အခန်း (၂၅၂)

ရွှယ်အန်းရှု့သည် တံခါးမှ ပြေးထွက်လာစဉ် သာ့ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တိုက်မိသွားသည်။

သူပျောက်သွားတုန်းက သာ့ချောင်သည် လုံခြုံရေးအစောင့်ကို ကလေးထွက်သွားတာတွေ့ရင် တားပေးပါလို့ သွားပြောခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရွှယ်အန်းရှု့ကိုတွေ့သောအခါ သူမသည် ချက်ချင်းမဝင်ဘဲ အဲဒီအစား သူမက နောက်ပြန်လှည့်ပြီး လုံခြုံရေးအစောင့်ကို ပြောလိုက်သည်။

သူမ ခဏလောက် ထွက်သွားပြီး ပြန်လာရင် သူမမောင်လေး ငိုနေတာကိုတွေ့ဖို့ သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါပေ။ "အစ်မရဲ့ လိမ္မာတဲ့ ရှု့ရှု့လေး၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ? တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့လို့လား? အစ်မကို ပြောပြ အစ်မက သူ့ကို ရိုက်ပေးမယ်!"

သူ့နောက်ကိုလိုက်လာတဲ့ ချောင်ကျန်းကျွင်းက ဒါကိုကြားတော့ ထိတ်လန့်သွားသည်။

သမီးကြီး၏ ခွန်အားသည် သူ့အမေထက် အနည်းငယ်သာ နိမ့်ပါးသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်သီးနဲ့ထိုးလိုက်ရင် တောဝက်လိုပဲ သူသေရမယ်လို့ ခန့်မှန်းရသည်။

ရွှယ်အန်းရှု့သည် သူ့အစ်မကို တွေ့လိုက်သောအခါ သူ့ခံစားချက်များသည် ဆည်တစ်ခုလို ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူသည် သူမပေါင်ကို ပွေ့ဖက်ပြီး "အစ်မ၊ ဖေဖေ၊ သူက သားကို ဂုဏ်ဆာနေတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူက ဆိုးတဲ့ ဖေဖေပဲ။ သား သူ့ကို မလိုချင်တော့ဘူး။ နောင်ကျရင် သား အစ်မနောက်ကို လိုက်နေမယ်၊ ရမလားဟင်?"

သူသည် ကျောင်းမတက်တော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ့အစ်မနဲ့ မြို့တော်မှာ နေမည်။

နောင်တွင် သူ့အစ်မက အိမ်ထောင်ပြုရင် သူသည် သူမမိသားစုထဲဝင်ပြီး အိမ်ထောင်ပြုမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုဝယ်ရင် တစ်ခုအခမဲ့ဖြင့် တစ်ဖက်ကို သူ့အား လက်ထပ်ခွင့်ပေးမည်။

အကယ်၍ ဟော်ချီသည် သူပြောနေသည့်စကားကို ကြားလျှင် သူက စကားပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

သူက ဒီလိုမျိုးဝယ်တာ တစ်ခုအခမဲ့ လိုချင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့။

သူ့မောင်လေး အရမ်းစိတ်ဆိုးလွန်းလို့ ငိုနေတာကြောင့် သာ့ချောင်က အကြောင်းပြချက်မမေးဘဲ သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ အမြန်ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

အခက်အခဲများစွာဖြင့် ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သူမသည် အဖြစ်အပျက်ကို မေးရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။

အဖြစ်အပျက်ကို ကြားပြီးနောက်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် သူမအဖေကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းက ထပ်ပြီးတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် "ငါ... ငါက ရှု့ရှု့ကို စောစောက ဆူပူကြိမ်းမောင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါက သူလမ်းမှားသွားမှာကို ကြောက်ရုံပါ"

သာ့ချောင်က ရှုံ့တွနေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ပြောခဲ့သည်။ "အဖေ၊ ရှု့ရှု့က ဒီနှစ်မှ ကိုးနှစ်ပဲရှိသေးတာ။ ဂုဏ်ဆာတယ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သူတကယ် နားမလည်ဘူး။ လမ်းမှားသွားမှာကို စိုးရိမ်ရင် သူ့ကို သေချာရှင်းပြလို့ရတယ်လေ။ အော်ဟစ် ကြိမ်း‌မောင်းတာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့!"

ရွှယ်အန်းရှု့က ကြားသောအခါ သူ့အစ်မပြောတာ မြန်တယ်လို့ ထောက်ခံပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချောင်အန်းကျဲက ဘာမှပြန်မပြောပေမယ့် သူ့အဖေကို မကျေမနပ်နဲ့ ကြည့်နေခဲ့သည်။

လင်းဟွေ့က သူ့ကို အပြစ်မတင်ပေမယ့် ဒီအချိန်မှာတော့ သူမရဲ့ အချစ်က မကူညီနိုင်ပါဘူး။ သူ့သမီးလေး ဒေါသထွက်နေတာကို သူမ ကြောက်သည်။

သူ့ကို မျက်လုံးအကြည့်များစွာကြောင့် ချောင်ကျန်းကျွင်း၏ အေးစက်သော ချွေးများ ထွက်လာတော့မည်။ "မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အဖေ အရမ်းစိတ်မပူသင့်ဘူး။ အဖေ အန်းရှု့ကို ဒီလို စကားမပြောသင့်ဘူး"

သာ့ချောင်က "အဖေရဲ့အမှားကို သိပြီဆိုတော့ ပြင်လိုက်ပါ။ အဖေ အခု ရှု့ရှု့ကို တောင်းပန်သင့်တယ်"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက ရှက်သွားပြီး အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်… သူက ရွှယ်အန်းရှု့ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ထိုင်ချကာ "ရှု့ရှု့၊ ဖေဖေ မင်းကို မှားပြီး အပြစ်တင်မိလိုက်တာ။ မင်းက လမ်းမှားမှာကို အရမ်းစိုးရိမ်လို့ပါ။ ဖေဖေ မှားပြီဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဖေဖေ့ကို ခွင့်လွှတ်နိုင်မလား ?"

ရွှယ်အန်းရှု့က သူ့ပါးကို ကုပ်လိုက်ပြီး ခဏလောက် စဉ်းစားကာ "အစ်မရဲ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဒီတစ်ခါတော့ ဖေဖေ့ကို ခွင့်လွှတ်လိုက်မယ်။ နောက်တစ်ခါဆိုရင် ဖေဖေ့ကို အဘိုးကို ရိုက်ခိုင်းမယ်!"

ချောင်ကျန်းကျွင်း - "..."

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ တခြားသူတွေ မျက်လုံးနဲ့ မေးရိုးတွေ ပြုတ်ကျတဲ့အထိ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

ကလေးတွေက အဖေ့ကို သင်ခန်းစာ‌ပေးနေတာလား?

ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ကတော့ ဒါက နည်းနည်း တုံးလွန်းသည်။ ဒါက ကလေးအတွက်ပါပဲ!

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ကလေးက ငိုရမယ့်အစား အခု ဒီမိန်းကလေးက သူ့အဖေကို ဝေဖန်နေ‌သည်။ ဒါက ရှုပ်ထွေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား?

ဤယဉ်ကျေးမှုတွင် မိဘများသည် သာလွန်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောထားကို ထိန်းသိမ်းထားရမည် ဖြစ်သည်။ ကလေးတွေပေါ် အမှားလုပ်မိရင်တောင် ကလေးတွေကို တောင်းပန်စရာ မလိုဘူး။ တောင်းပန်ပြီးသည်နှင့် မိဘများအဖြစ် ဂုဏ်သိက္ခာက ဆုံးရှုံးသွားမယ်လို့ ထင်ကြသည်။

ဒါပေမယ့် ချောင်မိသားစုမှာတော့ ဒီလိုဖြစ်မလာပါဘူး။ ချောင်ရှို့ကျီနှင့် ရွှယ်ချွမ်တို့သည် သားသမီးများအတွက် စံနမူနာကောင်း ပြထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကလေးတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ကလေးတွေကို မှားယွင်းစွာ အပြစ်တင်မိခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ကလေးတွေကို တောင်းပန်တာက ရှက်စရာလို့ ဘယ်တော့မှ မယူဆဘူး။

ထို့ကြောင့် ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသော်လည်း မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ သာ့ချောင်သည် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်နေသည်ဟုလည်း သူမခံစားရပေ။

ဒါရိုက်တာ‌ကျောက် ထွက်သွားတော့ သာ့ချောင်ကိုတွေ့သောအခါ သူ့မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားသည်။

မိန်းကလေးသည် ဖြောင့်စင်းနေသော အနက်ရောင်ဆံပင်၊ တောက်ပသော အသားအရေနှင့် အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည်။ အဝတ်အစားများကို သဘာဝဆန်ဆန်ပဲ ဝတ်ထားသည်။ သာမန် အဖြူရောင် ၀တ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားရင်တာတောင်မှ အဲဒါက သူမကို နတ်သမီးလေးလို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပနေခဲ့သည်။ သူ့ခြေထောက်တွေကို ရွှေ့ကာ သူက အမြန်လျှောက်လာပြီး "အန်းရှု့၊ ဒါက မင်းအစ်မလား?"

ရွှယ်အန်းရှု့က ဒါရိုက်တာကျောက်ကို သဘောကျပြီး "ဒါက ကျွန်တော့် အစ်မပါ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှပဆုံး၊ ထက်မြက်တဲ့၊ အကောင်းဆုံးနဲ့ အတောက်ပဆုံးအစ်မ။ အစ်မ ဒါ ဒါရိုက်တာကျောက်တဲ့"

ဒါရိုက်တာကျောက် - "..."

မိတ်ဆက်ပေးတဲ့ နှစ်ခုကြားတွင် အရမ်းကွာခြားနေတာ မဟုတ်လား?

ထားလိုက်ပါတော့။ သူက အရွယ်ရောက်နေပြီး ကလေးတွေရဲ့ အဆင့်ထက် အမြင့်မှာ ရပ်တည်နေတာပဲ။ "အန်းရှု့ရဲ့အစ်မ၊ ငါက ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ဒါရိုက်တာပါ။ မင်းမောင်လေးက သရုပ်ဆောင်ပိုင်းမှာ အရမ်းထူးချွန်တယ်လို့ ငါထင်တယ် ဒါဆို မင်း သရုပ်ဆောင်လုပ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား?"

ရွှယ်အန်းရှု့ - ???

ကျန်တဲ့သူတွေ - ???

ဒါရိုက်တာကျောက်? သူက ရွှယ်အန်းရှု့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို အရင်ချီးကျူးပြီး နောက်မှ သူ့အစ်မကို သရုပ်ဆောင်လုပ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းတယ်တဲ့လား? သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်စပ်မှုက ဘာလဲ?

သာ့ချောင်သည် ခဏလောက် တန့်သွားခဲ့သည်။ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ခေါင်းယမ်းပြီး "တောင်းပန်ပါတယ်၊ သရုပ်ဆောင်လုပ်ဖို့ ကျွန်မစိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မရဲ့မောင်လေးက အရမ်းစိတ်ဝင်စားတယ်။ ရှင် သူ့ကို စဉ်းစားလို့ရတယ်။"

ဒါကိုကြားတော့ ဒါရိုက်တာကျောက်က "မင်းမောင်လေးအကြောင်း စဉ်းစားနေဖို့ မလိုပါဘူး။ သူက အရမ်းတော်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက ပိုသင့်တော်တယ်။ မင်းတကယ် မစဉ်းစားတော့ဘူးလား"

ဒီမျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သူမ၏သရုပ်ဆောင်မှုက ဘယ်လောက်ပဲ ညံ့ဖျင်းနေပါစေ ပရိသတ်က ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရသည်။

သာ့ချောင်က ခေါင်းခါပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတကယ်လုပ်ဖို့ အစီစဉ် မရှိပါဘူး။"

ဒါရိုက်တာကျောက်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်အား အတင်းအကြပ် လုပ်မယ့်သူ မဟုတ်ပေ။ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပေမယ့်လည်း သူက အဲဒါကို လက်ခံထားဆဲပင်။ "ဒါပေမယ့်... မင်းစိတ်ပြောင်းရင် မင်းငါ့ကိုရှာဖို့ ကုမ္ပဏီကို လာခဲ့ပါ။ မင်းအတွက် အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ကို ငါစီစဉ်ပေးမယ်။"

သာ့ချောင် - "...ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ထို့နောက် ဒါရိုက်တာကျောက်နှင့် ချောင်မိသားစုတို့က ရွှယ်အန်းကျဲကို ဇာတ်လမ်းတွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်ပြုရန် တရားဝင် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းက သူ့မိဘတွေနဲ့ ပြန်ဆွေးနွေးမယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။ ဒါရိုက်တာကျောက်က သူနားလည်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ဒါကိုမြင်တော့ ချောင်မိသားစုအပေါ် သူ့ရဲ့ အထင်ကြီးမှုက ပိုလာခဲ့သည်။

သာမန်အားဖြင့် မိဘများသည် သူတို့သားသမီးများ စတားများဖြစ်နိုင်သည်ဟု မိဘများကြားသောအခါ သူတို့သည် သဘောတူရန် မစောင့်နိုင်ပေ။ သူတို့ကတော့ သားသမီးတွေကို တကယ် ဂရုစိုက်ကြသည်။

ဒါရိုက်တာကျောက် ထွက်ခွာသွားခါနီးမှာ တုန်းယွင်က လှမ်းလာပြီး "မင်္ဂလာပါ ဒါရိုက်တာကျောက် ကျွန်မကလည်း ရွှယ်အန်းရှု့ရဲ့ အစ်မပါ။ ကျွန်မနာမည်က ချောင်တုန်းယွင်ပါ။ သီချင်းဆို အရမ်းကောင်းပါတယ်။ ရှင် ကျွန်မကို ရှင့်ရဲ့ တီဗီဇာတ်လမ်းတွဲရဲ့ ဇာတ်ဝင်သီချင်းအတွက် လိုအပ်လား? ကျွန်မ ရှင့်အတွက် စျေးလျော့ပေးလို့ ရပါတယ်။"

ရွှယ်အန်းရှု့ - "ဒါရိုက်တာကျောက် သူရယ်၊ ကျွန်တော်နဲ့ အန်းကျဲတို့က သုံးမွှာပူးလေ။ ကျွန်တော့်အစ်မရဲ့ သီချင်းဆိုသံက အရမ်းသာယာတယ်။ သူက ခင်ဗျားအတွက် သီချင်းဆိုတာကို ခင်ဗျားကြားချင်လား?"

ဒါရိုက်တာကျောက် -"..."

အခြားလူများ - "..."

သုံးမွှာပူးလား??

လူတိုင်းက မျက်မမြင်တွေလို့ ထင်နေတာလား?

သို့သော်လည်း ဒါရိုက်တာကျောက်သည် သုံးမွှာပူးဟူသော စကားလုံးကြောင့် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ ချောင်မိသားစုသည် လျှို့ဝှက်နဂါးများနှင့် ကျားဂူဖြစ်သည်ဟု သူခံစားမိသည်။

အမွှာနှစ်ယောက်နှင့် သာ့ချောင်တို့သည် ရုပ်ရည်ချောမောကြသည်။ သူ့ရှေ့က ရုပ်ဆိုးတဲ့ မိန်းကလေးသည် ရုပ်ဆိုးပေမဲ့ သူမမျက်လုံးတွေက အရမ်းချစ်စရာကောင်းသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် သူ့ကိုယ်သူ မရှက်မကြောက်ဘဲ အကြံပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ဒီသတ္တိက သာမန်ကလေးတွေမှာ မရှိဘူး။

ပိုအံ့သြစရာကောင်းတာက သူမဟာ လစာရဖို့ကို မေ့သွားခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာကျောက်က ရယ်မောပြီး "ကောင်းပြီ၊ မင်း ကောင်းတယ်ဆို ငါ့အတွက် တစ်ခုခုကို သီဆိုနိုင်တယ်"

တုန်းယွင်လေးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး တစ်ဖက်ကို လျှောက်သွားကာ သီချင်းဆိုဖို့ သူမပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ "မွှေးကြိုင်လှပသော စံပယ်ပန်းလေး၊ အကိုင်းအခက်တွေမှာ ပြည့်နှက်နေတယ်။ မွှေးကြိုင်ပြီး ဖြူဖွေးနေတယ်၊ လူတိုင်းက ချီးကျူးကြသည်..."

သူမ၏အသံထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဒါရိုက်တာ‌ကျောက်နှင့် သူခေါ်လာသောသူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ရုပ်ဆိုးတဲ့ မိန်းကလေးက သူ့ကိုယ်သူ အကြံပေးတာကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ သူမက သတ္တိရှိတဲ့ ကလေးလို့ပဲ ထင်ခဲ့ကြသည်။ တေးဂီတအဖွဲ့က ကလေးသည် ဘယ်လို ဆိုးဆိုးရွားရွား သီဆိုမလဲ? သို့တိုင် သူမ၏အသံသည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝကျော်လွန်သွားခဲ့သည်!

လူများသည် တစ်ယောက်မျှ အသံမထွက်ဘဲ ပြီးသည်အထိ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်ခဲ့ကြသည်။

သီချင်းဆိုပြီးနောက် သူမသည် ဒူး‌ကွေးကာ လူတိုင်းကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "အားလုံးကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

"ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း!"

ဒါရိုက်တာကျောက်က လက်ခုပ်တီးတာ ဦးဆောင်သည်။ "အံ့ဩစရာပဲ၊ အံ့ဩစရာပဲ! မင်းရဲ့အသံက ချိုမြိန်ပြီး ထူးခြားတယ်။ အရမ်းတော်တယ်!"

တုန်းယွင်လေး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည် - "ဒါဆို ဒါရိုက်တာကျောက်က ကျွန်မကို ဇာတ်ဝင်သီချင်း သီဆိုခွင့်ပြုဖို့ သဘောတူခဲ့တာလား?"

ဒါရိုက်တာကျောက် - "ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်သေးဘူး။ သူဌေးနဲ့ ပြန်ပြီး ဆွေးနွေးရမယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက် အလုပ်မဖြစ်ရင်တောင် မင်းနဲ့အတူတူ အလုပ်လုပ်ဖို့ အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိမှာပါ။ မင်းရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ကို မကျစေနဲ့ ကြိုးစား နားလည်လား?"

တုန်းယွင်လေး - "နားလည်ပါတယ်။ ဒါရိုက်တာကျောက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

အပြန်လမ်းတွင် ချောင်ကျန်းကျွင်းနှင့် လင်းဟွေ့တို့ နှစ်ယောက်လုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့က တုန်းယွင်လေးကို တွေ့ဖို့သာ လာခဲ့ကြတာ ဖြစ်သည်။ အဆုံးမှာ သူတို့ရဲ့သားအငယ်ဆုံးက သရုပ်ဆောင်ဖြစ်လာပြီး တုန်းယွင်‌လေးက သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရိုက်ကူးသွားကြရတာလဲ?

အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ချောင်ကျန်းကျွင်းက သူ့မိဘတွေကို ဒီအကြောင်းပြောပြခဲ့သည်။

ချောင်ရှို့ကျီနှင့် ရွှယ်ချွမ်တို့သည် ရွှယ်အန်းရှု့၏ ဆန္ဒကို မေးမြန်းပြီးနောက်တွင် သူတို့က သူ့ကို စမ်းကြည့်ခွင့်ပြုနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့် အန်းရှု့၊ မင်းရဲ့စာလေ့လာမှုတွေ ကျဆင်းမသွားအောင်တော့ သေချာလုပ်ရမယ်။ မင်းစာမေးပွဲကျရင် ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့အဆင့်တွေ ကျလာရင် မင်းစာပြန်လေ့လာပြီး ဘွဲ့ရပြီးမှ သရုပ်ဆောင်ဘက်ကို ပြန်သွားရမယ်။ မင်းဒါကို ကတိပေးနိုင်လား?"

ချောင်ရှို့ကျီသည် တစ်ဦးတည်းသော သူမခင်ပွန်းရဲ့ မျိုးရိုးအမည်ဖြင့် မြေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းရှု့က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကျွန်တော်လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ကြိုးစားပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်။ အဘွား၊ အဘိုး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို သရုပ်ဆောင်ခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်တော် သရုပ်ဆောင်ရတာ အရမ်းကြိုက်တယ်!"

သူ့ရဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖော်ပြဖို့အတွက် သူက သူ့စိတ်ခံစားချက်ကို ဖွင့်ဟခဲ့သည်။

ချောင်ရှို့ကျီက လက်လှမ်းပြီး သူ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ "မင်းက ယောင်္ကျားပဲ။ မင်းရဲ့ကတိကို လိုက်နာမယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။ ဒါဆို သွားပါ!"

"အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ အဘွား။ အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ အဘိုး။ အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ အစ်မ။ အသက်ရာကျော် ရှည်ပါ‌စေ အစ်ကို။ အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ အမေ။"

ရွှယ်အန်းရှု့သည် သူ့အဘွား၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရူးသွပ်သွားပြီး အိမ်ပတ်ချာလည် အော်ဟစ်အားပေးနေခဲ့သည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်း - ???

အားလုံး အသက်ရှည်ကြပါစေ။ ဘာလို့ သူတစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တာလဲ???

ထို့နောက် ချောင်မိသားစုသည် ဒါရိုက်တာကျောက်ကို သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ပေးခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာကျောက်က ဝမ်းသာအားရနဲ့ သူဌေးနဲ့တွေ့ဖို့ နောက်တစ်ပတ်မှာ ရုပ်ရှင်လုပ်ငန်းကုမ္ပဏီကို သွားမယ်လို့ပြောခဲ့သည်။ အဆင်ပြေပါက သူတို့သည် နေရာတွင်ပဲ စာချုပ်ချုပ်ပါမည်။

ချင်တုန်းဘက်မှလည်း သတင်းတွေ ထွက်လာသည်။ ဟော်မိသားစုက သူ့ကို အရေးယူခဲ့ပြီး အခြားပြည်နယ်ရှိ ဝေးလံခေါင်သီသော ခရိုင်ငယ်တစ်ခုသို့ သူ့အား ပြောင်းရွှေ့ခိုင်းခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ချင်တုန်းကို ရာထူးက နှုတ်ထွက်စေမည့်အစား သူဆက်နေချင်အောင် သူ့ရာထူးကို အဆင့်နှစ်ဆင့် တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ သူ့လစာကိုလည်း ယွမ်နှစ်ရာတိုးပေးခဲ့သည်။

ချင်တုန်းသည် အပြောင်းအရွှေ့သတင်းကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် သူသည် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာပြောတဲ့နေရာကိုတောင် သူတစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ရှင်းလင်းချက် တောင်းပြီးနောက် သူ့နှလုံးသည် ချက်ချင်း အေးခဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူနှုတ်မထွက်မီ ဒါရိုက်တာသည် ရာထူးတိုးခြင်းနှင့် လစာတိုးမြှင့်ခြင်း၏ သွေးဆောင်မှုကို သူ့အား ပစ်‌ပေးခဲ့သည်။ ချင်တုန်းသည် နေရာတွင်ပင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

သူက ပြန်သွားပြီး သူ့မိန်းမနဲ့ ဆွေးနွေးမယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။

ချင်တုန်းသည် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူ့ဇနီးကို မပြောပြမီတွင် အသေးအဖွဲကိစ္စတစ်ခုကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ရန်ဖြစ်ကြပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ချင်တုန်း၏ မျက်နှာမှာ ခြစ်မိသွားသည်။

ချင်တုန်းက အလွန်ဒေါသဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အဲဒီမှာ သူ့မိန်းမကို ရိုက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာရန် သူက ကြံရွယ်ခဲ့သည်။

သူတကယ် ကွာရှင်းချင်ပေမယ့် သူ့မိန်းမက သူမလက်ထဲမှာ သူက အကျင့်ပျက်ခြစားတယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထားကို ကိုင်ထားသည်။ သူ ကွာရှင်းရဲရင် သူမက သက်သေကို တိုင်ကြားရဲသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး နည်းပါးအောင် ပြုမူရမည်။

နောက်နေ့တွင် သူသည် ရုံးပြန်တက်သည်။ သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ အတင်းအဖျင်း မျက်လုံးများကြားမှ သူသည် အပြောင်းအရွှေ့ကို သဘောတူကြောင်း ဒါရိုက်တာထံ အလျင်အမြန်ပြေးခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာက သူ့ပခုံးကိုပုတ်ပြီး ကောင်းကောင်းလုပ်ပါလို့ ပြောကာ သူ့နေရာက အနာဂတ်မှာ သူပြန်လာတဲ့အခါ အရင်ပုံစံအတိုင်းပဲဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ချင်တုန်းသည် ဒီလောက်ကြီးမားသော မုန့်လုံးကြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျမည်ဟု လုံးဝမမျှော်လင့်ထားပေ။ သူ့ပါးပြင်များက ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် နီရဲလာသည်။ သူက တစ်ဖက်လူကို ကောင်းကောင်းလုပ်မယ်လို့ အာမခံဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ခဲ့သည်။

သူထွက်သွားပြီးနောက် ဒါရိုက်တာက ဟော်မိသားစုကို ခေါ်ပြီး ဒီကိစ္စ ပြေလည်သွားပြီလို့ ပြောခဲ့သည်။ ချင်တုန်းသည် မြို့တော်ကို ခဏလောက် ပြန်မလာတော့ဘူး။

ခေါင်းတစ်လှည့်ဖြင့် ဟော်ဟွားချင်းက ချောင်ကျန်းကျွင်းအား ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို ပြောပြခဲ့သည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ အဘိုးဟော်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြန်ပြောခဲ့သည်။

ဟော်ဟွားချင်းက "ငါတို့ သိပ်မကြာခင် မိသားစုတွေဖြစ်တော့မှာပဲ။ မင်းအရမ်းယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး။"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက ဒါကို ဒုတိယအကြိမ် ကြားလိုက်ရတော့ သူက စကားမပြောခင် ခဏလောက် ရပ်သွားပြီး "ဦးလေးဟော်၊ ဦးလေးဆိုလိုတဲ့ မိသားစုဆိုတာ သာ့ချောင်ကို ဦးလေးရဲ့ မွေးစားမြေးမလေး အဖြစ် အသိအမှတ် ပြုချင်နေတာ မဟုတ်လား?"

ဟော်ဟွားချင်းက ခဏလောက် အေးခဲသွားခဲ့သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး! သာ့ချောင်၊ မင်းကို မပြောဘူးလား။ သူနဲ့ ချီအာက အချင်းချင်း ချိန်းတွေ့နေကြပြီ။ သိပ်မကြာခင် သူတို့လက်ထပ်ကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါမှာ ငါတို့မိသားစုဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချောင်ကျန်းကျွင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ဘာ???"