အခန်း (၂၅၄)

ဒါရိုက်တာကျောက်က သူတို့ကို မြင်တော့ ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး "အိုး၊ နောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျားတို့ဒီကို ရောက်လာကြပြီပဲ!"

သူသည် ဒီမနက် ရုံးကို အစောကြီးရောက်လာပြီး စောင့်နေခဲ့သည်။ မနက်စာစားပြီးတာနဲ့ အချိန်ကို ကြည့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ မိနစ်တွေ ကုန်ဆုံးသွားတိုင်း သူ့တင်ပါးအောက်မှာ မီးတောက်နေသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ ချောင်မိသားစု ရုတ်တရက် စိတ်ပြောင်းသွားပြီး မလာဖြစ်မှာကို သူကြောက်ခဲ့သည်။

ဘာလို့လဲဆို ဤမျှလောက်ကောင်းသော ပျိုးပင်ကို ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ?

ခဏကြာ စကားပြောပြီးနောက် ဒါရိုက်တာ‌ကျောက်က အချိန်ကို ဆက်မဆွဲတော့ဘဲ သူတို့အား သူဌေးရဲ့ရုံးခန်းကို ချက်ချင်း ခေါ်သွားလိုက်သည်။

ဟိုင်ရှန့်ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူး‌ရေး၏ ဥက္ကဋ္ဌကိုလည်း ကျောက်ဟုခေါ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ရင် သူသည် ဒါရိုက်တာကျောက်နှင့် အနည်းငယ် ပတ်သက်သည်။

ဥက္ကဋ္ဌကျောက်သည် အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ် လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသည်။ သူ့ပုံသဏ္ဍာန်က နည်းနည်းလေး ပုံပျက်နေရုံပါပဲ။ သူ့ဗိုက်က ကိုယ်ဝန် လေးငါးလရှိတဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ တူသည်။

ဒါရိုက်တာကျောက်က လူတွေခေါ်လာတာကို မြင်တော့ သူသည် သူ့ထိုင်ခုံကနေ အမြန်ထလိုက်သည်။ သူကအသက်တောင်မရှုဘဲ "ဒါရိုက်တာ‌ကျောက် ဒါ မင်းပြောခဲ့တဲ့ ချောင်မိသားစုလား? မင်းရဲ့ကလေးတွေက တကယ်ထက်မြက်တယ်၊ သာမန်ကလေးတွေနဲ့ မတူဘူး!"

ရွှယ်ချွမ်က "ဒါရိုက်တာကျောက်က အရမ်းချီးကျူးနေတာပါ။ နောက်တစ်ဆင့်က ဘာလဲ?"

"တကယ်တော့ ဒီကလေးတွေကို မြင်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ ထက်မြက်မယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ သူတို့ သဘောကျတာကို နည်းနည်းလောက် လုပ်ကြည့်ကြ"

ချောင်မိသားစု မရောက်မီတွင် ဒါရိုက်တာကျောက်သည် ဥက္ကဋ္ဌကျောက်ကို ချောင်မိသားစုက ‘မျက်နှာသာပေးသည်ဖြစ်စေ၊ အရှက်ရစေသည်ဖြစ်စေ လျစ်လျူရှုတယ်’ ဟု ဒါရိုက်တာကျောက်ထံမှ ကြားသိခဲ့ရသည်။ ကျေးလက်က လာတာနဲ့ နည်းနည်းတော့ မတူဘူး။ သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ ပိုက်ဆံနဲ့ကိုင်မပေါက်ဖို့ သတိပေးထားခဲ့သည်။

ဥက္ကဋ္ဌကျောက်က ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်တဲ့အခါ ချောင်မိသားစု၏ မြင့်မားမှုကို‌ တွေးနေခဲ့သည်။

ရွှယ်အန်းရှု့နှင့် တုန်းယွင်လေးတို့ နှစ်ယောက်စလုံးသည် လုံးဝမကြောက်သော ကလေးများ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ဥက္ကဋ္ဌကျောက်ရှေ့မှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင်အပိုင်းကို ဖျော်ဖြေခဲ့သည်။

ဥက္ကဋ္ဌကျောက်တုန်းသည် ထပ်ပြီးအံ့သြသွားပြန်သည်။ အထူးသဖြင့် တုန်းယွင်လေး သူမ၏ အသံသည် သူမ၏အသွင်အပြင်နှင့် ပြတ်သားစွာ ခြားနားနေသည်။

သူ့မျက်စိနဲ့ မမြင်ရရင် ဒီလိုရုပ်ဆိုးတဲ့ မိန်းကလေးဆီက ဒီလိုချိုမြိန်တဲ့ အသံထွက်လာတာကို သူတွေးကြည့်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး!

"အံ့ဩစရာပဲ။ အရမ်းအံ့သြစရာပဲ!" ဥက္ကဋ္ဌကျောက်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် လက်ခုပ်တီးခဲ့သည်။

ဒီဆယ်ကျော်သက်နှစ်ယောက်နဲ့ လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီဟာ ဘယ်လိုတောင် လူကြိုက်များလာနိုင်မလဲ?

ဥက္ကဋ္ဌကျောက်သည် ဝမ်းသာသွားသည်။ သူသည် စာချုပ်ကို ပြင်ဆင်ရန် အတွင်းရေးမှူးကို ခေါ်ခဲ့ပြီး ယခင်စာချုပ်ပါ အကျိုးခံစားမှုကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ခဲ့သည်။

ချောင်မိသားစုသည် စာချုပ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ပြဿနာမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။

စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးနောက် ဥက္ကဋ္ဌကျောက်သည် ချောင်မိသားစုကို ထမင်းစားရန် ဖိတ်ကြားလိုခဲ့သည်။ သို့သော် ချောင်မိသားစုက ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ထိုသို့သော သတင်းကောင်းကြောင့် သူတို့သည် မိသားစုများနှင့် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ ပြုလုပ်ရန် ပြန်သွားချင်ကြသည်။

ဥက္ကဋ္ဌကျောက်က စိတ်ပြောင်းဖို့ပဲ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ချောင်မိသားစု ထွက်ခွာခါနီးတွင် ရုံးခန်းတံခါးကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။

လူငယ်တစ်ယောက်က အပြေးဝင်လာပြီး "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် နိုင်ငံခြားမသွားချင်ဘူးလို့ အမေ့ကိုပြောပေးပါ "

အပြေးဝင်လာသော လူငယ်သည် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် အရပ်ရှည်ပြီး ထူထဲသော မျက်ခုံးမွှေးနှင့် မျက်လုံးကြီးများ ရှိသည်။ သူက ချောမောတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပင်။ သူ့စကားအရ သူသည် ဥက္ကဋ္ဌကျောက်၏ညီ ဖြစ်မည်။

ဥက္ကဋ္ဌကျောက်က သူ့ညီ ဒီလိုအပြေးဝင်လာတာကို မြင်တော့ သူ့မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားပြီး "မင်း အရွယ်ရောက်နေပြီ။ ဘယ်လိုလုပ် မင်းမှာ ကျင့်ဝတ်မရှိတာလဲ? မင်း မဝင်ခင် တံခါးကို ခေါက်ရမှာကို မသိဘူးလား?"

ကျောက်ချူယန်သည် အသက်ကြီးမှ မွေးဖွားခဲ့သော သူတို့မိဘနှစ်ပါးရဲ့ သားဖြစ်သည်။ ကျောက်ချူယန်သည် သူ့သားထက် တစ်နှစ်ငယ်သည်။ သူငယ်ငယ်ကတည်းက ဥက္ကဋ္ဌကျောက်က သူ့ကို သားတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခဲ့သည်။ တစ်မိသားစုလုံးက သူ့ကို ချစ်ကြသည်။ ရလဒ်က သူ့ကို အလွန်အမင်း ပျက်စီးစေခဲ့သည်။

ကျောက်ချူယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်မရှည်ဘူးဆိုတာကို ရေးထားသည်။ သူက ဒေါသမထွက်တော့ဘဲ သူ့အကြည့်တွေက သာ့ချောင်ကို ရုတ်တရက် ဖြတ်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်းတောက်ပလာခဲ့သည်။

ဒီကောင်မလေးက သူမြင်ဖူးသမျှ မိန်းကလေးတွေထက် ပိုလှသည်။ သူ့အိပ်မက်ထဲက ချစ်သူက အိပ်မက်ထဲက ထွက်လာသလိုပင်!

ရုတ်တရတ် သူ့ဒေါသကို မေ့သွားပြီး သူက သာ့ချောင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သာ့ချောင်သည် သူ့အကြည့်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူမက "အဘိုး၊ အဘွား သွားကြရအောင်"

ကျောက်ချူယန်သည် သူမ၏ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော အသံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့နှလုံးသားက အမွေးအမှင်လေးတွေနဲ့ ပွတ်သပ်နေသလို ခံစားရသည်။

သူ့ကို အရမ်းယားယံစေပေမယ့် သူကအဲဒါကို စိတ်မသက်မသာ မဖြစ်ပေ။

သူအသိစိတ်ပြန်ဝင်လာတော့ ချောင်မိသားစုက ရုံးခန်းက ထွက်သွားတာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သူက ကမန်းကတန်း လှည့်ကြည့်ပြီး သူ့အစ်ကိုကြီးကို မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး စောစောက ဘယ်သူတွေလဲ?"

ဥက္ကဋ္ဌကျောက်က သူ့ညီကို ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်နိုင်ဘဲ နေမှာလဲ။ သူက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်းဘာတွေတွေးနေလဲ ငါဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါ့အတွက်တော့ မင်းကို ဝေးဝေးနေဖို့ အကြံပေးမယ်။ သူက မင်းသိတဲ့ မိန်းကလေးတွေလို မဟုတ်ဘူး!"

သာ့ချောင်ဟုခေါ်သော မိန်းကလေးကို မြင်သောအခါ သူလည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဒါရိုက်တာကျောက်ထံမှ တစ်ဖက်လူသည် ရုပ်ရှင်လောကသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဟု ကြားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ထိုမိန်းကလေးကို စောစောက တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့အငယ်များ၏ အနာဂတ်သည် မည်မျှတောက်ပနေပါစေ သို့မဟုတ် အနာဂတ်တွင် သူတို့သည် ချောင်မိသားစုထံ မည်မျှ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် ကျော်ကြားမှုကို ယူဆောင်လာမည်ကို သူဖော်ပြနေခဲ့ပါစေ သူမသည် ဘာမှမထူးခြားဘဲ မတုန်မလှုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရှင်းပါသည်၊ တစ်ဖက်လူက ဒါတွေကို အရေးမထားဘူး။ အကယ်၍ သူမသည် အချိန်မရွေး ပြောင်းလဲမည်ကို အရိပ်အမြွက်ပြပါက သူက တစ်ဖက်လူကို ချက်ချင်း မျက်နှာသာပေးပြီး လက်မှတ်ရေးထိုးမည် ဖြစ်သည်။

သူ့ညီလေးကတော့။ သူချိန်းတွေ့တာ နှစ်ခါရှိပြီ။ နှစ်ဝက်တောင်မကြာဘူး။ သူက ထိုမိန်းကလေးကို သူ့ကြောင့် ပျက်စီးမစေချင်ပေ။

ကျောက်ချူယန် - "အစ်ကိုကြီး၊ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် တကယ်ပါ။ အဲဒီကောင်မလေးကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော် ရန်ခုန်နေတယ်!"

ဥက္ကဋ္ဌကျောက်က သူ့ကိုကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ နှလုံးက ပုံမှန်ဆိုလည်း ခုန်တယ် မဟုတ်ဘူးလား? နှလုံးမခုန်ရင် သေမှာပေါ့!"

ကျောက်ချူယန် - "..."

ဒီနောက်မှာတော့ သူ့အစ်ကိုကြီးက သူဘာပြောနေပါစေ တစ်ဖက်လူရဲ့ အချက်အလက်ကို ပြောပြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ငြင်းပစ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ကျောက်ချူယန်က တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့အခါ ဘယ်သူမှ သူ့ကို တားလို့မရဘူး။

ထိုကောင်မလေးကို သူက လိုက်ရှာလိမ့်မည်!

သူသည် အလျင်အမြန် ရုံးခန်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ့အမေက သူ့ကိုရိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီး သူ့အစ်ကိုကြီးကို သူ့အား အတင်းခေါ်ခိုင်းခဲ့သည်။ သူ့အစ်ကိုကြီးက ဒီလိုပြောခဲ့တာကို သူမယုံနိုင်ဘူး။

ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း!

ချောင်မိသားစု ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရွှယ်အန်းရှု့နှင့် တုန်းယွင်တို့သည် ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီနှင့် စာချုပ်ချုပ်ခဲ့ကြောင်း လူတိုင်းအား ကြေညာခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဝမ်ချွမ်ကျီပင်။ သူမရဲ့ ပန်ကိတ်လို မျက်နှာက နီရဲသွားသည်။ "အမေ ပြောတာ အမှန်ပဲလား? ကျွန်မကလေး ယွင်ယွင်က တကယ် စာချုပ်ချုပ်ခဲ့တာလား? ဒါဆို သူက အဆိုတော်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီပေါ့။"

သူမသည် မေးခွန်းပေါင်းများစွာကို ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမကို အဖြေပေးရန် မည်သူမျှ မလိုအပ်ပါ။

သူမသည် အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ပြေးသွားပြီး တုန်းယွင်လေးကို ပွေ့ဖက်ကာ မျက်နှာကို အကြိမ်ကြိမ် နမ်းလိုက်သည်။ " အိုး အမေ့ရဲ့ အဖိုးတန်လေး။ အမေ့ရဲ့ အချစ်‌လေး။ အမေက မင်းက အကောင်းဆုံးဆိုတာ သိတယ်။ မင်း ဗိုက်ထဲက ထွက်ပြီးကတည်းက အမေသိတယ်!"

ကြီးမြတ်လိုက်တာ၊ သူ့သမီးက အဆိုတော်ဖြစ်လာပြီ။ ထို့နောက် သူမသည် အဆိုတော်တစ်ယောက်၏ မိခင်ဖြစ်မည်။ အကျိုးဆက်အားဖြင့် သူမ ဝမ်ချွမ်ကျီသည် နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းတွင် ရေပန်းစားလာမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

တုန်းယွင်လေး၏ မျက်နှာသည် သူ့အမေရဲ့ တံတွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။ သူမသည် သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး "အမေ စိတ်အေးအေးထားပါ။ အမေအသက်ကြီးနေပြီလေ။ အမေ ဒီလောက်တောင် ပျာယာခတ်နေလို့မရဘူး!"

ဝမ်ချွမ်ကျီက ငြင်းပယ်ခံရသောအခါ စိတ်ဆိုးခြင်းမရှိပေ။ သူမ၏မျက်နှာသည် ဂန္ဓမာပန်းကဲ့သို့ ပွင့်သွားသည်။ "ဟုတ်တယ် ယွင်ယွင်၊ မင်းပြောတာမှန်တယ်။ အမေ မင်းပြောတာ နားထောင်မယ်!"

စကားပြီးတာနဲ့ သူမက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမယောက္ခမကို "အမေ၊ တုန်းယွင်ရဲ့ စာချုပ်က ဘယ်မှာလဲ? တစ်လကို ငွေဘယ်လောက်ရနိုင်လဲ? အသံတစ်ခါသွင်းရင် သူ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ရနိုင်လဲ?"

သူတို့၏ အကြီးဆုံးသည် မြို့တော်တွင် ငှားရမ်းနေရဆဲဖြစ်ပြီး ဒုတိယမြောက်သည် ခြံဝင်းအတွင်း နေထိုင်ရသည်။ ဒုတိယမြောက်ဆီကို ရောက်တိုင်း သူမ မနာလိုဖြစ်မိသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ သူမရဲ့သမီးက အလားအလာရှိသွားပြီ။ ပိုက်ဆံရှာပြီးရင် သူမသည် ဒုတိယမြောက်ထက်ပိုကြီးတဲ့ အိမ်တစ်လုံးကို ဝယ်ပြီး ဒုတိယမြောက်ကို မနာလိုဖြစ်အောင် လုပ်မည်။

ချောင်ရှို့ကျီက သူ့စိတ်ထဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ‌အတွေးကိုသိကာ "တုန်းယွင်ရဲ့ စာချုပ်က ငါ့ရှိမှာ။ သူရလာတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ဘဏ်မှာစုဖို့ ငါကူညီမယ်။ ပြီးရင် သူ့ကို အဲဒါတွေ လောလောဆယ် သိမ်းထားဖို့ ငါကူညီပေးမယ်။ ရတဲ့ငွေကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ မင်းတို့က သူ့ထင်မြင်ချက်ကို တောင်းရမယ်!"

ဝမ်ချွမ်ကျီက တုန်လှုပ်သွားပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ "အမေ၊ ဒီလိုမျိုး မဖြစ်ရဘူး မဟုတ်လား? တုန်းယွင်က ကျွန်မသမီးပါ။ စာချုပ်နဲ့ စုငွေကို ကျွန်မက သိမ်းထားသင့်တာ!"

ချောင်ရှို့ကျီ - "မင်း အဲဒါကို သိမ်းထားဖို့က ပြဿနာမဟုတ်ပေမယ့် တုန်းယွင်ရဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို မင်းဘယ်တော့မှ မထိမိဘူးလို့ အာမခံနိုင်ပါ့မလား? မင်းသူ့ပိုက်ဆံကို မင်းမိခင်အိမ်ဆီ ပြန်ပို့မှာမဟုတ်ဘူး ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့အကြီးဆုံးသားကို ဖြည့်ဖို့ သူ့ပိုက်ဆံကို မသုံးဘူးလို့?"

ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ မျက်နှာသည် နီမြန်းသွားပြီး "ဒါပေမယ့် အမေ၊ တုန်းယွင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ ကလေးပါ။ ကျွန်မတို့ သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တယ်လေ။ အခု သူပိုက်ဆံရှာနေတာပဲ သူ့မိသားစုကို ပိုက်ဆံမပေးသင့်ဘူးလား?"

ချောင်ရှို့ကျီ - "မင်းရဲ့ အကြောင်းပြချက်အတိုင်း မင်းအဖေနဲ့ ငါက မင်းရဲ့ သားသမီးတွေ အားလုံးကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာ။ မင်းရဲ့အကြီးဆုံးသားက အခုရတဲ့ ငွေအားလုံးကို ငါတို့ကို ပေးမှာလား?"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

ဘယ်လောက်တောင် ဒေါသထွက်စရာလဲ?

ဒါပေမယ့် သူမ ပြန်မတိုက်နိုင်တော့ဘူး!

ချောင်ရှို့ကျီက လှည့်ပြီး အန်းပင်းကို "အန်းပင်း၊ မင်းမြို့တော်မှာ အိမ်ဝယ်ဖို့ မင်းညီမရဲ့ အကူအညီကို လိုတယ်လား? "

အန်းပင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်အခု ပိုက်ဆံရှာနိုင်ပြီ။ နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် ကျွန်တော့်ဘာသာ အိမ်တစ်လုံး ဝယ်နိုင်မှာ သေချာတယ်။ ကျွန်တော့်ညီမရဲ့ ပိုက်ဆံကို သူ့ဘာသာ သိမ်းထားလိမ့်မယ်။"

တုန်းယွင်လေးက သူ့အစ်ကိုကြီး ဥာဏ်ကောင်းတာကြောင့် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း စကားတစ်ခွန်း နှစ်ခွန်းလောက်ပြောခါနီးတွင် မမျှော်လင့်ထားဘဲ သူ့အစ်ကိုက ရိုက်ချလိုက်သည်။

"တုန်းယွင်က ရုပ်ဆိုးလွန်းတယ်။ ပိုက်ဆံပိုစုထားရင် ပိုကောင်းတယ်။ အနာဂတ်မှာ သူအိမ်ထောင်မပြုနိုင်ရင်တောင် ချမ်းသာနေလိမ့်မယ်။ အများဆုံး ယောင်္ကျားလေးတစ်ယောက် ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံသုံးလို့ရတယ်!"

လူတိုင်း - "..."

တုန်းယွင်လေး - ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! နင့်ရဲ့ စာနာပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်! ဆိုးရွားလိုက်တာ!

ထို့နောက်တွင် ချောင်ကျန်းကော်က တုန်းယွင်လေး၏ စာချုပ်နှင့် စုငွေများကို ဘေးကင်းစေရန်အတွက် သူအမေ့ထံ လွှဲပြောင်းပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ သူက လုံးဝကန့်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဝမ်ချွမ်ကျီ တစ်ယောက်တည်းသာ ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် အားလုံးက အောင်ပွဲခံရန် စားသောက်ဖို့ အကြီးဆုံးသား၏ စားသောက်ဆိုင်သို့ သွားကြသည်။

ထမင်းစားချိန်ဆိုတော့ ဧည့်သည်တွေများသည်။

ပွဲကျင်းပခြင်းကြောင့် ယွမ်၁၀၀ကျော်သုံးစွဲပါက ၅ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေးရနိုင်သည်ဟု ဖောက်သည်များအား ပြောကြားခဲ့သည်။

ဧည့်သည်တွေ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြသည်။ ဘာတွေကောင်းတာ ရှိလို့လဲလို့ မေးတဲ့အခါ ချောင်မိသားစုက အေးအေးဆေးဆေး နေရတာကို ကြိုက်‌သောကြောင့် ပိုင်ရှင်မှာ ဝမ်းသာစရာရှိလို့ပါလို့ပဲ ပြောခဲ့သည်။

"အိုး ဒီလိုပါပဲ။ ငါ့သမီးကို ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီတစ်ခုက တွေ့ပြီး ဒီနေ့ စာချုပ်ချုပ်လိုက်တယ်။ ကုမ္ပဏီက သူ့အတွက် ငွေစာရင်းတစ်ခု ထုတ်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်!"

သို့ပေမယ့် ဝမ်ချွမ်ကျီကတော့ သူ့ယောက္ခမ လုယူသွားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကြောင့် မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သမီးဖြစ်သူက အဆိုတော်ဖြစ်လာမှာကို သူမက ကြွားချင်ခဲ့သည်။

ဧည့်သည်များက အံ့သြသွားကြသည်။

အဆိုတော်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ဆို ဘယ်လောက်တောင် ထက်မြက်ပြီး ကံကောင်းတဲ့သူဖြစ်မလဲ။

ဒီသူဋ္ဌေးအမျိုးသမီးက အရမ်းဆွဲဆောင်မှု မရှိတဲ့ပုံပေါက်ပြီး သူမရဲ့စရိုက်က မာနကြီးလွန်းသည်။ သူမက ဒီလို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ သမီးလေးမွေးထားမယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

ဝမ်ချွမ်ကျီကို မြှောက်ပင့်ကာ ဂုဏ်ပြုရင်း လူတိုင်း မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ခါးထောက်ထားပြီး မာနကြီးပြီး ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်…

"ဘွတ်"!

သူမခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်အကြာကြီး မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သူမသည် ကျယ်လောင်စွာ အီးပေါက်လိုက်သည်။

အီးပေါက်သံက နည်းနည်းကျယ်ပေမယ့် သူ့ရယ်သံက ပိုကျယ်သည်။ ဒီတော့ ဘယ်သူမှ မကြားရဘူး။

ဒါပေမယ့်!

သူ့နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ချောင်ကျန်းကော်က အဲဒါကို ကြားလိုက်သည်။

ချောင်ကျန်းကော်က ခွေးတစ်ကောင်လို ရယ်လိုက်ပြီး "မိန်းမ၊ မင်း အီးပေါက်လိုက်တာပဲ!"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

သူမမျက်နှာက နီရဲလာသည်။ သူမက အသံကို လျှော့ပြီး အံကြိတ်ကာ "ရှင်တိုးတိုးပြောလို့ရမလား?"

ဒီကောင်က ပေါ့ပေါ့ဆဆနဲ့ တခြားသူတွေကို အသိပေးဖို့ ပြောနေတာပဲ။ သူမက ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ နေရမှာလဲ?

ချောင်ကျန်းကော်က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နဲ့ ပြန်မဖြေခင် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး "မင်းပြောတာမှန်တယ်"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ရုတ်တရက် 'ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်' ကို သူမမြင်လိုက်ရသောအခါ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။

ဒါပေမယ့်!

ပြီးတော့ သူ့ယောင်္ကျားက လူတိုင်းကို လှမ်းကြည့်ပြီး "မင်းတို့ စောစောက မကြားဘူးလား? ငါ့မိန်းမက အကျယ်ကြီး အီးပေါက်လိုက်တာကို ငါကြားလိုက်ရတယ်။"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "…"