အခန်း (၂၄၈)

ချောင်တုန်းဟယ်သည် လော့အိမ်တွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် ကျောင်းတွင် သုတေသနလုပ်ရန် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ထုပ်ပိုးကာ မြို့တော်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

အမေလော့သည် အစက သူတို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ချင်ခဲ့သော်လည်း လော့ချင်းက တားခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ချောင်တုန်းဟယ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အခြားဇာတ်လမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သာ့ချောင်သည် လော့အိမ်မှပြန်လာပြီးနောက် ဟော်ချီနှင့် ချိန်းထားခဲ့သည်။ နှစ်ယောက်သားသည် လူသူကင်းမဲ့သော ချောင်းဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။

နေဝင်လာသောကြောင့် နေဝင်ချိန်၏ အလင်းရောင်သည် ရေမျက်နှာပြင်ကို နီရဲစေသည်။ ရေမျက်နှာပြင်သည် တလက်လက်နှင့် တောက်ပနေသည်။ စမ်းချောင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ကျူမြက်များသည် လေနှင့်အတူ ယိမ်းခါနေသည်။ ရံဖန်ရံခါ ငှက်များက ဖြတ်ပျံသန်းသွားကြသည်။

သာ့ချောင်သည် ကျောက်ဆောင်ကြီး တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ နေရောင်က ရောင်ပြန်ဟပ်နေတာကြောင့်လား သို့မဟုတ် ရှက်စိတ်ကြောင့်လားမသိ သူ့မျက်နှာက နီမြန်းနေသည်။ ပါးနီထက် ပိုကြည့်ကောင်းသည်။

ဟော်ချီသည် စိတ်တည်ငြိမ်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏ နီရဲနေသည့် နားရွက်ထိပ်ဖျားများက သူ့စိတ်အခြေအနေကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

နွေလေက တိုက်ခတ်လာပြီး နှစ်ယောက်လုံး စကားမပြောကြပေ။

လေထုထဲတွင် မမြင်နိုင်သည့် မရေရာသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အဆုံးတွင် ဟော်ချီက ချောင်းဆိုးပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။ "နျန်နျန်၊ မင်း ငါ့ကို ဒီကိုလာခိုင်းတာ... မင်း ငါ့ကို ပြောစရာရှိလို့လား?"

သာ့ချောင်က ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "အစ်ကိုဟော်ချီ အစ်ကို့စာထဲမှာ ပြောခဲ့တာက… အစ်ကို တကယ်ပြောတာလား?"

ဟော်ချီက ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ဟုတ်တယ် ငါတကယ်ပြောတာ။"

သာ့ချောင်က ပန်းနုရောင် နှုတ်ခမ်းတွေကို ကိုက်လိုက်ပြီး နီရဲလာသည်။ "အစ်ကိုဟော်ချီ၊ အစ်ကိုက ညီမရဲ့ ဝက်ထီးဖြစ်ချင်တာကို ညီမသဘောတူတယ်။"

ဟော်ချီ - ???

သူသည် ဝက်ထီးလေးနှင့် ကြက်ဖလေးဖြင့် နှိုင်းယှဥ်ကာ သုံးသော်လည်း သူမပြောပုံမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ထင်ရသည်။

ဒါပေမယ့် အဲဒါက အဓိကမဟုတ်ဘူး။ သူမက! သဘောတူသည်!

သူ့မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေပြီး မျက်လုံးများက သူမမျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ကာ "နျန်နျန် မင်းတကယ် သဘောတူတာလား?"

သာ့ချောင်က ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါပေမယ့် အစ်ကိုဟော်ချီ ညီမ အစ်ကိုနဲ့ ကလေးမွေးဖို့ ငယ်သေးတယ်။ အစ်ကို နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် စောင့်နိုင်မလား?"

ကလေး?!

မဟုတ်ဘူး!

ဟော်ချီက ဒီလောက်အဝေးကြီးထိ မတွေးဖူးဘူး။

သူသည် သာ့ချောင်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ သူ့ကို သဘောကျလာစေရန်သာ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူက ပွင့်လင်းရုံသာမက လုံးဝကို ပွင့်လင်းလိုက်တာ။ သူမက ကလေးမွေးဖို့တောင် တွေးထားသေးသည်။

ကလေးမွေးဖို့ စိတ်ကူးကြောင့် ဟော်ချီရဲ့ နှာခေါင်းက သွေးထွက်ကျလုမတတ်ပင်။

သူ မလှုပ်တာကိုမြင်တော့ သာ့ချောင်က "အစ်ကို အသံမထွက်ရင် အစ်ကိုသဘောတူတယ်လို့ ညီမယူဆလိုက်ရမလား?"

ဟော်ချီက အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက မှင်သက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "နျန်နျန်၊ ငါ မင်းရဲ့ဝက်ထီးလေး ဖြစ်ချင်တယ်!"

သူတို့ အိမ်ထောင်ကျရင် သူတို့မှာ ဝက်ပေါက်လေးတွေ ရှိလာမည်။

သာ့ချောင်၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြန်သည်။ သူမ၏ ရှည်လျားပြီး ထူထပ်သော မျက်တောင်မွှေးများကို မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်လုပ်ကာ အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် "အရင်တုန်းကတော့ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့က ဝက်တွေကို သူတို့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တံဆိပ်တုံးတွေ နှိပ်ထားတယ်။ အစ်ကိုဟော်ချီ ညီမလည်း အစ်ကို့အတွက် တစ်ခုပေးမယ်။"

သူမပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် ကိုင်းလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကို ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် လှည့်၍ ပြေးထွက်သွားသည်။

ဟော်ချီ - !!!

သူ့ကို သူမက ဘယ်လိုတံဆိပ် ရိုက်မလဲဆိုတာကို အစက သူတွေးနေခဲ့သည်။ ဝက်တွေလိုပဲလား? သတိမပေးဘဲ သူမ၏ နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းများသည် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ကို နမ်းလိုက်သည်။

ပူပြင်းသော စီးကြောင်းသည် သူ့နှာခေါင်းထဲက စီးကျလာသည်။

သူ့လက်နဲ့ အဲဒါကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်မှာ သွေးတွေပါလာသည်။

သာ့ချောင်က ထွက်ပြေးသွားတာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ဟော်ချီက သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှာ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ မှင်သက်နေဆဲဖြစ်သည်။

အမှိုက်ကောက်သူသည် သူ့နားက ဖြတ်သွားတော့ ဝမ်းနည်းစွာ ခေါင်းခါပြီး "ဒီလိုချောမောတဲ့လူက ရူးနေတာ သနားစရာပဲ။"

ဟော်ချီသည် တစ်ဖက်လူပြောသည်ကို လုံးဝမကြားလိုက်ပေ။ သူကကြားရင်တောင် ဂရုမစိုက်ဘူး။

သူသည် သာ့ချောင် နမ်းခဲ့တဲ့နေရာကို ထိပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့သည်။ ဒီမျက်နှာကို သူ ဘယ်တော့မှ မဆေးကြောဖို့ စီစဥ်ထားသည်။

နေမဝင်မချင်း စမ်းချောင်းဘေးမှာထိုင်ပြီး ဟော်ချီက ခြင်ကိုက်ခံရမှ ချောင်အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့သည်။

ချောင်မိသားစုသည် နောက်ကျနေတဲ့ထိ သူ ပြန်မလာနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ ဟော်ချီ တစ်ခုခုဖြစ်မှာ စိုးရိမ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရှာဖွေရေးစတော့မယ့် အချိန်မှာ သူပြန်လာခဲ့သည်။

ခြင်ကိုက်ခံထားရတဲ့ မျက်နှာနှင့် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။

အန်းပင်းသည် သူဘယ်လိုတောင် ထူးထူးခြားခြား ပြုမူနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့ကို တံတောင်နှင့် ထိုးလိုက်သည်။ "ဘရို၊ မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

ဟော်ချီသည် ချက်ချင်းပင် အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာသည်။ အလွန်ဂုဏ်ယူနေတဲ့ အမူအရာနဲ့ "ဘရို၊ ငါနေကောင်းပါတယ်။ ပြီးတော့ မင်းဒီအရွယ်ရောက်နေပြီ ချစ်သူတောင် မရှိသေးဘူး။ မရှက်ဘူးလား?"

စကားပြီးသောအခါတွင် သူသည် အန်းပင်းပခုံးကို ပုတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဒီနေ့ကစပြီး သူက လက်ထပ်ရမယ့်သူရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ။

ချစ်သူမရှိတဲ့ အန်းပင်းက စိတ်ရှုပ်နေပုံပေါ်သည် ???

ဒီအသက်အရွယ်တောင် ရောက်နေပြီလား?

သူက ဆယ့်ကိုးနှစ်ပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား? !

​နောက်​နှစ်​ရက်​ကြာ​တော့ သာ့ချောင်က ဟော်ချီရဲ့အကြည့်ကို မြင်​လိုက်​ရ​တော့ ရှက်​သွားသည်​။

ဟော်ချီသည် သာ့ချောင်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သားလေးမွေးရန် အမြဲတွေးနေခဲ့ပြီး နှာခေါင်းသွေး အနည်းငယ် ထွက်လာသည်။

ခဏအတွင်း နွေရာသီ အားလပ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မကြာခင်မှာပဲ သာ့ချောင်က ကောလိပ်မှာ စာရင်းသွင်းဖို့ အချိန်ကျပြီ ဖြစ်သည်။

အမွှာနှစ်ယောက်သည် မွေးကတည်းက မြို့တော်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးတာကြောင့် သာ့ချောင် မှတ်ပုံတင်စာရင်းသွင်းတဲ့အခါ သူမနောက်ကို လိုက်ဖို့ နှောင့်ယှက်ခဲ့ကြသည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းနှင့် သူ့ဇနီး လင်းဟွေ့တို့သည် အဲဒါကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် အမြန်သဘောတူခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် မြို့တော်ကိုသွားပြီး ဈေးကွက်စုံစမ်းဖို့ အခွင့်အရေးယူချင်ကြသည်။ ဖြစ်နိုင်ရင် သူတို့က မြို့တော်မှာ စတိုးဆိုင်ဖွင့်ချင်ကြသည်။

သာ့ချောင်က ကောလိပ်တက်တော့ သူ့ဘာသာသူ နေခဲ့သည်။ အကြီးဆုံး၊ သူမ၏ အဘိုးအဘွားများနှင့် ဟော်မိသားစုတို့သည် မြို့တော်တွင်ရှိကြသော်လည်း သူတို့သည် စိုးရိမ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

ခွဲမနေစေချင်ဘူးဆိုတဲ့ စကားအသုံးအနှုန်းသည် ပိုမိုတိကျပါသည်။

အထူးသဖြင့် အမွှာတွေပေါ့။ သူတို့မွေးကတည်းက သာ့ချောင်နဲ့ အရမ်းရင်းနှီးကြသည်။ မောင်နှမတွေရဲ့ ဆက်ဆံရေးက နီးနီးကပ်ကပ် ဖြစ်ကြသည်။

တုန်းလင်သည် ချောင်မိသားစု၏ ကလေးမဟုတ်သော်လည်း သူမှတ်မိကာစတည်းက သာ့ချောင်ကို သူ့အစ်မအဖြစ် မှတ်ယူထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မိသားစုကို မြို့တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် သူက သဘောတူခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဩဂုတ်လလယ်တွင် ချောင်မိသားစုသည် မြောက်ဘက်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သာ့ချောင်သည် မြို့တော်တွင် ခြံဝင်းတစ်ခုရှိသောကြောင့် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူတို့နေရာ၌ နေထိုင်ရန် ဟော်မိသားစု၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ဟော်မိသားစု အထူးသဖြင့် ဟော်ချီသည် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူနဲ့ သာ့ချောင်က တူညီတဲ့ အမိုးအောက်မှာ မနေနိုင်လိမ့်ဘူးလို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ပြန်မလာရင်တောင် ပိုကောင်းဦးမည်။

သူ့သားရဲ့ အုံ့မှိုင်းနေတဲ့ အသွင်အပြင်ကို မြင်တော့ သိုက်ရှုဖန်က သူ့ကို "ဘာဖြစ်နေတာလဲ? မင်းပြန်လာကတည်းက ဒီလိုဖြစ်နေတာ။ မင်းနေမကောင်းလို့လား?"

ဟော်ချီက နားရွက်ကိုကုတ်ပြီး "အမေ၊ ကျွန်တော် သာ့ချောင် ဆယ့်ရှစ်နှစ်ရောက်ရင် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းချင်တယ်။ အဆင်ပြေတယ်လို့ အမေထင်လား?"

"အဆင်​​ပြေသည်​ဖြစ်​​စေ၊ မ​‌ပြေသည်ဖြစ်စေ အ​ရေးမကြီးဘူးလို့ ငါထင်​တယ်​။ အရေးကြီးတာက သာ့ချောင်က မင်းကိုလက်​ခံမှာလား?"

သိုက်ရှုဖန်သည် သူမ၏သားက သာ့ချောင်ကို ကြိုက်ကြောင်း သဘာဝကျကျပင် သိသည်။

သူမသည် သာ့ချောင်ကို အလွန်နှစ်သက်ပြီး ဟော်မိသားစုထဲသို့ သူမ၏ ချွေးမအဖြစ် ခေါ်ဆောင်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အဲဒါသည် သူမ သို့မဟုတ် ဟော်ချီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မဟုတ်ပေ။

ဟော်ချီ၏ ပါးစပ်သည် အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ချိုမြိန်တဲ့အရိပ်အမြွက်နဲ့ ဂုဏ်ယူမှုတွေ တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။ "သာ့ချောင်က ကျွန်တော့်ကို ကတိပေးထားတယ်။"

သိုက်ရှုဖန်က ခဏလောက် နားမလည်ခဲ့ပေ။ "ဘာကတိပေးတာလဲ?"

ဟော်ချီက မေးစေ့ကို မော့လိုက်ပြီး "သူက ကျွန်တော်နဲ့ လက်ထပ်မယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်!"

ဝက်လေးနဲ့ တံဆိပ်ခေါင်းကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်တာတော့ သူမပြောချင်ပါဘူး။ ဒါက သူတို့ နှစ်ယောက်ကြားက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပဲ!

"မင်းပြောတာ အမှန်လား?" ဒါကိုကြားတော့ သိုက်ရှုဖန်က အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

ဟော်ချီက ခေါင်းညိတ်သည်။ "အဲဒါအမှန်ပါ။ သာ့ချောင်က ဒီလိုမျိုး သူကိုယ်တိုင် သဘောမတူရင် ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြောမလဲ!"

သူ့အမြင်အရတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သဘောကျရင် သူ့ကို အကြီးမားဆုံး လေးစားမှုပေးရမည်။

သူက သာ့‌ချောင်ကို နှစ်အတော်ကြာ ကြိုက်ခဲ့ပေမယ့် သူမ ကြီးပြင်းလာတဲ့အထိ သူမျိုသိပ်ထားခဲ့သည်။

သိုက်ရှုဖန်က ချက်ချင်း ပြုံးပြလိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးကာ "အိုး၊ အရမ်းကောင်းတာပဲ! အရမ်းအံ့ဩစရာပဲ! ငါ့သားက ငါမျှော်လင့်ထားသလိုပဲ!"

ဟော်ဟွားချင်းသည် ထိုနေရာမှ မငြိမ်မသက်မှုကို ကြားလိုက်သောအခါ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ့မြေးနဲ့ သာ့ချောင်က တွဲနေမှန်း သိလိုက်တဲ့အခါ သူသည် Cheshire ကြောင်တစ်ကောင်လို ပျော်မြူးလာခဲ့သည်။

သူက သူ့ရဲ့မုတ်ဆိတ်ဖြူတွေကို ပွတ်သပ်ပြီး "မဆိုးပါဘူး၊ ငါ့ ဟော်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်ထိုက်တယ်!"

ဟော်ချီသည် သူ့အမေနှင့် အဘိုး၏ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ ပုံစံကြောင့် သူသည် ရယ်မောကာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်ခဲ့သည်။

သာ့ချောင်ကို ဖမ်းမိတာက သူ့၏ ရာခိုင်နှုန်းတစ်သိန်းနှစ်သောင်းလောက် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်ဆိုတာ ထင်ရှားပါသည်။

ရည်းစားစာတစ်စောင် ရေးဖို့အတွက် သူအရမ်းကြိုးစားခဲ့ရသည်။

ကောင်မလေးကို လိုက်နည်းကို သင်ယူဖို့အတွက် သူ့အစ်ကိုဝမ်းကွဲက second-hand ကင်မရာကို တောင်းယူခဲ့သည်။

မ‌ကောင်းဆိုးဝါးအကြောင်းပြောရင် မကောင်းဆိုးဝါက ရောက်လာလိမ့်မည်။

ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဟော်ချီ၏ အစ်ကိုဝမ်းကွဲ သိုက်ရှောင်ထျန်းသည် ဟော်အိမ်မှ ဆွဲထုတ်ပြီး သူ၏ 'ဘဝတစ်သက်တာကိစ္စ' အကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

တစ်ဖန် ဟော်ချီသည် သူ့၏ အကြောင်းအရာအသစ်ကို ကြေငြာခဲ့သည်။

ဒါကိုကြားပြီးနောက် သိုက်ရှောင်ထျန်းသည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ ထိတ်လန့်မှုက သူ့အဒေါ် သိုက်ရှုဖန်နဲ့ မတူဘူး။ သူ့အမြင်အရတော့ ဟော်ချီဟာ တည့်တည့်မတ်မတ် မသွားနိုင်တဲ့ သံလိုဖြောင့်တန်းပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်သူပင်။

သူသည် ရုပ်ဆိုး၊ သနားစရာကောင်းပြီး ဆင်းရဲပါက တစ်သက်လုံး တစ်ကိုယ်တည်းနေရလိမ့်မည်။

အရင်ကတော့ သူ့ရဲ့ဉာဏ်ကို အဆုံးစွန်ထိ နှောင့်ယှက်ခံရပြီးနောက် လှည့်ကွက်နှစ်ခုကို ထုတ်ပေးခဲ့သည်။

သူလိုလူဖြောင့် တစ်ယောက်အတွက် လှည့်ကွက်နှစ်ခုက ခဏလောက် အဆင်ပြေသွားဖို့ လုံလောက်မယ်လို့ သူထင်ခဲ့သည်။ ဒီလှည့်ကွက်တွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေကို လိုက်ဖမ်းတာတဲ့လား?

အိုး၊ အဲဒါကို မစဉ်းစားပါနဲ့။

သူက သူ့ကောင်မလေးကို တကယ်ရမယ်လို့ ဘယ်သူကသိမှာလဲ?

ဒါက သူ့ကို ဘယ်လိုမှ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ဘူး။

သူက ဟော်ချီကို အမြန်ဆွဲပြီး သူ့အား အရာအားလုံးကို ပြောပြဖို့ ပြောလိုက်သည်။

ပထမတော့ ဟော်ချီက တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ဒါက သူနဲ့ သာ့ချောင်ကြားက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပင်။ သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောချင်ဘူး။

သို့သော်လည်း သိုက်ရှောင်ထျန်းက သူပြောမယ်ဆို ကောင်မလေးနှင့် ရင်းနှီးစေရန်အတွက် လှည့်ကွက်အနည်းငယ်ကို သူ့အား သင်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့လက်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုပ်ကိုင်နည်း၊ နမ်းပုံ၊ ပွေ့ဖက်နည်းတို့လိုပင်။

သာ့ချောင်က သူ့အားပေးခဲ့သော တံဆိပ်ကို ဟော်ချီ တွေးလိုက်မိသည်။ ဆွဲဆောင်မှုတွင် ကျရောက်နေသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူက သူ့အစ်ကိုဝမ်းကွဲကို ရည်းစားစာအကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

သူ့အစ်ကိုဝမ်းကွဲက ဟန်ဂေရီကဗျာဆရာ Petofi Sandor ၏ကဗျာအား ပြောသည်ကို ကြားသောအခါတွင် သူက ခေါင်းညိတ်သဘောတူသည်။ "အင်း၊ မင်းကဗျာကောင်းတစ်ပုဒ်ကို ရွေးခဲ့တာပဲ။ နောက်ဆုံးအပိုင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို ပူလောင်စေတယ်ဆိုတာ ငါမှတ်မိတယ်။"

သူကပြောပြီးတော့ ရွတ်ဆိုခဲ့သည် -

"ချစ်လှစွာသော ကောင်မလေး၊ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံဆိုရင် ငါက ကောင်းကင်ထက်က ကြယ်တစ်ပွင့်ဖြစ်မယ်၊ ငါ့အချစ်လေး မင်းဟာ ငရဲမီးဖြစ်ရင် ငါတို့ကို ပေါင်းစည်းဖို့ ငါသေမယ်။"

ရွတ်ပြီးတာနဲ့ သူက မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဒီစာပိုဒ်ကို ရေးခဲ့တာလား?"

ဟော်ချီက ခေါင်းယမ်းကာ "မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဒါကို ပြောင်းလိုက်တာ။"

တစ်ဖန် သိုက်ရှောင်ထန်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ "မင်းတကယ် သင့်လျော်အောင် လုပ်နိုင်တာပဲ။ ရွတ်ပြစမ်း"

ဟော်ချီက သူရဲ့ ဝက်ထီးလေး အချစ်ကဗျာ မရွတ်ခင် ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

ပြီးနောက် သိုက်ရှောင်ထျန်းက ချောင်းဆိုးပြီး သူ့တံတွေးနဲ့ သေလုနီးပါး ရှိုက်နေခဲ့သည်။

"ဟင့်အင်း၊ ငါပြောတာ၊ ဟော်ချီ၊ မင်း ဝက်‌ထီးလေးနဲ့ ကြက်ဖ‌လေးကို သရုပ်ဖော်ပြီး တကယ်သုံးခဲ့တာလား?"

သူ့မျက်နှာမှာ 'သရဲကို မြင်‌တွေ့နေရတယ်' ဆိုတဲ့ အကြည့်မျိုး ရှိနေခဲ့သည်။

ဟော်ချီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။"

သိုက်ရှောင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ဒါဆို သာ့ချောင်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက မင်းနဲ့တွဲဖို့ သဘောတူလား?"

ဟော်ချီက သူ့မျက်နှာမှာ ဂုဏ်ယူတဲ့အမူအရာနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြပြန်သည်။ "အင်း၊ သူက ငါ့အတွက် သားပေါက်လေးတောင် မွေးချင်သေးတယ်!"

သိုက်ရှောင်ထျန်းက လုံးဝ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ "နောက်ဆုံးတော့ လိုက်ဖက်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲငါသိပြီ။ မင်းတို့က တကယ်ကို အတွဲညီတယ်!"

ဟော်ချီ - "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါလည်း ဒီလိုပဲထင်တယ်!"

ဒီကမ္ဘာမှာ သူသာလျှင် သာ့ချောင်အတွက် ပြီးပြည့်စုံသည်။

ဒါကိုကြားတော့ သိုက်ရှောင်ထျန်းက သူ့မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပြီး "မင်း သူ့ကို ဘယ်တော့ ငါ့ကိုပြဖို့ ခေါ်လာမှာလဲ?"

ဟော်ချီ - "မင်းက အရေးကြီးတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ မင်းသူ့ကိုတွေ့ချင်ရင် မင်း သူ့ရဲ့သဘောတူချက်ကို ယူရမယ်။"

သိုက်ရှောင်ထျန်းသည် စကားလုံးဝ မပြောနိုင်တော့ပေ။

သူ့ကို မကူညီခဲ့သင့်ဘူး!

ဒုတိယသားသည် မြို့တော်သို့ရောက်ပြီးနောက် နေရာအနှံ့ မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

မဟာတံတိုင်းမှ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းဟွေ့သည် ရှေ့နားမှ လမ်းလျှောက်နေသော လူတစ်ယောက်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။

ရင်းနှီးနေသော နောက်ကျောသည် သူမကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

.......

စာရေးသူပြောစရာတစ်ခုရှိပါသည် : [မှတ်ချက်] "ငါ့ရဲ့ချစ်လှစွာ‌သော မိန်းကလေး" မှ "ငါသေနိုင်တယ်" ဟူသော စာပိုဒ်သည် ဟန်ဂေရီကဗျာဆရာ Petofi Sandor ဆီမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။