အခန်း (၄၃)

မုန်တိုင်းတစ်ခု။

ဒေမီယန်နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကို ဤသို့သာ ဖော်ပြနိုင်ပေမည်။ သွေးပင်လယ်ကဲ့သို့ ထင်ရသည့် ကြမ်းတမ်းပြီး နီရဲနေသော မှော်အင်အား၏ မုန်တိုင်းတစ်ခု။

တစ်စက္ကန့်မျှ မဆိုင်းဘဲ ဒေမီယန်သည် မီတာရာပေါင်းများစွာ ချက်ချင်းပင် တယ်လီပို့လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် အမ်မသစ်(ခရမ်းရောင်) မှော်အင်အားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသွေးပင်လယ်ရှေ့တွင် သူ၏ မှော်အင်အားသည် လေတွင် ယိမ်းနေသော လှေငယ်လေးတစ်စင်းနှင့် တူနေသည်။

သို့သော် သူ မထိတ်လန့်ခဲ့ပေ။ သူ့ရှေ့မှ သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ်ရှိသော အမျိုးသားသည် အလွန်အင်အားကြီးမားသော်လည်း သူ့ထံမှ ရန်လိုသောသဘောထားကို သူ မခံစားမိပေ။ ဒေမီယန်သည် သူ့၏အစောင့်အရှောက်ကို လျှော့မထားခဲ့ပေ။ ဤသူသည် သူ့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်နိုင်သူဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ"

ဒေမီယန်သည် ထိုသူကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုရင်း မေးလိုက်သည်။

ထိုသူက ပြုံးလိုက်သည်။

“အိုဟိုဟို၊ မင်းဟာ တကယ်ကို ရဲရင့်တဲ့ လူငယ်လေးပဲ။ ငါဘယ်သူလဲဆိုတာကို အခုလောလောဆယ်တော့ စိတ်မပူနဲ့။ မင်းရဲ့ အားအကုန်သုံးပြီး ငါ့ကို တိုက်ခိုက်စမ်းပါ။ မဟုတ်ရင် မင်းသေသွားနိုင်တယ်”

နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဒေမီယန်သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် သူသည် နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိမိသော သစ်ပင်များပင် ကြေမွသွားသည်။

'ဒီခံစားချက်ကို ငါတစ်ခါ ခံစားဖူးတယ်။' ဒေမီယန်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သူ့ဦးနှောက်က မလိုက်နိုင်သည့် ထိုခံစားချက်မျိုးကို လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက သူထောင်ထဲသို့ ပစ်ချခံရတုန်းက နောက်ဆုံးခံစားခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ သဘာဝကျကျပင် အင်အားကွာခြားမှု အလွန်များပြားခြင်းဖြစ်သည်။ ဒေမီယန်သည် ရည်ရွယ်ချက် သို့မဟုတ် မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူ၏ အင်အားထက် အဆမတန် သာလွန်သူတစ်ဦးထံမှပင် သူသည် ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။ သူသည် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန်သာ တတ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ထိုသူပြောသည့်အတိုင်း သူသေလိမ့်မည်။

ပျက်စီးနေသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တစ်ကီလိုမီတာခန့် လွင့်မျောသွားပြီးမှသာ သူသည် တည်ငြိမ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ သူ့ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးအေးများ စိုရွှဲနေသည်။ သူ မထိခိုက်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ သူ့ရှေ့မှ လူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် သူ့ကို နာကျင်စေလိုဟန် မတူသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အနက်ရောင် လျှပ်စီးဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ထိုသူ၏ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဝပ်သွားကာ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ထိုသူသည် ဓားကို လက်ဖြင့်ကာရန် လက်မြှောက်လိုက်စဉ်တွင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် ဒေမီယန်သည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

'ဒီအဘိုးကြီးက ငါ့ကို စမ်းသပ်နေတာ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ငါက စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲမှာ ဂန္ထဝင်ကျင့်ကြံရေးဇာတ်လမ်းမျိုးနဲ့ ကြုံရမယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ'

ဒေမီယန်သည် ထိုအဘိုးကြီးက သူ၏လေ့ကျင့်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး အပျင်းပြေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော အင်အားကြီးမားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဒေမီယန်၏တာဝန်မှာ သူ၏စွမ်းရည်ကို ပြသရန်ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းဖြင့် အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိနိုင်ပေမည်။

ဒေမီယန် ပြုံးလိုက်သည်။ သူယုံကြည်မှုအရှိဆုံးအရာတစ်ခုရှိလျှင် ၎င်းမှာ သူ၏တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။ အချိန်မဖြုန်းဘဲ သူသည် ထိုလူကိုပတ်ကာ Void ၏အကကို စတင်ကပြလိုက်သည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုနည်းပညာဖြင့် ဖန်တီးထားသော သေးငယ်သည့် အာကာသအက်ကွဲကြောင်းများနှင့် လိမ်ကောက်မှုများသည် ဘာကိုမျှ Void သို့ ပို့ဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ထိုလူသည် ဒေမီယန်၏ လှုပ်ရှားမှုကို အေးအေးလူလူ စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ ကာကွယ်နေသည်။ ဒေမီယန် စိတ်ပျက်လာသည်။ သူသည် ထိုလူကိုပတ်ကာ တတ်နိုင်သမျှ ဒဏ်ရာရအောင် ကြိုးစားရင်း ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လေကို ဖွဖွရိုက်လိုက်သည်။ သူရိုက်လိုက်တိုင်း မော်လီကျူးများ တုန်ခါလာပြီး ပလာစမာများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ထိုပလာစမာရောင်ခြည်များသည် ထိုလူဆီသို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ပစ်ခတ်လာသည်။ သူသည် မာနာကို ချွေတာခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ရမ်းသမ်းတိုက်ခိုက်ရန်လည်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဘာမျှ ထိုလူ့အပေါ် အလုပ်မဖြစ်ပေ။

'ဓားမဲ့'ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကြီးမားသည့် အက်ကွဲကြောင်းများသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသကဲ့သို့ ကြေမွသွားပြီး အာကာသသည် ပြိုကွဲကာ လိမ်ကောက်သွားသော်လည်း ထိုလူသည် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်။ ပလာစမာရောင်ခြည်များ ဆက်လက်ပစ်ခတ်နေပြီး တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးများဖြင့် အားကောင်းလာသော်လည်း အရာမထင်ပေ။

ဒေမီယန်သည် ထိုအဘိုးကြီးကို ဒဏ်ရာရအောင် ကြိုးစားသည်မှာ တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ထိုလူကို ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် ရွေ့လျားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဒေမီယန်၏ မာနာအရင်းအမြစ်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သူသည် ပုံမှန်ထက် အလွန်ရမ်းသမ်းစွာ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း အကြောင်းမဲ့တော့ မဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူသည် ဤအရာကို သူ့ရှေ့မှလူကို အထင်ကြီးစေရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုအဖြစ် မမြင်တော့ဘဲ သူပစ်လွှတ်သမျှကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ပစ်မှတ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သင်အလိုရှိလျှင် ပြီးပြည့်စုံသော လေ့ကျင့်ရေးအရုပ်တစ်ခုပင်။

ဒေမီယန်သည် ထိုလူကို အဆက်မပြတ် ပတ်ချာလည်ကာ သူ့ဓားပညာနှင့် vector ထိန်းချုပ်မှုကို ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေပြီး ခဏခဏ အကွာအဝေးယူကာ ဓားလှိုင်းများနှင့် ထူထဲသော လျှပ်စီးလက်နက်များကို ပစ်လွှတ်နေသည်။ ၃ နာရီအကြာတွင် ဒေမီယန် အားကုန်သွားသည်။

လွန်ခဲ့သော ၄ နာရီအတွင်း သူတိုးတက်မှုများအကြောင်း တွေးတောရင်း သူကိုယ်တိုင် ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုလူသည် သူ၏နေရာမှ မရွေ့လျားသော်လည်း သူ၏ပစ်မှတ်သည် သူ့ကိုအချိန်မရွေး သတ်ပစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိခြင်း၏ ဖိအားသည် သူ့ကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့ခဲ့သည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် ဒေမီယန်သည် သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် သေခြင်းတရား လွှမ်းမိုးနေသည့် ထိုခံစားချက်ကို လွမ်းဆွတ်နေသည်။

ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကဲ ဒါပြီးသွားပြီဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို မင်းခံနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ဒေမီယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ထိုလူသည် လေ့ကျင့်ရေးအရုပ်မဟုတ်ဘဲ သက်ရှိလူသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မေ့သွားခဲ့သည်။

သူ့ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုလူသည် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ရှိ လေများသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေပြီဖြစ်သည်။

ပထမတွင် ထိုလူသည် လေဓာတ်ကို အသုံးပြုသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ကိုကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏အမှားကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သန္ဓေတောင်တွင် သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းနှင့်ဆင်တူစွာ မတည်ငြိမ်သော အနက်ရောင်တိမ်များ လေထုထဲတွင် မာန်ဖီနေသည်။ သို့သော် ထိုတိမ်များအတွင်းရှိ လျှပ်စီးများသည် သန္ဓေတောင်မှ လျှပ်စီးများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုဆိုးရွားသည့်အပြင် အရောင်မှာလည်း နီရဲနေသည်။

လျှပ်စီးများသည် ဒေမီယန်၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ နေရာတွင် စုစည်းမလာမီ ရမ်းကားစွာ ကခုန်နေပြီး ထို့နောက် သူတို့သည် သူ့ကို ဒဏ်ခတ်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာသည်။

ထိုလျှပ်စီးကြောင့် သူ့ကိုထိမှန်ပါက မသေလျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနိုင်သည်ဟု ဒေမီယန် ခံစားမိသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒေမီယန်နှင့် သူ့အသက်ကို ခြွေယူရန် ကြိုးစားနေသော နီရဲသည့် လျှပ်စီးမှလွဲ၍ အရာအားလုံး ရပ်တန့်သွားပုံရသည်။

မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ဒေမီယန်သည် သူ၏အဆုတ်တွင် လေမဆန့်တော့သည်အထိ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။

ထိုလူသည် ဤအံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ့ရှေ့မှ ကောင်လေးသည် အမှန်တကယ်ပင် ရယ်စရာကောင်းသူဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိ၏ပြိုင်ဘက်ကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိလျက်ပင် မဆိုင်းမတွဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ အင်အားကြီးသူတစ်ဦးကို လေ့ကျင့်ရေးအရုပ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယခု သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအများစုခံစားရမည့် လက်လျှော့အရှုံးပေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထိုလူသိသည်။ ဒေမီယန်၏ သတ္တိနှင့် သူ၏စိတ်ဓာတ်ကို သူအမှန်တကယ်ပင် အထင်ကြီးမိသည်။

ဤကောင်လေးသည် သူနှင့်အဆင့်တူရောက်သောအခါ တိုက်ခိုက်ရမည့်အကြောင်း တွေးတောမိခြင်းက ထိုလူ၏သွေးကို ဆူပွက်စေခဲ့သည်။ ဤခံစားချက်မျိုးကို သူခံစားခဲ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေကာ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားပါက ဝင်ရောက်ကူညီရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သို့သော် မီလီစက္ကန့်များ တဖြည်းဖြည်းကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏မျက်ခုံးများသည် ပို၍ပို၍ ရှုံ့လာသည်။ ယခုပင် ထိုကောင်လေးသည် သူ၏အဆုတ်ကို တတ်နိုင်သမျှ လေဖြင့်ဖြည့်ရန် အသက်ရှူသွင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏လေ့လာမှုအရ ဤကောင်လေးသည် အာကာသနှင့် လျှပ်စီးဓာတ်ကို အသုံးပြုနိုင်သူဖြစ်သောကြောင့် အသက်ရှူခြင်းသည် ဘာအသုံးဝင်မည်နည်း။ သို့သော် သူသည် သူ၏အဖြေကို ကြာကြာစောင့်စရာမလိုပေ။

လျှပ်စီးသည် ဒေမီယန်ဆီသို့ တစ်ဝက်ခန့် ရောက်လာသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး တစ်ချက်ကလေးမျှ မဆိုင်းဘဲ သူသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သာမန်သားရဲတစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံထက်ပင် လွန်ကဲသော ကြီးမားသည့် ဟိန်းဟောက်သံသည် လူသားတစ်ဦး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤဟိန်းဟောက်သံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်းများသည်ပင် ဒေမီယန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖျက်ဆီးရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ မြေပြင်သည် ကွဲအက်ကာ နိမ့်ကျသွားပြီး သစ်ပင်များသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော စိမ်းလန်းစိုပြေသည့် မြက်များသည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒေမီယန်၏ ပါးစပ်မှ သစ်ပင်ငယ်တစ်ပင်၏ အထူခန့်ရှိသော အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အာကာသမုန်တိုင်းနှင့် ပိုတူသော သူ၏အသက်ရှူခြင်းနှင့်မတူဘဲ ဤအရာသည် ဖျက်ဆီးခြင်း၏ အလင်းတန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

လျှပ်စီးနှင့် အာကာသကြားတွင် ကွဲပြားခြားနားမှုမရှိဘဲ ၎င်းတို့သည် ပေါင်းစည်းကာ ပိုမိုကြီးမားသောအရာတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ သို့သော် ဒေမီယန်သည် ဤအရာကို သတိမထားမိပေ။ အသက်ရှင်ရန် သူ၏နောက်ဆုံးကြိုးပမ်းမှုတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မာနာအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးနောက် မေ့မြောသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တွင် အလင်းတန်းနှစ်ခု တွေ့ဆုံမိသောအခါ ကမ္ဘာကြီးသည် အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင်တို့ဖြင့် ခြယ်သခံလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်မှ တိမ်များအထိ ကြီးမားသော လျှပ်စီးမုန်တိုင်းတစ်ခုသည် အဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်ရှိ သတ္တဝါတစ်ဦးကိုပင် ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်းဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းရှိသည်။

မြေပြင်မှ အထက်သို့လား။ သက်သက် ဖျက်ဆီးခြင်းသာ။

အနက်ရောင်သည် လူတစ်ဦး၏ အာရုံအားလုံးကို ပိတ်ဆို့နိုင်လောက်အောင် ထူထဲပြီး အာကာသသည် လုံးဝ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျိုးပဲ့နေသော သစ်ပင်များနှင့် မြေပြင်များသည် အနက်ရောင်လျှပ်စီးများ လေထုထဲတွင် ရမ်းကားစွာ ပစ်ခတ်ကာ တည်ရှိနေသေးသောအရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကြီးမားသည့် ချိုင့်ခွက်များကို ဖန်တီးသောကြောင့် Void သို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့သူတစ်ဦးသည် ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးတော့သည်ဟု အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်လိမ့်မည်။

ထိုလူသည် ဒေမီယန်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဆွဲယူကာ တိုက်ခိုက်မှုဧရိယာမှ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ သူအသက်ရှင်နိုင်သော်လည်း ဒေမီယန်အတွက်လည်း ထိုသို့ပြောနိုင်မည်လား မသေချာပေ။

ကီလိုမီတာအနည်းငယ်အကွာ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် သူရပ်နေပြီး ၎င်းတို့ဖန်တီးခဲ့သော ရှုပ်ထွေးပရမ်းပတာများကို ငေးမောကြည့်ရှုနေသည်။ သူ၏အကြည့်ကို ဒေမီယန်ဆီသို့ ရွှေ့လိုက်သောအခါ ထိုကလေးကို ချီးကျူးမိခြင်းမှ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူလွှတ်လိုက်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် မသိစိတ်ဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားကြောင်း သူသိသော်လည်း ထိုအင်အားသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

လျှပ်စီး၏ပြင်းထန်မှုကို အဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်သို့ လျှော့ချခဲ့လျှင်ပင် အဆင့် ၂ တစ်ဦးအနေဖြင့် လုံးဝပိတ်ဆို့နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ သူသည် အများဆုံး ဒေမီယန်သည် သူဝင်ရောက်ကာ ကယ်တင်ရတော့မည့်အချိန်မတိုင်မီ ပျက်စီးမှုအချို့ကို လျှော့ချနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြုံးလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်! တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ ကလေးရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက ကြီးမားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတိုးတက်ဖို့ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။ ဟားဟား၊ ငါသူ့ကို ပြီးသွားတဲ့အခါ အဲဒီအကြီးအကဲတွေရဲ့ မျက်နှာကို မြင်ရဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်"

လျှို့ဝှက်ဆရာကြီးအဖြစ် သူ၏ပုံရိပ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ကာ ဒေမီယန် သတိလစ်နေတုန်း ထိုလူသည် ထွက်သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူထွက်မသွားမီ ဒေမီယန်၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်-အနက်ရောင် စက်ဝိုင်းပုံ တိုကင်တစ်ခုနှင့် သူ၏မာနာဖြင့် ရေးထားသော စာရွက်ငယ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"ကောင်လေး မင်းအကယ်ဒမီက အဲဒီအာကာသလေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို သုံးချင်ရင် ဒီတိုကင်ကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဆောက်အအုံကို ယူသွားပြီး အဲဒီက အကြီးအကဲကို ပေးလိုက်ပါ။ နောက်တစ်ခါတွေ့ရင် ပိုပြီးပျော်စရာကောင်းလိမ့်မယ်"