အခန်း (၄၄)

ဒေမီယန်နိုးလာချိန်တွင် နေဝင်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြိုလဲနေမည့်အစား နာရီအနည်းငယ်အကြာက ပြန်ရောက်လာသော ဇာရာပေါ်တွင် သူအနားယူနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဇာရာသည် သူမ၏အမဲလိုက်ခြင်းကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် သူလေ့ကျင့်နေသောနေရာသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး သက်မဲ့ပျက်စီးခြင်းကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း သူ ဇာရာထံမှ သိလိုက်ရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းတို့တွင် ဆက်သွယ်မှုရှိသည်။ ဤဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ဇာရာသည် သူမ၏ထိတ်လန့်မှုမစတင်မီ ဒေမီယန်ကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး သူဘေးကင်းကြောင်းလည်း ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

သူမဘက်မှ အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ပြောပြနေစဉ် ဒေမီယန်သည် ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသတိလစ်မသွားမီက အခိုက်အတန့်များသည် သူ၏ခေါင်းထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ အနှစ် ၃ နှစ်နီးပါးအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူသည် လုံးဝနှင့် အပြည့်အဝ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ သူအနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိခဲ့ပေ။

ထိုအတွေ့အကြုံကြောင့် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် နှိမ့်ချခံလိုက်ရသည်။ မကြာသေးမီက သူသည် ဤကမ္ဘာကို အနည်းငယ် လျှော့တွက်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ယှဉ်နိုင်သူအဖြစ် သူတွေ့ဆုံခဲ့သူမှာ ကက်သရင်းသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း၌ ဝှက်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူများစွာရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

ဤအချက်ကို ခဏတာ စဉ်းစားပြီးမှသာ ဒေမီယန်သည် သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အနည်းငယ်သော အလေးချိန်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုအရာကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ ဒေမီယန်သည် သူ့အတွက် ချန်ထားခဲ့သော တိုကင်နှင့် စာရွက်ငယ်ကို တွေ့လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ၎င်း၏အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုရင်း တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာသည်။

'အဲဒီအဘိုးကြီးက ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားတာ မဆန်းပါဘူး။ သူက အကယ်ဒမီက အကြီးအကဲတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာကိုး။ အကြီးအကဲတွေမှာ ဒီလောက်အင်အားရှိမယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ'

သူသည် အဝတ်အစားတစ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဇာရာ၏ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သောအခါ သူ၏မဲ့ပြုံးက ပို၍သိသာလာသည်။

သူတို့ထွက်ခွာသွားစဉ် ဒေမီယန်၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သော နေရာကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းသွားသောကြောင့် သူ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဇာရာက ပျက်စီးခြင်းဟု ပြောသောအခါ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုမှ အက်ကွဲကြောင်းများနှင့် ချိုင့်ခွက်များကို ဆိုလိုသည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် လုံးဝမှားယွင်းခဲ့သည်။

ထိုနေရာတစ်ခုလုံးသည် သက်ရှိများ မပေါက်ဖွားနိုင်တော့သော ကန္တာရမြေကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အက်ကွဲနေသော မြေကြီးပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ စိမ်းလန်းစိုပြေသော အပင်များသည် တိုက်ပွဲ၏ အဓိကနေရာမှ တစ်ကီလိုမီတာအကွာတွင်သာ တည်ရှိသည်။

'ဒီမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ငါ့ကြောင့်တော့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်'

ဒေမီယန်သည် ထိုအဘိုးကြီးက သူ့ကိုပစ်လွှတ်ခဲ့သော နောက်ဆုံးလျှပ်စီးတိုက်ခိုက်မှုကို မှတ်မိသော်လည်း ထို့နောက် သူ၏မှတ်ဉာဏ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

'ငါသတိလစ်သွားပြီး သူ့တိုက်ခိုက်မှုကနေ ငါ့ကို ကယ်တင်ခိုင်းလိုက်တာလား။ သူတစ်ယောက်တည်း ဒီလောက်ပျက်စီးမှုတွေ ဖန်တီးခဲ့တာဆိုရင် သူက တကယ်ဘယ်လောက်အင်အားကြီးတာလဲ'

သို့သော် သူသည် ထိုအဘိုးကြီး၏ ပေါ်လာခြင်းကို အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဆိုးနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ အနည်းငယ် နှိမ့်ချခံခဲ့ရသော်လည်း ထိုတိုက်ပွဲ (သို့မဟုတ် ထိုသို့ခေါ်နိုင်လျှင်ပင်) မှတစ်ဆင့် သူသည် အလွန်တိုးတက်ခဲ့သည်။

သူရှာဖွေနေသော စီးဆင်းမှုနှင့် သူသည် ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး ပိုမိုကြီးမားသောအရာတစ်ခုကိုပင် အနည်းငယ် ထိတွေ့မိသည်ဟု သူခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုအရာသည် ဘာဖြစ်သည်ကို သူမည်မျှပင် မှတ်မိရန် ကြိုးစားစေကာမူ မမှတ်မိနိုင်ပေ။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဒေမီယန်နှင့် ဇာရာတို့သည် အကယ်ဒမီရှိ ၎င်းတို့၏နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ကြိုဆိုခဲ့သည်မှာ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံဖြစ်သည်။

"ဟေ့ မင်းဒီ ၄ ပတ်လုံး ဘယ်သွားနေတာလဲ။ ငါမင်းကို တစ်နယ်လုံး လိုက်ရှာနေတာ"

တစ်ဖန် ဒေမီယန်က ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ မူလအစီအစဉ်မှာ တစ်ပတ်အတွင်း ပြန်ရောက်ရန်ဖြစ်သော်လည်း သူနှင့် ဇာရာနှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏လေ့ကျင့်မှုတွင် အလွန်အမင်းနစ်မြောသွားပြီး အချိန်၏စီးဆင်းမှုကို မေ့သွားခဲ့ကြသည်။

"ဟုတ်ပါပြီ၊ အဲဒါအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါတို့ လေ့ကျင့်နေကြတာ။ ဒါဆို မင်းသမီးလေးက ဘယ်လိုလျော်ကြေးပေးစေချင်လဲ" ဒေမီယန်က စနောက်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ခေါ်ဝေါ်ပုံကြောင့် ကက်သရင်း မျက်နှာရဲသွားပေမယ့် သူအလေးအနက်မထားမှန်းသိသည်။ "ဟွန့် နင်ငါ့ကို နောက်တစ်ပတ်စာ ညစာနဲ့ စကားပြောချိန် ပေးရမယ်။ မပေးရင် ဒီမှာ လာနေပြီး နင့်ကို သေအောင် နှောင့်ယှက်ပစ်မယ်"

ဒေမီယန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဒီမိန်းကလေးက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ပိုင်နက်ကို ကျူးကျော်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံရသည်။ သူတို့ လေ့ကျင့်ဖို့ ခွဲမထွက်ခင် တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ ခဏလေးအတွင်းမှာတောင် သူမက သူ့ကို လိပ်စာပေးခိုင်းခဲ့သည်။

ကက်သရင်းနဲ့ ဇာရာနဲ့အတူ အိမ်ထဲဝင်လာပြီး ဒေမီယန် ချက်ချင်းဆိုဖာပေါ် ပစ်လှဲလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ မင်းဘာလုပ်ချင်လဲ လုပ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီမှာစားချင်ရင် မင်းချက်ရမယ်။ ငါ့မှာ အဲဒီလိုကျွမ်းကျင်မှု မရှိဘူး"

ကက်သရင်း မျက်လုံးကို လှန်လိုက်ပေမယ့် မီးဖိုချောင်ကို သွားခဲ့သည်။ သူမကို သူမ၏မိသားစုက တိုက်ခိုက်ရေးတင်မကဘဲ အခြားအနုပညာရပ်များစွာကိုလည်း လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ချက်ပြုတ်မှုစွမ်းရည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ သူမချက်ပြုတ်နေစဉ် ဒေမီယန်သည် လေ့ကျင့်နေစဉ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောအကြောင်းကို တိုင်တည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို အစောပိုင်းက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းယုံမှာတောင် မဟုတ်ဘူး။ ငါတကယ် အကယ်ဒမီကလို့ ပြောတဲ့ ရမ်းကုအဘိုးကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရတာ။ သူဘယ်ကနေ ရောက်လာမှန်းတောင် မသိဘူး၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို ရိုက်နှက်တော့တာပဲ"

ကက်သရင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဒေမီယန်ကို ရိုက်နှက်နိုင်သူတစ်ဦးသည် အလွန်အင်အားကြီးမားရမည်။ သို့သော် သူမသည် ဤအမြင်ကို ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် အစောပိုင်းက သူ၏အရှက်မရှိမှုကို အနည်းငယ် မြည်းစမ်းပြီးဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို မစ္စတာပြီးပြည့်စုံက နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို ပြန်ချသွားတာပေါ့ ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုခံစားရလဲ။ ငိုတော့မလို့လား"

"ငါဘာလို့ ငိုရမှာလဲ" ဒေမီယန်က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "အဲဒီအဘိုးကြီးက ဆုအနေနဲ့ အာကာသလေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို သုံးခွင့်ပေးတယ်။ အဲဒီအရူးကောင်တောင် ငါ့ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်၊ မြင်လား"

ဒေမီယန်သည် သူရရှိခဲ့သော တိုကင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူမကို ကြွားဝါရန် သူမ၏မျက်နှာရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သူနှိမ့်ချခံခဲ့ရသော်လည်း ပြောင်းလဲခြင်းသည် ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာသောအရာ မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် အရှက်မရှိခြင်းသည် သူကျရှုံးခြင်းမတိုင်မီကတည်းက သူပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏အရိုးထဲတွင် စွဲနေခဲ့သည်။

မျက်လုံးကို လှန်လိုက်ပြီး ကက်သရင်းသည် ဒေမီယန်ကိုင်ထားသော တိုကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမကိုင်ထားသော ဓားကို လွှတ်ချလိုက်သည်။ "န-နင့်ကောင်! အဲဒီအဘိုးကြီး ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ အခုချက်ချင်းပြောစမ်း!"

သူမ၏အပြုအမူတွင် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့် ဒေမီယန် စိတ်ရှုပ်သွားသော်လည်း နာခံစွာ ထိုလူ၏အသွင်အပြင်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ဟင်၊ သူက ခရမ်းရောင်ဆံပင်နဲ့ အနီရောင်မျက်လုံးတွေရှိတဲ့ သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နည်းနည်းကြီးပေမယ့် သူက ငါနဲ့ယှဉ်လို့မရဘူးဆိုတာ သိသာပါတယ်။ ပြီးတော့ သူက အနီရောင်လျှပ်စီးနဲ့ တိုက်ခိုက်တယ်။ မင်းသူ့ရဲ့ မှော်အင်အားကို မြင်သင့်တယ်။ တကယ်ကို သွေးပင်လယ်ကြီးနဲ့ တူတယ်"

သူပြောလေလေ ကက်သရင်း ပို၍အံ့အားသင့်လေလေဖြစ်သည်။ ဒေမီယန်တွေ့ဆုံခဲ့သော ထိုလူ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သူမသိသော်လည်း သူ့ကိုမပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသိသွားသောအခါ မည်သို့တုံ့ပြန်မည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းလိမ့်မည်။

"ဒါဆို သူက အတော်အဆင့်မြင့်တဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီတိုကင်တွေက ဘယ်သူမဆို ပေးလို့ရတဲ့ အရာမျိုးမဟုတ်ဘူး"

ကက်သရင်းက မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် လိမ်ညာလိုက်သည်။ ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား စကားပြောဆိုကာ အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးနေစဉ် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဆက်လက်ချက်ပြုတ်နေသည်။

မကြာမီ အစားအစာများ အဆင်သင့်ဖြစ်သွားသည်။ စားပွဲသို့ရောက်သောအခါ ဒေမီယန် အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်းသည် သားရဲသားနှင့် ဆန်နှင့်တူသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်စုံပါသော အရာဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသော်လည်း သန့်စင်သော အစားအစာဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးတစ်ကိုက်ကို စားလိုက်သောအခါ သူသည် ထိုနေရာတွင်ပင် အရည်ပျော်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ဝိုး မင်းရဲ့ချက်ပြုတ်မှုစွမ်းရည်အကြောင်း မင်းပြောတာ မမှားဘူးပဲ။ ဒါက တကယ့်ကို ဇနီးမယားအဆင့် ကျွမ်းကျင်မှုပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို အမြန်ဆုံး လက်ထပ်သင့်တယ်" ဒေမီယန်က ချီးမွမ်းပြီးနောက် "ငါ့ကိုတော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု အမြန်ထည့်ပြောလိုက်သည်။

ကက်သရင်းသည် သူ၏ချီးမွမ်းမှုကြောင့် ပျော်ရွှင်ခဲ့ပြီး သူမကို လက်ထပ်ရန်အကြောင်းပြောဆိုမှုကြောင့် အနည်းငယ်ပင် မျက်နှာရဲသွားသော်လည်း ဝါကျ၏နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ကြားလိုက်သောအခါ သူမ၏စိတ်moodသည် ချက်ချင်းကျဆင်းသွားသည်။

"ဟွန့် ဟွန့် တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ချက်ပြုတ်တာကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ မစားချင်တော့ဘူးထင်တယ်။ ဇာရာ ဒီကိုလာခဲ့။ အခု ငါတို့မိန်းကလေးတွေပဲ ကျန်တော့တာ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ယောက်သောသူက ရွှတ်နောက်နောက်လုပ်ချင်နေလို့"

ဒေမီယန်ကို ပြုံးပြရင်း ဇာရာသည် ကက်သရင်းဆီသို့ လှမ်းလျှောက်သွားပြီး သူမဘေးတွင် သက်တောင့်သက်သာ နေလိုက်သည်။ ဒေမီယန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။

'ဘာလို့ ဇာရာက ဟန်ဆောင်တဲ့ anime မိန်းကလေးလို လျှောက်နေတာလဲ။ ခဏလေး၊ သူဘယ်တုန်းက အဲဒီလို လျှောက်တတ်သွားတာလဲ။ ဒါက ငါ့လို မသင်္ကာစရာကောင်းတဲ့ ယောက်ျားတွေကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ လူမျိုးရေးနဲ့ ဆက်သွယ်ရေး အတားအဆီးတွေကို ကျော်လွှားနိုင်တဲ့ 'မိန်းကလေးအင်အား' လို့ခေါ်တာလား'

သူ့ကိုယ်သူ မပြင်ဆင်ရင် ဘယ်ကိုမှ ရောက်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို အမြန်သဘောပေါက်သွားပြီး ဒေမီယန်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ မင်းကို လက်ထပ်ချင်ပါတယ်၊ အို လှပတဲ့ ကက်သရင်း။ အခု ငါ့အတွက် ဆက်ချက်ပေးပါဦး၊ ဟုတ်ပြီလား"

သဘာဝအားဖြင့် အစားအစာသည် သူ၏အဓိကပန်းတိုင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောသေးငယ်သောအမှားအတွက် သူစားနေခြင်းကို ရပ်တန့်ရန်အတင်းအကြပ်ခံရခြင်းသည် သူ့အတွက်ကောင်းလွန်းသည်။

“နင်သိတာ ကောင်းတယ်။ အို၊ အဲဒီစကားတွေ နင့်ဘာသာပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ၊ ငါနင့်ကို လက်မထပ်ချင်ဘူး" ဟု ကက်သရင်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဒေမီယန်သည် သူ့နှလုံးသားထဲ၌ အဆုံးမရှိသော သက်ပြင်းများ ချနေခဲ့သည်။ သူမသည် ပထမကတည်းက ဂရုမစိုက်ခဲ့လျှင် ဘာကြောင့် ထိုအကြောင်းကို ထုတ်ပြောရသနည်း။ ၎င်းသည် သူဘယ်တော့မှ နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်သော အကြောင်းမဲ့သော အမျိုးသမီးကိစ္စဖြစ်သည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း သေစေလောက်သော အကြည့်နှစ်ခု သူ့ဆီသို့ ရောက်လာသောအခါ သူ၏အတွေးစကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ချွေးအေးများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုရွှဲသွားစေသည်။ 'နတ်ဆိုးတွေ။ သူတို့က ငါ့စိတ်ကို ဖတ်နိုင်တဲ့ တကယ့်နတ်ဆိုးတွေပဲ' လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် အလွန်ညံ့ဖျင်းသော သူ့အတွက် အခြေအနေတစ်ခုလုံးသည် အလွန်ထူးဆန်းနေသောကြောင့် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် သူ့စိတ်ကို အမှန်တကယ် ဖတ်နိုင်ကြောင်း သူမေ့သွားခဲ့သည်။

ထိုပြောင်မြောက်ပြီးနောက် ညစာစားပွဲသည် ပိုမိုရယ်မောပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဆက်လက်ခဲ့ပြီး ကက်သရင်းသည် သူမ၏နေအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထွက်ခွာသွားသည့်တိုင် သူမသည် သူ့အတွက် သတင်းစကားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

"နင်အဲဒီတိုကင်နဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဆောက်အအုံကို ချက်ချင်းသွားသင့်တယ်။ အဲဒီမှာ နင့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု စောင့်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ပြောနေတယ်"

ဒေမီယန်သည် သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ သံသယဖြစ်ဖွယ်နှင့် လည်ချောင်းနာသော အပြုံးကြောင့် စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ၏အကြံပေးချက်ကို နားထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ရာထူးကို သူအနည်းငယ်သိထားသောကြောင့် အံ့အားသင့်စရာဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမပြောနေလျှင် ၎င်းသည် သေချာပေါက် တန်ဖိုးရှိလိမ့်မည်။

သူသတိလစ်သွားပြီးနောက် လုံလောက်စွာ အနားယူပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဒေမီယန် အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။ နံနက်တွင် တိုကင်ယူသွားရန် မဆုံးဖြတ်မီ လွန်ခဲ့သော ၄ ပတ်အတွင်း သူ၏တိုးတက်မှုများကို စဉ်းစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

'ဟူး၊ အဲဒီအဘိုးကြီးက ဒီတစ်ခါ ငါ့အတွက် ဘာတွေ ကြံစည်ထားလဲ'