အခန်း (၆၇၀)

"ကောင်းကင်စစ်သူကြီး…"

မုန့်ချီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ခပ်ဝဝ ဝက်တစ်ကောင်၏ပုံရိပ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒုတိယအစ်ကို ကျူးပါကျဲ့လား။ သူက အထွဋ်အမြတ်တောင်ကို သွားရမယ့်အစား ကောင်းကင်ခုံရုံးကို ဘာလို့ပြန်လာခဲ့ရတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်က ကောင်းကင်စစ်သူကြီးအဖြစ် တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကိုများ တာဝန်ပေးလိုက်လို့များလား…"

သမိုင်းကြောင်းထဲတွင် ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ မကောင်းဆိုးဝါးများ အုပ်စိုးမှု မတိုင်ခင် ကောင်းကင်ခုံရုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အနောက်သို့ခရီးသွားခြင်း ပုံပြင်ဒဏ္ဍာရီများအရ စွန်းဝူခုံးက ကောင်းကင်ခုံရုံး မကျဆုံးခင် တိုက်ခိုက်ရေး ဗုဒ္ဓတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ခုံရုံး ပျက်စီးသွားပြီးနောက် မကောင်းဆိုးဝါးသူတော်စင်က တန်ခိုးရှင်များကို ဦးဆောင်ပြီး အထွဋ်အမြတ်တောင်တန်းကို ကျူးကျော်ခဲ့သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင်တော့ အကယ်၍ ကျူးပါကျဲ့ကသာ ကောင်းကင်စစ်သူကြီးအဖြစ် ဆက်၍ရှိနေဦးမည်ဆိုလျှင် သူ၏အဆောက်အဦးများအားလုံးကို ရှင်းလင်းခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။ တာဝန်ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူက ကောင်းကင်ခုံရုံးကို တိုက်ရိုက်ပြန်လာပြီး ကောင်းကင်မြစ်တပ်ဖွဲ့ကို တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ပေါ်လာသော်လည်း ကျူးပါကျဲ့၏ သဘာဝအတိုင်း စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို ရှောင်လွှဲရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်မည်ဟုသာ မုန့်ချီက ယူဆမိခဲ့သည်။ သူက အထွဋ်အမြတ်တောင်ထိပ်ပေါ်မှ ထွက်လာသည်မှာ သဘာဝသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနေရာတွင် ဗုဒ္ဓ၏အငွေ့အသက်များ ရှိနေခဲ့၏။

"သူက ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး တောင်းပန်ခဲ့ရတာဖြစ်မယ်…"

ကျန်းကျိဝေ၊ ရွမ်ယုရှုနှင့် တခြားသူများကလည်း သံသရာအရှင်သခင်ဆီမှ ကောင်းကင်စစ်သူကြီးအကြောင်းကို ကြားခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့ကတော့ အနောက်သို့ ခရီးသွားခြင်း အဖွဲ့တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်ဟုသာ ရိုးရှင်းစွာ သိနေခဲ့သည်။ မုန့်ချီကဲ့သို့ သီးခြားအတွေးများ မရှိသည့်အတွက် သူတို့က သံသယဝင်စရာကောင်းသော အရာများကို စစ်ဆေးရန် ပတ်ပတ်လည်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"သူတို့က နိုးလာမလား မသိဘူး…"

ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ရပ်နေကြသော ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့ကိုကြည့်ပြီး ကျန်းကျိ‌ဝေက သတိထားနေခဲ့သည်။ တံတားပေါ်တွင် ရှိနေသော ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့ကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် သူတို့က အလွန်အမင်း သတိထား၍လည်း မရနိုင်ပေ။

ကျိုးဟမ်က နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် အကြံပေးလိုက်၏။

"ငါတို့ရဲ့နောက်ကနေ မိစ္ဆာဘုရင်တွေ လိုက်လာနေတယ်။ ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့ကလည်း ငါတို့ရဲ့လမ်းကြောင်းမှာ ရှိနေတယ်။ ငါတို့က သူတို့ကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်တာ မကောင်းဘူးလား။ ပြီးတော့ အကျိုးအမြတ်ကို ရိတ်သိမ်းကြတာပေါ့…"

ရဲမက်တန်းလျားထဲတွင် ရှိနေသော ရဲမက်များက ငြိမ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု သူက မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့က တံတားကို ဖြတ်သွားသည့်အချိန်တွင် ရဲမက်တန်းလျားထဲ၌ ရှိနေသော ရဲမက်များက ငြိမ်သက်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခြင်း မရှိနိုင်ချေ။ အကယ်၍ သူတို့ထဲမှ (၁၀၀) ခန့် နိုးလာမည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့အထဲ၌ သိုင်းသခင်တချို့ ပါကောင်းပါနိုင်သည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်ရဲမက် သိုင်းသခင်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကသာ ရောက်လာကြမည်ဆိုလျှင် သူတို့က မတိုက်ခိုက်ဘဲ သေဆုံးသွားနိုင်၏။

"ဒါက အကြံကောင်းပဲ…"

မုန့်ချီက ကျွန်းငယ်လေး ရှိရာကိုကြည့်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ငါတို့က သင့်တော်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလား…”

ရဲမက်တန်းလျားများက ကျွန်းတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေပြီး ခိုင်မာသော ခြံစည်းရိုးများ၊ ဝင်္ကပါများ လွှမ်းခြုံနေသည်။ သူတို့ကသာ တစ်စုံတစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်မိမည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့က သေချာပေါက် နိုးလာနိုင်ချေ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ကျွန်း၏အပြင်ဘက် တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းနေရန် အကြံကို လက်လျှော့လိုက်၏။ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာတွင်လည်း တိမ်တိုက်နှင့် တံတားအောက်တွင် ကြည်လင်တောက်ပနေသော ရေများကိုသာ တွေ့နေရသည်။

"မြစ်အောက်ထဲမှာ ပုန်းကြမလား…"

ရွမ်ယုရှုက ဂရုတစိုက် အကြံပေးလိုက်သည်။ သူတို့က ရေကူးသမားကောင်းများ မဟုတ်ကြသော်လည်း ဝေ့ကျင်းအဆင့်တွင် ရေအောက်ထဲ၌ အချိန်တော်တော်ကြာ အသက်အောင့်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

မုန့်ချီက ကောင်းကင်မြစ်ရေကို သေချာဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

"ရေအောက်ထဲမှာ ပုန်းနေဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါက အရင်ဆုံး ရေထဲကို တစ်ခုခု ပစ်ချပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ဦးမယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ရေရဲ့သဘာဝကို မသိနိုင်ဘူး။ ရေက အဆိပ်ရှိလား။ အထဲမှာ လွင့်မျောနိုင်တဲ့ အရာရှိမရှိ ဆိုတာလည်း မသိဘူးလေ…"

"မင်းက တော်တော်အတွေ့အကြုံရှိနေပြီပဲ…"

ကျိုးဟမ်ကလည်း သဘောတူလိုက်သည်။

နန်းတော်အပျက်အစီးများ ကြားထဲတွင် သူတို့က ပုံမှန်နည်းလမ်းအတိုင်း စဉ်းစား၍ မရနိုင်ပေ။ သူတို့ (၅) ယောက်က အနီးအနားကို ရှာဖွေနေကြသော်လည်း အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များကလွဲလျှင် မည်သည့်အရာမျှ မတွေ့ရပေ။ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပင် မတွေ့ရချေ။ သူတို့ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အရာများကလည်း ကံကြမ္မာအမှတ်များအတွက် လဲလှယ်နိုင်သည့်အရာများနှင့် အမှန်တကယ် လိုအပ်သည့်အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

မုန့်ချီက နှောင့်နှေးနေခြင်း မရှိဘဲ ဆံပင်မွှေးတစ်ချောင်း နှုတ်လိုက်ပြီး ထိုအရာကို ကိုယ်ပွားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားစေခဲ့သည်။ မုန့်ချီ ကိုယ်ပွားက ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားသည့်အချိန်တွင် အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး ပြင်းထန်သော အအေးဓာတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်မိ၏။

သူက ရေအောက်ထဲတွင် ချီစွမ်းအားများကို ခံစားနေမိသေးသော်လည်း စွမ်းအင်အများစုကတော့ ပျောက်ဆုံးနေပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆိုးရွားသော အရာတစ်ခုခု လွှမ်းခြုံနေသလို ထင်မှတ်ရ၏။ ထိုကဲ့သို့ ချီစွမ်းအင်များက တချို့ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။

သူက လေထဲတွင်ကဲ့သို့ ရေထဲတွင်လည်း လွင့်မျောနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ကောင်းကင်ခုံရုံးထဲတွင် ရှိနေသည့်အတွက် မုန့်ချီက ပျံသန်းနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အောက်တည့်တည့်ကိုသာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့၏။ အစစ်အမှန် မုန့်ချီက ကိုယ်ပွား၏ မျက်လုံးမှတဆင့် ရေထဲရှိ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့ကသာ ရေအောက်ထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မနေခဲ့လျှင် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပင်မဝိညာဉ်များက အအေးဒဏ်ကို လုံခြုံနိုင်သည်။ ထို့နောက် သူက ရေထဲမှနေ၍ ကိုယ်ပွားကို ရုပ်သိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်ပွားက အလွန်လေးလံလာပြီး လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုက မုန့်ချီထက် ပို၍ သူ့ကိုယ်ပွားကို ဆွဲခေါ်သွားသလို ထင်မှတ်ရသည်။

မုန့်ချီက သေချာစိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် မြစ်အောက်ထဲ၌ အလွန်တောက်ပသော ကြယ်တစ်စင်းကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အကွာအဝေးကြောင့် ဟုတ်မဟုတ် သေချာမသိသော်လည်း ထိုအရာက ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ကိုယ်ပွားက အနားသို့ နီးကပ်သွားသည့်အချိန်တွင် ထိုအရာက လောင်ကျွမ်းနေသော လိမ္မော်ရောင် အလုံးကြီးတစ်လုံးဖြစ်ကြောင်း မုန့်ချီက သတိထားမိခဲ့သည်။ အလင်းရောင်များက ပတ်ပတ်လည်တွင် လှုပ်ရှားနေပြီး စစ်မှန်နေခြင်း မရှိချေ။ ထိုအလုံးကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်တော့ အပူမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်နေခဲ့၏။

"အစစ်အမှန် နေလုံးကြီးပဲ…"

အလွန်အံ့ဩနေသော မုန့်ချီက ကိုယ်ပွားနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ မိနစ်ပိုင်းလေးအတွင်း ကိုယ်ပွားက လောင်ကျွမ်းအရည်ပျော်ကျသွားခဲ့ပြီး ရေအောက်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

"ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှာ တောက်ပနေတဲ့အရာတိုင်းက ကြယ်တစ်စင်းလား။ ဒါက အစစ်အမှန် ကြယ်စဉ်တန်းကြီးတစ်ခုပဲ…"

မုန့်ချီက သူ၏အာရုံခံစွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို စစ်ဆေးကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ကောင်းကင်မြစ်ကြီးက အဆုံးမဲ့ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ သူက မြစ်၏ အစနှင့်အဆုံးကို လုံးဝမမြင်နိုင်ပေ။ ရေအောက်ထဲတွင် များပြားလွန်းလှသော ကြယ်လေးများ တောက်ပနေပြီး သူတို့က အစစ်အမှန်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရ၏။ သူတို့၏ အလင်းရောင်များက လေဟာနယ်ထဲကို ထိုးဖောက်လာနေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို မုန့်ချီက ထိုကဲ့သို့ မြစ်တစ်စင်းကို စောင့်ရှောက်ရသည့် အင်မော်တယ်တစ်ပါးဖြစ်သော ကျူးပါကျဲ့ကို အလွန်လေးစားသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ကျန်းကျိဝေက မုန့်ချီကိုယ်ပွား၏ ထူးဆန်းမှုကို သတိထားမိသွားသည့်အတွက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ငါတို့က ကောင်းကင်မြစ်ထဲမှာ ပုန်းနေလို့ မရနိုင်ဘူး…"

အကယ်၍ သူတို့က ပျံသန်းနိုင်မည်ဆိုလျှင်တော့ မြစ်အောက်ထဲတွင် ရှိနေသော တောက်ပသည့် ကြယ်များပေါ်တွင် အချိန်ခဏကြာ ရှောင်တိမ်းနှင့်၍ ရသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် မြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

"ငါတို့က ရဲမက်တန်းလျားတွေကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ နည်းလမ်းရှာတာ ပိုကောင်းမယ်။ တကယ်လို့ အန္တရာယ်များတယ်ဆိုရင်လည်း ပြန်ကြတာပေါ့…"

ချီကျန်းရန်က အကြံပေးလိုက်သည်။ တခြားနည်းလမ်းလည်း မရှိတော့ပေ။

မုန့်ချီက ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်လိုက်၏။ သူက ရှေ့ကို တိတ်တဆိတ် လျှောက်သွားခဲ့ပြီး ကျွန်းငယ်လေးနှင့် ရဲမက်တန်းလျားဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့၏။

ရဲမက်တန်းလျားက လုံးဝကို တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း မုန့်ချီကတော့ စကားပြောသံ၊ ရေသောက်သံနှင့် ဝါးစားနေသည့် အသံများကို ကြားနေရသလို ထင်မှတ်ရသည်။ ထိုအသံများက လူတစ်ယောက်၏ သွေးကြောမှတ်များကို လှုပ်ရှားသွားစေနိုင်၏။ ထိုအရာက လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) (၁၀၀၀) (၁၀၀၀၀) ခန့်တွင် မြင်းပေါင်းများစွာ ပြေးလွှားနေသလိုမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအရာများအားလုံးက လေဟာနယ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့၏။ သူတို့၏မူလရုပ်ရည်က အနည်းငယ်လေးပင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။ သူတို့က အချိန်မရွေး နိုးထလာတော့မလို ထင်မှတ်ရ၏။ သူတို့က အလွန်ရှေးကျသော ကောင်းကင်ခုံရုံး၏ ထင်ရှားသော ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

မုန့်ချီက ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သတိထားနေပြီး ငွေရောင်ချပ်ဝတ် ကောင်းကင်ရဲမက်များ နည်းပါးသော လမ်းကြောင်းကို ဂရုစိုက်၍ ရွေးချယ်နေခဲ့သည်။ သူက မျက်စိတမှိတ်အတွင်း ငွေရောင်ချပ်ဝတ် ကောင်းကင်ရဲမက် အနည်းဆုံးနေရာကို ရောက်လာခဲ့၏။

ကျန်းကျိဝေက အဖွဲ့၏နောက်ဆုံးမှ လိုက်လာခဲ့သည်။ သူမက အသက်အောင့်ထားပြီး တည်ငြိမ်နေ၍ အကြောက်တရားများ မရှိခဲ့ချေ။ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ အာရုံစူးစိုက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့ (၅) ယောက်က ပါးစပ်နှင့် အသက်ရှူခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ် မွှေးညှင်းပေါက်လေးများထဲမှနေ၍ စစ်ဆေးကြည့်၍ မရနိုင်သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ အသက်ရှုနေကြသည်။ မြွေများ ပြည့်နှက်နေသော သစ်တောကြီးတစ်ခုထဲသို့ အင်မော်တယ်များ ဝင်ရောက်လာသလိုမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်းကပင် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အတော်လေး ကုန်ဆုံးသွားစေနိုင်၏။ သူတို့က အဆင့်တူ ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရသလိုမျိုး ဖြစ်သည်။ သူတို့က ရဲမက်အများဆုံးနေရာထိ လျှောက်လာခဲ့သော်လည်း ရဲမက်တန်းလျားထဲတွင် ရှိနေသော တပ်ဖွဲ့များက ငြိမ်သက်နေသေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့က သေချာပြင်ဆင်ထားသော စစ်တန်းလျား အနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုရဲမက်တန်းလျားများ၏ အတွင်းထဲတွင်တော့ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်အင်္ကျီဝတ် ကောင်းကင်ရဲမက်များ ထိုင်နေကြပြီး စားပွဲပေါ်တွင် သူတို့၏ဓားရှည်များနှင့် တခြားပစ္စည်းများ ရှိနေကြသည်။

ထိုရဲမက်များက အလွန်စွမ်းရည်ပြည့်ဝနေပြီး သူတို့ကို မြင်လိုက်ရရုံနှင့် မုန့်ချီက သွေးများ ဆူပွက်လာခဲ့၏။ ထိုသို့ဆိုရာတွင် သူတို့၏သွေးစက်တိုင်းက မုန့်ချီကို ထိုးဖောက်ပြီး စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်းသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဓမ္မကာရ..."

မုန့်ချီက သူတို့ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်မိပြီး သူတို့၏အနားကို ကပ်သွားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ တည့်တည့်သာ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့၏။

ကျိုးဟမ်ကတော့ သူတို့ကို ကြည့်ပင်မကြည့်ရဲပေ။ သူ့မျက်လုံးက ရဲမက်များကို ရန်စမိသလိုဖြစ်မှာ စိုးရိမ်နေခဲ့၏။ သူတို့က လောဘကြောင့် ရဲမက်တန်းလျားတွင် ရှိနေသော ဓမ္မကာရအဆင့် ပညာရှင်များကို နိုးထလာစေလိုခြင်း မရှိချေ။ အထူးသဖြင့် သူတို့က နှစ်ပေါင်းမြောက်များစွာ အေးခဲနေသည်ကိုပင် အနည်းငယ်လေးပင် အားနည်းသွားခြင်း မရှိသော ရဲမက်များကို တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ဖြစ်သည်။

ထိုရဲမက်တန်းလျားများ၏ အနောက်ဘက်တွင်တော့ ပင်မတိုက်ခိုက်ရေး ရဲမက်တန်းလျားများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ တံခါးပေါ်တွင်တော့ သစ်သားဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ထားခဲ့၏။

"ကောင်းကင်စစ်သူကြီး...”

“ငါက အေးခဲနေတဲ့ ကျူးပါကျဲ့ကိုများ တွေ့ရမှာလား…"

သစ်သားတံဆိပ်ကို မြင်သည့်အခါ မုန့်ချီကိုယ်တိုင်ကပင် သူ၏ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ကျန်းကျိဝေက ပို၍ပင် လေးနက်လာခဲ့၏။

"အရာရှိတွေကတောင် ဓမ္မကာရအဆင့် ဖြစ်နေပြီ။ ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့တပ်မှူးတွေ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်စစ်သူကြီးကရော…"

"ဘာမှမရှိဘူး…"

ရွမ်ယုရှုက လျှို့ဝှက်အသံပို့ဆောင်မှုကိုသုံးပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

မုန့်ချီက မှင်တက်နေသည့်အချိန်တွင် သူမက ခိုးကြည့်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်၏။

"ဘာမှမရှိဘူးလား…"

မုန့်ချီက မျက်စိတဆုံး အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ပင်မတိုက်ခိုက်ရေး ရဲမက်တန်းလျားထဲတွင် အမှန်တကယ်ကို ဘာမှမရှိချေ။ ကျူးပါကျဲ့ကို မပြောနှင့် စားပွဲအပါအဝင် ပစ္စည်းအသုံးအဆောင်များအားလုံးပင် ပျောက်ကွယ်နေသည်။ ထိုရဲမက်တန်းလျားများက လူမနေသလို ထင်မှတ်ရ၏။

"ထွက်သွားတာလား…"

မုန့်ချီ၏စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝက်နှာခေါင်းနှင့် လူဝကြီးက ရဲမက်တန်းလျားထဲသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာပြီး တစ်ယောက်တည်း တီးတိုးရေရွတ်နေသည်။

"ပြီးသွားပြီ။ ကောင်းကင်ခုံရုံးက ပြီးသွားပြီ။ ငါက ငါ့ရဲ့ပစ္စည်းတွေအားလုံးကိုယူပြီး အိမ်ပြန်တာ ပိုကောင်းတယ်…"

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျူးပါကျဲ့က ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့တွင် ရှိနေသော တခြားလူများထက် ပို၍ထက်မြက်နိုင်သည်။

စဉ်းစားနေစဉ် အတောအတွင်း မုန့်ချီတို့အဖွဲ့က ပင်မတိုက်ခိုက်ရေးတန်းလျားကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ရေကန်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရေကန်အတွင်းထဲတွင် ရှိနေသော ရေများက တံတားအောက်တွင် ရှိနေသော ရေများကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး ကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ စီးဆင်းနေသလို ထင်မှတ်ရသည်။

"ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့က ဒီရေကန်ကနေတဆင့် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီးထဲကို သွားလာကြတာလား။ အပြင်ဘက်ကနေ မြစ်ထဲကို ဝင်တာနဲ့ ဘာများကွာလို့လဲ…"

မုန့်ချီက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ချီကျန်းရန်က လေးလေးနက်နက် အမူအရာနှင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒီနေရာမှာ ရေကန်ရှိနေရတာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှိနိုင်တယ်။ စမ်းသပ်ကြည့်ကြတာပေါ့…"

မုန့်ချီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဆံပင်မွှေးတစ်ချောင်း ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။ ထိုအရာက ကိုယ်ပွားအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ရေကန်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားစေခဲ့၏။ ထိုရေလှိုင်းက ကြည်လင်နေပြီး အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော ရေများကဲ့သို့ အေးစက်မှု မရှိချေ။ ရေထဲတွင် ရှိနေသော ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်များက ပျောက်ကွယ်နေပြီး ကြမ်းတမ်းသည့် အရာများသာ စုစည်းလာနေသည်။

သူက အောက်ထဲကို နစ်မြုပ်သွားသည့်အချိန်တွင် မုန့်ချီက ဖိအားတစ်ခုနှင့် သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် လွှမ်းခြုံလာသော ရေလှိုင်းအလွှာတစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့သည်။ ထိုရေလှိုင်းအလွှာကြောင့် သူက ကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ ကူးသွား၍ ရနိုင်၏။ ထိုရေအလွှာ ပျောက်မသွားခင် သူက ကောင်းကင်မြစ်ထဲ၌ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဒါက အလုပ်ဖြစ်တယ်။ ငါတို့က အထဲကို ဝင်ပုန်းကြမလား…"

မုန့်ချီက ဝမ်းသာသွားခဲ့၏။

"ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်ရဲမက်တွေ နိုးမလာရင်ရော..."

ရွမ်ယုရှုက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မုန့်ချီက ပြုံးလိုက်၏။

"ကောင်းကင်ရဲမက်တွေ နိုးလာနိုင်တယ်ဆိုတာကို မိစ္ဆာတွေက မသိနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့က ငါတို့လို ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ သူတို့သာ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့က ကျန်နေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို လိုက်ဖမ်းပြီး ကံကြမ္မာအမှတ်တွေ ရှာလို့ရတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရတနာတွေကတော့ ရှာရမှာပဲလေ။ ဒါကြောင့် ငါတို့က သူတို့ကို အရင်ဆုံး လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်တာ မကောင်းဘူးလား…"

တံတားပေါ်တွင် ကောင်းကင်ရဲမက်များ ရှိနေသည့်အတွက်ကြောင့် သူတို့က ထင်ထားသလို မိစ္ဆာများနှင့် ဝေးဝေးကို မရောက်နိုင်ကြပေ။ မိစ္ဆာများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူတို့က ရှာဖွေရန် အချိန်လုံလုံလောက်လောက် မရခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ရှေ့မှာ ဘာတွေရှိနေလဲဆိုတာ ငါတို့လည်း မသိဘူး။ ဒီတော့ သူတို့ကို ရှာခိုင်းလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ…"

ကျန်းကျိဝေက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါတို့က မိစ္ဆာဘုရင်တွေကို အမဲလိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ တာဝန်မပြီးနိုင်ရင်တောင် ကံကြမ္မာအမှတ်တွေ ရနိုင်သေးတယ်…"

လွှတ်တော်ခန်းမ၏ စစ်ဆေးတင်းကြပ်မှုကို ခံထားရသည့်အတွက် ကျိုးဟမ်၏ အရင်းအမြစ်များက ထိန်းချုပ်မှု ရှိသည်။ သူကတော့ ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပေ။ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သုံးသပ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ (၅) ယောက်က ရေကန်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားခဲ့ရာ ရေအလွှာများနှင့် လွှမ်းခြုံလိုက်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့က ကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ ကူးခတ်သွားကြ၏။ သူတို့က အလွန်ကျယ်ပြန့်သော လေဟာနယ်နှင့် တောက်ပသော ကြယ်ပေါင်းများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့က အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စကြဝဠာတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားသလို ထင်ရ၏။ အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကမ္ဘာကြီးကြောင့် သူတို့က အံ့သြသွားပြီး သေးငယ်သွားသလို ခံစားမှုမျိုး ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တော်တော်လှတာပဲ…"

ရွမ်ယုရှုက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမကတော့ ထိုအရာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လိုချင်နေပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မုန့်ချီက ပတ်ပတ်လည်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"ကြည့်ရတာတော့ လေဟာနယ်အပိုင်းအစတစ်ခုထဲကို ဝင်သွားရသလိုမျိုးပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ ကွဲပြားတယ်…"

ကွဲပြားချက်က မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူလည်း တိတိကျကျ မပြောနိုင်ပေ။ ထိုအချိန်တွင် နေမင်းကြီး၏အနားသို့ ရောက်သွားသော သူ့ကိုယ်ပွားကတော့ ဆုပ်ယူခံလိုက်ရ၏။ မုန့်ချီက ထိုအရာကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး နေလုံးကြီးကို သေချာသတိထား၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ဤအချိန်အတောအတွင်း မုန့်ချီက ထိုနေလုံးကြီးပေါ်တွင် အလွန်ကြီးမားသော အနက်ရောင်အစက်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခဏကြာစဉ်းစားပြီးနောက် မုန့်ချီက သူ၏ဖောက်ထွင်းမျက်လုံးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုပြီး ထိုနေလုံးကြီးကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလုံးကြီးက သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ထိုနေလုံးကြီး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ဝက်တစ်ကောင်၏အလောင်း ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုအလောင်း၏ အရေပြားက မီးတောက်ထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေပြီး အသွေးအသားများကိုလည်း မီးတောက်များက ဝါးမြိုသွားခဲ့၏။ သူက ထိုနေလုံးကြီး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှဲအိပ်နေသလို ထင်ရသည်။

နေလုံးကြီးတစ်ခုလုံးနှင့် ယှဉ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ဝက်ခန္ဓာကိုယ်က သေးငယ်ခြင်း မရှိချေ။ သူ့မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်မှုကြောင့် မျက်လုံးပြူးနေခဲ့၏။

"ကျူးပါကျဲ့လား…"

မုန့်ချီက သတိထားလိုက်မိပြီး အပူလှိုင်းများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများကလည်း နီရဲလာပြီး မျက်ရည်များက မထိန်းနိုင်မသိမ်းနိုင် စီးကျလာခဲ့၏။

ဖောက်ထွင်းမျက်လုံးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း နေလုံးကြီးကို အနီးကပ်လေ့လာကြည့်ရှုမှုက တန်ပြန်သက်ရောက်မှုများကို ရရှိစေနိုင်သည်။

Translated by Hein Htet.