခါ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်အနားတွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးအမှတ်အသားလေးတစ်ခု ရှိနေ၏။

"ဒီမြေအင်မော်တယ်က မိုးကြိုးနတ်ဘုရားရဲ့ ဆက်ခံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာလား။ သူက လောကသခင် မတိုင်ခင်မှာ အောင်မြင်ခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် လောကသခင်ရဲ့နောက်မှာ အောင်မြင်ခဲ့တာလား…"

သူက မြေအင်မော်တယ် ရုပ်အလောင်းကို စစ်ဆေးလျှင်လည်း အကျိုးမရှိကြောင်း မုန့်ချီက သိနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချောင်မိသားစုက သူ၏အရာအားလုံးကို ယူဆောင်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ အငွေ့အသက်ကို ယူဆောင်လိုက်ပြီးနောက် သူက လက်ကျန်စွမ်းအင်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူက သစ်ပင်ငယ်လေး ချထားသော စားပွဲခုံ၏ရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့သည်။

သူက အနည်းငယ် ပြန်ဖြည့်ထားခဲ့သော စွမ်းအားများကိုသုံးပြီး အကာအကွယ်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဝူအင်ပါယာ၏ ကျန်းဝူခန်းမကြီးဆီမှ ရေအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဆန်းကြယ်လိပ်ကလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာခဲ့၏။ စွမ်းအားများက စတင်စုစည်းလာပြီး မုန့်ချီရှိရာကို စုစည်းလာနေခဲ့သည်။

ခန်းမကြီး၏ အကာအကွယ် စွမ်းရည်များက အဖိုးတန်ဆုံးရတနာများနှင့် ထွက်ပြေးရန် သူ့ကို ယုံကြည်ချက်ရှိစေသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာက သူ၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ခန်းမတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် သူက အကာအကွယ်မှော်အစွမ်းကို တစ်ကြိမ် ပြည့်ပြည့်ဝဝ အသက်သွင်းနိုင်သေးသည်။ ထိုအရာက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးအလံနှင့် တူညီနေ၏။ သို့သော် ထိုအစွမ်းက အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော မှော်ဝင်္ကပါကို ချိုးဖျက်ရန် သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်သည်။

အနက်ရောင်ရေများက အလံအပေါ် အနည်းငယ်လေးသာ သက်ရောက်မှု ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် မြေအင်မော်တယ်၏ ရုပ်အလောင်းကို တားဆီးရန် အသုံးပြုရာတွင် ပို၍သင့်တော်သည်မှာ သေချာသည်။

ရေအလင်းရောင်များ မြင့်တက်လာခဲ့၏။ ဆန်းကြယ်လိပ်နှင့် မြွေပျံတို့၏ အဖြူအနက် အလင်းတန်းများက မုန့်ချီ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အထွဋ်အထိပ် လိပ်နက်အကာအကွယ်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဗုန်း..."

အဖြူအနက် အလင်းတန်းက ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ထိုးတက်သွားသည့်အချိန်တွင် ခန်းမကြီးက ပြိုကျသွားခဲ့၏။ အေးစက်သော လမင်းကြီးကလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပင် မရှိတော့ပေ။ ဤကမ္ဘာကြီးက စတင် ပေါက်ကွဲလာခဲ့၏။

မုန့်ချီကို လွှမ်းခြုံနေသော အဖြူအနက် အလင်းရောင်များက သူ့ကို ရေခဲအသိုက်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ပြီး နှစ် (၁၀၀၀) ရေခဲသလင်းကျောက်၏ အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားစေခဲ့သည်။ အလင်းတန်းက ဝင်္ကပါကို တည့်တည့်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။

"ဗုန်း..."

ရေနတ်သမီးရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွန်ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ကြီးပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ရန်သူများ၊ ကျွန်းငယ်လေးကို လွှမ်းခြုံနေသော နှင်းများအားလုံး ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။

နှစ် (၁၀၀၀) ရေခဲသလင်းကျောက်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုနေရာမှနေ၍ အဖြူအနက် အလင်းတန်းလေးတစ်ခုက ခက်ခက်ခဲခဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှုက အလွန်ကြီးမားလွန်းသည့်အတွက် ပင်ကျင်းတွင် နေထိုင်သူတိုင်းကပင် သတိထားမိကြသည်။

ဘိုးဘေးလင်းပေါင်က လှည့်ကွက်အနည်းငယ်ကို အသုံးချပြီး သိုင်းသခင်များကို ထိန်းချုပ်နေရင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူက ကျွန်းငယ်လေး၏ အပေါ်ဘက်တွင် ပြန်ပေါ်လာပြီး အဖြူအနက် စွမ်းအားများရှိရာ တည့်တည့်ကို ခုတ်ချလိုက်၏။

"ဗုန်း..."

ဝင်္ကပါပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

မုန့်ချီက သူ၏ရုပ်ရည်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဝင်္ကပါထဲမှ ချက်ချင်း ပြေးထွက်လိုက်သည်။ သူ့ဆီတွင် စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု ခံစားလိုက်မိသည့် အချိန်တွင် ကျန်းကျိဝေ၏ ဓားအလင်းတန်းက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။ ဘိုးဘေးလင်းပေါင်က အောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး သူတို့ (၃) ယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အရာအားလုံးက အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည့်အတွက် ဝေ့ကျင်းအဆင့် ပညာရှင်များ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် တစ်ခုမျှ မကျန်တော့ပေ။ သခင်ကြီးချောင်ကတော့ ဒေါသတကြီး ပျံသန်းလာနေခဲ့၏။ သူက ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းပင် မရှိချေ။

ချောင်မိသားစု စံအိမ်ထဲတွင်တော့ အလွန်ယုံကြည်ချက်ရှိနေသော ဟန်ကွမ်းနှင့် တည်ငြိမ်သော ကောင်းလန်တို့ကတော့ အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်နေသည့်အရာများကို လုံးဝမစိုးရိမ်သလို ထင်မှတ်ရသည်။

အရှေ့ပင်လယ်၏ အပေါ်ဘက်တွင် ဆံပင်ရှုပ်ပွနေသော လူငယ်တာအိုသခင်က နောက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သူက စိမ်းပြာရောင်ရေလှိုင်းများကို စိုက်ကြည့်ပြီး မှင်တက်နေမိခဲ့သည်။ အချိန်တော်တော်ကြာပြီးမှသာ သူက တီးတိုးရွတ်လိုက်၏။

"အဲဒီအရာပါလား…"

သူက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး ဝမ်းသာမှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများကြားထဲတွင် ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးကျတော့ ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ နည်းနည်းတော့ မှတ်မိပြီထင်တယ်…"

Translated by Hein Htet.